tag:blogger.com,1999:blog-81235996021420580522012-01-24T12:58:59.873+04:00အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.comBlogger2231100tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-69780562095561732062011-12-22T11:05:00.001+04:002011-12-22T11:10:52.838+04:00ခင္ဗ်ားဟာ ေယာက်္ားၿဖစ္သည္ၿဖစ္ေစ ၊ မိန္းမၿဖစ္သည္ၿဖစ္ေစ<br /><br />ခင္ဗ်ားကို ခင္ဗ်ားဆိုတဲ႔ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ပဲ<br /><br />ဒီစကားကို စလိုက္ၾကပါစို႔ ။<br /><br /> <br />ဘယ္ အယူအဆ အေတြးအေခၚေတြကမ်ား<br /><br />ခင္ဗ်ားကို အဆိပ္ခတ္လိုက္တာပါလဲ<br /><br />ခင္ဗ်ားဟာ ဒုလႅဘတရားငါးပါးထဲက<br /><br />အနည္းဆံုးတစ္ပါးေလာက္ကိုေတာ႔<br /><br />ယမ္းနံ႔နံေနတဲ႔ မီးခိုးလံုးေတြထဲ ပစ္သြင္းခဲ႔တယ္ ။<br /><br /><br /> ေလာေလာဆယ္ မီဒီယာေခာတ္မွာေတာ႔<br /><br />ခင္ဗ်ားဟာ တစ္ခဏတာ<br /><br />ဟိုးေလးတစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ၿဖစ္သြားၿပီ ။<br /><br /> <br />ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ ဟာ ဘာလဲ …?<br /><br />ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ေအာင္ၿမင္မႈဟာ ဘာလဲ …?<br /><br />တစ္ဘ၀စာ ခင္ဗ်ား ဖ်ပ္ကနဲ ၿမင္မိလိုက္တဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အမွန္တရားလား …?<br /><br />(ဒါမွမဟုတ္)<br /><br />တည္ၿမဲတယ္ လို႔ ခင္ဗ်ား ယူဆမိလိုက္တဲ႔<br /><br />တစ္ဘဝစာ လူေမႊးလူေတာင္ ေတာက္ေၿပာင္မႈလား …? ။<br /><br /> <br />ခင္ဗ်ားမွားတယ္ …<br /><br />(ခင္ဗ်ားဟာ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္း ဘယ္ဝါဒ ရဲ႕ သားေကာင္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္)<br /><br />အၿပစ္မဲ႔ၿခင္းေတြကိုေတာ႔ ဓါးစာခံမလုပ္သင္႔ေပဘူး<br /><br />ဖ်တ္လိုဖ်တ္ဆီး ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းၿပခ်က္ သက္သက္နဲ႔ တင္ဆို<br /><br />အယုတၱ အနတၱေတြ ဟာ ခင္ဗ်ားကို အေဖေခၚလိမ္႔မယ္<br /><br />ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ဆိုရင္ေကာ<br /><br />ခင္ဗ်ားလိုပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္စက္လက္နဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္စံု ဟာ<br /><br />အခု ေနဝင္သြားၿပီ<br /><br />ကဲ .. တစ္ၿခားတစ္ဘက္ကေပါ႔ ..<br /><br />တစ္ဘဝစာ အဖြင္႔ နဲ႔ အပိတ္ အဟ ေလးၾကား<br /><br />ခင္ဗ်ား ရဲ႕ သာယာၿပည္႔စံု ၿခင္းကေကာ ဘယ္ေလာက္တာ<br /><br />ၾကာၾကာခံႏိုင္မယ္႔ ဖေယာင္းတိုင္တစ္ေခ်ာင္းလဲ<br /><br />ခင္ဗ်ားဟာ သိပ္ကိုမွားတယ္ ။<br /><br /> <br />အခု ခင္ဗ်ားေခ်မြ လိုက္တာဟာ<br /><br />ဒုလႅဘတစ္ခုရဲ႕ ၿဖစ္တည္မႈ သက္သက္တင္ မဟုတ္ဘူး<br /><br />မိသားစုတစ္ခု ရဲ႕ အဓိက မ႑ိဳင္ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္<br /><br />ေလာကအတြက္ သူစြမ္းသေလာက္ ၿဖည္႔စြက္ေပးေနတဲ႔<br /><br />အုပ္တစ္ခ်ပ္ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္<br /><br />ႏွလံုးသားတစ္စံု နဲ႔ ထပ္တူက်ေနတဲ႔<br /><br />ေနာက္ထပ္ႏွလံုးသားတစ္စံု ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္ ။<br /><br /> <br />ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္ ခင္ဗ်ားကေတာ႕<br /><br />ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ဗ်ာပါဒ ေတြ နဲ႔ ဗ်ာပါရ ေပါင္းမ်ားစြာကို ေမြးဖြားပစ္လိုက္ၿပီ<br /><br />ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ေၾကာင္႔ပဲ အေမွာင္ထဲမွာ ယက္ကန္ယက္ကန္ၿဖစ္ေနၿပီ<br /><br />ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ား ရဲ႕ လုပ္ရပ္ နဲ႔ ခင္ဗ်ားသမိုင္းကို ခင္ဗ်ားေရးလိုက္ၿပီ ။<br /><br /> <br />တစ္ခုေတာ႔ ေမးခ်င္တယ္<br /><br />တစ္ပါးသူေတြအတြက္ ဘယာနကရသဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ အႏုပညာလား …?<br /><br />လက္႐ွိဘဝဟာ တိုတယ္လို႔ ေၿပာၾကတယ္<br /><br />ခင္ဗ်ားဟာ …<br /><br />သံသရာ တစ္ေကြ႕ေကြ႕မွာ<br /><br />ယမ္းနံ႔နံေနတဲ႔ မီးခိုးလံုးေတြထဲ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေညွာ္နံ႔ကို ခင္ဗ်ား ၿပန္လည္မရရွိေသးခင္<br /><br />အ … ခိုက္ … အ … တန္႔ …။<br /><br /> <br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-6978056209556173206?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-91762080019858867812011-10-25T06:57:00.002+04:002011-10-25T07:17:32.703+04:00ေနလံုးဟာ လမ္းမေပၚကိုထိုးဆင္းသြားၿပီ<br />“ေနာက္ဆံုးကား” … “ေနာက္ဆံုးကား”… ဆိုတဲ႔<br />ေအာ္ေခၚသံ အသစ္အသစ္ေတြ<br />ၾကားေနရတဲ႔သတင္းက မေကာင္းဘူး<br />တုတ္နဲ႔ထိုးမိတဲ႔ ပုရြက္ဆိတ္အံုလို<br />ဒေရာေသာပါး ကားေတြၾကားထဲ<br />ငါဟာ ….<br />မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား<br />ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။<br /><br />အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ၿပန္ရမယ္<br />အိမ္ၿပန္ဖို႔ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ<br />ဆို … ေပ … မယ္႔<br />လြယ္ကူသက္သာေစေသာ လမ္းကိုလိုက္ဖို႔<br />စိတ္႐ွည္သည္းခံၿခင္းေတြ ႐ိုက္သြင္း<br />ဟုတ္ပါ႔မလား ဆိုတာကိုက ဟုတ္ေလာက္မယ္ ဟုတ္ေလာက္မယ္နဲ႔<br />(မွားခ်င္လည္းမွားေပါ႔)<br />ငါဟာ ….<br />မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား<br />ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။<br /><br />မိုးရိပ္ေတြသမ္းလာၿပီ<br />ဘယ္ေတာ႔မွ အေကာင္းေၿပာမခံရဖူးတဲ႔<br />ညိဳ႕တိုင္းမ႐ြာၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ မိုးနဲ႕<br />မညိဳ႕ပဲ ႐ြာၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ မိုးတို႔ လည္ပင္းဖက္<br />အခ်င္းခ်င္း ေၾကကြဲမႈမ်ား ဖြင္႔ဟဖလွယ္စဥ္ အခိုက္အတန္႔<br />ငါဟာ ….<br />မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား<br />ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။<br /><br />ေရခံေနတုန္း မိုးထပ္႐ြာတာကေတာ႔<br />မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲတာပဲ <br />တကယ္ …<br />ေရာမေရာက္ရင္ ေရာမလိုက်င္႔ရမယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔<br />႐ိုး႐ိုးက်င္႔ ၿမင္႔ၿမင္႔ၾကံဆိုတဲ႔စိတ္တို႔ရဲ႕ ဒြိဟေတြ<br />ေၿခာက္တလွည္႔ စိုတလွည္႔ၿဖစ္ေနတဲ႔ ကားလမ္းမေပၚမွာ<br />ထင္းထင္းၾကီး ကိုယ္ေယာင္ၿပတယ္<br />(ထားပါ … ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္)<br />ငါဟာ ….<br />မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား<br />ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။<br /><br />မီးေရာင္ေတြဟာ အစြမ္းကုန္ဖြင္႔လွစ္ပြင္႔အာ<br />ညရဲ႕ေက်ာကုန္းထက္က ဟန္ေဆာင္ၿခင္းေတြ<br />ၿမိဳ႕ၿပရဲ႕ ေရာတိေရာရာ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ၿခင္းေတြ<br />ဒီေကြ႕ေရာက္လို႔ ဒီတက္နဲ႔ ေကာက္ကာငင္ကာ ထေလွာ္ၿခင္းေတြ<br />ခ်ိဳအီတဲ႔ အၿပံဳးေတြေနာက္က ဝွက္ကြယ္ထားတဲ႔ ဓါးအစင္းစင္းေတြ<br />လြန္းထိုး ေၿပးလႊား လူးလာ ေခါက္တံု႔<br />နိမိတ္ပံုဆိုတဲ႔ စကားလံုးရဲ႕ ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ထဲထဲဝင္ဝင္ၾကား<br />ငါဟာ ….<br />မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား<br />ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။<br /><br />ဒီေန႔ဟာ ဘယ္လိုဘယ္လို ကုန္သြားမွန္းမသိတဲ႔ေနာက္<br />(စဥ္းစားေလ စဥ္းစားေလပဲ)<br />ဘဝဟာ တိုတိုေလးလို႔ သိလာတယ္<br />ခင္ဗ်ားမွာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တစ္ခု ႐ွိခဲ႔ဖူးပါသလား<br />နင္းၿဖတ္ၿပီးရင္း နင္းၿဖတ္စဲဆိုတဲ႔ ဘဝရဲ႕ တဒဂၤ<br />စိတ္ဓါတ္ကို ဆက္လက္မွ်င္းထားတာလဲ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ပဲ<br />(ကဲ … ေၿပာေလ ကဲေလ )<br />ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို မတိုက္မိေသးခင္ စပ္ၾကား<br />ငါဟာ ….<br />မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား<br />ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-9176208001985886781?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-18533688894294369872011-10-22T18:35:00.003+04:002011-10-22T18:50:58.375+04:00ကၽြန္ေတာ္႔ေခါင္းေလာင္းေလးရဲ႕ေမြးေန႔ပါ။<br />ထံုးစံ ထံုးစံေတြအတိုင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">“ အေဝးကမင္းကို ငါေအာ္ေခၚလိုက္တယ္ ”<br /></span><br /><br />လည္ေနတဲ႔ စက္ဝန္းဟာ <br />စမွတ္ကို ၿပန္လည္ထိခတ္မိသလိုမ်ိဳး<br />ေန႔သစ္တစ္ခုရဲ႕ တိုးတိုက္မိသံ <br />ေထာက္ကနဲၾကားလိုက္ရေပါ႔ ။<br /><br />႐ုတ္တရက္ မမွီႏိုင္တဲ႔ အရပ္ဆီသို႔<br />စိတ္ကူးေတြဟာ အလိုလိုဆန္႔တန္း<br />ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းဆီ လက္ကမ္းလိုက္တယ္ ။<br /><br />ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ<br />စကားသံ နဲ႔ မၾကားႏိုင္တဲ႔ စိတ္ကိုစိတ္ခ်င္းတိုးတိုက္မိမႈ တစ္ခုနဲ႔<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ<br />ၿဖတ္သန္းခဲ႔တဲ႔ ခရီးအတြက္ အပန္းေၿဖအားယူစဥ္ တဒဂၤ<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ<br />ေရာက္႐ွိလာေသာ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ားစြာ ႏွင္႔အတူ ။<br /><br />အသစ္အသစ္ေတြ ေဟာင္းေဟာင္းလာသလို<br />အေဟာင္းအေဟာင္းေတြ သစ္သစ္လာတယ္<br />ဘဝရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ….<br />စမ္းေရဟာ စမ္းေရခမ္းခဲ႔သလိုမိ်ဳး<br />ပန္းေတြဟာ ပန္းေတြ လန္းခဲ႔သလိုမ်ိဳး<br />အထိအ႐ွ အႏိုင္အ႐ႈံးမ်ားနဲ႔ကမၻာ<br />သကၠရာဇ္ေတြ တစ္ဝုန္းဝုန္းလဲက် က်န္ရစ္ခဲ႔ေပါ႔ ။<br /><br />အေ႐ွ႕ကိုေမွ်ာ္ပါ လက္႐ွိကိုေပ်ာ္ပါ <br />မမွီႏိုင္ေသးတဲ႔ အရပ္တစ္ကမ္းဆီက<br />မွန္းေမွ်ာ္တမ္းတသံ တိုးတိတ္အံု႕ဖြစြာ<br />ေပ်ာ္... ႐ႊင္ ... ပါ ... ေစ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1853368889429436987?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-5145135446192760962011-06-29T14:59:00.001+04:002011-06-29T15:03:11.489+04:00အိပ္လို႔မေပ်ာ္မွေတာ႔<br />( ၾကိတ္မွိတ္ အိပ္မေနေတာ႔ပဲ )<br />ထထိုင္ေနလိုက္တာ အေၾကာင္းလား <br />တစ္ခ်က္ခ်က္နဲ႔ ေ႐ြ႕ေနတဲ႔ နာရီကို<br />ၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ စိတ္အေသေတြ ႐ုန္းထလာတယ္ ။<br /><br />ည ကေန မနက္ ၊ မနက္ ကေန ည<br />ရင္းနွီး ေတြ႔ဆံုႏႈတ္ဆက္ မႈေတြဟာ<br />အခါးေပၚအုပ္ထားတဲ႔ သကာေတြနဲ႔<br />သကာေပၚအုပ္ထားတဲ႔ အခါးေတြနဲ႔<br />အသံကို အသံခ်င္း စီးခ်င္းထိုးၾကတဲ႔ ပြဲေတြမွာလည္း <br />ေ႐ႊ႕ရမယ္႔အကြက္ေတြဟာ<br />စဥ္စားခ်ိန္ကိုယ္စီနဲ႔ ၊ မ်က္ႏွာဖံုး ကိုယ္စီနဲ႔ ။<br /><br />ၿမတ္ႏိုးတြယ္တာရပါေသာ မွ်ားေနသူၾကီး ေပ်ာ္ေစဖို႔အတြက္<br />အစာတပ္ထားတဲ႔ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွန္း သိလွ်က္နဲ႔<br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေၿပးဟပ္ပစ္ခဲ႔တဲ႔ ငါးရဲ႕ ဇာတ္လမ္းလိုမ်ိဳး<br /> (တစ္ခါတစ္ရံ )<br />မိုက္႐ူးရဲဆန္ၿပတာနဲ႔ သူရဲေကာင္းဆန္ၿပတာဟာ<br />အၿမင္ၾကိဳးကေလး တစ္ေခ်ာင္းစာပါပဲ ။<br /><br />လမ္းမေပၚမွာ ၿမင္လိုက္တယ္<br />ကားၾကိတ္ခံလိုက္ရတဲ႔ ဖားတစ္ေကာင္<br />ရင္ဘတ္တစ္ၿခမ္းပိန္ကာ အသက္ငင္လွ်က္<br />“ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလ ဖားရယ္ ”<br />ကၽြန္ေတာ္ေၿပာႏိုင္ခဲ႔တာ ဒီေလာက္ပါပဲ <br />ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ဘတ္တစ္ၿခမ္းဟာလည္း<br />မြန္းၾကပ္မႈေတြနဲ႔ အဲဒီဖားရဲ႕ ရင္ဘတ္လို ပိန္လို႔ ။<br /><br />မွားေနတဲ႔ အထင္ေတြကို ၿပန္လည္တည္႔မတ္ေပးဖို႔ရာ<br />အထင္ကို အထင္ပါလားဆိုတဲ႔ အသိရ႐ွိေစဖို႔<br />အထင္ကို အထင္သက္သက္အၿဖစ္ ႐ႈၿမင္ခံစားတတ္ဖို႔<br />လိုအပ္လာပါၿပီ …<br />ဝမ္း .. တူး .. သရီး …<br />ကဲ .. စၾကည္႔ရေအာင္ <br />တစ္စခ်င္းစီ ၊ တစ္ခုခ်င္းစီ ၊ အေသးစိတ္ ၊ အႏုစိတ္ ။<br /><br />ေသခ်ာတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္လို႔ <br />အိပ္မေပ်ာ္တာ မဟုတ္ပါဘူး<br />အိပ္မေပ်ာ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေကာ္ဖီ ထေသာက္လိုက္တာပါ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-514513544619276096?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-38878555479649865742011-05-17T12:24:00.004+04:002011-05-17T12:34:03.601+04:00ဒီေန႔ ထပ္ၾကားရတဲ႔ ပိတ္ဆို႔မႈအသံမွာ<br />ဘယ္ႏွစ္ရာသီ ဆက္လက္ၿပီး မြန္းက်ပ္ရဦးမလဲ <br />အ႐ွိကိုအ႐ွိအတိုင္း အသိကိုအသိအတိုင္း<br />ရဲရဲရင္႔ရင္႔ ဖူးပြင္႔ပစ္လိုက္လိုၿခင္းမွာ<br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္ ။<br /><br />တရားကို လက္ေတြ႕ နဲ႔ ေမွ်ာေခၚဖို႔<br />ကမၻာေက်ာ္ အဆိုအမိန္႔ေတြနဲ႔တင္ မလံုေလာက္ေတာ႔ဘူး<br />မိုးမ်ားတဲ႔ေန႔ေတြမွာ မိုးကို လြယ္လြယ္ ၿငိဳၿငင္တတ္သူဟာ<br />မိုးေခါင္တဲ႔အခိုက္မွာ မိုးကိုေမွ်ာ္ေနခဲ႔<br />ေ႐ွ႕ေနတစ္ေယာက္ဆိုမွ မဟုတ္ပါဘူး<br />ဘဝမွာ …<br />ခင္ဗ်ားဆိုလည္း အနည္းဆံုး တစ္ခါေလာက္ေတာ႔ မွားဖူးမယ္ ။<br /><br />ဝမ္းသာမႈေတြနဲ႔ အေရာင္ေတာက္သြားတတ္တာလည္း ဒီမ်က္လံုး<br />ဝမ္းနည္းမႈေတြနဲ႔ ပုလဲဥေတြ ကန္ကန္ထြက္လာတတ္တာလည္း ဒီမ်က္လံုး<br />မ်က္လံုးေပါင္း မ်ားစြာၾကားမွ ဒဏ္ရာမ်ားစြာနဲ႔<br />တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပိုမိုခ်ဴခ်ာလာေသာ ကမၻာ ။<br /><br />တစ္ေန႔တစ္လံ တစ္ေန႔တစ္လံ နဲ႔ <br />သြားပါမ်ား ခရီးေရာက္ခဲ႔မႈမ်ား<br />မ်က္ဝန္းအစံုကို စံုမွိတ္ထားတတ္သည္႔ အေလ႔အက်င္႔ေၾကာင္႔<br />ဦးတည္ရာသည္ ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္ ။<br /><br />လင္းကနဲ ဝင္းကနဲ မ႐ွင္းလင္းခင္အထိ<br />စူးစိုက္ၾကည္႔ေသာ္လည္း သဲကြဲစြာ မၿမင္ရ<br />နားစိုက္ေထာင္ေသာ္လည္း ပီသစြာမၾကားရ<br />ဖိနပ္သဲၾကိဳးမ်ား ၿပတ္လုၿပတ္ခင္ ပါးလႊာေနေသာ္လည္း<br />ေၿခေထာက္မ်ား အေကာင္းအတိုင္း က်န္ေနေသးသည္<br />အထိုထိုေသာ ေၿဖသိမ္႔မႈမ်ား လူးလာေခါက္တံု႔ ။<br /><br />အေကာင္းၿမင္ ဝါဒီႏွင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္း တရားဓမၼ<br />အ႐ွိကို အ႐ွိအတိုင္း အသိကိုအသိအတိုင္း<br />ရဲရဲရင္႔ရင္႔ ဖူးပြင္႔ပစ္လိုက္လိုၿခင္းမွာ<br />မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္<br />ကိုယ္႔ၿပႆနာကိုကိုယ္ မီးခြက္ထြန္း႐ွာေနမိေတာ႔တယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3887855547964986574?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-8346556477554564232011-03-21T15:31:00.001+04:002011-03-21T15:34:41.617+04:00ေလညွင္းေတြ စည္းခ်က္ညီညီ ကခုန္ေနၾက<br />ဆံႏြယ္ဖားဖားေတြ သပ္ဖယ္ရင္း<br />ခိုးခ်စ္ရသူရဲ႕ လွမ္းလာတဲ႔ ရနံ႔မွာ<br />သနပ္ခါးပင္ တစ္ပင္လံုး အုပ္ကြဲလြင္႔ပ်ံ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဆိုရင္<br />ဆိုေနက် သီခ်င္းကို ေမ႔ေလ်ာ႔<br />ဆန္႔ထုတ္ေနက် လက္ကို ေမ႔ေလ်ာ႔<br />ကမၻာေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးကို ေမ႔ေလ်ာ႔<br />ကုန္ကုန္ေၿပာရရင္ <br />ကၽြန္ေတာ္႔ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ပါ ေမ႔ေလ်ာ႔ ။<br /><br />ေကာင္းကင္ဟာ သာသာယာယာ<br />နယူတန္ရဲ႕ တန္ၿပန္သက္ေရာက္မႈ ဥပေဒသေအာက္မွာ<br />ခိုးခ်စ္ရသူက ကၽြန္ေတာ္႔ကိုတစ္ခ်က္ေဝ႔ၾကည္႔ၿပီး လမ္းမေပၚေထြးခ်လိုက္တဲ႔<br />သူမရဲ႕တံေတြးစက္ေလးကို<br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ ႏွလံုးသားနဲ႔ သိမ္းခဲ႔တယ္<br />တ ယု တ ယ ။<br /><br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-834655647755456423?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-23523077323646915352011-02-25T21:10:00.003+04:002011-02-25T21:28:54.190+04:00( အစ )<br /><br />ေန႔သစ္တစ္ခု ေမြးဖြားလာတာဟာ ေန႔ေဟာင္းတစ္ခုရဲ႕ စေတးေပးဆပ္လိုက္ရၿခင္းလား ။<br />ဒါမွမဟုတ္ …<br />ေန႔သစ္တစ္ခုရဲ႕ ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္း သေဘာတရားကို နားလည္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လိုက္တဲ႔<br />ေန႔ေဟာင္းတစ္ခုရဲ႕ မထူးဇာတ္တစ္ခုလား ။<br />ထားပါေတာ႔ …<br />ေမးခြန္းတစ္ခုပါလို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ေတာ႔ ဘယ္အေၿဖ ဝင္လာလာ<br />အၿပံဳးမပ်က္နဲ႔ေတာ႔ေပါ႔ ။<br />အနီးအနားက ပန္းပြင္႔ေတြကို လိုက္ေငးေနမိတယ္ ။<br />အဲဒီမွာ ..<br />ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႔မႈထဲက မာေက်ာၿပတ္သားမႈကို ေတြ႕ရတယ္ ။<br />မာေက်ာၿပတ္သားမႈထဲကလည္း ႏူးညံ႔သိမ္ေမြ႕မႈကို ေတြ႔ရၿပန္တယ္ ။<br />စိတ္နဲ႔ ပန္းပြင္႔ေတြ ထပ္တူက်ခဲ႔တဲ႔ တဒဂၤ ၊ ဆႏၵရဲ႕ လက္ဖ်စ္တစ္တြက္စာေလး …<br />အေဝးက ေခါင္းေလာင္းသံေတြ တစ္ၿဖည္းၿဖည္း နီးနီးလာတယ္ ။<br />အနီးက ေခါင္းေလာင္းသံေတြ တစ္ၿဖည္းၿဖည္း ေဝးေဝးသြားတယ္ ။<br /><br /> (၁)<br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">“ မူလ ဘူတ ”</span></span><br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">ႏုမယ္ ၊ ရင္႔မယ္ ၊ စြန္႔စားမယ္<br />ညံ႔တဲ႔တစ္ေန႔ ေသမယ္<br />လူ႔ဘဝဆိုတာ<br />ပိတ္ကားက ေငးယူရေပရဲ႕<br />ရုပ္ရွင္ ။<br /><br />ဝိုင္ခ်ိဳ<br />( ဝိုင္ခ်ိဳဒီဇိုင္း တစ္ကိုယ္ေတာ္ကဗ်ာေ႐ြးခ်ယ္မႈမွ )</span></span><br /><br /><br />ခလုပ္ကို စဖြင္႔လိုက္တယ္ ။<br />သံသရာအဆက္ဆက္ ပါလာခဲ႔တဲ႔ ေရာင္ၿပန္က မသက္ေရာက္ေသးခင္ စပ္ၾကား ကိုယ္႔ဇယားကြက္<br />ကိုယ္ေရႊ႕ေနခဲ႔ၿခင္း ႏွင္႔ သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း သတင္းေမးၿခင္းမ်ားစုန္ဆန္ကူးခတ္ေန ။<br />ေၿပာရရင္ …<br />တဒဂၤ အာသီသ မရွိဘဲ မာသာထရီဇာ ရဲ႕ အိႏၵိယသမိုင္း ၿဖစ္မလာႏိုင္ဘူး ။<br />တဒဂၤ အာသီသ မ႐ွိဘဲ ဟစ္တလာရဲ႕ ပါဏာတိပါတာကံ ၿဖစ္မလာႏိုင္ဘူး ။<br />တဒဂၤ အာသီသ မ႐ွိဘဲ ဘုရင္႔ေနာင္ ေဖာင္ဖ်တ္ဖို႔စိတ္ကူးမရႏိုင္ဘူး ။<br />ေကာင္းသည္ … ဆိုးသည္ …..<br />ၿပကြက္ကို ၿပကြက္က လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔တယ္ ။<br />စတင္စီးဆင္းသြားတဲ႔ ၿမစ္တစ္စင္းတြင္ ဘက္ဂီယာပါမလာခဲ႔ ။<br />အဆံုးမသတ္ခ်င္ရင္ ၿငိမ္ေနလိုက္႐ံုသာ ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ အလိုလို<br />အဆံုးသတ္သြားမွာ အေသအခ်ာ ။<br /><br /> (၂)<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">“ တစ္ေန႔တာ ”<br /><br />ေရငတ္အေၿပ ငါ႔တည္ၿငိမ္ၿခင္းက<br />ေသြးမတိတ္ေတာ႔ဘူး ။<br /><br />ဘတ္(စ္)ကားေတြေပၚက ညေတြကလင္းလို႔<br />တစ္ေန႔ခင္းလံုး<br />စိတ္မၾကည္လင္မႈက စကားလံုးေတြပဲ ဆင္းလာတယ္ ။<br /><br />တစ္မိုးေအာက္<br />တစ္ေယာက္တည္း<br />အေဝးကိုေငးလို႔ေဆြးတယ္။<br />ထြက္က်လာတဲ႔ ငါ႔အရိပ္မွာ<br />ေခြးတစ္ေကာင္ေဟာင္ရင္း ပါလာတယ္ ။<br /><br />ဟိန္းၿမတ္ေဇာ္<br />( မိုးမ်ား႐ြာသြန္းၿပီးေနာက္မွ )</span></span><br /><br /><br />ရည္႐ြယ္ခ်က္ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ ဆႏၵဟာ ေၿပးေၾကာက္ခ်င္ပါတယ္ဆိုတာေတာင္<br />နီးရာဓါးကို ႐ွာမရဘူး ။<br />ေနာက္က်ိ ႐ႈပ္ေတြးမႈရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ စကားလံုးေတြထဲက နိမိတ္ေတြကို ၿမင္ရတယ္ ။<br />ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဘယ္သူမွမ႐ွိတဲ႔ အထီးက်န္ ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔ ကမၻာတစ္ဘက္ၿခမ္းကေန<br />အၿခားကမၻာ တစ္ဘက္ၿခမ္းကိုလွမ္းေမွ်ာ္ေအာ္ေခၚ လိုက္မိ။<br />ထြက္က်လာတဲ႔ အသံဟာ ထင္ၿမင္မႈေတြ ေဖာသီေနသူမ်ားအတြက္ေတာ႔ အရိပ္ေတြထပ္ေနတဲ႔<br />အမည္မဲ႔ သ႑န္တစ္ခုပါ ။<br />အလွ်င္းသင္႔သလို စာတန္းထိုးလိုက္ပါရန္ ။<br /><br /> (၃)<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">“ အက်ည္းတန္ေသာလက္ ”<br /><br />အဖိုး လက္သည္<br />မည္းနက္ညစ္ပုပ္ ၊ အၿမင္ႏုပ္၏ ။<br /><br />အဖိုး လက္သည္<br />ရွည္ထြက္လက္သည္း ၊ ေခ်းၿဖင္႔မည္း၏ ။<br /><br />အဖိုး လက္သည္<br />ကြဲအက္႐ွန ၊ ခံုးခံုးထ၏ ။<br /><br />အဖိုး လက္သည္<br />သြက္လက္မ႐ွိ ၊ တုံ႔ေႏွးဘိ၏ ။<br /><br />အဖိုး လက္သည္<br />အဆီကင္းၿပတ္ ၊ ပိန္ေၿခာက္ကပ္တည္႔ ။<br /><br />သည္လက္ႏွင္႔ပင္<br />ေန႔စဥ္ခ်ိန္မွန္ ၊ လံု႔လဖန္ေသာ္<br />ပံုဟန္ယဥ္ေက်း ၊ ၿမင္သူေငးေသာ<br />ေဖြးေဖြး လႈပ္လႈပ္ ၊ ပန္းပု႐ုပ္ကို<br />ထုလုပ္ႏိုင္စြမ္း ႐ွိခဲ႔၏ ။<br /><br />ေမာင္စန္းေသာ္<br />( ေခတ္ေပၚၿမန္မာကဗ်ာ ၊ ၿမဝတီပံုႏွိပ္တိုက္ ၊ ၁၉၇၈ ၊ ဧၿပီ မွ )</span></span><br /><br /><br />အေဝးကိုေမွ်ာ္ၾကည္႔ၿပီးမွ အနီးကို တၿဖည္းၿဖည္းဆြဲယူ ၾကည္႔မိသလား ။<br />အနီးကို ၾကည္႔ၿပီးမွ အေဝးကို တၿဖည္းၿဖည္းေမွ်ာ္ၾကည္႔မိသလား ။<br />မေသခ်ာဘူး ။<br />အထင္ၾကီးတယ္ ၊ အထင္ေသးတယ္ ဆိုတာ ၾကီးတယ္လို႔ထင္တာနဲ႔ ေသးတယ္လို႔ထင္တဲ႔<br />အထင္သက္သက္ ေလာက္ပါပဲ ။<br />အၿပင္ခြံေတြ ကာရန္ထားေတာ႔ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အတြင္းသားကို လွမ္းၿမင္ေအာင္<br />အားစိုက္ဖို႔ ေမ႔ခဲ႔ၾကတယ္ ။<br />ဒီ႐ုပ္ဒီရည္နဲ႔ ဒီလိုအသံေကာင္းရလားဆိုတဲ႔ အကြက္ ။ ဒီ<br />ေၿခေထာက္ပိန္ေသးေသးက ဒီလို ေဘာလံုး<br />ကန္ခ်က္ၿပင္းၿပင္း ထြက္သလားဆိုတဲ႔ အကြက္မ်ား ။<br />ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ ၿဖစ္ႏိုင္ၿခင္းနဲ႔ သူတစ္ပါးပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔<br />ၿဖစ္ႏိုင္ၿခင္း<br />လိုက္လံခ်ိန္ထိုး ၊ ေခါင္းခါ႐ႈံ႕ခ်တတ္ၿခင္း အေလ႕အထ ဘယ္ကစခဲ႔ပါသလဲ ။<br />ဘာမဆိုၿဖစ္ႏိုင္ေသာ ၿဖစ္ႏိုင္ေခ်မ်ားထဲမွာ သံသယအတတ္ပညာကို<br />ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္သူေၿမာက္မ်ားစြာ ။<br /><br /> (၄)<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">“ အဂၤါၿဂိဳလ္က အကုသိုလ္ ”<br /><br />ထီးေလးတစ္လက္ မိုးစိုမွာေၾကာက္တာနဲ႔<br />ပင္လယ္ကိုေရႏွစ္သက္ခ်င္တဲ႔စိတ္ကူးကိုမုန္းဖို႔<br />ေမွာက္ထားတဲ႔ဖဲခ်ပ္ေတြ ဆြဲလွန္ပစ္လိုက္တယ္<br />အဲဒီမွာ<br />အဝါေရာင္ဒဏ္ရာေတြေဖြးေဖြးလႈပ္ ပြင္ေၾကြလြင္႔ဝဲ မိုးေတြထဲမွာ<br />ဒါေတြကို အေကာင္းအတိုင္း ဘုရားသခင္ဆီပို႔ဖို႔<br />ဘယ္ဝန္ေဆာင္မႈကို အသံုးၿပဳရမလဲ ။<br /><br />ကတၱီပါလမ္းကို ပန္းခင္းၿပီးမွ နင္းခ်င္တဲ႔စိတ္ကူးကို မုန္းဖို႔<br />အ ေနတဲ႔သီခ်င္းေတြ အသံထြက္လာတယ္<br />အဲဒီမွာ<br />ငွက္ေက်းမ်ားရဲ႕အသံနဲ႔အစိမ္းေရာင္အေငြ႕အသက္မ်ားရဲ႕ရနံ႔<br />ဒါေတြကို ဓါတ္ခြဲစမ္းသပ္ဖို႔ ေရခဲတိုက္ဆီလား ၊ ရင္ခြဲ႐ံုဆီလား ။<br /><br />ဟင္းအိုးမွအားမနာသူ အမဲ႐ိုးၾကီးကိုမုန္းဖို႔<br />ေသေနတဲ႔ကဗ်ာေတြ ႐ုန္းထလာတယ္<br />အဲဒီမွာ<br />ဘုရားသခင္ရဲ႕လိပ္စာနဲ႔ ၿခေသၤ႔ေတြကိုေခ်ာ႔သိပ္မဲ႔သံစဥ္နဲ႔<br />ဒါကို လူသားဆန္ဆန္ၿမတ္ႏိုးဖို႔ ႏွလံုးသားမ်ားသန္႔႐ွင္းပါရဲ႕လား ။<br /><br />ေမ႔လို႔ခဏခဏ ၿပန္ေမးမိတာပါ<br />ေကာက္႐ိုးပံုေစာင္႔တဲ႔ေခြးေတြလား<br />ဥယ်ာဥ္ေစာင္႔တဲ႔ ေမ်ာက္ေတြလား<br />ဒါမွမဟုတ္ … လူေၿပာသူေၿပာမ်ားတဲ႔ ငါးခံုးမေတြလား<br />ကၽြန္ေတာ္က ေမ႔တတ္တယ္ ။<br /><br />ၿငိမ္းခ်မ္းသာ<br />( မနက္ၿဖန္ထဲက ပြဲေတာ္မွ )</span></span><br /><br /><br />ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။<br />ရင္ထဲက အနာေတြကို ဘယ္လိုခင္းက်င္းမႈမိ်ဳးနဲ႔ ဘုရားသခင္ၿမင္ေအာင္ ၿပသရမလဲ ။<br />ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။<br />သာယာၿခင္းတစ္ဝက္ ဆူညံၿခင္းတစ္ဝက္ ေရာေနတဲ႔ အသံေတြကို အေသးစိတ္စိစစ္ဖို႔ရန္ အလို႔ငွာ<br />ဝတ္ေက်တမ္းေက် အဆံုးသတ္ တစ္ေနရာမဟုတ္ တစ္ေနရာ ။<br />ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။<br />ဆုေတာင္းၿခင္းသီခ်င္း နဲ႔ အလားအလာမသိတဲ႔ တစ္စံုတစ္ရာအတြက္ အိပ္ရာဝင္ေတး ၊<br />ဘယ္လို နာခံမႈမိ်ဳးနဲ႔ ဘယ္ဘက္ရင္အံုက နာၾကားမလဲ ။<br />ကိုယ္႔အၿမင္နဲ႔ကိုယ္ ၾကည္ႏူးမိ ဝမ္းနည္းမိ ။<br />ရနံ႔ေတာမွာထိုင္ေနလို႔ စြဲထင္လာတဲ႔ ရနံ႔ဟာ အတိုင္းအတာဆိုတဲ႔<br />စကားလံုးကိုပိုင္ဆိုင္ရဲ႕ ။<br />ေတြးေခၚမႈမွာ လစ္မစ္မ႐ွိဘူး ။ ႏွလံုးသားမွာ လစ္မစ္မ႐ွိဘူး ။<br />ေၿပာခဲ႔ၿပီးၿပီ ။<br />ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ပဲ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။<br />ဘဝဆိုတာ အဲသလို …<br />ဘာဟာ ဘာလဲဆိုတဲ႔ အေတြးေတြဟာ လႈပ္႐ွားတြန္းကန္လွ်က္ ။<br />သတိမရခဲ႔ၿခင္းေတြကို သတိရမိလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္ကစလို႔ေပါ႔ ။<br /><br /> (၅)<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;"> “သားပိုက္ေကာင္ ”<br /><br />မ်ိဳသိပ္ထားရတာေတြကို မ်ိဳခ်လိုက္ၿပီးမွ<br />စၾကာဝဠာၾကီးကို စိတ္ကူးယဥ္လို႔ရတယ္ ။<br /><br />ေဟာဒီကမၻာေၿမေပၚက<br />ဘယ္အပိုင္းအစေလးကိုပဲျဖစ္ၿဖစ္<br />မႈိခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔ ။<br /><br />အိပ္မက္မေကာင္းေသာ္လည္း<br />ၾကိတ္မွိတ္အိပ္ရ<br />ရာသီဥတုမေကာင္းေသာ္လည္း<br />ၾကိတ္မွိတ္ၾကည္ႏူးရ ။<br /><br />ပူပင္ေသာကေတြကင္းမွ<br />ခံတြင္း႐ွင္းမယ္<br />ခံတြင္း႐ွင္းမွ စိတ္ခ်မ္းေၿမ႕မႈရမယ္ ။<br /><br />ဒီေလာကရဲ႕ အေသးအဖြဲေလးကအစ<br />ေရစက္ရွိမွ ဆံုရတယ္ ။<br /><br />မ်ိဳးေနႏြယ္<br />( ႐ုပ္ၾကြင္းမ်ား မွ )</span></span><br /><br /><br />နာက်င္မႈကို ေမ႔ထားလိုက္ေတာ႔မွ ဒဏ္ရာဟာ ဒဏ္ရာပါလားဆိုတဲ႔ အသိကိုရတယ္ ။<br />ဖုန္မႈန္႔ေလးတစ္စမွာေတာင္ ဖုန္မႈန္႔ ဆိုတဲ႔ နာမ တစ္ခု ႐ွိပါတယ္ ။<br />မ်က္စိနဲ႔ မၿမင္ႏိုင္တဲ႔ ဗိုင္းရပ္စ္ ေလးတစ္ေကာင္ကအစ သူ႔အသက္နဲ႔သူ ။<br />“မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင္႔ကာနမ္း” ဇာတ္လမ္းမ်ား “ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ ေတာ္ရာမွာေနရ”<br />အစ႐ွိေသာဇာတ္လမ္းမ်ားႏွင္႔ လူ႔ဘဝသည္ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီ ။<br />စဥ္းစားမိတယ္ …<br />အ႐ႈပ္ေတြ ႐ွင္းေစဖို႔ အ႐ွင္းေတြ ႐ႈပ္လိုက္ရမလား ။<br />ပူပင္မႈႏွင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈတို႔ တစ္ေကာင္ေသမွ တစ္ေကာင္အသက္႐ွင္ရမည္႔ မေနာ ။<br />သံ … သ … ရာ ။<br />ေရစက္ဆိုတာထဲမွာ ၿပန္လည္တိုက္ဆိုင္ေပၚထြန္းလာလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိခတ္မိၾကတာပါ ။<br /><br /> အပိတ္<br /><br />ညကအိပ္မက္ထဲတြင္ ပန္းပြင္႔ေတြေပၚမွ ကၽြန္ေတာ္ ေၿခပစ္လက္ပစ္ၿပဳတ္က်ခဲ႔သည္ ။<br />သို႔ေသာ္ ႏွလံုးသားမွလြဲ၍ အၿခားမည္သည္႔ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းမွ<br />ထိခိုက္နာက်င္မႈ မ႐ွိခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႔ခဲ႔ရသည္ ။<br />ယၡဳအခ်ိန္တြင္ ထိုပန္းပြင္႔အိပ္မက္သည္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို နက္နက္႐ိႈင္း႐ႈိင္း<br />စူးဝင္ေနေသာ္လည္း<br />ေနာင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ထိုပန္းပြင္႔အိပ္မက္ကို ကၽြန္ေတာ္<br />ေမ႔ေကာင္းေမ႔ေနႏိုင္ပါသည္ ။<br />ကၽြန္ေတာ္႐ွင္သန္ေနေသာဘဝ၏ အဓိပၸါယ္ဖြင္႔ဆိုခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္<br />လက္ခံႏိုင္ေလာက္ေသာ<br />အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပါသည္ ။<br />ကၽြန္ေတာ္႔တြင္ အသက္တစ္ေခ်ာင္း႐ွိသည္ ။ ခင္ဗ်ားတြင္လည္း အသက္တစ္ေခ်ာင္း႐ွိသည္ ။<br />တြန္းထိုး ႐ုန္းကန္လႈပ္႐ွားေနရေသာ ယၡဳလက္႐ွိကမၻာ …<br />သူသူကိုယ္ကိုယ္ မည္သူ႔မည္သူမွ အသက္အပို မရခဲ႔ၾကပါ ။<br /><br /><br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2352307732364691535?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-40430574448805130622011-02-15T11:56:00.001+04:002011-02-15T12:01:06.336+04:00တိမ္ေတြလိုအေရာင္ေၿပာင္းတတ္တဲ႔စိတ္နဲ႔<br />ေကာင္းကင္ရဲ႕တေလ်ွာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာခဲ႔<br />ဘာမွမၿဖစ္ရင္ ဘာမွမၿဖစ္ ၊ ဘာၿဖစ္ရင္ ဘာၿဖစ္တယ္ ဆိုလား<br />အဲသလို …<br />မီးပူအထပ္ထပ္ထိုးတာေတာင္ ေခါက္ရိုးက်ိဳးမသြားတဲ႔<br />လည္တဆန္႔ဆန္႔ အရပ္ေဒသမွာ အေယာင္ၿပမႈေတြမ်ားတယ္ ။<br /><br /> <br />ဆႏၵေတြနဲ႔ ေဝးကြာခဲ႔ၾကတဲ႔အခါ ပံုခ်စရာ ေခါင္းစဥ္ေတြဟာ<br />အနီးအနားမွာ ပြတ္တိုက္ေ႐ြ႕လ်ွား<br />တစ္ကိုယ္လံုး အရည္ညွစ္ေသာက္ ခံရၿပီးခါမွ<br />မေကာင္းဘူးအေၿပာခံခဲ႔ရတဲ႔ ၾကံတစ္ေခ်ာင္းအတြက္<br />ေၿဖသိမ္႔ၿခင္း နဲ႔ လိုက္ေလ ေဝးေလ ကာလမ်ား<br />ကိုယ္႔ႏွလံုးသားအနာေလးကိုကိုယ္ၿပန္သ ဒဏ္ရာေတြကို ယုယခဲ႔တယ္<br />လူမွန္ခ်င္ေဇာနဲ႔ လူဆန္တဲ႔ ဒုကၡ ၊ မိမိကိုယ္ကို လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ။<br /><br /> <br />မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္စာေလး ဆိုေပမဲ႔ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခတ္လိုက္တိုင္း<br />ၿမင္ကြင္းတစ္ခုလံုးရဲ႕ ဆံုးရႈံးမႈဟာ မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္စာေလးေတာ႔ ၾကာခဲ႔<br />ေၿပာရရင္ရွည္တယ္<br />ထား ..ခဲ႔ .. လိုက္ .. ပါ႕ .. မယ္ …<br />ေတြးၾကည္႔ရင္ ေၿပးၾကည္႔တာထက္မွန္တယ္ ဆိုသူမ်ားအတြက္<br />ဇာတ္လမ္းကို ဇာတ္လမ္းအတိုင္း ။<br /><br /> <br />ၿခစ္ခ်ဳပ္ၾကည္႔မွ အဲ ..ဒီ .. လက္တစ္ဆုပ္စာ ညေနခင္းမွာ<br />ေနဝင္ရာ အရပ္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီးရပ္ေနတဲ႔ေကာင္ဟာ<br />ကၽြန္ေတာ္ပါ ။<br /><br /> <br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4043057444880513062?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-1956176599826759632011-01-25T12:29:00.001+04:002011-01-25T12:32:44.000+04:00ေလာေလာဆယ္ …<br /><br />ေလာေလာလတ္လတ္ စိတ္ကူးေတြက အေညာင္းဆန္႔ေန<br /><br />ေလာေလာဆယ္ ရဲ႕ ေကာက္ကာငင္ကာ ေနမဝင္ခင္<br /><br />အဟ ေလးၾကားကေန ေလာေလာဆယ္ဇာတ္လမ္းက စတယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ မ်က္လံုးပြင္႔လာႏိုင္သလို<br /><br />ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ မ်က္လံုးမွိတ္သြားႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ထားေတာ႔ ….<br /><br />ဘဝကို စလိုက္တာခ်င္း အတူတူ<br /><br />ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ခ်စ္သူခင္သူေပါေနႏိုင္သလို<br /><br />ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေမတၱာငတ္ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အရိပ္ပတ္လည္မိုးေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ခိုနားရာမဲ႔ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က မေတာင္းဘဲ ရေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္က လက္ၿဖန္႔ေတာင္းေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အတတ္ပညာသင္႐ိုးညႊန္းတမ္းကို ၿငီးေငြ႕ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အတတ္ပညာသင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို ေတာင္႔တငတ္မြတ္ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က စာအုပ္ေတြထဲမွာ ဖတ္ဖူးၿမင္ဖူးရွိေနႏိုင္သလို<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ ၾကံဳဖူးေတြ႔ဖူးေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေလာကဓံနဲ႔ စတင္မိတ္ဆက္ေနႏိုင္သလို<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေလာကဓံနဲ႔ ေတြ႔ဆံုရင္းႏွီးၿပီးသားၿဖစ္ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အနာတရေတြ နဲ႔ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အနာတရေတြ နဲ႔ ထုသားေပသားက်ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က မိမိကိုသာ အားထားရာ ၿဖစ္ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အရာအားလံုးကို ဆဲဆိုၾကိမ္းေမာင္းေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အရာအားလံုးကို ေမတၱာပို႔လႊတ္ေနႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာကၾကီးထံက အ႐ံႈးကို စတင္ရ႐ွိႏိုင္ခ်ိန္မွာ<br /><br />ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာကၾကီးကို ပထမဦးဆံုး အႏိုင္ပိုင္းဖူးႏိုင္တယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ဆိုၾကပါစို႔ …<br /><br />ေလာေလာဆယ္ ခင္ဗ်ားဖတ္ေနတဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ဇာတ္လမ္းထဲက<br /><br />တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ မိဘေဆြမ်ိဳးစံုလင္နဲ႔ သူေဌးသားတစ္ေယာက္နဲ႔<br /><br />အၿခားတစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ မိဘေဆြမ်ိဳးမဲ႔ အစြန္႔ပစ္ခံ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္လို႔<br /><br />ဆိုၾကပါစို႔ ။<br /><br /> <br /><br />ဒါဆိုရင္ … ဒီကဗ်ာကို<br /><br />ေလာေလာဆယ္ …<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေရးလိုက္တာ ၿဖစ္ႏိုင္သလို<br /><br />ေလာေလာဆယ္ …<br /><br />ခင္ဗ်ားေရးလိုက္တာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။<br /><br /><br /> <br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-195617659982675963?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-41523630445838784402010-12-19T19:25:00.001+04:002010-12-19T19:27:23.940+04:00ေဆာင္း ....<br />ေအးစက္မာေက်ာေနတဲ႔ ရင္ခြင္နဲ႔<br />အၿဖဴေရာင္အခိုးေငြ႕ေတြ ေၿခြေၿခြခ်တယ္ ။<br /><br />လမ္းမေတြ .... ႐ွည္လွ်ား<br />သက္႐ွိသက္မဲ႔ အရာ၀တၳဳမ်ား<br />တစ္ေထာင္႔တစ္ေကြ႕မွာ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုခ်ိတ္ဆက္<br />လက္ၿပႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ အေဆြးစေတြ က်န္ေကာင္းက်န္ခဲ႔မယ္ ။<br /><br />ပတ္၀န္းက်င္မွာအရိပ္ထင္<br />( သူသူကိုယ္ကိုယ္ )<br />တမ္းတၿခင္းေတြ ေပ်ာ္၀င္ဖူးၾကတယ္ ။<br /><br />လမ္းေတြ ေလွ်ာက္ၿဖစ္တဲ႔အခါ<br />လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ ထိုးထည္႔ထားပါတယ္<br />ဆုပ္ကိုင္ထားစရာ လက္ဖ၀ါးေလးတစ္စံုကို<br />ကၽြန္ေတာ္ ...<br />လြမ္းဆြတ္မိေနလို႔ ။<br /><br /><br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4152363044583878440?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-56516616593527997912010-10-22T11:49:00.002+04:002010-10-22T11:56:30.601+04:00ကၽြန္ေတာ္႔ေခါင္းေလာင္းေလးရဲ႔ ေမြးေန႔ပါ ..။<br />ေၿပာရရင္ ဒီႏွစ္မွာေခါင္းေလာင္းသံေတြ ကၽြန္ေတာ္ၾကားဖို႔ခက္ခဲေနတယ္ ..။<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ပါ တကယ္မၾကားရေပမယ္႔ တကယ္ၾကားေနရသလို ကၽြန္ေတာ္<br />နားစိုက္ေထာင္ေနပါတယ္ ..။ထံုးစံအတိုင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးၿဖစ္ပါတယ္ ..။<br /> ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ ေခါင္းေလာင္းေလးေရ ..။<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">“ မာတိကာ ”</span><br /><br /><br />အေမ႔ရင္ခြင္ တိုးဝင္ေခြ႔ရန္ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ၾကားမွ ဦးေခါင္း<br />စြန္းထင္းရန္ လြယ္ကူေသာ ရင္ခြင္ၿဖဴ<br />ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလိုက္ကာ အေရာင္ေၿပာင္းတတ္ေသာစိတ္<br />ေဆးေရာင္ဗရပြႏွင္႔ စုတ္ခ်က္ၾကမ္းမ်ိဳးစံု<br />အယူအဆမ်ားၾကားမွ စစ္ပြဲ<br />သန္သန္မာမာ အေတာင္အလက္မ်ားၿဖင္႔ ပ်ံသန္းၿခင္း<br />ေပ်ာ္႐ႊင္စံုမက္ဖြယ္ သကၠရာဇ္ ေရစီးေၾကာင္း<br />ဒဏ္ရာအနာတရ လဲၿပိဳက် ေန႔ရက္မ်ား<br />အမွန္အမွား ခြဲၿခားတတ္လိုေသာ အာသီသ<br />မီးခိုးေငြ႔မ်ားၾကား ၁ မွ ၃၀<br />၃၁ ထံမွ ဝမ္းေၿမာက္ေၾကာင္း သဝဏ္လႊာ<br />ခ်စ္သူထံမွ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေၾကာင္း ေၾကးနန္း ....။။<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">အိုင္လြယ္ပန္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5651661659352799791?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-45674930246431043742010-09-20T13:20:00.000+04:002010-09-20T13:44:30.474+04:00႐ွိေနလား<br />အေနွာက္အယွက္ကင္းတဲ႔ တိုင္းဗံုးတစ္လံုးလို အခ်ိန္တန္ေတာ႔ ေပါက္ကြဲသြား<br />လားရာမတူတဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ အတိတ္ေတြမွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />မသိကိန္းခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ပုစၧာေတြ အၾကမ္းတြက္ရာတို႔ ဗရပြ<br />သက္ၿပင္းကိုခ်လို႔ အသက္၀၀႐ႈလိုက္ရတဲ႔ ေန႔ေတြမွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />ေမွာင္ခ်ိန္မွာမွသိတဲ႔ အလင္းရဲ႕တန္ဖိုး<br />ေနာင္တဟာ ေဖာ္ၿမဴလာတစ္ခုလို ေပၚၿပဴလာၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />ေတာလိုလိုေတာင္လိုလို အိပ္မက္ကို<br />လိုရာဆြဲ နိမိတ္ဖတ္ၿခင္းနဲ႔ အသားမက်တဲ႔ အခါမွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />မွင္ကုန္ေနတဲ႔ ေဘာပင္တစ္ေခ်ာင္းအတြက္<br />ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္းၾကီးစြာ ရင္ဘတ္ၿဖန္႔ခင္းေပးထားတဲ႔<br />စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ရဲ႕ သေကၤတ တစ္ခုမွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />သူမွန္တယ္ ကိုယ္မွန္တယ္နဲ႔ ကိုယ္႔အမွန္ေလးကိုကိုယ္ တစ္သသ<br />ခပ္႐ြ႐ြေလးကိုင္လို႔ အမွန္ကလြဲလို႔ အားလံုးကို စေတးလိုက္ရခ်ိန္မွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />ေမးခြန္းကို ေမးခြန္းထပ္လို႔<br />ခြဲစိတ္ခံထားရတဲ႔ ဒဏ္ရာအနာတရ မက်တ္ေသးခင္မွာ ။<br />႐ွိေနလား<br />ေမး ..ေန .. တယ္ <br />႐ွိေနလား<br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေမးခြန္းထဲမွာ တိတ္ဆိတ္ၿခင္းနဲ႔ရင္းႏွီးေပါင္းဖက္လို႔<br />႐ွိေနလား<br />ခင္ဗ်ားတို႔မွာေကာ<br />တစ္စံုတစ္ခုမ်ား ႐ွိေနလား ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4567493024643104374?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-6224976771975026022010-08-29T12:57:00.000+04:002010-08-29T13:22:56.074+04:00ေနထိုင္မႈေဘာင္ထဲ လကာၤေခ်ာေစဖို႔ သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္အဆိုင္<br />ေခ်ာ္လဲလိုက္သည္ႏွင္႔ ေရာေယာင္ထိုင္ခ်ၿခင္းမ်ား ေပၚၿပဴလာၿဖစ္ေနေသာ ကမၻာ<br />ေရာက္ေစလိုေသာဆႏၵၿဖင္႔ သြားေသာခရီးလမ္းမွာ လမ္းေပ်ာက္ခဲ႔လွ်င္<br />လမ္း႐ွာရေသာအလုပ္မွာ ပထမဦးစားေပးအစီအစဥ္ ၿဖစ္လာ<br />ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ ေခ်ာ္သြားသည္႔လမ္း၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အတိမ္အနက္<br />ေသာက္ဖန္မ်ားလာေသာေၾကာင္႔ မခါးေတာ႔ေသာ မိုးခါးေရမ်ား တစ္စက္ၿပီးတစ္စက္<br />မွန္ေဘာင္သြင္းထားေသာ အတၱမ်ားအား အခ်ိန္ရတိုင္း ဖုန္တခါခါ<br />ႏွလံုးသားကိုတိုင္းတာေသာ ေငြေၾကး ႏွင္႔ ေငြေၾကးကိုတိုင္းတာေသာ ႏွလံုးသားမ်ားၾကား<br />စည္းတစ္ေခ်ာင္းမွာ မထူးဇာတ္ၿဖင္႔ ၿပစ္ဒဏ္ခံယူရန္ အသင္႔အေနအထား<br />လက္ခုပ္သံမ်ား ၿပစ္တင္သံမ်ား ဝင္ခ်ည္ထြက္ခ်ည္<br />ေခါင္းကိုက္ေနေသာသူ တစ္ေယာက္အား<br />“ၿပန္ကိုက္လိုက္ေလ” ဟု လြယ္လြယ္ေၿပာတတ္ေသာ ပါးစပ္မ်ား<br />ၾကားရဖန္မ်ားလာေသာေၾကာင္႔ ေရာဂါတိုးလာၿခင္း ၿဖစ္ပါသၿဖင္႔<br />စိတ္သည္ ခိုင္ခံ႔ရန္ မလြယ္ကူေၾကာင္း သက္ေသၿပစရာ မလိုအပ္ေတာ႔ပါ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-622497677197502602?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-63217338821385201822010-07-02T18:02:00.001+04:002010-07-02T18:50:28.130+04:00စဖြင္႔လိုက္တာနဲ႔<br />ပ်င္းရိၿခင္းက အေဟာင္းနံ႔ တစ္ခုလို<br />ကိုယ္မွာ စြဲတယ္ ။<br /><br />စိတ္ကိုဖြဲ႕ေနတဲ႔ ပင္႔ကူအိမ္ေတြထဲ<br />ဘာ အကၡရာမွ ထြက္က်မလာခဲ႔ဘူး <br />သြားလမ္းလာလမ္း က မသာ ေတာ႔<br />ေမွ်ာ္ရတာေလးကတင္ လည္ပင္းေညာင္းတယ္ ။<br /><br />မကြဲေလာက္ေသးဘူးလို႔ ထင္ထားတဲ႔ ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ <br />ခြမ္းကနဲ ထကြဲမွ သတိရတယ္ <br />ေသၿခင္းတရားဟာ သူသူ ကိုယ္ကိုယ္<br />လက္တစ္ကမ္း ။<br /><br />လူလို႔ေၿပာတာပဲ<br />လက္သည္းဆိတ္မွ လက္ထိပ္နာ လိုက္တာပါ <br />ေတြးလိုက္မိတာနဲ႔တင္<br />ငါ႔စကားလံုးေတြ လူၾကီးလူေကာင္းမဆန္ခဲ႔ဘူး ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-6321733882138520182?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-8306495274803516822010-05-24T11:13:00.000+04:002010-05-24T11:20:26.594+04:00ခပ္႐ွည္႐ွည္ ခပ္တံုးတံုးသံၿပား<br />လက္တစ္ဝါးစာ ေက်ာက္ၿပားေပၚက<br />အိုၾကီးအိုမနဲ႔ ခုန္ခ်ခဲ႔ ။<br /><br />မထက္႐ွခ်င္ေတာ႔ပါ<br />'နာမ' ကို ငါေမ႔လိုက္ၿပီတဲ႔<br />ေခါင္းေလာင္းထိုးခါနီးမွ<br />လြန္ေလၿပီးေသာ ေသြးညွီနံ႕ေတြထဲက<br />တရားကို သူ႐ွာေတြ႔တယ္ ။<br /><br />ေၿပာရရင္ ဒါဟာ<br />ေသေကာင္ေပါင္းလဲ သီခ်င္း<br />သက္ၿပင္းေတြ ေႏြဦးေပါက္ခဲ႔ေပါ႔ ..။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-830649527480351682?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-41941704353681437192010-05-06T11:54:00.002+04:002010-09-20T13:51:31.743+04:00မိုးေရေတြက <br />ခါးတယ္ ။<br /><br />႐ြာ႐ိုးကိုးေပါက္ေလွ်ာက္ရင္း<br />ေၿခသလံုးသားကို <br />ေခြးေလေခြးလြင္႔ေတြအတြက္ ငါပူေဇာ္ခဲ႔ ။<br /><br />၀မ္းစာအတြက္ ငါ ခ်ိဳးလိုက္တဲ႔<br />ကန္စြန္းညြန္႔ေလးရဲ႕ ၾကမ္းခင္းေစ်းအတြက္<br />သူတို႔ရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ<br />က႐ုဏာသံေတြ ၾကားလိုက္ရ ။<br /><br />ငါလာၿပီဆို<br />၀ုန္းကနဲ အိမ္ေပၚေၿပးတက္သြားတဲ႔<br />ကေလးတစ္သိုက္ရဲ႕ ေတာ္လဲသံေတြ<br />ကေလးေတြေခ်ာ႔ရင္း<br />အပူ႐ုပ္ကို ဟန္လုပ္တပ္ဆင္ထားၾကတဲ႔<br />မ်က္ႏွာဖံုးမ်ားဟာ ပူၿပင္းစူး႐ွ ။<br /><br />ဆုပ္လည္းစူး စားလည္း႐ူး စကားလံုးေတြေအာက္<br />ေၿဖေဆးမ႐ွိတဲ႔ ငါ႔စကားလံုးဟာ<br />ေပ်ာက္ဆံုးၿပတ္ေတာက္လို႔ ။<br /><br />အမွန္တစ္ခု႐ွိတယ္<br />အမွားတစ္ခု႐ွိတယ္<br />ဆိုၾကပါစို႔ <br />အမွန္ = ၁<br />အမွား = ၁<br />ထို႔ေၾကာင္႔ ...<br />အမွန္ = အမွား<br />တစ္ဟားဟား နဲ႔<br />တစ္ကိုယ္လံုး သိမ္႔သိမ္႔တုန္ေအာင္<br />ငါရယ္လိုက္မိ ။<br /><br />သူတို႔ကလည္း ငါ႔ကိုၾကည္႔<br />လက္ညိွဳးတစ္ထိုးထိုးနဲ႔<br />ရယ္လို႔ ေမာလို႔ <br />လူၾကီးေတြ<br />ကေလးေတြ<br />ေခြးေတြ<br />အားလံုး ေပ်ာ္ၾကေလတယ္ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4194170435368143719?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-38596583979304263432010-05-01T13:06:00.001+04:002010-05-03T17:26:20.467+04:00ဗ်ာပါဒ ရဲ႕ အငို အၿပံဳး<br />ႏွလံုးသား နဲ႔ ဖြာ႐ိႈက္ရန္ <br />ညိွလိုက္ေသာမီးစ ။<br /><br />စိတ္မ်ား ...<br />သန္ရာ သန္ရာဆီ စီးဆင္းသြားၾက<br />မ်က္စိတစ္ဆံုး ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3859658397930426343?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-24984279355083549392010-04-20T12:43:00.001+04:002010-04-20T12:49:47.757+04:00ၿပန္ေတြ႕ေတာ႔<br /><br />ရာသီ သံုးခါလည္စာ<br /><br />ငါေငးေနမိခဲ႔ ။<br /><br /> <br /><br />မေရာက္လာခင္က<br /><br />အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ေၿပာဖူးရဲ႕<br /><br />အဲဒီကို ၿပန္ေရာက္ရင္<br /><br />(၁) မိဘနဲ႔ ၿပန္ေတြ႔ရမယ္<br /><br />(၂) ဘုရားသြားလို႔ရမယ္<br /><br />(၃) လဘၻက္ရည္တိုင္ထိုင္လို႔ရမယ္ တဲ႔ ။<br /><br /> <br /><br />ငါ … ေရာက္ခဲ႔ေတာ႔<br /><br />သူ႔ ေက်ာရိုးတစ္ေလွ်ာက္မွာ<br /><br />မိဘမ်က္ႏွာေပၚက ငါ႔ အေငြ႕အသက္ကို ငါၿပန္႐ွာတယ္<br /><br />ဘုရားေပၚက ငါ႔ အနိစၥကို အႏုလံုပဋိလံု ငါၿပန္႐ွာတယ္<br /><br />လဘၻက္ရည္ဆိုင္က ငါ႔ေနဝင္ရီတေရာကို ငါၿပန္႐ွာတယ္<br /><br />တစ္ခ်ိန္က ဆိုတာဟာ ေပ်ာက္ဆံုးလို႔<br /><br />ရနံ႕ေတြဟာ ၿမစ္ေရလို ႏွစ္ခါၿပန္ ခ်ိဳးမရဘူးလား ။<br /><br /> <br /><br />ေန႔ခင္းေနေရာင္ဟာ အပင္က်ဲက်ဲေတြေအာက္မွာ စူး႐ွ<br /><br />(ကိုယ္႔ကိုယ္ကို) ေမာင္းနွင္ၿခင္း အတတ္ဟာ<br /><br />ေမြးရာပါ ပါရမီ ကိုယ္စီဆိုပဲ<br /><br />ဂီယာထိုးသံ လီဗာနင္းသံ ဘရိတ္အုပ္သံ<br /><br />ပုစဥ္းရင္ကြဲေတြ အရင္ကလို ပဲ ရင္မေစ႔ႏိုင္ေသးဘူး ။<br /><br /> <br /><br />ညခင္းဘက္ေရာက္ေတာ႔<br /><br />ယင္ေကာင္ေတြရဲ႕ တဝီဝီသံေတြ ၿပန္ၾကားလိုက္ရ<br /><br />ဘယ္သူေၿပာလဲ ေၿခာက္ကပ္ကပ္လို႔<br /><br />သူ႔ရင္ခြင္ဟာ လက္စိုစြာ<br /><br />အေလ်ာ္အစားေတြၾကားမွာ ဆားတပြင္႔ ညပ္ေနတာ ၿမင္လိုက္ရတယ္ ။<br /><br /> <br /><br />ထူးဆန္းၿခင္းဆိုတာ မ်က္လံုး နဲ႔ ႏွလံုးသားၾကားက<br /><br />အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု<br /><br />တစ္ေမ႔စာ ငါေငးအၿပီး<br /><br />တစ္ေမာစာ ငါေငးအၿပီး မွာ ငါၿပန္ႏိုးလာ<br /><br />သူကေတာ႔ ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ကို<br /><br />ဘာမွၿပန္မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ႔ အစိမ္းသက္သက္ အစိမ္းမ်ိဳးနဲ႔<br /><br />မ်က္လံုး ေထာင္႔ကပ္ ကြယ္ကြယ္ဝွက္ဝွက္ ၾကည္႔လို႔ ။<br /><br /> <br />မေၿပာၿဖစ္လိုက္ေတာ႔ဘူး<br /><br />စိုက္ဝင္ခဲ႔တာေတြက<br /><br />႐ိုး႐ိုးသားသား စူးခဲ႔ပါတယ္ ဆိုတာ ...။။<br /><br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2498427935508354939?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-43073121565675170942010-03-27T01:04:00.005+04:002010-03-28T19:45:19.103+04:00မနက္ၿဖန္ မလာခင္ ေလးေပါ႔<br />ဒီေန႔ဟာ က်လာႏိုင္ေကာင္းတဲ႔<br />မေန႔က အေငြ႔အသက္ေတြကို<br />ပုတ္ဖယ္ ခတ္ထုတ္လို႔ <br />ဒီေန႔ စစ္စစ္ ၿဖစ္ေၾကာင္း<br />လက္ခေမာင္း ထခတ္တယ္ ။<br /><br />မခံစားေအာင္ေနရတာ<br />ပိုခံစားရတယ္ ဆိုတဲ႔ေနာက္<br />ခံစားစရာ႐ွိ ခံစားလိုက္ဖို႔<br />ႏွလံုးသားက မီးေမာင္းထိုးခဲ႔ရဲ႕<br />ကိုယ္႔ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို ကိုယ္ပုတ္<br />ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေၿပာၿဖစ္ခဲ႔တယ္ ။<br /><br />အသက္႐ႈသံေတြေတာင္<br />ကမ္းမၿမင္ လမ္းမၿမင္မို႔<br />ၾကိဳတင္ၾကံစည္မႈ အေလ႔အထမွာ<br />မွင္နီတစ္ေၾကာင္း တားပစ္ခဲ႔ေပါ႔<br />ငါ႔တစ္ကိုယ္လံုး ရဲကနဲ <br />သာမန္ေန႔မို႔<br />စံပယ္သံေတြ ၾကားစရာ<br />စံပယ္ေတြ တဝုန္းဝုန္းေၾကြၿပစရာ<br />မလိုအပ္ေတာ႔ပါဘူး ။<br /><br />လက္ညိွဳးညႊန္ရာ ေရၿဖစ္ေစသား<br />ဆုေတာင္းၿခင္းကို မယံုၾကည္တတ္သူ<br />ထြက္ခြာသြားတဲ႔ ပင္လယ္ဘက္သြားရာလမ္းမွာ<br />ၾကယ္ေတြဟာ ငန္ပ်ပ် နဲ႔ ။<br /><br />(ကိုယ္ + ရင္ ) ဖိ<br />ကိုယ္ဖိရင္ဖိ မႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ႔<br />သက္ၿပင္း စစ္စစ္ပါ<br />တစ္ေနရာရာမွာပဲ <br />ၾကံဳရာက်ပမ္း ေပ်ာက္သြားလိမ္႔မယ္ <br />ဝမ္းနည္းေၾကာင္း ေသခ်ာသြားေတာ႔<br />ေသခ်ာစြာ ဝမ္းနည္းလိုက္ပါတယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><br />ရက္ပိုင္းအတြင္း အခုလို စိတ္ၾကိဳက္သံုးလို႔ရေနတဲ႔ အင္တာနက္နဲ႔ ေဝးရပါမယ္ ။<br />အၿပီးၿပန္တာၿဖစ္လို႔ ေနာက္တစ္ေခါက္ ၿပန္မထြက္ၿဖစ္မခ်င္း အထူးသၿဖင္႔<br />PUBLISH ခလုပ္ ပ်က္ေနတဲ႔ ၿမန္မာၿပည္ မွာ POST ေတြ ဆက္တင္ဖို႔ မၿဖစ္ႏိုင္သေလာက္ပါပဲ ။<br />ခင္မင္ ထိ႐ွ ခြင္႔ရခဲ႔တဲ႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ နဲ႔လည္း (အခ်ိန္ အတိုင္းအတာ မည္မွ်မွန္းမသိ ) ခြဲရပါမယ္ ..။<br />စေရးကတည္းက ပိတ္ဖို႔ ေရးတာမဟုတ္ တဲ႔ အတြက္ BLOG ကေတာ႔ ဒီအတိုင္း က်န္ေနခဲ႔မွာပါ ..။<br />ဆံုခြင္႔႐ွိရင္ ၿပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ႔ ..။ <br />အားလံုးပဲ အစစ အရာရာ အဆင္ေၿပၾကပါေစဗ်ာ ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4307312156567517094?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-29983459029158170842010-03-18T21:02:00.003+04:002010-03-18T21:17:03.467+04:00(၁)<br /><br /><strong>တစ္ဆယ္႔ႏွာရီသီစာ စိတ္အစီး အဆင္းကို <br />တစ္စကၠန္႔စာ ေလးေတာင္ၿပန္ေကာက္လို႔မရဘူး <br />သစ္႐ြက္ေတြ လႈပ္တယ္<br />အရိပ္ေတြ လႈပ္တယ္<br />စိတ္ေတြ လႈပ္တယ္ ...။</strong> <br /><br /> “ကၽြတ္ ”<br /><br />ကိုယ္ေလာင္းထားတဲ႔ ေဘာလံုးအသင္း ရဲ႕ အႏိုင္အ႐ႈံးကို ေစာင္႔ေနရသလိုသလိုမ်ိဳး ပံုစံနဲ႔နဲ႔ သူ ေခါင္းတစ္ခ်က္ရမ္းလိုက္တယ္...။<br />ဟုတ္လည္း ဟုတ္တယ္ ...။စိတ္ထဲမွာ ဘာကိုမွ အဆင္မေၿပဘူး ..။ သူေစာင္႔ေနရတဲ႔ အခ်ိန္က ဆန္႔ဆန္႔ ထြက္လာသေယာင္ေယာင္ ..။<br />ေစာင္႔ဆိုင္းေနရၿပီဆို အခ်ိန္ဆိုတာမ်ိဳးက တစ္ေမွ်ာ္ တစ္ေခၚ ..။ အေတြးေတြ ပလံုစီၿပီး အေဟာင္းနံ႕ေတြ နံေနတယ္ ...။<br />သူတစ္ခ်က္ေတြးမိလိုက္တယ္ ..။ စိတ္အယား ေၿပ ေအာင္ ဟိုဟိုဒီဒီ သြားေနလိုက္တာ ေကာင္းမယ္ ..။<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ မသြားေတာ႔ဘူး ဆိုၿပီးဆံုးၿဖတ္ထားတဲ႔ ေနရာကို သူၿပန္လြင္႔လာခဲ႔ တယ္ ...။<br /><br /> (၂)<br /><br /><strong>မ်က္လံုး စစ္စစ္နဲ႔ ၿမင္လိုက္တာပါ<br />ငါမွာ ...<br />ႏွလံုးသားထဲ စိုက္ဝင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ဆူးကိုမွ<br />ဆြဲႏႈတ္လို႔ ရလိုရၿငား<br />ၿပန္႐ွာေနခဲ႔ရ ..။</strong><br /><br />မၾကာမၾကာ ေရာက္ၿဖစ္တဲ႔ ေနရာေလးပါ ..။ ေသရာပါ ရနံ႕ေတြ စိုစြတ္ေနတယ္ ..။<br />ဒီတစ္ခါေတာ႔ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ၿဖစ္ေကာင္းလိမ္႔မယ္ ..။<br />ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ ၿမင္ကြင္းက နည္းနည္းဆန္းေနရဲ႕..။<br />အိမ္ေၿမွာင္ စုတ္ထိုးသံ တစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္ ..။ လေရာင္ဟာ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး<br />ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ မ်က္နွာေပၚမွာ ၿဖာက်ဆန္႔ထြက္လို႔ ...။ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ဝန္းမွာ ၿငိေနတဲ႔ နိမိတ္ တစ္ခ်ိဳ႕ကို<br />သူ အေသအခ်ာ ဖတ္မိလိုက္တယ္ ..။ သူ႔ ကိုယ္ေပၚ မွာ တစ္စြန္းတစ္စ ကပ္က်န္ေနေသးတဲ႔ ရနံ႔ဟာ အဲဒီရနံ႔ ပါပဲ ..။<br /><br />“ အမွန္အတိုင္းပဲ “ဖူး” ဝန္ခံ ခ်င္ပါတယ္ ..။ “ကိုမ်ိဳး” စိတ္ထဲမွာ အဖုအထစ္တစ္ခုခု ၿဖစ္သြားတယ္ ဆိုလည္း “ဖူး” ၾကိဳၿပီးေတာ႕<br />ေတာင္းပန္လိုက္တယ္ ...။“ကိုမ်ိဳး” ရဲ႕ အခ်စ္ကို အတိုင္းအတာ တစ္ခု အထိ “ဖူး” ရင္ခုန္တယ္ ..။ လက္ခံတယ္ ...<br />ဒါေပမယ္႔ “ဖူး” “သူရိန္႔”ကို ေပးလိုက္တာ “ဖူး” ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး ပါသြားတယ္ ..။ ဘာရယ္ေၾကာင္႔ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ပါ ..။<br />တစ္ခါတစ္ရံ ၿဖစ္လာေကာင္း ၿဖစ္လာႏိုင္မယ္႔ “ဖူး” ရဲ႕ “သူရိန္” နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ အနာတရေတြ ကို “ကိုမ်ိဳး” လက္ခံေပးႏိုင္တယ္ <br />ဆိုရင္ အရာအားလံုး “ဖူး” ဘက္က အဆင္သင္႔ပါပဲ ..။ အဲဒါ “ဖူး” ရဲ႕ အေၿဖပဲ “ကိုမ်ိဳး” ...။”<br /><br />သူ႔ ရင္ခြင္ တစ္ခုလံုး ေကာင္မေလးရဲ႕ စကားသံအၾကား စိမ္႔ဝင္ ေႏြးေထြးသြားတယ္ ..။ ဖြဖြေလး သူ ၿပံဳးလိုက္ရဲ႕ ...။<br /> <br /> “Going on .. baby ” <br /><br />သူ ေၿပာလိုက္တဲ႔ စကားကို တစ္ခ်ိန္က သူ႔ရဲ႕ “အ႐ူးမေလး ” မၾကားမွာ ေသခ်ာတယ္ ..။ထား ... လိုက္ .... ပါ ....။<br />ေကာင္ေလးဆီက တုန္႔ၿပန္သံ ကို သူနားစြင္႔ေနလိုက္တယ္ ..။<br /><br />“ ကိုယ္လက္ခံႏိုင္ပါတယ္ “ဖူး” ... “ဖူး” ရဲ႕ စိတ္ကို အကုန္လံုးမဟုတ္ေတာင္ တစ္စြန္းတစ္စေလာက္ၿဖစ္ ကိုယ္နားလည္ၿပီးတဲ႔ <br />ေနာက္မွာ ကိုယ္ ဖြင္႔ဟၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ စကားတစ္ခု ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ အတိမ္အနက္ ရဲ႕ ဒဏ္ကိုယ္ခံႏိုင္ပါတယ္ ..။“သူရိန္” ဟာ<br />ကိုယ္႔ သူငယ္ခ်င္း အရင္းၾကီးပါ ..။တစ္ခုပဲ ... ေနာက္က်ခဲ႔သူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အခါအခြင္႔ မွာ ရင္ထဲက ႐ိႈက္မိတဲ႔ အသံသက္သက္<br />ဟာ အတတ္ႏိုင္ဆံုးၿဖဴစင္ခဲ႔ပါတယ္ ...။ အဲဒါကို “ဖူး” နားလည္ခဲ႔ရင္ အခု “ဖူး” ေပးတဲ႔ ဆုလာဘ္ ဟာ ကိုယ္႔ အတြက္နိဗၺာန္ တစ္ခုပါပဲ<br />အဲဒါေလးကိုပဲ ကိုယ္ တယုတယ သိမ္းထားပါးရေစ ..။”<br /><br /> “ ေအာင္ၿမင္ပါေစ .. ငမ်ိဳး ေရ ”<br /><br />သူ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဆုမြန္ေၿခႊ လိုက္တယ္ ..။ ႏွလံုးသားတစ္ခုစာ ၿဖစ္ၿဖစ္ ခႏၶာတစ္ခုစာ ၿဖစ္ၿဖစ္ တစ္ကမၻာစာ ၿဖစ္ၿဖစ္ <br />ခိုဝင္ခဲ႔ဖူးၿပီးရင္ မထြက္ခြာ သြားရတာ ဘာ႐ွိလို႔လဲ ကြယ္ ..။ တစ္ခ်ိန္က သူ႔ရဲ႕ “အ႐ူးမေလး” ဆိုတဲ႔ ေကာင္မေလး မ်က္နွာကို<br />တစ္ခ်က္ေငးၿပီး သူၿပံဳးၿပ ႏႈတ္ဆက္ လိုက္တယ္ ...။သူ႔အၿပံဳး ကို သူတစ္ေယာက္သာ ၿပန္ၿမင္လိုက္ တဲ႔ ညဟာ ဒီညပါပဲ ...။<br /><br /> “ good night .. baby "<br /><br />သူဆက္လြင္႔လာခဲ႔တယ္ .......။<br /><br /> (၃)<br /><br /><strong>ၾကယ္ေတြက ေ႐ြ႕လို႔ <br />အေ႐ြ႕ ေပၚ က အေ႐ြ႕<br />ငါ ေတြ႔လိုက္တဲ႔ ကံၾကမၼာ<br />အေရႊ႕ အေၿပာင္း သိပ္ၿမန္တယ္ ...။</strong><br /><br /><br />အေဝး မွာ သူ႔လိုပဲ ငိုက္စိုက္ ငိုက္ စိုက္နဲ႔ လြင္႔လာတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ကို သူၿမင္ေနရတယ္ ..။<br />ကားတစ္စီး အ႐ွိန္နဲ႔ ေမာင္း ဝင္လာေနတယ္ ...။ကားက ထိုလူ နဲ႔ နီးလာတဲ႔ အထိ အဲဒီလူ ကားလမ္းလယ္မွာ ငိုက္စိုက္ ငိုက္စိုက္နဲ႔<br />ေလွ်ာက္ေနတုန္း ...။သူ စိတ္ပူသြားတယ္ ...။<br /> <br /> “ဟာ .. ေဟ႔လူ ... ေနာက္မွာ ကား ဟ ”<br /><br />သူ႔ သတိေပးသံ က ကားထက္ အနည္းငယ္ ေနာက္က်တယ္ ..။ ဒါေပမယ္႔ ကားက ထိုလူ႔ တစ္ကိုယ္လံုးထဲက ေဖာက္ထြက္လာၿပီး<br />ဆက္ေမာင္းသြားတာ ၿမင္လိုက္ရတယ္ ..။<br /><br /> “ ဟင္ .. ဘာလဲဟ ”<br /><br />သူေၾကာင္ ေတာင္ေတာင္ၿဖစ္သြားတယ္ ...။ၾကည္႔ေနရင္းကပဲ ငိုက္ေနတဲ႔ ထိုလူရဲ႕ ေခါင္း ေထာင္လာတယ္ ..။<br />မ်က္လံုးေဟာက္ပက္ ပါးစပ္ၿပဲၿပဲ နဲ႔ မ်က္ႏွာ ဆိုးလိုက္တဲ႔ ႐ုပ္လို႔ သူသတ္မွတ္လိုက္တယ္ ..။<br /><br /> “အမေလး ” ထိုလူ႔ ဆီကအသံက ႐ုတ္တရက္ ..။<br /><br />ၿပီးမွ ထိုလူက သူ႔ကို စကားစလာတယ္ ...။<br /><br />“ေၾသာ္ .. အခုမွ သေဘာေပါက္တယ္ ..။ မင္းလည္း ငါ႔လို ေကာင္ပဲကိုး ..။ဒါေၾကာင္႔ ငါေၿခာက္တာ ကို မင္းမလန္႔ဘဲ<br />ငါေတာင္ မင္းကို ၿပန္လန္႔သြားတာ .. ဟဲ..ဟဲ ”<br /><br />သူစိတ္ နည္းနည္း ေလသြားတယ္ ..။ အေရးထဲမွ အေၿခာက္ ခံေနရေသးတယ္ ..။ အင္းေလ .. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သူေစာင္႔ေနတဲ႔<br />အခ်ိန္က အနည္းငယ္ လိုေသးတယ္ ..။ ဒီလူနဲ႔ စကား ၿပန္ေၿပာရင္း ေစာင္႔ေနလိုက္ေတာ႔ မပ်င္းေတာ႔ဖူးေပါ႔ ..။<br /><br />“ ဒါနဲ႔ ေနစမ္းပါဦး ခင္ဗ်ားက ဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ ”<br /><br />“ ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူးကြာ ငါလည္းပ်င္းပ်င္း႐ွိတာ နဲ႔ ေတြ႔တဲ႔လူ လိုက္ေၿခာက္ရင္း အေပ်ာ္႐ွာ ေနတာ ”<br /><br />“ အာ... ခင္ဗ်ားအေပ်ာ္႐ွာတာက သူမ်ားတစ္ကာ ကို ဒုကၡ လိုက္ေပးေနတာနဲ႔ တူေနတယ္ဗ် ... ကိုယ္႔ေၾကာင္႔<br />သူ တစ္ပါး ဒုကၡ ေရာက္တာ မေကာင္းဘူးဗ် ”<br /><br />“ဒီမွာ ေဟ႔ေကာင္ .. ငါက ေၿခာက္သာ ေၿခာက္တာ စည္း ထားပါတယ္ ကြ ...။ သန္သန္မာမာ နဲ႔ စိတ္ညစ္ေနတဲ႔ ပံု<br />႐ွိတဲ႔ သူေတြကို ပဲ ေ႐ြးေၿခာက္တာ ..။ အားႏြဲ႔ တဲ႔ သူေတြကို ဒုကၡမေပးပါဘူးကြ ...။ မင္းၾကည္႔ရတာ ငိုက္စိုက္ ငိုက္္စိုက္နဲ႔<br />ေလွ်ာက္လာေတာ႔ စိတ္ညစ္ေနတယ္ ထင္ၿပီး ေၿခာက္လိုက္တာ ..။ဒီလိုကြာ စိတ္အၾကီးအက်ယ္ ညစ္ေနတဲ႔<br />သူေတြ က ငါ႔ ၿမင္လိုက္ရရင္ ခဏေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ ေတာ႔ ညစ္ေနတာေတြ လစ္သြားမယ္ေလ ..။ <br />ငါက ကူညီေပးတာပါကြ ဟုတ္တယ္မလား .. ဟဲ ..ဟဲ ..။”<br /><br />“အင္း .. ဟုတ္ေလာက္ ပါတယ္ .. ခင္ဗ်ား႐ုပ္ကလည္း ဆိုးလိုက္တာ လြန္ေရာ ..။”<br /><br />“ ဟ .. ေဟ႔ေကာင္ .. မင္း ကိုယ္႔႐ုပ္ကိုယ္ လည္း မွန္ထဲ ၿပန္ၾကည္႔ ဦး .. ငါေတာင္ မင္းကိုေတြ႔တာ ၿပန္လန္႔တယ္ဆိုေတာ႔ကာ ...<br />ငါ႔မ်ား မင္းက ႐ုပ္ဆိုးတယ္ေလး ဘာေလး နဲ႔ ...။ထားလိုက္ပါ ...။ မင္းက ဒီဘဝ မွာေတာင္ ႐ုပ္ေတြ နာမ္ ေတြ အေၾကာင္း<br />ေၿပာေနေသးတယ္ ..။ဒါနဲ႔ မင္းကေကာ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ ..။ ”<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္က ေစာင္႔ေနတာ ..”<br /><br />“ဟင္ .. ဘာကိုေစာင္႔ေနတာလဲ ဟ ”<br /><br />“ အ ... လင္း ... ေရာင္ ”<br /><br />“ ေဟ ”<br /><br />ထိုသူ႔ ရဲ႕ ၿပဲ လွပါတယ္ ဆိုတဲ႔ ပါးစပ္ ၿပဲသထက္ ၿပဲသြားတယ္ ....။<br /><br />“စိတ္ ေကာင္းေကာင္း ထားစမ္းပါ ငါ႔ေကာင္ရာ .. အလင္း ဆိုတာ ငါတို႔ေတြနဲ႔ မအပ္စပ္ ဘူးေလ .. အလင္းလာရင္ <br />ငါတို႔က လြင္႔ထြက္သြား ရတာခ်ည္းပဲ ကြ ...။ မင္းၾကည္႔ရတာ စိတ္ညစ္ေနတဲ႔ ပံုနဲ႔ ..။စိတ္ မညစ္စမ္းပါနဲ႔ကြာ ..<br />ေပ်ာ္စရာ႐ွိတဲ႔ ေနရာကို ငါ လမ္းညႊန္ ႏိုင္ပါတယ္ကြ ...”<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မညစ္ပါဘူး .. အဲ နည္းနည္းေတာ႔ စိတ္႐ႈပ္ေနတယ္ ..။ ဒီည ကုန္လို႔ အလင္းေရာက္ လာခဲ႔ရင္<br />ၿပန္ေနက် ေနရာကို ကၽြန္ေတာ္ မၿပန္ေတာ႔ဘူး ... ခံႏိုင္ေအာင္ခံ ေပၿပီးဆက္ေနမယ္ ..။<br />အဲဒီအက်ိဳးဆက္က ဘာၿဖစ္ သြားႏိုင္လည္းဆိုတာကေတာ႔ ဘာမဆို ၿဖစ္သြား<br />ႏိုင္တယ္ေပါ႔ဗ်ာ ..။ဒါေပမယ္႔ အေမွာင္ ကို ကၽြန္ေတာ္ ၿငီးေငြ႔ လာၿပီ ...။ သံေယာဇဥ္ ကို ကၽြန္ေတာ္ၿငီးေငြ႔လာတာ ၾကာၿပီ ..။<br />အဲဒီ သံေယာဇဥ္ေၾကာင္႔လည္း ဒီဘဝ ေရာက္လာခဲ႔ တာပဲေလ ..။ ဒါေပမယ္ တစ္ခုေတာ႔႐ွိတယ္ ..။ အလင္း အေမွာင္ ဆိုတာ<br />တစ္ကိုယ္စာ ပါ ..။ ဆိုလိုတာက တစ္ဦးရဲ႕ အလင္းဟာ တစ္ဦး ရဲ႕ အေမွာင္ ၿဖစ္ေနႏိုင္တယ္ ..။လူေတြ လက္ခံ ေတာင္႔တ <br />တဲ႔ အလင္း ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေၾကာက္ေနရသလိုမ်ိဳးေပါ႔ ...။ အခု အဲဒီ အလင္းကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ ၿပန္ငတ္မြတ္ ေနၿပန္တယ္ ..။<br />ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ပါ ..။ အလင္းေရာင္ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင္႔ေနတယ္ ..။ဒါနဲ႔ လုပ္စမ္းပါဦးဗ် ..။ <br />ခင္ဗ်ား ခုဏက ေၿပာတဲ႔ ေပ်ာ္စရာ ႐ွိတဲ႔ ေနရာ ကို လမ္းညႊန္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာက ..။”<br /><br />ထိုသူ ေခါင္း ကို ယမ္းလိုက္တယ္ ..။ ၿပီးေတာ႔မွ ..။<br /><br />“မင္းကို ငါ ဘာေၿပာ ရမွန္း ေတာင္မသိေတာ႔ဘူး ..။ဒီလိုကြ ေပ်ာ္စရာ႐ွိတဲ႔ ေနရာဟာ အဲဒီေနရာပဲ ”<br /><br />ထိုလူ ညႊန္လိုက္တဲ႔ လက္ညိႈးက သူ႔ ဘယ္ဘက္ ရင္အံုတည္႔တည္႔ ...။ သူ ၿငင္သာစြာ ၿပံဳးလိုက္ မိၿပန္တယ္ ..။<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔ထား ၿပီးပါၿပီဗ်ာ ... ႏွလံုးသားရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းရာ ဟာ ေပ်ာ္စရာပါပဲ ..။ ဒါေၾကာင္႔ လည္း ကၽြန္ေတာ္ <br />အလင္းေရာင္ ကိုေစာင္႔ေနတာ ...။”<br /><br />“အင္းေလ .. ဒါေၾကာင္႔လဲ မင္းကို ငါ ဘာေၿပာရမွန္းမသိေတာ႔ဘူးလို႔ ေၿပာတာေပါ႔ကြ ...။<br />ကိုယ္႔ဒုကၡ ကိုယ္႐ွာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီ ထင္တာေတြ က တစ္ကယ္႔ကို ဒု နဲ႔ ေဒး ေလ ..။<br />ထားပါ မင္းေၿပာသလိုေပါ႔ ငါ႔အတြက္ အေမွာင္ဟာ မင္းအတြက္ အလင္းၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္ႏိုင္တာပဲ ....။<br />တစ္ခါတစ္ရံ ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္း ကို ရယူလိုက္မႈမွာ အရင္း အႏွီး ၾကီး ေကာင္း ၾကီးလိမ္႔မယ္ ..။ ကိုယ္ရလိုက္ၿပီလို႔ <br />သတ္မွတ္လိုက္တဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကေကာေသခ်ာၿခင္းမွာ ဘယ္ႏွရက္တာ ခံမယ္႔ အလင္းေရာင္လဲ .... အဲဒီ႔ ဒိြဟ ဆို တာ ေပၚလာ ႏိုင္ေသးတာကိုကမၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ေသး တာ (ဒါမွမဟုတ္) ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းအစစ္ကို မေတြ႔နိုင္ေသးတာလား ..။ <br />ငါမသိေတာ႔ဘူးကြာ ...။ အင္းေလ ..။ကဲ ငါ႔ေကာင္ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေတြ႔ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ ကြာ ...။ <br />ေၿပာရင္းဆိုရင္း ေရာင္နီလာ ေတာ႔မယ္ ...။ ငါလစ္ၿပီကြာ ..။ အစစ အရာရာ အဆင္ေၿပပါေစကြာ ...။ေနာ ”<br /> <br />“ေအးဗ်ာ ... ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔တယ္.... ”<br /><br />သူ႔ စကားအဆံုး မွာ ထိုသူ တစ္ၿဖည္းၿဖည္း ေဝးလြင္႔ သြားတယ္ ..။<br /><br /><br /> (၄)<br /><br /><strong>ဂူတစ္ဂူ ထဲမွာ ႏွစ္႐ွည္လမ်ား<br />ေအာင္းေနခဲ႔ရေတာ႔လည္း<br />ၿငီးေငြ႕ မႈ သံစဥ္ေတြနဲ႔ပဲ<br />အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ႔ရ<br />အသက္ေအာင္႔ ၿပီး လက္ေဖ်ာက္ တစ္ခ်က္တီးလိုက္တယ္ <br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ တစ္ပတ္ႏြမ္းေတြ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ နဲ႔ <br />ဒီေန႔ ပြင္႔မယ္႔ပန္းဟာ ဘာပန္းလဲ ..။</strong><br /><br />လြတ္ထြက္ၿခင္းတစ္ခုကို မွ ေကာက္ရ လိုက္သူမ်ား ႐ွိေကာင္း ႐ွိေနႏိုင္ပါသည္ ...။<br />တေစၦ တစ္ေကာင္ ရဲ႕ ရင္ထဲ တြင္ ဖူးေနေသာ ပန္းတစ္ပြင္႔ ၿဖည္းညင္း စြာ တံခါး ပြင္႔လာသည္ ..။<br />သူ ေမွ်ာ္ေနေသာ အရာမွာ သူႏွင္႔ တစ္ၿဖည္းၿဖည္း နီးကပ္စြာ ...။<br /><br /> (၅)<br /><br />တူ ... တူ ... <br /><br />တယ္လီဖုန္းၿမည္သံ ေၾကာင္႔ ေစာေစာစီးစီး ဘယ္သူေခၚ တာပါလိမ္႔ ဟု တစ္ခ်က္ေရ ႐ြတ္ၿပီး “ဖူး” တစ္ေယာက္ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္ ..။<br /><br />“ဟယ္လို”<br /><br />“ဟယ္လို ဖူး လား ”<br /><br />“အင္း ဟုတ္တယ္ ကိုမ်ိဳး ”<br /><br />“ဖူးေရ .. ညကေလ ဖူး ဆီက အေၿဖရၿပီး ၿပန္သြားေတာ႔ အေပ်ာ္လြန္ၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မရဘူး <br />မိုးလင္းကာနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ..။ အဲဒါ အိပ္မက္ မက္တယ္ ...။<br />အိပ္မက္ထဲမွာ “သူရိန္႔” ကိုေတြ႔တယ္ ..။ ဒီေကာင္ မ်က္ႏွာက ၾကည္လင္ ဝင္းပေနတာပဲ ..။<br />ၿပီးေတာ႔ စကားတစ္ခြန္းမွ မေၿပာသြားဘူး ...။ ကိုယ္႔ကို လက္ၿပ ၿပံဳးၿပီး တစ္ၿဖည္းၿဖည္း ေပ်ာက္သြားတယ္ ..။<br />“ဖူး”... ဟယ္လို .. ဖူး ကိုယ္ေၿပာတာ ၾကားရဲ႕လား ”<br /><br />“ဖူး”တစ္ေယာက္ ကိုမ်ိဳး ဆက္ေၿပာေသာ အသံမ်ား မၾကားရတစ္ခ်က္ ၾကားရ တစ္ခ်က္ ...။<br /><br />“ဖူး” စဥ္းစားေန မိသည္မွာ မိုးလင္းကာနီးမွ သူမလည္း မက္ခဲ႔ လိုက္သည္႔ “ကိုမ်ိဳး” ႏွင္႔ ထပ္တူက်လွစြာေသာ <br />အိပ္မက္တစ္ခု အေၾကာင္း ပင္ၿဖစ္သည္ ...။<br /><br />တစ္ခါတစ္ရံ <br />ေမးခြန္းမ်ားတြင္<br />အေၿဖ မ႐ွိပါ ...။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2998345902915817084?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-81858572826643588982010-03-04T21:30:00.004+04:002010-03-04T21:43:20.116+04:00ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး<br />ေလတစ္ခ်က္ ေဝွ႔လို႔<br />ၿမက္ဖ်ား ေပၚက ႏွင္းစက္ေလး<br />ဆတ္ကနဲ လြင္႔သြားတာပါ ။<br /><br />ငါ႔မွာ<br />ေခါင္းေလးတစ္ခ်က္ အရမ္း<br />ေၾကြသြားတဲ႔ မ်က္ရည္ ပုလဲဥေလးအတြက္<br />ၿမက္ပင္ေလးကို သနားေနခဲ႔ရ ။<br /><br />ဘယ္ဘက္ ရင္အံုက <br />ထမ္းထမ္း ထားရတာေတြဟာ<br />ေသြး႐ိုးသား႐ိုး ေလးလံလိုက္တာ ။<br /><br />ရယ္ရတယ္ေနာ္<br />ဟာသ ...။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8185857282664358898?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-89845292305893596922010-02-25T22:56:00.012+04:002010-03-01T01:23:46.647+04:00ၿပဴတင္းတံခါးေလးထဲက ၿမင္ေနရ<br />ခပ္ေကြးေကြး ထားၾကည္႔ထားတာပါတဲ႔<br />လ တစ္စင္းက လွမ္းေၿပာရဲ႕<br />ထမင္းဆီဆမ္း ေ႐ႊလင္ပန္းနဲ႔<br />ပုလဲနံပ သင္႔ခဲ႔သူမို႔<br />ၿပည္႔ဝန္း ဝိုင္းစက္ၿခင္းကိုမွ ငတ္တယ္ <br />ခြင္႔ လႊတ္ ပါ ။<br /><br />ခက္ခဲစြာ ႐ိႈက္သြင္းေနရတဲ႔ ေလဟာ<br />မွိန္ေဖ်ာ႔ေနတဲ႔ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ ၿငိလို႔<br />ဆုပ္ကိုင္ခဲ႔သမွ် တစ္ထစ္ၿခင္း ၿပန္ၿပန္ၿဖည္ခ်ေနရ ။<br /><br />အမွန္တရား ဟာ <br />အသြား ႏွစ္ဖက္႐ွိၿပီ ဆိုပါစို႔<br />ကိုယ္ထိ႐ွမိတဲ႔ ဘက္ဟာ<br />ကိုယ္႔အမွန္တရားပါပဲ <br />ေပးဆပ္ၿပီ ဆိုတဲ႔ေနာက္ေတာ႔<br />ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ စကားလံုးေတြ<br />မလိုအပ္ေတာ႔တာ တရားပါတယ္ ခ်စ္သူ ။<br /><br />ပါးၿပင္ တစ္ခုကို ေက်နပ္စြာ ခ်ိဳၿမိန္ေစခဲ႔ဖူးတဲ႔ <br />လက္ဝါး ေဖာင္းေဖာင္းေလးဟာ<br />အေတြးထဲမွာ မီးပြင္႔ေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ခတ္<br />ၿပံဳးမိၿပန္တယ္ နာ .. နာ .. က်င္ .. က်င္ ။<br /><br />ကႏၱာရ မွာေတာင္ <br />မိုးၿခိမ္းသံၾကားခဲ႔ ဖူးတာပဲေနာ္ ေမ ေမ ။<br /><br />အဲသလို ပံုရိပ္ေတြ <br />ေဟာင္းႏြမ္းခဲ႔တာ<br />ၾကာ ... ေပါ႔<br />ေၿခာက္ကပ္ ေနတဲ႔ ကုတင္ နံပါတ္ ၁၃ <br />သူ႔ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ရင္အံုမွာ စြဲကပ္သြားဖူးတဲ႔ <br />ကိုယ္႔ေငြ႔ေလးတစ္ခုနဲ႔<br />အခုထိ <br />ေႏြးေထြး႐ွိန္းပ ေကာင္းေနတုန္း ...။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8984529230589359692?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-10298764897756662102010-02-16T22:52:00.011+04:002010-02-17T22:46:23.803+04:00အတည္႔ကို အတည္႔အတိုင္း<br />ၿမင္လိုက္ရရင္လည္း<br />အထိအ႐ွ ေတာ႔ ႐ွိခ်င္႐ွိမွာပဲ<br />သူ႔ဟာသူ ဟုတ္ေနသားက<br />ပ်င္းလို႔ ထလုပ္မိတဲ႔ အခါ<br />ဘာကိစၥ ပဲၿဖစ္ၿဖစ္<br />အပ်င္းေၿပဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေအာက္<br />အလိုလိုေရာက္ ကုန္ၾက ။<br /><br />လူ မစုမိေတာ႔တဲ႔ အခါ<br />လူစု ကြဲမွာ မပူရေတာ႔ဘူးေပါ႔<br />နံရံ ကို ကန္တက္သြားတဲ႔<br />သားေရ ေဘာလံုးတစ္လံုး<br />နာက်င္မႈေတြ နဲ႔ ၿပန္လမ္းေၿဖာင္႔ပါရဲ႕လား<br />ေခ်ာေမြ႕ တိုင္း မေကာင္းဘူးတဲ႔<br />ေခ်ာ္လဲသူက ေၿပာတဲ႔ အခါ<br />ေရာေယာင္ ထိုင္ခ်လိုက္ဖို႔<br />ၿပင္ဆင္ ေမာင္းတင္သူေတြ ေပၚလာခဲ႔ ။<br /><br />ခ်စ္ၾက ခင္ၾကသူတို႔<br />တြဲလက္တိုင္း ၿမဲၾက ေစသား<br />အခ်စ္ နဲ႔ အမုန္း ဟာ<br />ေခါင္း နဲ႔ ပန္း လို<br />ေက်ာၿခင္းကပ္ေနတဲ႔ အေၾကြ တစ္ေစ႔<br />ဆိုၾကပါစို႔ .....<br />ေၿမွာက္တင္ လိုက္တယ္ ေလထဲကို<br />ဘယ္ဘက္မွ မက်ပဲ ေဒါင္လိုက္က်လာမွ <br />ငါတို႔ ဝိုင္းဟားရေအာင္ ။<br /><br />ၿငီးေငြ႔ လာရင္ ေဟာဟိုက<br />ဆိုင္ အၿပင္ဘက္္ကို ေငးၾကည္႔ၾကည္႔<br />ဆိုက္ကားသမား တစ္ေယာက္ရဲ႕<br />ေၿခသလံုး ၾကြက္သားမွာ<br />မိသားစု ပါးစပ္ေပါက္ေတြ အတြက္<br />ေရေသာက္ၿမစ္ေတြနဲ႔<br />မုဆိုးမ တစ္ေယာက္ရဲ႕<br />အေၾကာ္ေၾကာ္ေနတဲ႔ တုတ္တံမွာ<br />မိဘေမတၱာ အတြက္<br />ဆင္စီး ၿမင္းရံ အနာဂတ္ အိပ္မက္ေတြနဲ႔<br />အၿပံဳး ... မ်က္ရည္ <br />ေလာကဓံကို စီးခ်င္းထိုးခဲ႔ ေသာ သစ္႐ြက္မ်ား<br />အၿပိဳင္းအ႐ိုင္း အစီအရီ ။<br /><br />အသိတရား ၿပန္ဝင္လာေစခ်င္ ေတာ႔<br />အသိတရားနဲ႔ ေခတၱခဏ ကင္းကြာေပးေပါ႔<br />ကဲ ... ငါ႔ေကာင္<br />မူးခ်င္ရင္ေတာ႔ ေသာက္<br />စကားေတြ မ်ားေနမိလို႔ စိတ္မေကာက္နဲ႔<br />လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာၾကားပါ<br />ၿပီးေတာ႔ ......<br />လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားပါ<br />႐ႈံ႕ခ်ည္ ႏွပ္ခ်ည္ ကမၻာမွာ<br />မေကာင္း အေၿပာခံရဆံုး ေကာင္ဟာ<br />ကံ ၿဖစ္တယ္ဆိုတာ<br />ငါ ...<br />ေသေသခ်ာခ်ာ သိခဲ႔လိုက္ပါၿပီ ..။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1029876489775666210?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-19236369920195157042010-02-10T04:47:00.009+04:002010-02-10T05:14:20.768+04:00<strong>ၾကည္႔မွန္</strong><br /><br />ခဏတာ<br />ၾကည္႔မိလိုက္တာပါ ။<br /><br />ငါ႔ ေရာင္ၿပန္က<br />ငါ႔ကို ၿပန္ဟပ္ပစ္ခဲ႔ေပါ႔<br />တစ္သံသရာစာ ...။။<br /><br /><strong>လူသားဆန္ဆန္ေန႔ညမ်ား</strong><br /><br />ဒီမွာ ...<br />ႏွလံုးသားဟာ<br />ေအးစက္စက္ေက်ာက္ဆစ္မဟုတ္ဘူးတဲ႔ ။<br /><br />ေကာင္းၿပီ ..<br />၁..၂…၃…၄…၅...<br />၅…၄…၃…၂…၁…<br />ၾကိဳက္သလိုေရး<br />ၾကိဳက္သေလာက္ေရး<br />သံသရာဆိုတာကေတာ႔လိုက္႐ွည္မယ္<br />မွန္တစ္ခ်ပ္လိုေရာင္ၿပန္ဟပ္မယ္<br />ဟ ေနတဲ႔ၾကားေလးထဲမွာ ...။<br /><br /><strong>ေမတၱာ</strong><br /><br />ပင္ယံထက္က<br />ပန္းေၾကြက်မွ<br />နမ္းရပါလွ်င္<br />ၿဖဴစင္ေပသည္<br />ေမွ်ာ္ရည္ခ်ိန္မွာ<br />လိပ္ၿပာတစ္ေကာင္<br />ငါ႔အားေလွာင္လွ်က္<br />လိုခ်င္ရမၼက္<br />တပ္မက္စိတ္ထား<br />နမ္း႐ိႈက္သြားလည္း<br />ေစာင္႔ေမွ်ာ္ဆဲပါ<br />ထိုပန္းေၾကြကာက်လာမည္႔အခ်ိန္ ...။<br /><br /><strong>မ်က္မၿမင္ဂီတ</strong><br /><br />မဆံုတဲ႔လမ္း<br />ေလွ်ာက္လွမ္းလင္႔လည္း<br />နင္႔နင္႔နဲနဲ<br />လြမ္းေနဆဲေလ<br />အာ႐ံုေတြမွာ<br />ေနညိဳလာလွ်င္<br />ပုေလြအိုနဲ႔ၾကိဳေနဆဲ ...။<br /><br /><strong>အထီးက်န္</strong><br /><br />တစ္ေကာင္ေကၽြးၿပီး<br />ႏွစ္ေကာင္စားခ်င္ရေအာင္<br />က်ားတစ္ပြဲမွမဟုတ္ခဲ႔တာကြယ္<br />ခ်စ္ၿခင္းေတြကိုလဲၿဖန္႔ခင္းလိုက္ေရာ<br />႐ြာလိုက္တဲ႔မယံုသကၤာ<br />မ်က္ဝန္းၿမွားမိုးေတြ<br />ခ်စ္ခဲ႔တဲ႔ဒီရင္အံုနဲ႔ပဲ<br />ေခါက္ေခါက္သိမ္းထားၿဖစ္လိုက္တယ္ ..။<br /><br /><strong>ပိေတာက္ (၁)</strong><br /><br />ေဟာဒီအၿပင္ဘက္တစ္ခုလံုး<br />အဝါေရာင္ေတြေရာေထြး<br />ေကသာထက္မွာ<br />လွလွပပပြင္႔ေဝခဲ႔တာ<br />ေန႔ေတြအေရခြြံလဲသြားရင္လည္း<br />ဆြတ္ပ်ံ႕သင္းထုံက်န္ရစ္<br />ငါ႔ ခ်စ္သူဟာဆိုရင္<br />အဲဒီရနံ႕ေတြနဲ႔<br />ကြယ္ကြယ္ၿပီး႐ွက္ေနေတာ႔တယ္ ...။<br /><br /><strong>လတ္ပတ္နာရီ</strong><br /><br />မသြားႏိုင္ေတာ႔လို႔<br />ရပ္သြားတာပါ ။<br /><br />တစ္ေန႔ ႏွစ္ၾကိမ္<br />ၿပ ၿပ ၿဖစ္ေနဆဲ<br />ရင္ဘတ္ထဲက သစၥာ ။<br /><br />ေခ်ာင္ထဲမွာ ထားသြားခဲ႔တဲ႔<br />လက္ ၿဖဴၿဖဴေလးေရ !<br />ရာသီဆက္တိုင္း ေမွာင္မဲေနေအာင္<br />လြမ္း ... တယ္ ...။<br /><br /><strong>အူသံ</strong><br /><br />ၿဖတ္သန္းရာၿပနိမိတ္ရဲ႕<br />အႏုလံု ပဋိလံု ေမာ္ကြန္းတစ္ရပ္ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္<br />ေလာကဓံ အကိုက္ခံ ထားရတဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္စံုရဲ႕<br />နာက်င္ေက်ကြဲၿခင္း တစ္ခုတစ္ရံစာ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္<br />ကမၻာေၿမကို ပိတ္ကားမခ်ခင္ တို႔ထိႏႈတ္ဆက္ခဲ႔တဲ႔<br />ဖန္ခြက္ၿခင္းတိုက္သံ တစ္စြန္းတစ္စ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္<br />ဘယ္လိုၾကားနာမႈမ်ိဳးနဲ႔<br />ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္ ဖူးပြင္႔လိုက္ၾကမလဲ ။<br /><br />အေမွာင္နက္နက္ည<br />ေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ဂီတ<br />သဘာဝတရားထဲ ဆြဲဆြဲငင္ငင္ ...။<br /><br /><strong>အေမွာင္</strong><br /><br />ဘာကိုမွမေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔ပါဘူးဆိုၿပီး<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကို ၿပန္လိမ္လိုက္မိ<br />ေအးစက္ၿခင္းေတြ က်ံဳ႕ဝင္မသြားေစဖို႔<br />ညတာကိုက ႐ွည္လြန္းရဲ႕<br />ဒီတစ္ေခါက္လည္း<br />ေနအေရာက္ ေနာက္က်လြန္းလွတယ္ ...။<br /><br /><strong>အေနတဲ႔လက္</strong><br /><br />ေမွာ္အဝင္လြန္ေနတဲ႔ကဗ်ာပါ<br />တစ္ပုဒ္လံုးၿပိဳၿပိဳက်ေန<br />“အေမ” ..။<br /><br /><strong>ဆုေတာင္း (၁)</strong><br /><br />တကယ္တမ္းက<br />မဖြံ႕ၿဖိဳးလာတဲ႔<br />ဒိုးလွ်ိဳေပါက္ စိတ္အအံုအက်င္း ။<br /><br />ဒါေပမယ္႔<br />ေရနစ္ေနတာပ<br />ၿမက္တစ္ပင္ဆိုလည္း<br />ဆြဲမိတယ္ ... ။<br /><br /><strong>ဝါဒ ညစာစားပြဲအၿပီး</strong><br /><br />ဘယ္အရာဟာအခ်ိဳၿမိန္ဆံုးလဲ<br />...........။<br /><br />တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးဆီ<br />ကိုယ္ဆီကိုယ္ငွ ေၿဖဆိုၿပီး<br />ဖုတ္ဖက္ခါ ထသြားလိုက္ၾကတယ္ ...။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />( ေရးခဲ႔ တဲ႔ အတိုအစေတြ စုၿပီး ၿပန္တင္ၾကည္႔တာပါ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1923636992019515704?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-23559703829562791372010-02-05T06:27:00.003+04:002010-02-05T06:35:43.780+04:00ငါ႔ကိုယ္ငါ ဆြဲဖြင္႔လိုက္ရမယ္႔<br />တံခါးခ်ပ္ အၿပင္ဖက္မွာ<br />ဘာေတြမ်ား ႐ွိမလဲ ။<br /><br />မိုး<br />မ<br />ေသာက္<br />ခင္<br /><br />ကမၻာေၿမအတြက္<br />လာၿခင္းေကာင္းေစလိုတဲ႔ ဆႏၵေတြကို ငံု<br />တစ္ကိုယ္လံုး တုန္ေအာင္ <br />ရင္ခုန္ေနမိေတာ႔တယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2355970382956279137?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-71238520952287756032010-02-03T01:51:00.005+04:002010-02-03T14:51:45.749+04:00ပန္းပြင္႔ဖို႔ ကူးခဲ႔ရတဲ႔<br />ဝတ္မႈန္ေတြ<br />တဒဂၤ ကို ေခ်ာ႔သိပ္ဖို႔ခက္ ။<br /><br />ၿပင္ဆင္ရင္းစြဲ နကၡတ္ေတြၾကား<br />ေရးေရးေလး ၿမင္တဲ႔ နိမိတ္<br />ယုန္လိုလို ေၾကာင္လိုလို<br />တစ္ထင္စာ ရင္ခုန္မိခ်ိန္<br />ကိုယ္ထမ္းထားရတာထက္<br />ဘယ္အရာကမ်ား ပိုေလးခဲ႔ဖူးပါသလဲ ။<br /><br />ဆုေတာင္းမႈမ်ား<br />ၿဖစ္ေလရာ ဘဝဆက္တိုင္း<br />လာၿခင္း ေကာင္းေစဖို႔<br />ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေန<br />အဲသလိုမ်ိဳး<br />မိုးရိပ္ေတြမ်ား ဆင္ၿပီဆို<br />တစ္ခြင္လံုးညံ<br />ဖား ေအာ္သံေတြ ။<br /><br />မိုင္ႏႈန္း ဘယ္ေလာက္<br />ၿပင္းအား ဘယ္ေလာက္<br />ပ်က္သုဥ္းၿခင္း ဘယ္ေလာက္<br />ေႏြေခါင္ေခါင္ မိုးၾကိဳးပစ္ခ်လိုက္သလိုမ်ိဳး<br />စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ နာ ... ဖ်ား ... ခဲ႔ <br />ခုႏွစ္ရက္ အေပါင္း ခုႏွစ္ရက္ ။<br /><br />ၿပီးသြားပါၿပီ<br />အခုေတာ႔လည္း<br />အၿဖစ္အပ်က္ဟာ အၿဖစ္အပ်က္<br />မဟုတ္ခဲ႔သလိုမ်ိဳး<br />အားလံုးဟာ<br />ေမ႔လြယ္ေပ်ာက္လြယ္ ..။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7123852095228775603?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-28822387522939690012010-01-29T00:14:00.006+04:002010-01-29T08:38:59.029+04:00ခြာၿပဲ ထားတဲ႔ အသိ တစ္စြန္းတစ္စ<br />ေနဝင္ရီတေရာ မွာ<br />ကမၻာလည္သလို ၃၆၀ ဒီဂရီ ေစာင္းၿပီး ၿပန္လည္လာ<br />မေန႔ က တစ္ခြက္ ဒီေန႔ လည္းတစ္ခြက္<br />ဒီေန႔ ပိုမူး ေနတယ္<br />မနက္ၿဖန္ ေရာ ..<br />ေမးမိရ ေအာင္ အဲဒီပါးစပ္က<br />ဘယ္သူ႔ အားကိုး နဲ႔ မိုက္လိုက္တာလဲ<br />လူ႔ ဘဝ ကို ရခဲ႔တယ္<br />လူ႔ဘဝ ကိုပဲ ၿပန္ေပးေနရတယ္<br />တစကၠန္႔ခ်င္း တစ္နာရီခ်င္း <br />တစ္ရက္ခ်င္း တစ္လခ်င္း တစ္ႏွစ္ခ်င္း<br />အလကား ရေနတဲ႔ ေအာက္ဆီဂ်င္ပဲ<br />ဘယ္ႏွာေခါင္းက ပို႐ူ႐ူ ေပါ႔<br />သူ႔တစ္ေနရာစာနဲ႔သူ<br />ဘယ္သူ ေတာက္ပ ေတာက္ပ<br />ေနရင္းထိုင္ရင္း မ်က္စိ မက်ိန္းေၾကး<br />စကားက မဆံုးေသးဘူး<br />“ဒီလိုပဲကြ ဘဝဆိုတာ”<br />ကဲ .. ခင္ဗ်ားက အစခ်ီလိုက္ၿပီ<br />ၿပီးရင္ ဘာၿဖစ္တယ္ ညာၿဖစ္တယ္<br />ခင္ဗ်ားက လုပ္ေတာ႔မယ္<br />“ေနစမ္းပါဦးဗ်ာ”<br />ေၿပာသာ ေၿပာရတယ္<br />ေနစမ္းပါဦးဗ်ာ လို႔ဆိုရင္ေကာ<br />ခင္ဗ်ားက ေနမွာမို႔လို႔လား<br />ၾကားေနက် ဆိုတာကို ေဖာက္ဝင္ၿပီး<br />ၾကားေနရတဲ႔ အသံေတြ <br />နားေထာင္ေနရတာေကာ ဘာမ်ား တိက် ေရရာမႈ႐ွိလဲ<br />“ ႐ွင္ဟာ တကယ္႔ ငတံုး ပဲ ”<br />ဟုတ္ပါၿပီ ထားခဲ႔လိုက္ေတာ႔ ဟန္နီ<br />နင္႔ႏွလံုးသားကို ဆုတ္ခြာၿဖဲဖို႔<br />ငါ႔မွာ ထက္ထက္ၿမၿမ ဘာမွ မ႐ွိေပဘူး<br />လက္ေခါက္မႈတ္သံေတြ ၾကားေတာ႔မွ<br />လက္ခုပ္ ထတီးဖို႔ သတိ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရမိသူ<br />ရာသီဆက္ခြင္႔ေပးတိုင္း<br />ဆုပ္လည္းစူး စားလည္း႐ူး<br />စံပယ္နံ႕ေတြ တစ္နင္႔တစ္ပိုးနဲ႔ပဲ<br />အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ ေနာက္က်ၿမဲ ေနာက္က် ခဲ႔<br />ဇာတ္လမ္း ...<br />ၾကာေတာ႔လည္း<br />႐ိုးသားစြာ ႐ိုးသြားခဲ႔ၿပီ ...။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2882238752293969001?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-82243799252905668792010-01-21T00:02:00.007+04:002010-01-21T04:11:44.935+04:00ယင္ေကာင္ေတြရဲ႕ <br />ေတာင္ပံခတ္သံ <br />အဲသလို<br />ေန႔တဓူဝ သီခ်င္းနဲ႔<br />ဇီးကြက္ တစ္ေကာင္လို<br />ညေတြေရာက္လာမွ လင္းခဲ႔ ။<br /><br />မႏွစ္ၿမိဳ႕ ခဲ႔တဲ႔ အသက္႐ႈသံေတြဟာ<br />ခမ္းေၿခာက္သြားတဲ႔ မ်က္ရည္စေတြ<br />ေကာက္ ေနတဲ႔ ၿမစ္တစ္စင္းမွာ<br />ႏွလံုးသား တစ္ေထာက္စာ<br />ႏွလံုးသား အစံုစံု ပါလာတယ္ ။<br /><br />ဆႏၵ မပါပဲ<br />အလိုလို ရင္ဘတ္ ကို ၿဖန္႔ခင္းထားရ တဲ႔<br />တေယာ တစ္လက္ရဲ႕ ဘဝလို<br />ဘိုးတံ က်အလာမွာ<br />မငိုခ်င္လည္းငို<br />ငိုခ်င္လည္းငို ။<br /><br />ၾကားရရဲ႕လား ...<br />ေၾကမြေနတဲ႔ ပန္းတစ္ပြင္႔ရဲ႕<br />႐ိႈက္သံသဲ႔သဲ႔ က<br />တစ္ခစ္ခစ္ ရယ္သံ ၿမည္ေနပံု ...။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8224379925290566879?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-30722621445806793492010-01-16T04:19:00.006+04:002010-01-16T05:01:33.198+04:00<strong>ေဘာင္ (၁)</strong><br /><br />လက္္က်န္ကနည္းေနေတာ႔လည္း<br />ဆက္မွ်င္းလိုက္႐ံု<br />အာ႐ံုေတြ<br />အ႐ုဏ္နားနီးေလေလ<br />အ႐ူးရင္႔ေလေလ<br />ငါးမွ မရခဲ႔တာပဲ<br />ကဲလာ ……<br />တို႔ေတြေရခ်ိဳးၿပန္ၾကမယ္ ။<br /><br />လႊတ္တင္လိုက္တာၾကာေပါ႔<br />အိပ္ေပ်ာ္ခါနီးကာမွ<br />ငါ႔ အနံ႔သဲ႔သဲ႔ေလး<br />ငါၿပန္ရလိုက္တယ္<br />မထူးဆန္းပါဘူး<br />လူနံ႔ ..။<br /><br /><strong>ေဘာင္ (၂)</strong><br /><br />ဘယ္လို ဆုပ္မိၿပီး စူးသြားတာလဲ<br />ဘယ္လို စားမိၿပီး ႐ူးသြားတာလဲ<br />……………….<br />……………….<br />ငါ႔ ကိုယ္ငါ <br />ခဏတစ္ၿဖဳတ္ၿပန္ေတြ႔လိုက္တယ္ ။<br /><br />ႏွင္းဆီရဲ႕<br />နိစၥဓူဝ အသက္႐ႈၿခင္းမွာ<br />ဆူးခ်က္ေတြနဲ႔ <br />ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း ယဥ္ပါးသြားတဲ႔<br />ဗီ .. ဇ ..<br />ေနၿမင္႔ေလေလ<br />ေမွာင္ေလေလ… ။။<br /><br /><strong>ေဘာင္ (၃)</strong><br /><br />ငါ ၾကားေနက် သံစဥ္ေတြ <br />ဘယ္မလဲ ..။<br /><br />သံစဥ္ေတြ<br />ဘယ္မလဲ ..။<br /><br />ၾကားေနက်ေတြ<br />ဘယ္မလဲ ..။<br /><br />ငါ ကေကာ<br />ဘယ္မလဲ ..။<br /><br /><strong>ေဘာင္ (၄)</strong><br /><br />တစ္ေယာက္ ေသာက ကို<br />တစ္ေယာက္က ေခါက္သိမ္း<br />တစ္ေယာက္ နင္းဖို႔ရာ<br />တစ္ေယာက္က ၿဖန္႔ခင္း ..။<br /><br />တစ္ေယာက္ အပူ ကို<br />တစ္ေယာက္က ေဖးကူ စုပ္ယူလို႔<br />တစ္ေယာက္ မငိုေအာင္<br />တစ္ေယာက္က ေခ်ာ႔ရတာ ကိုက<br />တစ္ေယာက္မွာ မ်က္ရည္ေတြစို႔လို႔ ..။<br /><br /><strong>ေဘာင္ (၅)</strong><br /><br />" ၿပီးသြားပါၿပီ " ..။<br /><br />မေရာက္ခင္စပ္ၾကား<br />အလုပ္မ်ား ခဲ႔ရတယ္ ...။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3072262144580679349?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-83848621491816482442010-01-14T04:34:00.003+04:002010-01-14T04:41:32.432+04:00လွမ္းလွမ္းေမွ်ာ္လိုက္တိုင္း<br />မင္း မ်က္ဝန္းက<br />မယံုၾကည္ၿခင္းေတြကိုပဲ လွစ္လွစ္ၿပ<br />အလင္းႏွစ္ေတြ <br />သံၿပိဳင္ငို ခဲ႔ရတဲ႔ ဂီတ ။<br /><br />ညတစ္ညရဲ႕ ေကာင္းကင္ယံ<br />တစ္ခဏတာ<br />႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ လွသြားခဲ႔ပံု<br />စံပယ္ဖူးေလး တစ္ငံုေတာင္<br />လူးလူးလြန္႔လြန္႔ အိပ္ရာႏိုးလာ ။<br /><br />မာေက်ာမႈထဲက<br />အၿဖဴထည္ဆႏၵသက္သက္ရဲ႕<br />ႏူးညံ႔သိမ္ႏုပ္မႈကို<br />မင္း ႐ွာမေတြ႔ခဲ႔ပါ<br />ငါဟာမင္းဆီကိုေရာက္လိုေရာက္ၿငား<br />ဘဝနဲ႔ရင္းၿပီးေလာင္ကၽြမ္းခဲ႔တယ္ဆိုတာ<br />မယံုၾကည္တတ္သူကို ေၿပာၿပမိတဲ႔<br />ယံုတမ္းပံုၿပင္ေလး တစ္ခုစာ ..။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(အေဟာင္းတစ္ပုဒ္ပါပဲ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8384862149181648244?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-14243723958095644472010-01-10T06:09:00.003+04:002010-01-10T06:17:59.025+04:00ဆူးၿခံဳ ကိုေတာ႔ နင္းခ်လိုက္ၿပီ<br />ဘာကို ယံုေပးရမလဲ<br />ေၿပာပါ ..။<br /><br />မေၿပာေတာ႔ဘူးလို႔ေတာ႔<br />ေတြးထားလိုက္တာပါပဲ<br />အေတြးေတြဟာ <br />မီးပြင္႔ခတ္သံေတြ တစ္ဖ်ပ္ဖ်ပ္ ။<br /><br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးကို<br />ကိုယ္က်ိဳးနည္းခဲ႔တယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1424372395809564447?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-73488072941957500342010-01-08T13:18:00.002+04:002010-01-08T13:21:02.293+04:00<a title="View ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၀ on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/24896640/ေကာင္းကင္မ်ား၏-အတၳဳပၸတၱိ-၂၀၁၀" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၀</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_616851727976994" name="doc_616851727976994" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=24896640&access_key=key-2a5qupbprkvwvqvhpuf&page=1&version=1&viewMode=list"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <param name="mode" value="list"> <embed src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=24896640&access_key=key-2a5qupbprkvwvqvhpuf&page=1&version=1&viewMode=list" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_616851727976994_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" mode="list" height="500" width="100%"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7348807294195750034?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-30584505485435953502010-01-01T06:11:00.010+04:002010-01-01T14:43:35.547+04:00အတိုလြန္လြန္းေနတဲ႔ <br />အိပ္မက္တစ္ခုစာပါ<br />မမက္ခင္က ၿပီးႏွင္႔ေနၿပီ ။<br /><br /><strong>“မလာခဲ႔နဲ႔ ”</strong><br />အာေခါင္ၿခစ္ ေအာ္လိုက္သံဟာ<br />အာေခါင္ထဲမွာပဲ ၿမံဳေနတယ္ <br />ဆီးၾကိဳ တြန္းကန္ဖို႔ အားေတြ ရဖို႔<br />ဘယ္ဆုကို ဘယ္လိုပန္ရမလဲ ..။<br /><br /><strong>“ကယ္ၾကပါဦး ...<br />ကယ္ၾကပါဦး႐ွင္ ဒီမွာ “ ... ” ေရနစ္ေနလို႔ ”</strong><br />အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးရဲ႕ အသံ <br />တိမ္ .. ဝင္ ... သြား<br />စုတ္သပ္ သံေတြက လြဲ<br />တစ္စံုတစ္ရာ လႈပ္႐ွားၿခင္း မ႐ွိတဲ႔<br />ပတ္ဝန္းက်င္ …။<br /><br />ေမးခြန္းတစ္ခုရဲ႕ အေၿဖကို<br />ၾကိဳသိေနခဲ႔သလိုမ်ိဳး ငါသိေနရဲ႕<br />ကူရာ ကယ္ရာ မဲ႔တဲ႔အဆံုး<br />ကယ္ႏိုင္လို ကယ္ႏိုင္ၿငား<br />ေရထဲကို<br />စိုးရိမ္တစ္ၾကီး ခုန္ခ်လာေတာ႔မယ္႔<br />ဗ်ာပါဒ ကိုယ္လံုးေလးကိုသာ<br />ေရထဲကေန ခုန္တက္<br />ကုန္း႐ုန္း ကိုင္ခ်ဳပ္ေနမိ ။<br /><br />တစ္ကိုယ္လံုး<br />ေပါ႔ပါး လြတ္လပ္ လြင္႔ပ်ံ<br />တကယ္တမ္းေတာ႔<br />ဖမ္းဆုပ္လိုက္တဲ႔<br />လက္ႏွစ္ဖက္က ဘာကို ဘာနဲ႔မွ<br />မထိေတြ႔ႏိုင္ခဲ႔ ..။<br /><br />ေမေမ႔ ရဲ႕ ေသာက မ်က္ရည္ေတြ နဲ႔ အၿပိဳင္<br />ငါ႔မ်က္ရည္ေတြ …။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3058450548543595350?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-42020290259903735782009-12-29T00:56:00.004+04:002009-12-29T01:24:19.696+04:00အေမွာင္ကို ကုတ္ၿခစ္ေနရတဲ႔<br />လက္ေတြနဲ႔<br />တစ္ခါတစ္ခါ အေဝးကၾကယ္ေလးကို<br />လက္လွမ္းၿပ မိတယ္ ။<br /><br />သမိုင္းအေၾကာင္းကို<br />ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ လုပ္မေနစမ္းနဲ႔ကြာ<br />မူးေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက လွမ္းေၿပာတယ္ <br />အဲဒီေကာင္က သမိုင္းလမ္းဆံုမွာ ေနခဲ႔တဲ႔ေကာင္ ။<br /><br />ဟုတ္ပါၿပီ<br />တူတူမွ အေလာင္မခံခဲ႔ ၾကရတာပဲ<br />ဒီေတာ႔<br />မင္းရဲ႕ မီးဟာလည္း မင္းမီး<br />ငါ႔ရဲ႕ မီးဟာလည္း ငါ႔မီး ။<br /><br />မယံုၾကည္ဘူး ဆိုတာေတြ သာ မ႐ွိၾက ရင္<br />ယံုၾကည္မႈ ဆိုတာလည္း<br />မလိုအပ္ေတာ႔ တဲ႔ စကားလံုး ပါ ။<br /><br />မေၿပာၿဖစ္လိုက္တဲ႔ <br />စကားေလးတစ္ခြန္းကအစ<br />သူ႔ အဓိပၸါယ္ နဲ႔ သူကြယ္႔<br />မင္းဟာ ရာဇဘြားပါ ခ်စ္သူ<br />ေဗဒင္ဆရာ ေဟာခဲ႔တဲ႔အတိုင္း<br />မင္းရည္မွန္းခ်က္ ၿပည္႔စံု ေၿပာင္ေၿမာက္ပါေစ ။<br /><br /><strong>What to do ...<br />What to do …<br />What to do …</strong><br />ငါ႔ လက္စြဲ ဂါထာ<br />အခုတေလာ <br />တေန႔ သံုးခါ ႐ြတ္ၿဖစ္တယ္ ။<br /><br />အၿဖဳန္း ေက်ာက္ လို ၿဖစ္ခဲ႔ရတဲ႔<br />ေကာင္တစ္ေကာင္အတြက္ ေတာ႔<br />အမာ႐ြတ္ေတြကအစ <br />သူရဲေကာင္းဆန္မေနတာ မဆန္းေတာ႔ဘူးေပါ႔ ေမေမ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4202029025990373578?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-50012843895513188242009-12-26T05:08:00.007+04:002009-12-26T05:42:30.847+04:00ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး တစ္လႈပ္မွာ<br />အရာအားလံုး ၿပီးၿပည္႔စံု ေစခ်င္ခဲ႔တဲ႔ <br />ခပ္ပိန္းပိန္း ေကာင္ရယ္ပါ ။<br /><br />“ေရေပၚမွာ အ႐ုပ္ေရးခ်င္တယ္” တဲ႔<br />ခ်စ္သူက ေၿပာေတာ႔<br />ကမၻာ တစ္ဆံုး ငါလိုက္႐ွာတယ္ ။<br /><br />ေရ ကို ငါ႐ွာေတြ႕ခဲ႔တယ္ ။<br /><br />ေရေပၚမွာ ထင္ႏိုင္မယ္႔ အ႐ုပ္ကို<br />ငါ ... ႐ွာမေတြ႕ႏိုင္ခဲ႔တာ<br />ခုထိ ..။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5001284389551318824?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-26374974160689453902009-12-23T02:22:00.006+04:002009-12-23T05:25:16.161+04:00ေၿပာရရင္<br />ေလာကဓံ ရဲ႕<br />ေလာကဝတ္ ကိုက<br />ေလာကြတ္ေက် ခဲ႔ပါတယ္ ။<br /><br />႐ိႈက္ပါ မ်ားေတာ႔<br />အဆုတ္ေတြ အားနည္းလာခဲ႔<br />အခိုးအေငြ႔ေတြ ႐ႈပ္လာတယ္ <br />ခႏၶာေတြ ႐ႈပ္လာတယ္<br />ကိုင္ဆုပ္ထားတဲ႔ ရပိုင္ခြင္႔ တစ္ဖက္ၿခမ္းမွာ<br />ဂ႐ုမၿပဳမိတဲ႔ ေပးဆပ္ၿခင္း တစ္ခု ငိုေနရဲ႕ ။<br /><br />ေလးကန္ေနတဲ႔ ေၿခလွမ္းေတြ ဟာ<br />ကမၻာဦးစကတည္းက လိုက္မမွီတဲ႔ စိတ္ ရဲ႕ေနာက္ကို<br />အေတးအမွတ္မ႐ွိ တေကာက္ေကာက္ <br />ေႏြ ဘယ္ေလာက္<br />ေဆာင္း ဘယ္ေလာက္<br />မိုး ဘယ္ေလာက္ ။<br /><br />ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြေတြး<br />ေသာက္ရမယ္႔အေရး<br />အဝင္ေကာင္းေအာင္<br />ရသမွ် ဂါထာေတြ႐ြတ္<br />တထိတ္ထိတ္ နဲ႔ပဲ<br />မ်က္စိစံုမွိတ္ ေမာ႔ခ်ပစ္လိုက္တယ္ ။<br /><br />ေၾသာ္ ..<br />မေသာက္ခင္ေတာ႔ ေၾကာက္လိုက္ရတာ<br />တကယ္တမ္းေတာ႔<br />ခြက္ထဲမွာ က ဗလာ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2637497416068945390?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-65617953785863925502009-12-18T05:22:00.003+04:002009-12-18T05:26:20.697+04:00ပန္းေၾကြေတြက<br />ပန္းပြင္႔ ၿပန္ၿဖစ္မလာႏိုင္တာ<br />သိတယ္ ။<br /><br />ဒိုင္ယာရီ စာ႐ြက္ၾကားေလးထဲကို<br />ေန႔စဥ္ ႐ိႈက္နမ္း<br />အဲဒါ …<br />ငါ႔ …<br />တေဇာက္ကန္း စိတ္အာဟာရသက္သက္ <br />သိ … တယ္ ။<br /><br />ၾကယ္ေတြ ေၾကြေနတာ ကိုမွ<br />စိတ္ကူးထဲ<br />လိုက္ဖမ္းေနမိခဲ႔။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-6561795378586392550?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-1597853621577888742009-12-10T23:08:00.002+04:002009-12-10T23:11:13.064+04:00ေသတမ္းစာ တစ္ေစာင္ထဲမွာ<br />အတိတ္ကို<br />ၿပန္ေတြ႔လိုက္ရ ။<br /><br />ၿပာမႈန္ေတြ<br />လြင္႔ပ်ံေန ။<br /><br />အားကိုးတစ္ၾကီး ကိုင္ဆုပ္လိုက္တဲ႔<br />ေရနစ္ေနသူရဲ႕ လက္တစ္စံု<br />ကိုယ္မွာ ကပ္တြယ္ခဲ႔ဖူးရဲ႕<br />ၾကာခဲ႔ၿပီ ။<br /><br />ေသတမ္းစာ တစ္ေစာင္ထဲမွာ<br />အတိတ္ကို<br />ၿပန္ေတြ႔လိုက္ရ ။<br /><br />တစ္ဘဝလံုး လင္းၿမခဲ႔ဖူးတယ္<br />မီးေတြ ေတာက္သြားခ်ိန္ဟာ<br />(တကယ္႔ကို)<br />ခဏတာေလး ။<br /><br />ၿပာမႈန္ေတြ<br />လြင္႔ပ်ံေန …။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-159785362157788874?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-73393466043522069092009-12-05T04:19:00.005+04:002009-12-05T04:47:33.537+04:00ေတြးရင္း ေတာရင္း<br />ဆံပင္ သံုးေခ်ာင္းၿဖဴသြားတဲ႔ေနာက္<br />ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ ဆိုတဲ႔စကားက<br />ငါ႔ ကို တစ္ဘဝလံုးစာ မုန္းသြားရဲ႕။<br /><br />ေကာက္ရ ခဲ႔တုန္းက<br />က်ေပ်ာက္ တတ္ေၾကာင္းလည္း<br />စဥ္းစား မိခဲ႔ဖို႕ေကာင္းတယ္ ။<br /><br />ေအာက္ဆီဂ်င္ ဝဝ႐ႈဖို႔ဆိုရင္ေတာင္<br />ႏွာေခါင္း တစ္စံုေတာ႔<br />ငါ႔ဘက္က စိုက္ရမယ္ ။<br /><br />ၿခင္ တစ္ေကာင္မွာလည္း<br />အသက္ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ပါပဲ ။<br /><br />ထန္းသီးေၾကြခိုက္ က်ီးနင္းခိုက္ ပါ<br />ေၿပာ ... ခ် ... လိုက္ ... ၿပီ<br />ခင္ဗ်ားလည္း <br />တစ္သက္မွာ တစ္ခါေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ေတာ႔<br />အဲဒီ လိုမ်ိဳး ၾကားမိလိုက္မယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7339346604352206909?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-85977436786512118892009-12-04T02:39:00.003+04:002009-12-04T02:46:28.544+04:00အေရးမ်ားတဲ႔ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ<br />ထုသားေပသားကိုက်လို႔<br />အၿဖဴေရာင္ေတြေဖြးေနတာကလြဲရင္<br />ၿဖစ္တည္မႈဟာ ေဘာင္တစ္ခုထဲသပ္သြင္းထားသလို<br />ေထာင္႔ခ်ိဳးအခ်ိဳးခံေနရတုန္း။<br /><br />အလြမ္းေတြဟာ အေပ်ာ္ေတြၿဖစ္လို႔<br />အေပ်ာ္ေတြဟာ အလြမ္းေတြၿဖစ္လို႔<br />တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမွာ တစ္ၾကိမ္ လာလာလႈပ္ႏႈိးဖို႔<br />ရာသီရဲ႕ သန္သန္မာမာလက္ေတြဟာ<br />ငါ႔နာမည္ကို<br />ၿဖစ္သလို စာရင္းတို႔ခဲ႔လိုက္ၾကတယ္ ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br />ဘယ္ေတာ႔မွမ႐ိုးႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔<br />ပါးစပ္ေတြ အတြက္<br />ငါဟာ<br />မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ၿပန္ၿပန္ထူမတ္<br />..........<br />...........<br />ခက္ၿပီ………<br />ႏွင္းဖြဲဖြဲက်ေနခိုက္ ...။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္ <br />(၅.၁၂.၂၀၀၈)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8597743678651211889?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-5892579320642920642009-11-26T02:34:00.022+04:002009-11-27T13:50:45.643+04:00<strong>အပိုင္း(၁) </strong> <br /> <br /> မိုးစက္မ်ား ေၿမၿပင္ေပၚ ကို က်ဆင္းေနသည္မွာ ညင္သာလြန္းလွသည္ ။ၿမိဳ႕ကေလးမွာ မိုးဖြဲဖြဲေအာက္ ေရခ်ိဳး<br />ေနသူ တစ္ေယာက္ သီခ်င္း တစ္ေအးေအး ညည္းေနသည္႔ပမာ မိုးစက္ဂီတသံမ်ားႏွင္႔လက္ဆတ္တက္ၾကြလွ်က္ ။ပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ <br />စိတ္ေအးလက္ေအး မုန္႔တီထိုင္ေသာက္ ေနရင္းမွ မိုးစက္မ်ားကို ဘာရယ္မဟုတ္ေငးေနရင္း ၿမင္ကြင္းတြင္းသို႔ ဝင္လာေသာသ႑န္<br />မ်ားေၾကာင္႔ဖ်ပ္ကနဲ မ်က္ေမွာင္ၾကဳပ္သြား ကာ ေသခ်ာစူးစိုက္ကာ ေငးေနၿပန္သည္ ။မိုးဖြဲဖြဲေအာက္ အမိုးအကာ မပါပဲေအးေအးလူလူ ေလွ်ာက္လာေသာ လူသံုးေယာက္ မုန္႔တီဆိုင္ႏွင္႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လဘၻက္ရည္ ဆိုင္ထဲသို႔ဝင္သြားေသာၿမင္ကြင္းမွာ သာမန္အားၿဖင္႔ <br />ဘာမွမထူးဆန္းေသာ ၿမင္ကြင္းတစ္ခုၿဖစ္ေသာ္လည္း ပြင္႔ဖူး အဖို႔ထိုလူသံုးေယာက္မွာ ပုစာၦတစ္ပုဒ္ၿဖစ္ေနသည္မွာ ၾကာခဲ႔ေလၿပီ ။ <br /><strong>“ဟဲ႔ .. ဘာေတြေငးေနတာလဲဟ..ငါ႔ဟာငါ မိုးေအးေအးနဲ႔ ေကြးေနတာကို နင္ပဲ မုန္႔တီေသာက္ခ်င္တယ္ ဆိုၿပီး အတင္းေခၚလာ<br />ၿပီး မုန္႔တီ ကိုေကာင္းေကာင္းမေသာက္ဘူး ” </strong>။ကလ်ာ ၏ အသံထြက္ေပၚ လာမွ ေငးေနေသာ ပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ သတိၿပန္ဝင္<br />လာသည္ ။<strong>“ဟင္ .. ေအး .. ဒီလိုဟ … နင္ ဟိုလဘၻက္ရည္ဆိုင္ထဲမွာ ထိုင္ေနတဲ႔ လူ သံုးေယာက္ကိုသိလား ” ။</strong> ပြင္႔ဖူး ေမးေငါ႔ ၿပလိုက္ေသာ ဆိုင္ထဲသို႔ ကလ်ာ လွမ္းၾကည္႔မိသည္ ။ ထို႔ေနာက္ တစ္ခ်က္ၿပံဳးကာၿပန္ေၿဖသည္ ။<strong>“<br />အဲဒါလား … တစ္ေယာက္က ကိုသက္ေမာင္တဲ႔ ေက်ာင္းဆရာ၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကကိုသီဟတဲ႔ ဒီၿမိဳ႕မွာ မိုက္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ သူေတြ<br />ကေတာင္ သူ႔ ေတြ႔ရင္ ေဝးေဝး ေ႐ွာင္တယ္ ။သူက ဘယ္သူ႔ကိုမွ ၿပႆနာ စမလုပ္ဘူး ။သူ႔ကို ထိရင္ ဒါမွမဟုတ္ မတရား တာတစ္ခုခု သူ႔မ်က္စိေ႐ွ႕ ေတြ႔ရင္လည္းဘယ္ေတာ႔မွ အၿငိမ္မေနဘူး ။ အဲ .. ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ေၿခာက္လေလာက္ကမွ<br />ေၿပာင္းလာတာ ကိုဟိန္းလတ္ တဲ႔ ။ကိုသက္ေမာင္ အိမ္မွာ ေနလိုက္ ကိုသီဟ အိမ္မွာ ေနလိုက္ နဲ႔ ။နင္ကဒီၿမိဳ႕ေၿပာင္းလာတာ တစ္လ<br />ေလာက္ပဲ ႐ွိေသးတာ ဆိုေတာ႔ ဘယ္သိမလဲ ။ ေနစမ္း ပါဦး နင္က ဘာလို႔ ေမးရတာလဲ ဖူး ” ။ “ဒီလိုဟ ”</strong> ပြင္႔ဖူး က အစခ်ီလိုက္သည္ ။<strong>“မေန႔တစ္ေန႔က ငါ ဒီဆိုင္မွာပဲ မုန္႔တီေသာက္ေနတယ္ ။အဲဒီ သံုးေယာက္ထဲကမွ နင္ေၿပာတဲ႔ သီဟ နဲ႔ ဟိန္းလတ္ ဆိုတဲ႔ ႏွစ္ေယာက္က အဲဒီလဘၻရည္ဆိုင္ထဲမွာပဲ ထိုင္ေနတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေဝါကနဲ ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာၿပီး <br />ကားေပၚကလူ ငါးေယာက္ ဆင္းခ်လာတယ္ ။အဲဒီမွာတင္ ဟာ ခ်က္ၿခင္းပဲ သီဟ ဆိုတဲ႔လူက ဖ်ပ္ကနဲထ ဘာမေၿပာ ညာမေၿပာနဲ႔ <br />လဘၻက္ရည္ဆိုင္ထဲက ေခြးေၿခနဲ႔ အဲဒီဆင္းလာတဲ႔ ငါးေယာက္ကို တစ္ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း ဝင္႐ိုက္ပါေလေရာ သံုးေယာက္ကေတာ႔ <br />ေနရာမွာတင္ ပံုကနဲပဲ ။အဲ .. က်န္တဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က သီဟဆိုတဲ႔ လူကို ခုန္အုပ္ ၿပီး လံုးေထြး သြားၾကတယ္ ။ၿပီးေတာ႔ သီဟဆိုတဲ႔လူက အေပၚစီး ရသြားၿပီးေအာက္ကလူ ကိုဆင္႔ဆင္႔ၿပီးထိုးတယ္ ။ေနာက္ေတာ႔ ေနာက္ဆံုးငါးေယာက္ထဲက က်န္တဲ႔<br />တစ္ေယာက္က ေခြးေၿခ ကိုင္ၿပီး သီဟ နား တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ ကပ္လာတယ္ ။အဓိက ေၿပာခ်င္တာ က နင္ေၿပာတဲ႔ ဒီေရာက္လာတာ <br />ေၿခာက္လေလာက္ပဲ ႐ွိေသးတယ္ဆိုတဲ႔ ဟိန္းလတ္ဆိုတဲ႔လူပဲ ။ဒီေလာက္ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ၿဖစ္ေနတာေတာင္ဟာ ေနရာက တစ္စက္<br />ကေလးမွ မထပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည္႔ေနႏိုင္လိုက္တာဟယ္ ။ဟိုလူ ေခြးေၿခ ကိုင္ၿပီး သီဟနား ကပ္လာေတာ႔မွ ထၿပီး ေဟးကနဲ လွမ္းေအာ္တယ္ ။ေခြးေၿခ ကိုင္ထားတဲ႔လူ လွမ္းအၾကည္႔ အဲဒီဟိန္းလတ္က သူ႔လက္ထဲ ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ႔ <br />ဖန္ခြက္နဲ႔ ဟိုလူ႔မ်က္ႏွာကို လွမ္းပစ္လိုက္တာ တစ္ခ်က္တည္း ။ ဟိုလူလဲ မ်က္ႏွာကိုလက္နဲ႔အုပ္ၿပီး ဒူးေထာက္လွ်က္သားက်သြားတာေပါ႔ ။<br />ဟိုလူ႔ မ်က္ႏွာဆိုတာ ဟာ ေသြးေတြမွ ရဲကနဲပဲ ။ၿပီးေတာ႔ ဟိန္းလတ္ဆိုတဲ႔သူက ေကာင္တာကိုသြား ဖုန္းကုိင္ၿပီး ဖုန္းဆက္တယ္ ။<br />လဲေနတဲ႔ လူငါးေယာက္ကေတာ႔ လွိမ္႔လို႔။သူတို႔ကို တင္လာတဲ႔ ကားကေတာ႔ ေမာင္းေၿပးသြားတယ္ ။မၾကာဘူး ခဏေနေတာ႔ ရဲေတြ<br />ေရာက္လာၿပီး လဲေနတဲ႔လူေတြေကာ ဟိန္းလတ္ နဲ႔ သီဟ ဆိုတဲ႔ သူေတြေကာ ေခၚသြားတယ္ ။အဲဒီ သီဟ ဆိုတဲ႔ လူေကာ ဟိန္းလတ္<br />္ဆိုတဲ႔ သူေကာရဲ႕ ပံုစံေတြက ဟယ္ ေစာေစာက ရန္ၿဖစ္ခဲ႔တာ သူတို႔ မဟုတ္တဲ႔ အတိုင္းပဲ ၊ ရဲကားေပၚ ကို ေအးေအးလူလူ တက္လိုက္သြား<br />တဲ႔ ပံုစံေတြ နင္႔ကို ၿပလိုက္ခ်င္တယ္ ။တကယ္႔ကို သူတို႔ ဖာသာ အိမ္ၿပန္သြားတဲ႔ ပံုစံမ်ိဳး ရယ္လိုက္ အခ်င္းခ်င္းစကားေၿပာလိုက္နဲ႔။<br />အဲဒါေၾကာင္႔ ဒီလူေတြ ဘယ္လိုမ်ိဳး လူေတြလဲ လို စိတ္ဝင္စားၿပီး နင္႔ကို ေမးမိတာ ဟဲ႔ ကလ်ာမ ရဲ႕”။ </strong>ပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ သူ႔စကားကို အဆံုးသတ္လိုက္ရင္း ေရေႏြးပူပူ တစ္ခြက္ကို မႈတ္ေသာက္လိုက္သည္ ။ကလ်ာ က သူ႔မုန္႔တီ ပန္းကန္ ကို ေဘးသို႔တြန္းေ႐ႊ႕ လိုက္ရင္းက<strong>“ေအးဟဲ႔ .. အဲဒီ သတင္း မေန႔က ေဖေဖ ေၿပာၿပလို႔ သိၿပီးသြားၿပီ ။အဲဒီ ကားနဲ႔ လာတဲ႔သူေတြက ဟိုဘက္ၿမိဳ႕က<br /> ဦးဟန္ထြန္းရဲ႕ တပည္႔လူမိုက္ေတြ ဟ ။ဦးဟန္ထြန္း ဆိုတာကလည္း နင္ၾကားဖူးမွာေပါ႔ ။ဒီ နယ္တစ္ခုလံုးမွာ နာမည္ၾကီးပဲ ။အဲဒါ <br />မဟုတ္မခံတတ္တဲ႔ ကိုသီဟနဲ႔ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လို ၿပႆနာ ၿဖစ္ခဲ႔လည္း မသိဘူး ။အဲဒီ ကိစၥမွာ ကိုသီဟနဲ႔ ကိုဟိန္းလတ္ ဘက္က ကိုသက္ေမာင္ တို႔အေဖ ဦးၿမင္႔ေမာင္က အၿပည္႔အဝ အာမခံခ်က္ေပးေတာ႔ ရဲစခန္းက အာမခံေပးထားတယ္ ၾကားတာပဲ ။ဦးၿမင္႔ေမာင္က <br />ဒီၿမိဳ႕ မွာ အခ်မ္းသာဆံုး ေကာင္းသတင္းအထြက္ဆံုး မဟုတ္လား ”။</strong>ကလ်ာ ၏စကားအဆံုး ပြင္႔ဖူး ၏ အသံ အတန္ၾကာ တိတ္ဆိတ္ ေနခဲ႔သည္ ။ထို႔ေနာက္ <strong>“အမွန္အတိုင္း ေၿပာရရင္ ငါ သူတို႔ သံုးေယာက ္နဲ႔ ဒီၿမိဳ႔ကိုေၿပာင္းလာတဲ႔ တစ္လတာ အတြင္း<br />မွာ ခဏ ခဏ ဆံုခဲ႔ဖူးတယ္ ။အထူးသၿဖင္႔ ဟိန္းလတ္ဆိုတဲ႔ လူ ၊ သူ႔ မ်က္ဝန္းေတြမွာ နင္႔နင္႔ စူးစူး တစ္ခုခုကို ခံစားေနရတဲ႔ပံုအၿမဲေပါက္ၿပီး<br />မႈန္မိႈင္းေနတာပဲ ။သူက အရင္က ဒီၿမိဳ႕က မဟုတ္ဘူးလား” ။ “မဟုတ္ဘူး ဟ ” </strong>ကလ်ာက ေၿဖသည္<strong>“သူကရန္ကုန္<br />က ၊ ကို သက္ေမာင္တို႔ ကို သီဟ တို႔ကလည္း လြန္ခဲ႔တဲ႔ သံုးႏွစ္ေလာက္ကမွ ဒီၿမိဳ႕ကိုၿပန္လာၾကတာ ။အရင္က သူတို႔ကလည္း မူလတန္း ေလာက္ကတည္းက ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္ေနၾကတာ ။ရန္ကုန္မွာတုန္းကသူတို႔က အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ လို႔ေၿပာတာပဲဟ ။ <br />ငါနဲ႔ ကို သက္ေမာင္က အမ်ိဳးမကင္းဘူး ။ကိုသက္က သူ႔အေဖ ခ်မ္းသာၿပီးသား ဆိုေတာ႔ ေက်ာင္းဆရာဝင္လုပ္တာက ထားပါ။ကိုသီဟက <br />ရန္ကုန္အထိ ငယ္ငယ္ ကတည္းက တစ္ကူးတက ေက်ာင္းသြားတက္ၿပီးကာမွ သူ႔အေဖဆံုးသြားေတာ႔ လက္ငုပ္လက္ရင္းၿဖစ္တဲ႔<br />ကားဝပ္ေ႐ွာ႔ ကို ဆက္ၿပီး ဦးစီးေနတာ ခုထိပဲ ။အထူးဆန္း ဆံုးကေတာ႔ ကိုဟိန္းလတ္ပဲ ။သူက အရင္ကဘာအလုပ္လုပ္ခဲ႔တယ္ အခု <br />ဘာလုပ္ေနတယ္ ဆိုတာ ကိုသက္နဲ႔ ကိုသီဟက လြဲရင္ ဘယ္သူမွ မသိဘူး ။ကိုသက္ကို ငါတစ္ခါေတာ႔ေမးၾကည္႔ဖူးတယ္။ကိုသက္က<br />လည္း မေၿပာၿပဘူးဟ ။ေနာက္ၾကံဳ ရင္သူတို႔နဲ႔ ငါနင္႔ကို မိတ္ဆက္ ေပးမယ္ နင္႔အတြက္ ေရးစရာ ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္ရတာေပါ႔ နင္လည္း <br />နင္႔အေဖ ဒီၿမိဳ႕ တာဝန္က် မွပဲ ေရာက္လာေတာ႔တယ္ ။ေက်ာင္းၿပီးကတည္းက ငါ႔ဆီ ခဏတၿဖဳတ္ လာလည္ေဖာ္ေတာင္မရဘူး ”။<br /></strong>ကလ်ာ ၏ ၿပံဳးစစ မ်က္ႏွာေပး ကို ၿပန္လည္ၿပံဳးၿပလိုက္ရင္း ပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ အေတြးမ်ား ေမ်ာလြင္႔လွ်က္ ႐ွိေနသည္ ။<br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br /><strong>အပိုင္း (၂)</strong> <br /> <br /> ပညတ္တစ္ခု သူ႔တစ္ကိုယ္လံုး အစြမ္းကုန္ ပြင္႔အာ ေပးေနသည္ဆိုလွ်င္ ထို အရာသည္ ေနေရာင္ၿခည္ <br />တစ္စြန္းတစ္စႏွင္႔ လွပစိုစြတ္ေနေသာ မိုးရာသီနံနက္ခင္း တစ္ခုၿဖစ္ပါသည္ ။အိပ္ယာထကာစ ၿမိဳ႕ကေလး၏ အစြန္ ကားဝပ္ေ႐ွာ႔ ၿခံထဲတြင္<br />နံနက္ခင္းႏွင္႔ အတူ ရင္ေခါင္းထဲမွ ထြက္လာေသာ လတ္ဆတ္ေသာ မာန္သြင္းသံမ်ား ပဲ႔တင္ထပ္ေနသည္။ခႏၶာကိုယ္ လႈပ္ခတ္လိုက္တိုင္း <br />ေနေရာင္ၿခည္ ႏွင္႔ အၿပိဳင္ သီဟ ကိုယ္ေပၚက ေခၽြးစက္မ်ား ဖြာဖြာက် လာၾကသည္ ။ဟိန္းလတ္ တစ္ေယာက္ လက္နက္မဲ႔ သိုင္းပညာရပ္ တစ္ခုကို ပံုေဖာ္ကစားေနသည္႔သီဟ ၏ လႈပ္႐ွားပံုမ်ားကို ေအးေအးလူလူ ထိုင္ၾကည္႔ေနသည္ ။ငယ္ငယ္ ကတည္းက ေစာေစာထကိုယ္<br />လက္လႈပ္႐ွားမႈလုပ္တတ္ေသာ အမူအက်င္႔မွာ သီဟ ၏ မၿပတ္ေသာ ထံုးစံ တစ္ခု ၿဖစ္သည္ ။အတန္ၾကာ မွ ကစားေနသည္ကို အဆံုး<br />သတ္ၿပီး ထိုင္ေနေသာ ဟိန္းလတ္႐ွိရာသို႔ သီဟ ေလွ်ာက္လာရင္း လွမ္းေမးလိုက္သည္ ။<strong>“ ဘယ္လိုလဲဟ ငါ႔ေကာင္ရ ေစာေစာ<br />စီးစီး ႏိုးလို႔ပါလား ” ။</strong>ဟိန္းလတ္က ပုခံုးကို တြန္႔ၿပလိုက္ရင္း<strong>“အိပ္ခ်ိန္ ေတြ ေပါ ေနရင္ အိပ္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵ ကို သိပ္ၿပီး <br />မတပ္မက္ၾကတာ လူ႔သဘာဝပဲ ကြ ” </strong>ဟိန္းလတ္ စကားဆံုးလွ်င္ ဆံုးခ်င္း <strong>“ေၾသာ္ .. မင္းကလူကိုး ၊သိပါဘူးကြာ ” </strong>ေၿပာင္စပ္စပ္ၿဖင္႔ သီဟက လွမ္းေနာက္ေလသည္ ။<strong>“လူရယ္လို႕ ၿဖစ္လာတဲ႔ေနာက္ေတာ႔ လူပဲပီသ ခ်င္ပါတယ္ကြာ ။ ေဟ႔ေကာင္ ၊ ခုန္လို႔ေပါက္လို႔ ၿပီးရင္လည္း လဘၻက္ရည္ဆိုင္သြားမယ္ ၊ ဗိုက္ဆာတယ္ကြ ”။ </strong>ဟိန္းလတ္ သီဟကိုလွမ္းေၿပာ လိုက္စဥ္မွာပင္ ပတ္ဝန္းက်င္ တြင္မိုးရိပ္မ်ား အံု႔မိႈင္း လာၿပန္သည္ ။ႏွစ္ေယာက္သား လဘၻက္ရည္ဆိုင္႐ွိရာ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ေလွ်ာက္လာခဲ႔<br />ၾကသည္ ။<strong>“လိုက္ေလ်ာညီေထြ ဆိုတဲ႔စကားကို မင္းဘယ္လို အဓိပၸါယ္ ရလဲ ” </strong>သီဟက လွမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းမွ <br />ေကာက္ကာငင္ကာ ထေမးလိုက္သည္ ။ဟိန္းလတ္ တစ္ခ်က္ၿပံဳးလိုက္သည္ ။<strong>“တစ္ခါတေလ လိုအပ္တယ္ ၊ တစ္ခါတစ္ေလ မလိုအပ္ဘူး ။ အဲသေလာက္ပါပဲ” </strong>ဟိန္းလတ္၏အေၿဖအဆံုးတြင္ သီဟ ၏ မေက်နပ္သံ ထြက္ေပၚလာသည္<strong><br />“ဘာလဲ ကြ မင္းအေၿဖက ၊မတင္မက်နဲ႔” “ဒီလိုကြာ” </strong>ဟိန္းလတ္ ၏ စကားသံမွာ ၿဖည္းၿဖည္း ေလးေလး ပီပီသသ ။<strong>“မင္းဆိုရင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ မင္းပတ္ဝန္းက်င္မွာ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ေနတယ္ ။အဲ .. ဟိုဘက္ၿမိဳ႕ က ဦးဟန္ထြန္းက <br />မင္းတပည္႔ ေလး ေမာင္ၿဖိဳးကို မတရားလုပ္ေတာ႔က် မင္းမခံႏိုင္ဘူး ။ဒီလူၾကီးနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ မင္းမေနႏိုင္ေတာ႔ဘူး ။မင္းက မင္းမွန္တယ္ထင္တဲ႔ မင္းတရားတယ္ထင္တဲ႔ နည္းလမ္းနဲ႔ ေၿဖ႐ွင္းတယ္ ။အဲဒီေတာ႔ ဒီလူၾကီးက မင္းကိုေဒါသထြက္လာတယ္ ။ဒီလူၾကီးက လူေတြလႊတ္ၿပီး မင္းကို တီးခိုင္းေတာ႔ အဲဒီအခါမွာလည္းအဲသလိုပဲ ။ဒီလူေတြကားေပၚ က ဆင္းလာလာၿခင္းမွာပဲ ကိုယ္႔ကို သမ မဲ႔ေကာင္ေတြမွန္းသိေနႏွင္႔တဲ႔ မင္းက ဘယ္သူမွ မေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ အခ်ိန္မွာ လက္ဦးမႈ ယူၿပီး မင္းက စ သမ တယ္ ။အေရးအေၾကာင္း<br /> ၾကံဳလာေတာ႔ မင္းမနက္တိုင္း က်င္႔က်င္႔ေနတဲ႔ မင္းရဲ႕ လက္နက္မဲ႔ ကိုယ္လံုပညာရပ္ထက္ လဘၻက္ရည္ဆိုင္က ေခြးေၿခက မင္းနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ပိုၿဖစ္ေနၿပန္ေရာ။ ဆိုေတာ႔ကာလိုက္ေလ်ာညီေထြဆိုတာ မင္း လိုက္ေလ်ာညီေထြေနဖို႔ ၾကိဳးစားလိုက္ၿပီဆိုကတည္းက <br />လိုက္ေလ်ာညီေထြ မၿဖစ္ႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ အရာကြာ ။ဒါေၾကာင္႔ အဲဒီအရာ ဟာ တစ္ခါတစ္ေလ လိုအပ္တယ္ ၊တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း <br />မလိုအပ္ဘူး ။မင္းဒီေမးခြန္းကို အစခ်ီလိုက္ကတည္းက မင္း အဓိက ငါ႔ကို ဘာေၿပာခ်င္လဲ ငါသိတယ္ သီဟ။သက္ေမာင္လည္း အၿမဲတမ္း ငါနဲ႔ ဆံုရင္ မင္းလို စကားရိပ္ေတြ သန္းေနက်ပဲ ။ မင္းတို႔ႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ ေစတနာကို ငါနားလည္တယ္ ။ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္ ။<br />ခက္တာက စိတ္ဆိုတာ အနာတရၿဖစ္သြားရင္ ၿပန္ေကာင္းဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ယူ ရတယ္ ။အခ်ိန္ယူေနတာေတာင္မွပဲ ၿပန္ေကာင္းဖို႔မေသခ်ာ<br />ဘူး ။ ဘဝဟာ ခဏပါ ကြာ ။ဒါေပမယ္႔ မေအးခ်မ္းႏိုင္သမွ် ငါတို႔ ထမ္းထားရတာေတြ ေလးေန ဦးမွာပဲ ။ငါတို႔ သိေနတဲ႔ အသိေတြဟာ လည္းသိေန႐ံုသက္သက္ ကလြဲလို႔ လက္ေတြ႔ ေအးခ်မ္းေအာင္ မေနႏိုင္ မက်င္႔ႏိုင္ သမွ် ကေတာ႔ပူေနဦးမွာပဲ ကြ ။အဲသလိုပဲ ငါသိ<br />ေနတယ္ ။အခုလို ၿဖစ္ေနတာ မေကာင္းဘူး မၿဖစ္သင္႔ဘူးဆိုတာလည္းသေဘာေပါက္တယ္ ။ဒါေပမယ္႔ မေနႏိုင္တာၾကီးကို ေနႏိုင္ေယာင္<br />ေဆာင္ေနရတာ ထက္စာရင္အခုအေနအထားက ငါ႔အတြက္ အသက္႐ႈ ဝ ေနတယ္ကြာ ။အဲဒီအတြက္ မင္း ငါ႔ကို သူ႔သံပတ္နဲ႔ သူ <br />သြားေနတဲ႔ အ႐ုပ္တ႐ုပ္လိုပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည္႔ေနလိုက္ကြာ ။သံပတ္ ကုန္ရင္ ငါ ရပ္သြားပါလိမ္႔မယ္ ။ဟုတ္ပလား”</strong> ။<br />ဟိန္းလတ္ စကားမ်ား ဆံုးသြားေသာ္လည္းသီဟ အတန္ၾကာ ၿငိမ္သက္ေနသည္ ။<strong>“ဟိန္းလတ္ရာ ” ။</strong> သီဟ ရင္ထဲမွာေတာ႔ တိုးတိုးဖြဖြ ေအာ္ေနမိသည္ ။မိုးကေလးမ်ား ဖြဲဖြဲ က်လာသည္ ။<br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br /><strong>အပိုင္း (၃)</strong> <br /> <br /> ကမၻာ လည္ေနသည္ ။ရာသီ လည္ေနသည္ ။အခ်ိန္မ်ား လည္ေနသည္ ။အရာအားလံုး လည္း သူ႔ေနရာႏွင္႔သူ တစ္မ်ိဳးစီ လည္ပတ္ေနၾကပါသည္ ။ပြင္႔ဖူး ေ႐ွ႕တြင္ ထိုင္ေနေသာ ဟိန္းလတ္ ၏ ပံုစံမွာ ထံုးစံမၿပတ္ ေအးတိ ေအးစက္။ ဟိန္းလတ္ ႏွင္႔<br />အမွတ္မထင္ ေတြ႔ဆံု ရင္းႏွီးခဲ႔ပံုမ်ား ကို ပြင္႔ဖူး ၿပန္စဥ္းစား ေနမိသည္။ထိုေန႔က သူမ ၏ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ပါလာေသာ မဂၢဇင္း ေရာက္ၿပီ<br />ၿဖစ္ေၾကာင္း မွာထားေသာ စာအုပ္ဆိုင္ မွ ဖံုးဆက္သၿဖင္႔ အေဖမသိေအာင္မိုး႐ြာထဲ တြင္ ဆိုင္ကယ္ၿဖင္႔ ခိုးထြက္အလာ လမ္းတြင္ ဆိုင္ကယ္ေမွာက္သည္ ။မိုး႐ြာေနေသာအခ်ိန္လူ႐ွင္းေနေသာအခ်ိန္လည္း ၿဖစ္သၿဖင္႔ ကိုယ္ေပၚပိေနေသာ ဆိုင္ကယ္ကို ထူမတ္ကာ <br />ထလာဖို႔ဆိုသည္မွာ ပြင္႔ဖူး အဖို႔ မႈန္ဝါးဝါး ဆုေတာင္း တစ္ခုမွ်သာ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ဟိန္းလတ္ တို႔ သံုးေယာက္ႏွင္႔ တိုးကာ ေဆး႐ံု ပို႔ေပးခဲ႔ၾကသည္ ။ပြင္႔ဖူး အံ႔ၾသ မိသည္မွာ ဟိန္းလတ္ဆိုေသာသူသည္ ဆိုင္ကယ္ပိေသာ ဒဏ္ေၾကာင္႔စုုတ္ၿပတ္လု နီးပါးၿဖစ္ေနေသာ ပြင္႔ဖူး ေၿခေထာက္တစ္ဖက္ ကို အေရးေပၚ ကုသ နည္းမ်ားၿဖင္႔ စနစ္တက် ေသြးထြက္မလြန္ေအာင္ မိုးထဲေရထဲ တားဆီးေပးႏိုင္<br />ခဲ႔ၿခင္းပင္ ။ထို႔ေနာက္ သက္ေမာင္ ညီမ တစ္ဝမ္းကြဲ ၏ သူငယ္ခ်င္းမွန္း သိလာၿပီးေနာက္ပိုင္း ေဆး႐ံု တက္စဥ္ေတာက္ေလွ်ာက္<br />တြင္လည္း ပံုမွန္ လာေရာက္ ေတြ႔ဆံုခဲ႔ သည္ ။ပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေၿပာသည္႔အခါတြင္<strong> “ကၽြန္ေတာ္က<br />အရင္က ေ႐ွးဦးသူနာၿပဳ သင္တန္းမွာ ပထမရခဲ႔ တာဗ် ။ အဲဒါေၾကာင္႔ ဖူး ကံေကာင္းသြားတာ”</strong>ဟု ဟိန္းလတ္က <br />ၿပန္ေၿပာသည္႔ အမူအရာတြင္ ေတြ႔ေနက်ထက္ ပိုေသာ မႈန္မိႈင္းၿခင္းတစ္မ်ိဳး<br />ဟိန္းလတ္ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ပြင္႔ဖူး ေတြ႔လိုက္ရသည္ ။ေလးလေက်ာ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူက ကိုယ္ႏွင္႔ မုန္႔တီ လိုက္ေသာက္ ကိုယ္က သူႏွင္႔ လဘၻက္ရည္ဆိုင္ လိုက္ထိုင္ ေသာအေၿခအေနထိ ရင္းႏွီးမႈတိုးတက္လာခဲ႔သည္။သူ႔ အေၾကာင္း ကိုေမးသည္႔ အခါ တြင္လည္း <br />စကားလွပစြာ ေ႐ွာင္ထြက္ သြား တတ္ေသာ ဟိန္းလတ္ ၏ စကားတတ္လွပံုကို မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ တစ္ပုဒ္စ ႏွစ္ပုဒ္စ ပါဝင္ေနရာယူလာၿပီ ၿဖစ္ေသာ ကဗ်ာဆရာမ ေပါက္စ ပြင္႔ဖူး ပင္ လက္ဖ်ား ခါရေလသည္ ။<strong>“ဖူး ..ဘာေတြ စဥ္းစားေနတာလဲ ” </strong>ဟိန္းလတ္ ၏ စကားသံၾကားမွ ပြင္႔ဖူး ၏ အေတြးစမ်ား တိကနဲၿပတ္ေတာက္သြား သည္ ။<strong>“ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ကိုဟိန္း ရယ္ ၊ ဒီလိုပါပဲ ” </strong>ပြင္႔ဖူး ၏ စကားသံအဆံုး တြင္ ဟိန္းလတ္ ပြင္႔ဖူး မ်က္ႏွာကို စိုက္ၾကည္႔လိုက္သည္ ။သူ႔မ်က္ႏွာ တြင္ လည္း ေလးနက္မႈတို႔အတိုင္းသား ထင္ဟပ္ေနသည္ ။ထို႔ေနာက္ ဟိန္းလတ္ထံမွ စကားသံထြက္ေပၚလာသည္ ။<strong>“မနက္ၿဖန္ က်ရင္ <br />လဘၻက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္တဲ႔ အခ်ိန္က် ဖူး ကို ကၽြန္ေတာ္ စကားေၿပာစရာ႐ွိတယ္” ။</strong>ကိုယ္႔ ရင္ခုန္သံကို ကိုယ္ ပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ ပီပီ သသ ၿပန္ ၾကားလိုက္ရသည္ ။အတန္ၾကာမွ အလိုလို ငံု႕မိလွ်က္သားၿဖစ္ေနေသာ ေခါင္းကို ေမာ႔ၿပီး စကားၿပန္ေၿပာရန္ၾကည္႔လိုက္<br />ေသာအခါ ထိုင္ေနေသာေနရာတြင္ ဟိန္းလတ္႐ွိ မေနေတာ႔ပါ ။ဆိုင္အၿပင္ဘက္သို႔ ကမန္းကတမ္း ၾကည္႔လိုက္ေသာ အခါတြင္မူ ခပ္<br />ေအးေအး လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခြာသြားေသာ ဟိန္းလတ္ ၏ေက်ာၿပင္ကို ၿမင္လိုက္ရ ေလေတာ႔သည္ ။<br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br /><strong>အပိုင္း(၄)</strong><br /> <br /> ႏွင္းဖြဲဖြဲ ႏွင္႔ မနက္ခင္း သည္ ၿဖဴလြလြ ႏွင္႔ ကပိုက႐ို လွေန သည္ ။သဘာဝ တရား ၏ လက္ရာေၿမာက္ ပန္းခ်ီ<br />ကားခ်ပ္ တစ္ခ်ပ္ထဲတြင္ နံနက္ခင္း တစ္ခု ရင္ခုန္ေနေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ႏွင္႔ မိႈင္းေနေသာ မ်က္ဝန္းအစံုတို႔ ပိုင္ဆိုင္ေသာ<br />ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ ပါဝင္ခဲ႔ဖူးပါသည္ ။စားပြဲ ေပၚ႐ွိ လဘၻက္ရည္ခြက္ထဲမွ လဘၻက္ရည္ မ်ား အေငြ႔ တစ္ေထာင္းေထာင္း ထေနၾက<br />သည္ ။ပြင္႔ဖူး ၏ ႏွလံုးသားႏွင္႔ အနီးဆံုး အေႏြးထည္ ၏ ဘယ္ဘက္ အိပ္ကပ္ထဲတြင္ ေသြးစြန္းေနေသာလက္ကိုင္ပဝါေလးတစ္ထည္သူမ ထံတြင္ အဆင္သင္႔ ႐ွိေနပါသည္ ။ထိုလက္ကိုင္ပုဝါေလးမွာ သူမ ဆိုင္ကယ္ေမွာက္ေသာေန႔တြင္သူမေၿခေထာက္အားစည္းေႏွာင္ေပး<br />ခဲ႔ေသာ ဟိန္းလတ္ ၏ လက္ကိုင္ပဝါ ေလးၿဖစ္သည္ ။<strong>“ဖူး ကၽြန္ေတာ္ေၿပာတာ ေသေသခ်ာခ်ာေလး နားေထာင္ေပးပါ ” </strong>ဟိန္းလတ္ထံမွ စကားသံ ။<strong>“ကၽြန္ေတာ္႔ ဘဝမွာ အၿမတ္ႏိုးရဆံုး မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ႐ွိခဲ႔တယ္” ။<br /></strong>ပြင္႔ဖူး ၏ နား႐ြက္ဖ်ားေလး ေနြးေထြးလာသည္ ။ဟိန္းလတ္ ထံမွ စကားသံကို အသက္ေအာင္႔ကာ နားေထာင္ ေနမိသည္ ။<br /><strong> “သန္ဘက္ခါ ဆိုရင္ အဲဒီ ကၽြန္ေတာ္႔ ခ်စ္သူရဲ႕ ေမြးေန႔ ေရာက္ၿပီ အဲဒီအတြက္ကၽြန္ေတာ္ မနက္ၿဖန္ ရန္ကုန္ ၿပန္ရလိမ္႔မယ္ အၿပီး ၿဖစ္ခ်င္လဲ ၿဖစ္သြားလိမ္႔မယ္ ဖူး ။ ” </strong>ပြင္႔ဖူး နားထဲတြင္ မိုးထစ္ခ်ဳန္းသလိုအက်ယ္ၾကီး ၿမည္ဟီးသြားသည္ ။အိပ္ကပ္<br />အတြင္းမွ လက္ကိုင္ပုဝါေလးမွာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသေယာင္ ထင္ရသည္ <strong>“ ကၽြန္ေတာ္ ဒီၿမိဳ႕မွာ ေနခဲ႔ ထိုင္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ႏွစ္တာ နီးပါးအတြင္းကၽြန္ေတာ္႔ အေပၚ ေပးခဲ႔တဲ႔ နားလည္မႈေတြအတြက္ ေက်းဇူး အရမ္း တင္ပါတယ္” ။</strong>နားေတြ ထံုထိုင္းဆြံ႕အ ကုန္ သလို ဟိန္းလတ္ ဆက္ေၿပာသြားသည္႔ စကားမ်ားမွာ မၾကားရတစ္ခ်က္ ၾကားရတစ္ခ်က္ ။ဆုိင္မွ ခြဲခြာကာ ထလာၿပီး သည္ အထိပြင္႔ဖူး တစ္ေယာက္ စိတ္ႏွင္႔ ကိုယ္ႏွင္႔ မကပ္ ။ ေလထဲမွာ လြင္႔ေနသူ တစ္ေယာက္ပမာ ။မၿပၿဖစ္ခဲ႔ေသာ ေသြးစြန္းေနသည္႔ <br />လက္ကိုင္ပုဝါ ေလးတစ္ထည္ ႐ွိခဲ႔ဖူးေၾကာင္း ႏွလံုးသား ကလြဲ၍နားဆင္ ေပးမည္႔သူ မ႐ွိ ။ <br />မေပးဖတ္ ၿဖစ္ေတာ႔ေသာ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္တြင္ ဝိဥာဥ္တစ္ခု ကပ္ပါသြားခဲ႔ပါသည္ ။<br />ႏွင္းဖြဲဖြဲထဲတြင္ ၿဖစ္သည္ ။<br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br /><strong>အပိုင္း (၅)</strong><br /> <br /> ကံၾကမၼာ သည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ပိရိ ေသသပ္ေသာ ပဥၥလက္ တစ္ရပ္ပိုင္ဆိုင္ပါသည္ ။ေမွာက္ထားေသာ <br />ဖဲတစ္ခ်ပ္ ေလတစ္ခ်က္ အယိမ္းတြင္ ဆတ္ကနဲ လန္သြားပံုမွာ ေသာ႔ခတ္ထားေသာ ေသတၱာတစ္လံုး ၿဖည္းၿဖည္းပြင္႔လာသည္႔ပံုမ်ိဳး <br /><strong>“ကိုသက္ေမာင္ က်မ ကို ေၿပာခ်င္တယ္ဆိုတာက ”</strong>ပြင္႔ဖူး ၏ အသံမွာ တည္ၿငိမ္ေနသည္ (သို႔မဟုတ္) တည္ၿငိမ္<br />ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနသည္ ။<strong>“ဟိန္းလတ္ တစ္ေယာက္ မေန႔က ၿပန္သြားတယ္”</strong>သက္ေမာင္ ၏စကားကို ပြင္႔ဖူး<br />ၿဖတ္ေၿပာလိုက္သည္။<strong> “အဲဒါ က်မ သိၿပီးသားပါ ”</strong>သက္ေမာင္ တစ္ေယာက္ သက္ၿပင္းခ် လိုက္သည္ ။<strong><br />“ကၽြန္ေတာ္ ပြင္႔ပြင္႔ လင္းလင္းပဲ ေၿပာေတာ႔မယ္ဗ်ာ မနက္က ကၽြန္ေတာ္႔ ညီမ ကလ်ာ တစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္ဆီလာၿပီး ရန္ေတြ႔သြား<br />တယ္ ။ဟိန္းလတ္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ေတာ႔ေပါ႔ ။တကယ္လို႔မ်ားကၽြန္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းက ပြင္႔ဖူးအေပၚ မွာ စိတ္ဒုကၡ ေရာက္ေစ ခဲ႔သလို<br />မ်ားၿဖစ္ခဲ႔ရင္ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ ပါတယ္ ။သူ ၿပန္ခါနီး ကၽြန္ေတာ္႔ ကို စကားတစ္ခြန္းေၿပာခဲ႔ တယ္ဗ်ာ ။တကယ္လို႔သာ သူ႔ဘဝမွာ <br />ေဝေလး သာ မ႐ွိ ခဲ႔ရင္ ပြင္႔ဖူး ကို သူ ခ်စ္ခြင္႔ ပန္မိမွာ ေသခ်ာတယ္တဲ႔ ”</strong>ပြင္႔ဖူး ႏႈတ္ဆိတ္စြာ ေနေနမိသည္ ။ သက္ေမာင္ ၏ စကားသံ ဆက္လက္ထြက္ေပၚ လာသည္ ။<strong>“ကၽြန္ေတာ္ အခုစကားေတြကို ဟိန္းလတ္ကို သူ႔အေၾကာင္း ၿပန္အစ မေဖာ္ပါဘူးလို႔ ကတိ ခံထားၿပီးကာမွပြင္႔ဖူးအေန နဲ႔ သူ႔အေပၚကို တစ္မ်ိဳးမၿမင္ေစခ်င္ တာက တစ္ေၾကာင္း သိသင္႔တယ္ ထင္တာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင္႔ <br />ေၿပာၿဖစ္တာပါ ။ဒီေကာင္ ရဲ႕ ပါးစပ္က ေဝေလး နာမည္ၿပီးရင္ အေရးတယူ ေၿပာသံၾကားရတဲ႔ နာမည္က ပြင္႔ဖူး ရဲ႕ နာမည္ပဲ ။<br />ေၿပာရရင္ ဒီေကာင္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ သီဟရယ္က ငယ္ငယ္ ကတည္းက ေက်ာင္းေနဖက္ေတြဗ်ာ ။ငယ္ငယ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးေယာက္က ဘာၿပႆနာ ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အရမ္းကို ေသြးေအးတတ္ၾကတယ္ ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထဲမွာမွ ဒီေကာင္ကေသြးအေအးဆံုး ။အတည္<br />ၿငိမ္ဆံုး ။ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုးက လက္ဖ်ားခါ ရတယ္ ။တကၠသိုလ္ က်ေတာ႔ ေက်ာင္းၿခင္း မတူၾက တာေတာင္ သံုးေယာက္လံုး<br />ကတစ္တြဲတြဲပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္က ဝိဇၨာ ႐ိုး႐ိုး ဆိုေတာ႔ ေက်ာင္းအရင္ဆံုးၿပီးတယ္ ။သီဟကစက္မႈ နဲ႔ ၿပီးတယ္ ။ဒီေကာင္က ေဆးေက်ာင္း<br />ကဗ်”။</strong>ပြင္႔ဖူး ခႏၶာကိုယ္ ဆတ္ကနဲ တုန္သြားသည္။<strong>“ကၽြန္ေတာ္ကအရင္က ေ႐ွးဦးသူနာၿပဳ သင္တန္းမွာ ပထမရခဲ႔ တာဗ် ။ အဲဒါေၾကာင္႔ ဖူး ကံေကာင္းသြားတာ” </strong>ဟိန္းလတ္ ၏ စကားသံမ်ား ၿပန္ၾကားေယာင္လာသည္ ။<strong>“ဒီေကာင္<br />ေဆးေက်ာင္း ပထမႏွစ္မွာပဲ ေဝေလးနဲ႔ ေတြၿပီး ၾကိဳက္ခဲ႔ၾကတာဗ် ။ေဝေလးက ဒီေကာင္႔ကိုၿမတ္ႏိုးသလိုေဝေလးကိုလည္း ဒီေကာင္က <br />ၿမတ္ႏိုးတာမွ တအားပဲ ”။“ေကာင္းတာေပါ႔႐ွင္ ၊ အခုလည္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆက္ေလွ်ာက္ ရမယ္႔ခရီးက သာယာေၿဖာင္႔ၿဖဴးမွာပါ ၊ က်မ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ” </strong>ပြင္႔ဖူး ၿဖတ္ေၿပာလိုက္ေသာစကားအား သက္ေမာင္မွ လက္ကာၿပလိုက္ေလသည္။<strong>“အဓိက ေၿပာခ်င္တာက အဲဒီမွာ ၊အခုကၽြန္ေတာ္ေၿပာေနတဲ႔ ေဝေလးဆိုတာ က လြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္ ကတည္းက ဆံုးသြားခဲ႔ၿပီဗ်ာ”။ </strong> <br /> <br /> <strong>… “ ႐ွင္ ” .. </strong><br /><br />ပြင္႔ဖူးတစ္ကိုယ္လံုး တံတိုင္းတစ္ခုႏွင္႔ ပစ္ေစာင္႔ခံလိုက္ရ သလိုမိ်ဳး ။<strong>“ဟုတ္တယ္ဗ်ာ ၊ဒီေကာင္ ေဆးေက်ာင္း ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာ ပဲ ဆံုးသြားတာ ။ေဝေလး မွာက ေမြးရာပါ ႏွလံုးေရာဂါ ႐ွိတယ္ ။ဆံုးသြားတာကလည္း ေဝေလး ရဲ႕ ေမြးေန႔မွာပဲ ဒီေကာင္႔ လက္ေပၚ မွာတင္ ။အဲဒီေန႔မွာ ေတာင္ ဒီေကာင္႔အေနအထားက သိပ္ကို တည္ၿငိမ္ေနခဲ႔တယ္ ။အဲဒီ အၿပင္ပန္း တည္ၿငိမ္ ေနမႈဟာ ဒီေကာင္႔ စိတ္<br />အတြင္းပိုင္း ကိုဘယ္ေလာက္ ႐ိုက္ခ်ိဳးသြားလဲ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ရယ္ သီဟ ရယ္ ေနာက္မွ သိလိုက္ရတယ္။ေဝေလးရက္လည္ ၿပီးတဲ႔<br />ေန႔မွာ ဒီေကာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုေၿပာတယ္ ။ေဝေလးက သူ႔ကိုမွာသြားတယ္တဲ႔ သူမ႐ွိလည္း သူ႐ွိေနသလိုမ်ိဳး တည္တည္<br />ၿငိမ္ၿငိမ္ ႐ွင္သန္ေနရမယ္ လို႔တဲ႔ဗ်ာ ။ဒီေကာင္က အေဖ အေမ မ႐ွိေတာ႔ဘူးဗ် ။ ဦးေလး ေတြနဲ႔ ေနတာ။ဦးေလးေတြက လူပ်ိဳၾကီးေတြ ။<br />အဖိုးအဖြားေတြက ႏိုင္ငံၿခားမွာ ။မိသားစု ငတ္တဲ႔ ဒီေကာင္႔အဖို႔ေဝေလး နဲ႔ ေတြ႔တာ ဒီေကာင္႔အတြက္ တကယ္႔ကို ေႏြးေထြးမႈေတြ ရခဲ႔တယ္။ရခဲ႔တဲ႔ေႏြးေထြးမႈေတြကလည္း ခဏတာ အတြင္းမွာေပ်ာက္ဆံုးသြား ခဲ႔ၿပန္တယ္ အရင္ကေတာ႔သူတက္ေနတဲ႔ ပညာရပ္မွာ <br />ေမြးရာပါ ႏွလံုးေရာဂါသည္ ေဝေလး အတြက္ အေတာ္ အားထည္႔ထားတာဗ် ။။ေဝေလး ဆံုးၿပီး <br />တဲ႔ေနာက္မွာ ဒီေကာင္ ေက်ာင္းဆက္ မတက္ေတာ႔ဘူး ။ေနာက္ပိုင္း သူ႔ေနပံု ထိုင္ပံုေတြဟာ တကယ္႔ကို ေဝေလး မွာခဲ႔တဲ႔ အတိုင္းပါပဲဗ်ာ ။<br />ေဝေလး မ႐ွိေတာ႔ေပမယ္႔ ေဝေလး ႐ွိေနတဲ႔ အတိုင္းကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ နဲ႔ ေနထိုင္တယ္ ။ထူးဆန္းတာက ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေနေန<br />ေဝေလး ေမြးေန႔ နဲ႔ တစ္ရက္ထဲက်တဲ႔ ေဝေလးဆံုးသြားတဲ႔ေန႔ေရာက္ရင္ အရင္ ေဝေလး ေမြးေန႔ေတြမွာလိုပဲ သူတို႕ဆံုေနက် ေနရာကို ေရာက္ေအာင္သြား တယ္ ။အားရေအာင္ အဲဒီေနရာမွာပဲ တေနကုန္ ကုန္ဆံုးၿပီးမွ ၿပန္လာတယ္ ။ထံုးစံမပ်က္ပဲ။မႏွစ္ကေတာ႔ <br />ဒီေကာင္႔ကို စိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ၿဖစ္ေအာင္ လို႔ သီဟ နဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီးကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ လာလည္ခိုင္းထားတာ ။ဒီေန႔ ေဝေလး ေမြးေန႔ဆိုေတာ႔ ။မေန႔က ဒီေကာင္ၿပန္သြားတယ္ေလ ။ခက္တာက ဒီေကာင္က အခု သူၿဖစ္ေနတာ ဟာ မၿဖစ္သင္႔တဲ႔အေၿခအေနမွန္း <br />သိလွ်က္နဲ႔ ကို သူ႔ကိုယ္သူ ဆက္ ၿပီးေမာင္းႏွင္ ေနတာပဲ ။သူေၿပာေနက်စကားတစ္ခြန္း႐ွိတယ္ ။ ေအးၿမမႈကို ႐ွာေတြ႔ ၿပီဆိုတိုင္း မေအးၿမႏိုင္ ဘူးတဲ႔ ။ေအးၿမမႈ နဲ႔ တစ္သားထဲက်ႏိုင္မွသာ ေအးၿမႏိုင္မွာတဲ႔ ။ပူေလာင္ခြင္႔ ၾကံဳတုန္း ေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႔ သူ ပူေလာင္<br />ေနတာကို လႊတ္ထားလိုက္ပါတဲ႔ ။တကယ္တမ္း ပူေလာင္ၾကေဟ႔ဆိုရင္ လူဆိုတာ အၿမဲတမ္း ပူေလာင္ မေနႏိုင္ပါဘူး တဲ႔ဗ်ာ” ။</strong><br />သက္ေမာင္ ၏ ႐ွည္လွ်ား လွေသာ စကားအဆံုးတြင္ ပြင္႔ဖူး ၏ ပါးၿပင္ေပၚ တြင္ မည္႔သည္႔ အခ်ိန္မွ စ၍ စီးက်လာ မွန္းမသိေသာ <br />မ်က္ရည္ မ်ားၿဖင္႔ ၿပည္႔ႏွက္ေနေလသည္ ။မည္႔သည္႔ စကားမွ မထြက္ေပၚ လာႏိုင္ေအာင္ကို အသံေတြ ခမ္းေၿခာက္ေနခဲ႔သည္ ။ <br /><strong>“ကဲဗ်ာ ဒီေလာက္ဆို ပြင္႔ဖူး နားလည္ေလာက္ပါၿပီ ပြင႔္ဖူး ကို ေသာက ေတြ ထပ္ေပးမိတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ခြင္႔လႊတ္<br />ေပးပါ” ။</strong>သက္ေမာင္ထြက္သြားၿပီး အတန္ၾကာမွ ပြင္႔ဖူးတစ္ေယာက္ အခန္းထဲေၿပးဝင္ကာ ကုတင္ေပၚ အ႐ုပ္ၾကိဳးၿပတ္လွဲခ် လိုက္သည္ ။ေရးထားေသာ ကဗ်ာစာ႐ြက္ မ်ား အိပ္ယာေပၚမွတဆင္႔ ၾကမ္းၿပင္ေပၚ ၿပန္႔က်ဲ က်သြားသည္ ။ထူးဆန္းစြာ ကဗ်ာ စာ႐ြက္ တစ္႐ြက္သာ ကုတင္ေပၚတြင္ မက်ပဲ က်န္ရစ္ခဲ႔ေလသည္ ။<br /><br /><strong>“ကိုယ္ထင္ၿပသြားတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္လ္”<br /><br />မီးၿပင္းၿပင္းတိုက္ခံရတဲ႔<br />ေရေႏြးခရားတစ္လံုးလို<br />စိတ္အာဟာရေတြကဆူေဝ<br />တစ္ကယ္တမ္းက<br />အဆံုးမသတ္ေစခ်င္သလို<br />စလည္းမစခ်င္ခဲ႔မိတာအမွန္ ။<br /><br />သိခြင္႔ရလိုက္ရေတာ႔<br />ေႏွာင္း ... ၿပီ<br />သတိထားေနလွ်က္က<br />ၾကက္ေၿခခတ္တို႔သာမ်ားလာခဲ႔<br />ၿပန္ေၿပာစရာစကားလံုးတို႔ေသတယ္ ။<br /><br />ေဟးးးးးး<br />ေမွာင္မွန္း သိသိနဲ႔ ထပ္ထပ္ေမွာင္ေနရတာ ကိုက<br />အားလံုးထက္ ပိုေမွာင္တယ္<br />ၾကိဳးေတြသာ တစ္ေခ်ာင္းၿပီးတစ္ေခ်ာင္း<br />“ေထာင္း”ကနဲၿပတ္သြား<br />အာ႐ံုေတြရဲ႕ရင္႔က်က္မႈ အားက<br />တက္ကုန္ ႐ြက္ကုန္ ကို ခ်ိဳ႕တဲ႔ခဲ႔ ။<br /><br />႐ြာေတာ႔႐ြာလိုက္တယ္<br />မိုးေၿပးဆိုေတာ႔လည္း<br />ေနပူၾကီးထဲမွာပဲ႐ႊဲစိုက်န္ရစ္<br />ဘယ္လိုအေနအထိုင္ေတြေၿပာင္းေၿပာင္း<br />ဆူးဟာဆူးပါပဲ<br />စူးနစ္ဖို႔သက္သက္ရယ္ ။။</strong><br /><br />ပြင္႔ဖူး ဘဝတြင္ သူ႔အား ကိုယ္ထင္ၿပ႐ံု သာ <br />ၿပသြားခဲ႔ဖူးေသာ လင္းလက္ၿခင္းေလး တစ္ခု႐ွိခဲ႔ဖူးပါသည္ ။<br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br /><strong>အပိတ္</strong><br /><br /> မေသခ်ာပါ ဆိုသည္႔ အရာကိုမွ ေသေသခ်ာခ်ာ မက္ေမာ ေနၿခင္းမွာ ဝဋ္ တစ္ခု ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ႏိုင္သည္ ။<br />ထိုဝဋ္ တစ္ခုသည္ပင္ သူ႔အတြက္ တပ္မက္စာ တစ္ခြက္ ၿဖစ္ေနေသာ လူတစ္ေယာက္ကမၻာေပၚတြင္ ႐ွိေနပါသည္ ။လႈပ္႐ွားေနေသာ <br />ကန္ေရၿပင္ နံေဘး ခုံတန္းေလးေပၚတြင္ လူတစ္ေယာက္ တစ္စံု တစ္ရာ ကို စိတ္႐ွည္ လက္႐ွည္ ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေန သည္ ။<br />ထိုသူ႔ ထံတြင္လည္း တစ္ခ်ိန္က ကိုယ္ထင္ၿပ႐ံုသာ ၿပသြားေသာ လင္းလက္ၿခင္းေလး တစ္ခု ႐ွိခဲ႔ဖူးပါသည္ ။ထိုလင္းလက္ၿခင္းေလးကို<br />ၿပန္မရႏိုင္မွန္း သိသိႏွင္႔ ေစာင္႔ေမွ်ာ္ ေနခြင္႔႐ွိေနၿခင္းမွာလည္း ထိုသ႔ူ ဘဝ၌ ႏွစ္သက္စြာ ေသာက္သံုးခြင္႔ ရ႐ွိခဲ႔လိုက္ေသာ က်ိန္စာ ခ်ိဳခ်ိဳ တစ္ခြက္ပင္ ၿဖစ္ေပေတာ႔သည္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-589257932064292064?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-71688198827279349592009-11-22T03:51:00.005+04:002009-11-22T12:50:23.290+04:00မင္းရင္ခြင္ဟာ<br />က်ယ္ၿပန္႔ၿပီး သိပ္သည္းဆ မ်ားလြန္းတယ္<br />သူရိယရဲ႕ေရာင္ၿခည္နဲ႔<br />မင္းဟာ တံလွ်ပ္ေတြၿဖာလိုၿဖာ<br />စႏၵာရဲ႕အုပ္မိုးမႈနဲ႔<br />မင္းဟာ ပံုရိပ္ေတြဖြာလိုဖြာ<br />ဘယ္ေနရာၾကည္႔ၾကည႔္<br />မင္းအကိုင္းအခက္ေတြ တစက္စက္ယို<br />အ႐ိုင္းမာယာေတြ သိုဝွက္ထားပံုက<br />ပစ္ခါနီး ေသနတ္သမားတစ္ေယာက္<br />အသက္ေအာင္႔ထားသလိုမ်ိဳး ။<br /><br />မင္းရင္ခြင္ဟာ<br />မြတ္သိပ္ၿပီး အနိမ္႔အၿမင္႔မ်ားလြန္းတယ္<br />မင္းငံုငံုထားတဲ႔ အိုေအစစ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး<br />မင္းဟာ လူေၿပာသူေၿပာသိပ္မ်ားခံရတဲ႔ေကာင္<br />မင္းရဲ႕ ၾကမ္းတမ္း႐ွတမႈနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး<br />မင္းဟာ သိပ္တင္စားခံရတဲ႔ေကာင္<br />မင္းကေတာ႔ နားမလည္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕<br />ဂလည္အူေၾကာင္ မ်က္ႏွာေပးမ်ိဳးနဲ႔<br />အႏႈတ္အသိမ္း ေသသပ္ေနလိုက္ပံု ။<br /><br />ငါကိုကလည္း<br />မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ေၿပာမိၿပန္တယ္<br />ၿပံဳးေတာ႔ၿပံဳးပါကြယ္႔<br />မင္းငိုရင္ တခြင္လံုးမႈိင္းမယ္ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(အေဟာင္းတစ္ပုဒ္ပါ .. ၿပန္တင္ၿဖစ္တာပါ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7168819882727934959?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-56120359291091818182009-11-18T04:58:00.004+04:002009-11-18T05:16:52.861+04:00မီးေတာက္ေတြ<br />ေရတံခြန္က က်လာတဲ႔<br />ေရ ေတြလို တစ္ဖြားဖြား ။<br /><br />ေလာင္ၿပီ ဆိုတဲ႔ေနာက္<br />မီးၿငိမ္းသြား ရင္<br />ေညွာ္နံ႔ က်န္မယ္ ။<br /><br />စိုက္လိုက္တဲ႔အားက<br />စမွတ္မွာတင္ <br />ၿပန္အဆံုးသတ္ခဲ႔ ။<br /><br />စက္ ... ဝိုင္း ... ပံု ... စံ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5612035929109181818?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-13321802198097104562009-11-14T05:07:00.009+04:002009-11-18T04:44:48.781+04:00ေကာင္းကင္ရဲ႕ေအာက္<br />တိမ္ေရာင္ေတြ ေတာက္တိုင္း<br />ႏွလံုးသားကို ဖိုထိုးခဲ႔သူ ။<br /><br />ေတာင္ပံ မ႐ွိဘဲ <br />ပ်ံသန္းခ်င္စိတ္ ေတြကို<br />အိပ္မက္ အဆက္ဆက္ ထုပ္ပိုး<br />ဆႏၵ ၿမွားေတြ အထပ္ထပ္တင္လို႔<br />ေၿခဆံုး ေခါင္းဆံုး လႈပ္ခတ္ယိမ္းႏြဲ႕ ။<br /><br />ေလ႐ူးမလာခင္<br />ၿမဴးေနတဲ႔ ႐ြက္ေၿခာက္ပါ<br />ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္းေတြ တစ္သီနဲ႔<br />အခိုက္အတန္႔လည္း<br />အခိုက္အတန္႔ အေလွ်ာက္<br />မီးကုန္ ယမ္းကုန္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနခဲ႔ပံု ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1332180219809710456?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-21135077534310625932009-11-09T04:56:00.005+04:002009-11-09T05:16:03.954+04:00ကိုယ္႔ကိုကန္ေက်ာက္ေနတဲ႔ <br />နီတာရဲ ေၿခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုမွ<br />ငံု႔ငံု႔ နမ္းေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု ။<br /><br />တြန္းထြက္သြားတဲ႔<br />သန္သန္မာမာ အေတာင္အလက္တစ္ဖက္ကိုမွ<br />ခိုနားခ်င္ခိုနားေစဖို႔ ဖြင္႔ေပးထားတဲ႔<br />တံခါးမ႐ွိ ဓါးမ႐ွိ ရင္ခြင္ဟင္းလင္းၿပင္ ။<br /><br />ဒီေန႔ …<br />ေရခ်ိဳးတယ္<br />ဘုရားကို အာ႐ံုၿပဳတယ္<br />ၿပီးေတာ႔ ...<br />ေဆးလိပ္ တစ္လိပ္ဖြာတယ္<br />ေတာင္ေတာင္ အီအီ ေတြးတယ္<br />ေဘာပင္ကိုဖြင္႔<br />အေမ႔အေၾကာင္း ကဗ်ာေရးဖို႔ စလိုက္ေတာ႔<br />အရင္ကလိုပဲ ကၽြန္ေတာ႔္မွာ စကားလံုးမ႐ွိၿပန္ဘူး ။<br /><br />ေၿပာၿပန္ရင္လည္း<br />အရင္ကလို<br />ၿပံဳးေနဦးမွာပဲ မဟုတ္လား အေမ ..။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2113507753431062593?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-47355009020158235342009-11-03T02:25:00.006+04:002009-11-03T02:43:06.575+04:00ဖမ္းေၿမွာက္လိုက္တဲ႔ လက္ႏွစ္ဖက္က <br />စိတ္ထဲမွာ ပါမလာဘူး<br />အသိ ၊ သတိ <br />ဘာကို ဘာနဲ႔ မွ အခ်က္ၿပမရခဲ႔<br />ခ်ည္ၿပီးတုပ္ၿပီးသား အာသီသ ေနာက္ကြယ္<br />အေရာင္လြင္႔လြင္႔ ရနံ႕ေတြ ရေနတယ္ ။<br /><br />ကြာက် ေနတဲ႔ တံဆိပ္ေတြမွာ<br />အၿပံဳးေတြ က ကေရာ္ကမည္<br />ဆင္တူယိုးမွား သြားတဲ႔ ဆင္ၿခင္တံုတရားေတြ<br />ခ်ိတ္ခ်ိတ္ၿခင္းမွာ မ်က္ၿမင္ဒိဌ<br />ဖိုး႐ိုးဖားယား အလြမ္းတို႔ ယိုးမယ္ဖြဲ႔စရာ <br />အဲသလိုရာသီမွာမွ ယၾတၱာ ဟာ <br />စာတုိက္ေသတၱာ မွားေရာက္သြားရဲ႕ ။<br /><br />ပေဟ႒ိ တိုင္းမွာ အေၿဖမွန္ ႐ွိေၾကးဆို<br />ခ်ီတံု ခ်တံု ေတြရဲ႕ စ်ာပန<br />လွလွပပ က်င္းပၾကမယ္<br />ငိုက္မ်ည္း ေနေသာ ဆနၵမ်ား<br />ႏိုးၾကား တက္ၾကြ ၾကပါေစ ။<br /><br />မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ မ႐ွိဘူးတဲ႔<br />မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ႔စကားလံုးကေတာ႔ <br />႐ွိ ေန ခဲ႔ ၿပီ<br />................<br />.................<br />ခြင္႔လႊတ္ေပးပါ<br />သံသရာအဆက္ဆက္<br />ဆူးေတြရဲ႕ အသံ နဲ႔ နားဝင္ပီယံ မၿဖစ္ခ်င္ ။<br /><br />ေရာက္ရာ ေပါက္ရာ နိမိတ္ပံုမွာ<br />ထုေခ်လႊာ ေတြ ထူထပ္ေန တဲ႔ ၿပႆဒါး<br />ကံၾကမၼာ ကို ထီေပါက္စဥ္ တစ္ေစာင္လို <br />လွန္ေနသံ က တဒိတ္ဒိတ္<br />အနာတရမ်ား အားလံုး တိတ္ဆိတ္စြာ<br />မိုးထဲေလထဲ မီးေတာက္ေလးကို ကြယ္ကာဝွက္ကာ<br />ငါ႔မွာ …<br />မ်က္ရည္ခံ မွဲ႔ ေလး ကခုန္လာမယ္႔ အခ်ိန္ကိုသာ<br />မ်က္ကလဲ ဆန္ပ်ာ ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႔ရ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4735500902015823534?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-75047813013250015572009-11-01T03:03:00.004+04:002009-11-01T03:54:22.117+04:00BLOG ေလာက မွာ BLOGGER ေမာင္ႏွမ အခ်င္းခ်င္း ခင္မင္သမႈ နဲ႔ TAG ၾကတဲ႔ ဓေလ႔ တစ္ခု ႐ွိပါတယ္ ။<br />တစ္ခါတစ္ေလ ေတာ႔ ေရးရခက္ တဲ႔အခါ မ်ိဳးလည္း႐ွိတတ္ပါတယ္ ။<br />အထူးသၿဖင္႔ စာေရးရင္ နဂို ကတည္းက အေပါက္အလမ္း မနည္း တည္႔ေအာင္ေရး ေနရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔<br />အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕ TAG ေတြက တကယ္႔ ကိုေရးရခက္တတ္ ပါတယ္ ။<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေတာ႔ ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ႔ ရင္းႏွီးမႈခ်င္း ထံုကူးတဲ႔ အေလ႔အထ မို႔ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတာေတာ႔ <br />အမွန္ပါ ။<br />အခုတေလာ ကၽြန္ေတာ္လည္း BLOG ေတြ အေရာက္အေပါက္နည္း ေနပါတယ္ ။အလုပ္က လည္း <br />နားရက္ကို ေက်ာက္ခဲေရေပၚ သလို ေမွ်ာ္ေန ရတဲ႔ အၿဖစ္ေၾကာင္႔လည္း ပါပါတယ္ ။<br />အခု တေလာ TAG ၿဖစ္ေနၾကတဲ႔ ေခါင္းစဥ္က ၂၀၁၂ ပါ ။<br />ပထမဦးဆံုး အစ္မ <a href="http://eaindrar.blogspot.com/">အိၿႏၵာ </a>က TAG ပါတယ္ ။<br />TAG ကိုေၿဖ ၿပီး သကာလ မွ အစ္မ<a href="http://mysterysnow.blogspot.com/"> ႏွင္း </a>က လည္း TAG ထားေၾကာင္း သိရပါတယ္ ။<br />၂၀၁၂ ကိစၥ နဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေတာ႔ ယံုၾကည္တာ မယံုၾကည္တာေတြရဲ႕ ခပ္ေဝးေဝး မွာ ကၽြန္ေတာ္<br />ေနေနပါတယ္ ။႐ွင္း႐ွင္းေၿပာရရင္ေတာ႔ ၿဖစ္လာသည္႐ွိေသာ္ ၿဖစ္ေစ ။မၿဖစ္လာသည္ ႐ွိေသာ္လည္း<br />ဒီအတိုင္းေနပါေစေပါ႔ ။ဒီကိစၥဟာ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ စိတ္ မဝင္စားမိတဲ႔ <br />နာမည္ၾကီး စာအုပ္တစ္အုပ္ တစ္အုပ္လိုပါ ။ေကာင္းလား ဆိုးလား (ကၽြန္ေတာ္႔ တစ္ကိုယ္စာ ) ကၽြန္ေတာ္<br />မသိပါ ။တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ လွန္ေလွာ ၾကည္႔႐ံုမွလြဲ ၿပီး ဆက္မဖတ္ၿဖစ္ေတာ႔တဲ႔ <br />စာအုပ္တစ္အုပ္လိုၿဖစ္ေနလို႔ပါ။ အဓိက ေတာင္းပန္ခ်င္တာကေတာ႔ ကိုယ္႔ကို TAG လို႔ TAG ထားမွန္း<br />မသိလိုက္တဲ႔ အၿဖစ္ပါ ။<br />ကဲ .. အစ္မ <a href="http://mysterysnow.blogspot.com/">ႏွင္း</a> ေရ…<br /> ၿဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းေတြကေတာ႔ ေအာက္က ၂၀၁၂ မွာ ေၿဖထားခဲ႔ တဲ႔ အတိုင္းပါပဲဗ်ာ ။<br />၂၀၁၂ ကိစၥ နဲ႔ TAG ခံ ရေတာ႔ အရင္ေရးထား ဖူးတဲ႔<br />ကဗ်ာ (၃) ပုဒ္ ကို ေခါင္းထဲေရာက္ၿပီး ၿပန္ဖတ္မိပါတယ္ ။(၁) ပုဒ္ကေတာ႔ အစ္မ <a href="http://eaindrar.blogspot.com/">အိၿႏၵာ</a> TAG <br />တုန္းက တင္ၿပီးပါၿပီ ။အခု (၁) ပုဒ္ ထပ္တင္လိုက္ပါတယ္ ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အမွတ္တရေပါ႔ ။<br /><br /><br /><strong>“ရင္ဝွက္စကား”</strong><br /><br />အရိပ္ ...<br />စီးဆင္းသြားတာ<br />သာေၾကာင္းမာေၾကာင္းေတာင္<br />ေမးေငါ႔မသြား ။<br /><br />အဆိပ္ ...<br />က်ီးထိုးထားတဲ႔ ပန္းသီးတစ္လံုးလို<br />တစ္ပိုင္းတစ္စ ပန္းပု႐ုပ္လို<br />မၿပီးေသးတဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လို<br />လမ္းမေတြက ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ ။<br /><br />အတိတ္ ...<br />ေနသာသလိုေနပါကြယ္<br />နင္႔နာမည္ကို<br />အဆင္မေၿပကာမွ<br />ခဏခဏမေခၚခ်င္ ။<br /><br />အပိတ္ ...<br />ဂ႐ုစိုက္လြန္းမိတာပါ<br />တကယ္တမ္းက ၿပီးႏွင္႔ၿပီ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(အသိ ေနာက္က် တဲ႔ အတြက္ ေတာင္းပန္ရင္း နဲ႔ TAG တဲ႔ အတြက္ အစ္မ <a href="http://mysterysnow.blogspot.com/">ႏွင္း</a> ကို အထူးေက်းဇူးတင္လိုက္ပါတယ္ :D )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7504781301325001557?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-86433740001928538582009-10-29T14:18:00.004+04:002009-10-29T14:49:03.266+04:00ယံုၾကည္တာ မယံုၾကည္တာ ေတြရဲ႕ တစ္ၿခားတစ္ဖက္ကမ္းပါ ။<br />အစ္မ <a href="http://eaindrar.blogspot.com/">အိၿႏၵာ </a>ေမးထားတဲ႔ ေမးခြန္းေတြ ကို ေၿဖၾကည္႔ ႐ံုသက္သက္ပါ ။<br /><br />(၁) ဘယ္သူေတြနဲ႔ရွိေနခ်င္လဲ..<br />ေလာေလာဆယ္ အထိ ေတာ႔ သူ႔ဒုကၡ ကိုယ္လြယ္ ကိုယ္႔ဒုကၡ သူလြယ္ နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းလို မိဘလို<br />ၿဖစ္ေနတဲ႔ ခ်စ္သူနဲ႔ပါ ။ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ (ေဝးေနတဲ႔ )ခပ္ေၿပာင္ေၿပာင္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးနဲ႔ေရာေပါ႔ ။<br />မိဘႏွစ္ပါးကေတာ႔ သူ႔တရား ရဲ႕ သူ ေအးေအး သက္သာ ေနပါေစ ။<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔ေၾကာင္႔ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ မၿဖစ္ေစခ်င္ :D ။<br /><br />(၂)ဘာေတြခံစားေနရမလဲ..<br />ဒီေန႔ ခံစားခ်က္ နဲ႔ မနက္ၿဖန္ ခံစားခ်က္ေတာင္ မတူညီတဲ႔ ဘဝမွာ အဲဒီအခ်ိန္ မွာ ဘာခံစား ၿဖစ္မလဲ ..<br />ေသခ်ာ မသိႏိုင္ပါဘူး ။<br /><br />(၃)ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ<br />ၿပင္ဆင္ဖို႔အတြက္ေတာ႔ တခုပ္တရ အခ်ိန္ေပးမိမွာ မဟုတ္ပါ ။<br /><br />(၄)၀မ္းနည္းမိမွာက<br />အကယ္လို႔ မ်ားေပါ႔ ... ႐ွိခဲ႔ရင္ .. က်န္ေနရစ္ခဲ႔ၿပီး သြားေလသူေတြအတြက္ ဝမ္းနည္းေနၾကရဦးမယ္႔ သူေတြအတြက္ .. ။ <br />(ကိုယ္တိုင္လည္း က်န္ေနရစ္ခဲ႔ ႏိုင္ပါတယ္ .. အဲဒီအခါ ဆိုရင္လည္း အားမနာတမ္း ဝမ္းနည္းဦးမွာပါ :D)<br /><br />(၅)ေၾကာက္လန္႔မိတာက..<br /> အေထြအထူး မ႐ွိေလာက္ပါ ။<br /><br />(၆)ေဆာင္ထားခ်င္တာ..<br />အသိစိတ္ (ရသေလာက္ေလးပါ ) ။<br /><br />(၇)ဘာေတြေရးမိမလဲ..<br />ကဗ်ာေတြပါ ။<br /><br />(ဂ)ေတြးမိေတြးရာ အေတြး<br />ကာလ အေတာ္ၾကာ တည္ေဆာက္ ယူရတဲ႔ အရာေတြ ဟာ ပ်က္သုဥ္း ခ်င္ရင္လည္း ခဏေလး ။<br /><br /><br />(၉)ဂုဏ္ယူခ်င္တာက<br />ကဗ်ာ ေတြ ဖတ္ခြင္႔ ရခဲ႔တယ္ ။ကဗ်ာေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင္႔ ရခဲ႔တယ္ ။<br />ကဗ်ာ နဲ႔ ေမွာက္မွားခြင႔္ကို ဘဝမွာ ေက်ေက် နပ္နပ္ နဲ႔ ရခဲ႔တယ္ ။<br /><br />(၁၀)ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက<br />ေရာတိေရာရာ အားလံုးပါ :D ။<br /><br />(၁၁)က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း<br />အေထြအထူးမ႐ွိပါ ။<br /><br />အရင္ ေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔<br />ကဗ်ာ အေဟာင္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ ၿပန္တင္ၿဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br /><strong>“အဆင္သင္႔ မၿဖစ္ခဲ႔ေသးရင္ေတာင္ ရပါတယ္ ”</strong><br /><br />အေၿခာက္တိုက္ဖယ္ခြာမႈေတြ<br />ေသတၱာေလးထဲမွာ႐ွိေနတုန္း<br />ရနံ႔ေတြအားလံုး<br />ေပ်ာက္ပ်က္သြားတဲ႔အထိ<br />စိတ္ကိုမွ်ားေနမိ ။<br /><br />အဲသမွာ<br />မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္စာေလး<br />ပန္းတစ္ပြင္႔ ေၾကြသြားႏိုင္သလို<br />ပန္းတစ္ပြင္႔ ပြင္႔လာႏိုင္တယ္<br />ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ၿပန္ၿမင္ႏိုင္ဖို႔ရာ<br />လိုေနတာမွန္တစ္ခ်ပ္မဟုတ္ခဲ႔တာေတာ႔<br />အေသအခ်ာ ။<br /><br />ေက်ေက် နပ္နပ္<br />အိပ္ေပ်ာ္ေနတာပါ<br />ငါသြားရမယ္႔အလွည္႔ဆိုရင္<br />ငါ႔ကိုေခၚပါ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(ေရးၿဖစ္ေအာင္ TAG ေသာ အစ္မ <a href="http://eaindrar.blogspot.com/">အိၿႏၵာ </a>ကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္ :D)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8643374000192853858?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-48919659559400682142009-10-26T02:42:00.004+04:002009-10-26T14:34:41.285+04:00ေၿပာရင္း ဆိုရင္းပဲ<br />မိုးေတြက<br />႐ြာက်လာခဲ႔ ။<br /><br />ဖ်ပ္ ကနဲ<br />ၾကက္ဥတစ္လံုး ကြဲသြားတယ္<br />႐ွည္ခ်င္ေနတဲ႔ စိတ္ကို ဆြဲဆန္႔ပစ္လိုက္ဖို႔ရာ<br />စိတ္ က အစ႐ွာမရ<br />လာၿခင္း မေကာင္းခဲ႔တာပါ<br />လာ … ၿခင္း … မ … ေကာင္း … ခဲ႔ … တာ … ပါ … ကြယ္<br />အဲသလို<br />ေၿပာရ ဆိုရတာ ကိုက မေကာင္းခဲ႔ဘူး ။<br /><br />အဆံုးမသတ္ခ်င္ပါ<br />ဒီစကားဟာ<br />မစခဲ႔ရင္ အေကာင္းသားလို႕<br />သြယ္ဝိုက္ လိုက္တာ ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္မယ္<br />ကြက္လပ္ ထားခဲ႔လိုက္ရဲ႕<br />သင္႔ေတာ္သလို ၿဖည္႔ေတြးပါ ။<br /><br />ကိုယ္႔ ကံၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္ မယ္လို႔ ေၿပာတဲ႔ ေန႔က<br />သူေဌး ၿဖစ္ ေခြးၿဖစ္ ဆိုတဲ႔ စကားကို <br />ဒိုင္ယာရီထဲက အူယားဖားယား ၿပန္ဖ်တ္လိုက္ရ<br />အလင္းတစ္စ နာလန္အထမွာ<br />နဖူးေပၚမွာ လာေရာက္ ကိုက္ခဲတဲ႔ ၿခင္တစ္ ေကာင္ကို<br />လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ ေပးခဲ႔တယ္ ။<br /><br />ခြဲ .. ခြါ … ခ်ိန္<br />ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား ေလးဟာ<br />ပစ္ေဖာက္ကာနီး က်ည္တစ္ေတာင္႔ လို<br />လတ္ဆတ္ အံု႔ရီ လို႔<br />ေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစ !!!<br />မ်က္ရည္စ ေတြနဲ႔ အဲသလို ေၿပာလိုက္သံမွာမွ<br />ဟာသ က အသက္ပိုဝင္လာခဲ႔ေပါ႔ ။<br /><br />ငိုပါ ရီ (ရယ္) ပါ<br />ငိုရီ (ရယ္) ၊ ငို ရီ (ရယ္ ) ေပါ႔<br />ေကာင္းကင္ နဲ႔ ေၿမၾကီးၾကား<br />ႏွလံုးသား အသားမာ ေတြ အထပ္ထပ္ နဲ႔<br />ေၿပာရင္း ဆိုရင္းပဲ<br />မိုးေတြက<br />႐ြာက်လာခဲ႔တယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(မူးမူး နဲ႔ ရင္ဖြင္႔ ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အပ္ေၾကာင္းထပ္ ကို နားေထာင္ရင္း အိပ္မရတဲ႔ အဆံုး ေရးမိတာပါ :D )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4891965955940068214?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-11257189209215952212009-10-22T01:20:00.010+04:002009-10-28T03:17:23.592+04:00၂၂ .၁၀ .၂၀၀၉<br />ကၽြန္ေတာ္႔ <a href="http://www.emayar.blogspot.com">ေခါင္းေလာင္းေလး</a> ရဲ႕ ေမြးေန႔ပါ ။<br />ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ေရးၿဖစ္ပါ တယ္ ။<br />ေမြးေန႔ မွာ ေပ်ာ္႐ႊင္ ပါေစ <a href="http://www.emayar.blogspot.com">ေခါင္းေလာင္းေလး</a>ေရ ။<br /><br /><strong>“မင္းရဲ႕ အၿပံဳးဟာ မင္း ဂီတ”<br /><br />သကၠရာဇ္ရဲ႕ သန္သန္မာမာ ပညတ္ေတြက<br />မင္းရဲ႕ အမည္နာမ မွာ နံပါတ္ေၿပာင္းပြဲေတာ္ကို<br />က်င္းပၾကၿပန္တယ္ ။<br /><br />မင္းမ်က္ဝန္းမွာ<br />ရာသီေပၚ ၿပိဳခဲ႔ဖူးတဲ႔ စံပယ္ေတြ နဲ႔<br />မင္းႏႈတ္ခမ္းမွာ<br />ရာသီေပၚ ခ်ိဳခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပ်ားရည္စက္ေတြ ဟာ<br />ေန႔ နဲ႔ ည လို ထည္လဲ <br />နိဗၺာန္ နဲ႔ ငရဲ ကို <br />အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဒြးေရာ ယွက္တင္ ေန လာခဲ႔ <br />မင္း ... တစ္ ကိုယ္ စာ ။<br /><br />အႏွစ္သံုးဆယ္ ....<br />ကမၻာ ေၿမၾကီး ရဲ႕ ဆြဲငင္အား နဲ႔ မားမားရပ္ခဲ႔တဲ႔<br />မင္းရဲ႕ လြန္ေလၿပီးေသာေတြမွာ<br />ဘာေတြ ဖူးပြင္႔ခဲ႔သလဲ<br />ဘာေတြ ေၾကြလြင္႔ ခဲ႔သလဲ<br />ဘာေတြ ေမွာင္ပိန္းခဲ႔သလဲ<br />ဘာေတြ လင္းၿမခဲ႔သလဲ<br />မင္း ကိုယ္မင္း ၿပန္ ေမးၿပီး<br />မင္း တစ္ေယာက္စာ ၾကားႏိုင္ေအာင္ေလာက္ေတာ႔<br />မင္းၿပန္ေၿဖ ႏိုင္ေကာင္းရဲ႕ ။<br /><br />အနည္းဆံုးေတာ႔<br />မင္းခ်ိဳးခ်လိုက္တဲ႔ ဘဝ ေခါက္ခ်ိဳးမွာ<br />သက္တမ္း တစ္ဝက္စာ အသက္႐ႈသံေတြ ပါသြားမယ္ <br />ေနာက္ထပ္ ...<br />ဘယ္ခြက္ နဲ႔ အနာဂတ္ ကို <br />ဘယ္လို ဆက္လက္ ငွဲ႔ေသာက္ မလဲ ဆိုတာကေတာ႔<br />မင္းကိုယ္တိုင္ အေၿဖညိွိ ရ မယ္႔<br />မင္းရဲ႕ တစ္ဦးဆိုင္ ပုစၦာ ။<br /><br />ေ႐ႊထီး ေဆာင္းခဲ႔ တာေတြ ၿပန္ေအာက္ေမ႔ စတမ္းဆိုရင္<br />႐ိုးသား ခဲ႔တာ ေတြထက္<br />႐ိုးသား ခ်င္ေယာင္ မေဆာင္ခဲ႔ တာေတြ ကို <br />ဂုဏ္ ယူ ပါ <br />မေရာက္ခဲ႔တဲ႔ ခရီးေတြ ဆိုေသာ္ၿငားလည္း<br />ေလွ်ာက္ၿမဲ ေလွ်ာက္ေပး ခဲ႔တဲ႔ ေၿခေထာက္ေတြကို <br />ေကာင္း ခ်ီး ေပး ပါ <br />မွိဳနံ႔ သင္းေနခဲ႔ေပမယ္႔<br />အသက္ ဝဝ ႐ႈရခဲ႔ေသာေန႔စြဲမ်ား ကို<br />ၾသဘာ ေပးပါ ။<br /><br />ေခါင္းေလာင္းေလးေရ !<br />ငါ႔ရဲ႕ ...<br />အသံ စာလွစြာေသာ ေခါင္းေလာင္းေလးေရ !<br />ညစ္ပတ္ ေပေရစြာ လမ္းေလွွ်ာက္ တတ္ တဲ႔ <br />ေၿခေထာက္ေတြ ကို ႐ြံ႐ွာ လိုက္တာ လို႔ တဖြဖြ ေအာ္ေနၿပီး <br />စြပ္ၿပဳတ္ တစ္ခြက္ ထဲက ဝက္ေၿခေထာက္ တစ္စံုကို<br />ၿမိန္ရည္ ယွက္ရည္ ကိုက္စား တတ္ၾကတာလည္း<br />သံုးဆယ္႔ တစ္ဘံု ထဲက တစ္ဘံု ပါပဲကြယ္ <br />အဲသလို <br />ကိုယ္ ထင္ရင္ ကုတင္ ေ႐ႊနန္း ေလာကီ မွာ<br />မင္းရင္ထဲမွာ တူတူပုန္းေနတဲ႔ ႏွင္းစက္ တစ္စက္ဟာ<br />အဝိဇၨာ ေတြ ကို ၿပန္ၿပန္ လွဲက်င္းဖို႔ရာ<br />ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ၿပံဳးလိုက္ တဲ႔ မင္းရဲ႕ အၿပံဳးတစ္ခု ကို<br />မင္းကိုယ္တိုင္ ၿပန္လည္ ႐ွာေဖြ ေတြ႔႐ွိမွသာ ...။</strong><br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1125718920921595221?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-74818229057328800932009-10-17T01:13:00.006+04:002009-10-17T01:30:37.080+04:00ကားလိပ္ ပြင္႔သြားပံုက<br />ၿဖည္းၿဖည္း ညင္းညင္း ။<br /><br />(၁)<br />အလင္းရဲ႕ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ ၿခင္းကို<br />ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးကမ္းခံခဲ႔ရတယ္ ဆိုတဲ႔<br />ၾကယ္တစ္ပြင္႔က<br />လမိုက္ညအကနဲ႔ ဝမ္းသာအားရ ကခုန္ၿပတယ္ ။<br /><br />(၂)<br />ေရာင္နီရဲ႕ ရက္စက္မႈဓါးသြားကို ေၾကာက္႐ြံ႕တယ္ ဆိုတဲ႔<br />နွင္းစက္ တစ္စက္က<br />ေနမထြက္ခင္ လို႔အမည္ရတဲ႔<br />ေဆာင္းသီခ်င္း တစ္ပုဒ္ညည္းၿပတယ္ ။<br /><br />(၃)<br />႐ူးမတတ္ တိမ္းမူးဖူးပါတယ္ ဆိုတဲ႔<br />ရင္ခြင္ဦး တစ္စံုက <br />အေပ်ာ္ပါ လို႔ ဆိုၿပီး<br />ႏွလံုးသားကို သားေရကြင္းလို က်ံဳ႕ၿပ ဆန္႔ၿပတယ္ ။<br /><br />(၄)<br />အိပ္မက္ေတြ ေဟာင္းခဲ႔ၿပီ ဆိုတဲ႔<br />မ်က္ရည္တစ္စက္က<br />ဒဏ္ရာေတြကို ရယ္ရယ္ေမာေမာ နဲ႔ <br />႐ုပ္ေသး႐ုပ္လို ၾကိဳးဆြဲၿပတယ္ ။<br /><br />(၅)<br />ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔<br />တစ္ခ်ိန္ တုန္းက ၿပည္႔ဝန္း ဝိုင္းစက္ခဲ႔ပါတယ္ ဆိုတဲ႔<br />ခပ္ေကြးေကြး တစ္ၿခမ္းပဲ႔ လ တစ္စင္းက<br />ဒြိဟ ေတြ ရဲ႕ ယာဇ္ပလႅင္ထက္မွာ<br />ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ကားစင္ ၿပန္တင္ၿပ လိုက္ေတာ႔တယ္ ။<br /><br />လက္ခုပ္သံ တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းေတြေအာက္<br />ကားလိပ္ ၿပန္က်သြားပံု ကလည္း<br />ၿဖည္းၿဖည္း ညင္းညင္း ။<br /><br />႐ုတ္တရက္<br />မီးေရာင္ေတြ ၿပန္လက္လာခဲ႔<br />ၾကည္႔ ႐ႈေနသူမ်ားရဲ႕ အေရာင္ေတာက္ေတာက္<br />အာသီသမ်ား ။<br /><br />ထြက္ေပၚ လာေသာ<br />အစီအစဥ္ ေၾကၿငာသံက <br />ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ပီပီသသ ။<br /><br /><strong>“ယၡဳတစ္ဖန္ <br />အလွည္႔က်ေရာက္ တဲ႔ ၿပကြက္ကမ်ားေတာ႔ ကေတာ႔<br />ေစာေစာ က ၿပကြက္မ်ားပဲ ၿဖစ္ပါတယ္ ” ။</strong><br /><br />မွိန္က်သြားေသာ မီးေရာင္မ်ားဟာ<br />ၾကည္႔႐ႈ ေနသူမ်ားရဲ႕<br />အားအင္ကုန္ခမ္းသြားေသာ<br />မ်က္ဝန္း ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ေတြ ... ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7481822905732880093?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-444571088156780292009-10-10T01:19:00.007+04:002009-10-10T02:05:16.725+04:00ထိုည သည္ ရက္ရာဇာ ႏွင္႔ ၿပႆဒါး အလံလုၾက ေသာ ညတစ္ည သာ ၿဖစ္သည္ ။<br />ၾကယ္မ်ား စံုလင္ေနသည္မွ လြဲ ၍ အရာအားလံုး ဘာမွ ထူးထူးၿခားၿခား မ႐ွိလွေသာ <br />ညလည္း ၿဖစ္ေပသည္ ။<br />သူ႔ ဂီတ ႏွင္႔ သူ လင္းလက္ေနေသာ ၾကယ္မ်ား ကိုေငးကာ<br />ကိုယ္႔ ကိုယ္ကို ခလုပ္ ဖြင္႔ ခ် လိုက္ မိ သည္ ...။<br /><br /><strong>လူသံေတြ ၿငိမ္သက္သြားတဲ႔ လမ္းၾကားေလးထဲ xxx ညက တစ္ၿဖည္းၿဖည္းေအးလာ xxx<br />ေႏြရာသီ စိတ္ကူး မ်ားထဲ လြမ္းေမာရင္းနဲ႔ ငါဟာေမ်ာပါ xxxxxx<br />( ထူးအိမ္သင္ )</strong><br /><br />အေဝးမွာ ႏွင္းေတြ ႐ိႈက္သံ သဲ႔သဲ႔ ၾကားလိုက္ရေပါ႔ ။<br />ေဆာင္းဖြဲဖြဲ ၾကား စိတ္ကူးေတြက ေႏြရာသီဆန္လိုက္တာ ။ <br /><strong>အလင္းက်ဲ ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ <br />တစ္ေနရာစာေလး <br />တြဲလဲခို ၿမက္ဖ်ားႏွင္းစက္<br />ေကာင္းကင္ရဲ႕ ၿဖန္႔ခ်ထားတဲ႔ရင္ထဲ<br />ဂမၻီရ အိပ္မက္အေသ<br />မယံုၾကည္စရာေတြ ႐ွိေသးေၾကာင္း<br />ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ ..။</strong><br />သီခ်င္းသံ မ်ားႏွင္႔ အတူ ရထားတစ္စင္း ထြက္ခြာသြား ေလတယ္ ။<br />ၿပန္ လည္ကာ စီးမလာေတာ႔ မယ္႔ ၿမစ္တစ္စင္း ရဲ႕ ကၾကိဳးမွာ အိပ္မက္ အေသေတြ ကပ္ပါသြားေပါ႔ ။<br />ၿဖန္႔တန္း ေတာင္းခံရန္ လက္တစ္စံု အတြက္ ဥၾသ ဆြဲသံ ေရာက္မလာေသးဘူး ။<br />ေရာက္ .. မ ... လာ ... ေသး ... ဘူး .....။<br /><br /><strong>သားသည္ မိခင္ အေမ ရဲ႕ အေမ ေတြ အားလံုး xxxx သားသည္မိခင္ အေမ ရဲ႕ အေမ ေတြ အားလံုး xxx<br />ဘယ္ လို ေၿပာရမလဲ xxx သားနဲ႔ အေမ႔ရဲ႕ ၾကားက ေန႔အေသ ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို xxxx<br />အေမ ေရ ႐ွင္းမၿပဝံ႕ ဘူး xxxxxxx<br />( အယ္ေနာင္း )</strong><br /><br />ဘဝ မွာ ဆူးေတြ မ်ားခဲ႔ေပါ႔ …။<br />ဆူးတစ္ခါ နင္းမိတိုင္း အမိတစ္ခါ တ ပါရေစ … ေမေမ ။<br />ဒါ ဟာ လူသားဆန္ေၾကာင္း ေမြးရာပါ သက္ေသ တစ္ရပ္ၿဖစ္တယ္ ။<br />အေမ႔ ရဲ႕ ေအးၿမတဲ႔ ရင္ခြင္ထဲ အေခ်ာ႔ အၿမဴ အပြတ္အသပ္ ခံခ်င္ေနတဲ႔ ေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္လို<br />ေခါင္းဝင္ တိုးေခြ႕ လိုက္ခ်င္တာ ၿဖစ္တယ္ ။ကိုယ္႔အနာ ေတြ အတြက္ ကိုယ္ ၿပန္လည္ ေခၽြးသိပ္ အားယူ<br />ပစ္လိုက္တာၿဖစ္တယ္ ။<br />အထိုထို ေသာ အေၾကာင္း တို႔၏ ႐ိုးသားမွန္ကန္ေသာ သစၥာ တရားမ်ားေၾကာင္႔ <br />ေမေမ ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္႐ႊင္ ေအးၿမ ပါေစသား … ။<br /><br /><strong>ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ည xxx အေဝးအိမ္ကိုလြမ္းတယ္ xxx ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ည xxx ခရီးမိုင္ေတြၿခားစဥ္ xxxx<br />ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေရးၿခစ္ထားတဲ႔ ေန႔ေတြလည္း xxx ေက်ာ္လြန္သြားခဲ႔ရင္ xxxx ဒို႔ ၿပန္ဆံုဦးမယ္ xxx<br />(ထူးအိမ္သင္ )</strong><br /><br />ည ဟာ ၾကယ္ ေတြ ႏွင္႔ တစ္ေသြးတစ္ေမြး နွင္႔ လက္စို ေနခဲ႔ ။<br />အလြမ္းမ်ား မွာ ပူေလာင္ၿပင္းထန္လ်ွက္ ။ ဒီဂရီ ကို တိုင္းတာၿခင္းအားၿဖင္႔ အလြမ္းမ်ားကို <br />မေစာ္ကားလိုေတာ႔ပါ ။သေဘာ႐ွိ မီးကုန္ ယမ္းကုန္သာ လြမ္းၾကပါေစေတာ႔ ။လြမ္းဆြတ္ၿခင္း ဆိုတဲ႔<br />အေၿခအေန တစ္ရပ္ ကို တစ္သက္တာပိုင္ဆိုင္ထား ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က<br />အာမခံခ်က္ တစ္လံုးတစ္ပါဒ ေလာက္ လာေပးအပ္ထားလို႔လဲ ။ဒီေတာ႔ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ၿခစ္မိ ႐ွမိထားတဲ႔<br />ေန႔ေတြ မေက်ာ္လြန္ခင္ ၊ အေဝး က အိမ္ ႏွင္႔ ၿပန္လည္ မထိေတြ႔ ေသးခင္ ၊လြမ္းဆြတ္ခြင္႔ နကၡတ္ၾကဳံေတြ႔<br />တုန္း အခိုက္အတန္႔ ေလး …။<br />အဲဒီ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာေပါ႔ ။<br />အလြမ္းေတြကို ၿဖန္႔ က်ဲ ထားလိုက္ေတာ႔ရဲ႕ ။<br />ၾကယ္ ေတြ နဲ႔ အၿပိဳင္ …။<br /><br /><strong>ခြာရာေတြ နာက်င္ပါေစ ခံႏိုင္ရည္ေမြးထား xxx အတံု႕ အလွည္႔မ်ားတဲ႔ ဒီၿမိဳ႕ထဲ xxx <br />အမဲလိုက္အက စင္ၿမင္႔ထက္က ႐ံႈးတဲ႔ လူ လဲက်မယ္ xxx အမဲလိုက္အက ခြန္အား႐ွိမွ <br />ဆု တံဆိပ္ေတြ ရလိမ္႔မယ္ xxxxx<br />( ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ / ေလးၿဖဴ )</strong><br /><br />ရ သေလာက္ေတာ႔ လႈပ္ခဲ႔ မိေပါ႔ ။ လႈပ္ သေလာက္လည္း ၿမဳပ္ခဲ႔ ေပါ႔ ။<br />ေလာက .. ႏြံ …။<br />ကိုယ္မစားရင္ သူမ်ား အစားခံရမယ္ဆိုတဲ႔ ေတာနက္ၾကီးထဲ တပ္မက္မႈေတြ သိပ္ထည္႔ ။<br />ပူေလာင္မႈေတြ သိပ္ထည္႔ ။မသိ နားမလည္ၿခင္းေတြ သိပ္ထည္႔ ။ သိနားလည္ သေယာင္ေယာင္ေတြ <br />သိပ္ထည္႔ ။ ဆုတံဆိပ္မ်ား ရဲ႕ အဆံုးသတ္ဟာ ဘာလဲ ။ခ် နင္းထားတဲ႔ သားေကာင္တစ္ေကာင္<br />ေပၚက ေၿခေထာက္တစ္ဖက္လား …။ခ်ိတ္ဆြဲခံထားရတဲ႔ နံရံ တစ္ခု ရဲ႕ စိတ္ၾကီးဝင္ ေပ်ာ္ေမြ႔ၿခင္းလား ။<br />ပါးစပ္ဖ်ားေတြ ရဲ႕ အေရာင္းရဆံုး ေစ်းကြက္တစ္ခုလား ။အေၿဖ သိလွ်က္နဲ႔ မေၿဖ ခ်င္တဲ႔ ေမးခြန္းေတြ<br />ဘဝမွာ မ်ားခဲ႔တယ္ ။<br /><br /><strong>ဒီကမၻာ ကို ဗင္းဆန္႔ အဆံုးထိ ခ်စ္ေသာ္လည္း xxx အားလံုး နားမလည္ခဲ႔ xxx<br />ဒုကၡ နဲ႔ တုန္႔ၿပန္ၿခင္းသာ ရသြားခဲ႔ xxx ဒီလို ရက္စက္ခဲ႔ ၿခင္း ကိုၿပန္ၿပီး xxx<br />အမွန္တရားအတြက္ ဘဝ ကိုၿပန္ၿပီး စေတးသြား ႐ွာရင္း xxx ခြင္႔လႊတ္ခဲ႔ေလတယ္ xxx<br />( ထူးအိမ္သင္ )</strong><br /><br />ကမၻာ ၾကီးအတြက္ ကိုယ္႔ ႐ူးသြပ္မႈ ကိုကိုယ္ တစ္ဘဝလံုးစာ အေရာင္ တင္ေပးခဲ႔ သူေတြ ဒု နဲ႔ ေဒး ။<br />တန္ဖိုး ဆိုတဲ႔ ေဝါဟာရ ကေတာ႔ အေတာ္ေရပန္းစား ေနရဲ႕ ။<br />လူ ေတြရဲ႕ အဇၨဳတၱ မွာ ပဲ အေရာင္မွိန္ တတ္သလိုအေရာင္လည္း ေတာက္ပ တတ္လြန္းေနၿပန္ပါေရာ ။<br />တပ္မက္ၿခင္းဆိုတာ ဘယ္ႏွစ္ရက္ တာ ဆက္လက္ေတာက္ေလာင္ေနဦးမယ္႔ မီးညြန္႔လဲ… ။<br />ဘယ္ေလာက္ မ်ား အေၿပာင္းအလဲ ၿမန္တတ္တဲ႔ မီးညြန္႔လဲ …။<br />သတိရ မွ ထထအေသြး ခံရတဲ႔ ဓါး တစ္ေခ်ာင္း လိုမ်ိဳး ထက္တစ္လွည္႔ တံုးတစ္လွည္႔ ၿဖစ္ခံေနရ တဲ႔ <br />ေလာကမွာေသလြန္ ၿပီးတဲ႔ အခါမွ တစ္သသ ၿဖစ္က်န္ခဲ႔တဲ႔ လူေပါင္းမ်ားစြာ ႐ွိခဲ႔ၾကတယ္ ။ <br />ေသလြန္ ၿပီးမွ အေမ႔ ခံ သြားၾကရ တဲ႔ လူေပါင္းမ်ား စြာ လည္း ႐ွိ ခဲ႔ ၾကေပါ႔ ။ <br />တန္ဖိုး ဆိုတာ ကေတာ႔ တန္ဖိုးထားၿခင္း ဆိုတာနဲ႔ ပဲ သက္ဆိုင္ခဲ႔ပါတယ္ … ။<br /><br /><strong>လူဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ အသက္႐ွင္မလဲ xxx ဘယ္ေလာက္ အမ်ားဆံုးရႏိုင္မလဲ xxx အခုရထားတဲ႔ <br />ေလာကစည္းစိမ္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာၿမဲမလဲ xxx လူဟာ ေလာဘတရားနဲ႔ ငရဲ လမ္းသြားတဲ႔ xxx<br />ဒုကၡ ယက္ေကာင္မ်ား xxx အတိတ္ အနာဂတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္မွာ တင္တိမ္ေရာင္႔ရဲၾက xxxx<br />(အ႐ိုး / ဒီရာမိုရ္ )</strong><br /><br />ပိတ္ကား အဖြင္႔ႏွင္႔ အပိတ္ အၾကား အခ်ိန္မွာ ၾကာသည္ဆို႐ံု ေလးပင္ ၿဖစ္ပါသည္ ။<br />ထိုၾကားကာလ တြင္ လူးရင္းလြန္႔ရင္း လႈပ္ရင္း ၿမဳပ္ရင္း နဲ႔ပင္ လက္သည္ ဆို႐ံုမွ်ေသာ <br />အလင္းေရာင္ တစ္ခ်က္ ကေလး အလက္ ကို ႐ွာေဖြ ခဲ႔မိသည္ ။<br /><strong>သီၾကိဳးၿပတ္ ခေရပြင္႔မ်ား<br />ေဆာင္းဖြဲဖြဲ ေက်ာကုန္းထက္ ေႏြလို မီးလို<br />အၿမင္အာ႐ံု နဲ႔ ကမၻာ ၊ ဝင္သက္ နဲ႔ ထြက္သက္<br />စိတ္ရဲ႕ အရင္းပိုင္း နက္နက္ထံသို႔<br />၁.. ၂ … ၃ … ၁၀ … ၂၀ ..၅၀ … ….၁၀၀ ……..<br />ေအးစက္စက္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားတစ္စံု<br />ထံုထံု က်င္က်င္ တိုးတိုး ဖြဖြ<br />ည …။</strong><br /><br />ကိုယ္႔ကိုယ္ကို “ေထာက္” ကနဲ ခလုပ္ပိတ္ခ်လိုက္သည္ ႏွင္႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ပ်ံ႕လြင္႔ေနေသာ<br />သီခ်င္းသံမ်ား စာသားမ်ား အားလံုးေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါသည္။<br />တိတ္ ဆိတ္ ၿငိမ္ သက္ စြာ … ။<br />အ ရာ အား လံုး တိတ္ ဆိတ္ ၿငိမ္ သက္ စြာ …. ။<br /><br />တိတ္ဆိတ္ၿခင္းသည္ပင္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဟု ဆိုၾကပါစို႔ ။<br />သီ ဆိုရန္ ႏွင္႔ နားေထာင္ရန္ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနေသာ ႏွလံုးသား တစ္စံုသာ လိုပါသည္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />( ေရးၿဖစ္ေအာင္ TAG ေသာ <a href="http://saungyunela.blogspot.com/">အစ္ကိုေဆာင္းယြန္း</a> ကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါသည္ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-44457108815678029?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-55166190550112619672009-10-07T22:52:00.006+04:002009-10-07T23:13:29.278+04:00ၿဖစ္လာႏိုင္ေသးတာပဲ<br />ဘာလို႔မ်ား <br />တႏံု႔ႏု႔ံ ေၾကကြဲဦးမလဲ ။<br /><br />ၿဖစ္မွ ၿဖစ္မလာႏိုင္ေတာ႔တာပဲ<br />ဘာလို႔မ်ား <br />တႏံု႔ႏံု႔ ေၾကကြဲဦးမလဲ ။<br /><br />ေနေပ်ာ္ပါတယ္ကြယ္<br />တႏု႔ံႏုံ႔ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5516619055011261967?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-81147031025482512652009-10-02T23:47:00.006+04:002009-10-03T20:35:25.189+04:00ကံကို ယံုတဲ႔ ေၿခေထာက္ေတြကို<br />မုန္းတယ္ ...<br />ဆူး တစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ ညည္းသံ ။<br /><br />ရပ္ၾကည္႔ေနရင္း ေဝးေဝးသြားတယ္<br />ေၿပးလိုက္ၾကတယ္ <br />တစ္ပတ္အလည္ကို ၿပန္ေစာင္႔ၾကတယ္<br />မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ၾကတယ္<br />သိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ၾကတယ္ <br />ကမၻာ ၾကီးက လွတယ္ ။<br /><br />အိမ္ေဆာက္ဖူးခဲ႔<br />ေသာင္စပ္မွာကို က်က်နန ေဆာက္ခဲ႔ တာ<br />လိႈင္းေတြက မေကာင္းဘူး တဲ႔ ေနရင္းထိုင္ရင္း<br />အေမွာင္ ......<br />ကဲပါ တစ္ဖက္ထဲ လုပ္မေနနဲ႔<br />ကန္းၿပီဆိုမွေတာ႔ စံုလံုးေပါ႔ ။<br /><br />အေၿပာက်ယ္တဲ႔ ပါးစပ္ ေတြထဲမွာ <br />အေၿပာက်ယ္တဲ႔ ပင္လယ္ၾကီး ေတြ႔လိုက္ရ <br />ငါ ...<br />ငါ ...<br />ငါ ...<br />ငါ ေတြ စုေဝးေနထိုင္ရာ အရပ္<br />ငါအခ်င္းခ်င္း ဝံသာႏုရကၡိတ သိပ္မ်ားရဲ႕ ။<br /><br />မိုးေပါက္ေတြ တစ္စက္ၿခင္း <br />ေၿမၿပင္ကို ႐ိုက္ခတ္ကန္တက္<br />မိုးထဲ ေရထဲ ေသာ႔တစ္ေခ်ာင္း ေကာက္ရတယ္<br />ဘာကို ဖြင္႔လိုက္ရမလဲ <br />စိတ္ေတြ .... ။<br /><br />သိပ္ခ်ဥ္တာေပါ႔ ဗ်ာ<br />ကၽြန္ေတာ္႔ ငါးခ်ဥ္ စစ္စစ္ပါ <br />အဲသလို<br />ေပက်ံ ခဲ႔တယ္ <br />အဲဒါကို<br />ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ လုပ္မိတယ္<br />ဇာတ္လမ္းက အဲဒီေလာက္ပါပဲ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8114703102548251265?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-23813366435453712092009-09-25T00:55:00.005+04:002009-09-25T01:39:29.532+04:00ဘယ္ဘဝက ေရစက္ပါလဲ ။<br /><br />ငါ႔ေကာင္းကင္မွာ<br />ၾကယ္ေတြ တစ္လံုးခ်င္းစီ ေၾကြက်ေနသလိုမ်ိဳး<br />နင္ဟာ …<br />ငါ႔ တစ္ကိုယ္စာ သိပ္လွတယ္ ။<br /><br />လူရယ္လို႔ ၿဖစ္လာတဲ႔ ဒုကၡမွာ<br />ခ်စ္ေနခြင္႔ေလး တစ္ခု အလိုလို ငါ ေကာက္ရခဲ႔ <br />ငါ႔ ေက်နပ္ၿခင္းနဲ႔ငါ ပိတ္မိေနတဲ႔ ေမွာ္႐ံု<br />ေက်းဇူးၿပဳၿပီး နင္ လမ္းမဖြင္႔လိုက္နဲ႔ <br />လာရာလမ္း ကို ငါ မၿပန္ခ်င္ ။<br /><br />အိပ္မက္ေတြမွာ ပန္းခင္းပ်ိဳး<br />ရနံ႔ ေတြ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္<br />ငါ႔ ဆူးခက္ နဲ႔ ငါ အသက္ဆက္မယ္ ။<br /><br />ဆိုေတာ႔ကာ<br />ဘယ္ေလာက္ေဝးလဲ <br />ေမးမေနေတာ႔ဘူး<br />ခရီး စလိုက္ရဲ႕ <br />ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားတစ္စံုရဲ႕ ကန္႔လန္႔ကာ ကို<br />ဖြင္႔ၾကည္႔ခြင္႔ မရေသးခင္<br />ငါ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နဲ႔ငါ တစ္နံ တစ္လ်ား<br />ဝမ္းသာ ပီတိမ်ား ၿဖစ္ခဲ႔ ရပံု ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2381336643545371209?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-16842579646950037562009-09-22T23:58:00.005+04:002009-09-23T00:24:26.916+04:00တစ္ခါတစ္ရံ လူမွာ အေၾကာင္းၿပခ်က္ မ႐ွိဘဲ ညစ္ေနတဲ႔ အခါမ်ိဳးေတြ ႐ွိတတ္ပါတယ္ ။<br />ကိုယ္႔ ႐ိႈ႕မီးနဲ႔ ကိုယ္ အသားလြတ္ တစ္ေငြ႔ေငြ႔ ၿဖစ္ေနတာမ်ိဳးေပါ႔ ။<br />အဲသလိုမ်ိဳး အခ်ိန္ေတြ မွာတုန္းက ေရးထားတာေလးေတြပါ ။<br />ေရးထားတာက လည္း ကိုယ္႔ဒုကၡ ကိုယ္႐ွာ ၿခင္းသက္သက္ ၿဖစ္ေနတာေၾကာင္႔ ဖတ္မိတဲ႔ သူေတြ<br />႐ွိပါကလည္း အဆင္ေၿပသလို ဖတ္္ေပးေစခ်င္႐ံု သက္သက္မို႔ “ေပ်ာ္သလိုသာဖတ္ပါ ” လို႔ <br />ေခါင္းစဥ္ ေပးခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေတြ ၿဖစ္ပါတယ္ ။<br />မင္းဟာ က ကဗ်ာေတြမွ မဟုတ္တာ ဆိုရင္လည္း အဆင္ေၿပပါတယ္ ။ အဆင္ေၿပၾကဖို႔ အဓိက ပါ ။<br />ေပ်ာ္သလိုေပါ႔ ။<br />ေရးထားတဲ႔ ပို႕စ္ အေဟာင္းေတြ ၿပန္ေမႊရင္းနဲ႔ ၿပန္တင္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာလို႔ ၿပန္စုၿပီး တင္လိုက္ပါတယ္ ။<br /><br /><strong>ေပ်ာ္သလိုဖတ္ဖို႔ကဗ်ာ (၁)</strong><br /><br />ပိတ္ေလွာင္မႈေတြကိုဆန္းစစ္ၾကည္႔<br />ကိုယ္တိုင္ၿပန္လည္ပိတ္ေလွာင္မႈက<br />ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားေန<br />ေမွ်ာ္လင္႔ေနသမွ်<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကိုစီးခ်င္းထိုးတာလည္း<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ပဲ ။<br /><br />အႏၱရာယ္႐ွိၿပီေဟ႔ဆိုကာမွ<br />ၿပဴးတူးၿပဲတဲနဲ႔<br />ရဲရင္႔ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရတာအေမာ<br />ေပၿဖစ္တုန္းက<br />ထုခဲ႔ေထာင္းခဲ႔တာေတြေဝးေဝးသြား ။<br /><br />သူမ်ားေတြကို<br />ကိုယ္႔တံေတြးခြက္ထဲမွာေမ်ာေစႏိုင္ခဲ႔ရင္<br />ေခါင္းကိုေမာ႔<br />တံေတြးၿပင္းၿပင္းတစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ႔<br />ၾကံဳလို႔ၾကိဳက္လို႔ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေထြးၾကည္႔<br />တံေတြးဆိုတာ<br />ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ၿပန္ေထြးလည္းၿဖစ္္ရဲ႕ ။<br /><br />ေသာ႔မခတ္ထားတဲ႔<br />တံခါးေတြ႐ွိလွ်က္နဲ႔<br />အထပ္ထပ္ပိတ္ဆို႔ထားတာကိုမွ<br />တန္ဖိုးတၾကီးဖြင္႔ဖို႔ၾကိဳးစားတာကိုက<br />လူ႔သဘာဝလား<br />ဒါဆိုတစ္ခါကအၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုအတြက္<br />ကၽြန္ေတာ္႔ကိုလူလို႔တစ္ခါေလာက္ၿမင္ပါ ။<br /><br />မိုးနဲ႔ေၿမၾကီးနီးေစဖို႔<br />စိတ္ကူးသက္သက္ေတြနဲ႔<br />႐ြက္လႊင္႔ခဲ႔ၾက<br />တကယ္တမ္းနီးခဲ႔ရင္ေတာင္<br />ေကာင္းကင္ဟာေကာင္းကင္<br />ေၿမၾကီးဟာေၿမၾကီးပါပဲ<br />အေခၚအေဝၚေတြမွာကတည္းက<br />သတ္မွတ္ထားခဲ႔လိုက္ၾကတယ္ ။<br /><br />ေရာက္တတ္ရာရာေတြမို႔<br />ေပ်ာ္သလိုသာဖတ္ပါ<br />အ႐ွည္ၾကီးမၾကည္႔နဲ႔<br />စိတ္ေတြကိုလႊတ္ခ်<br />တစ္ခါတစ္ရံ<br />ဘဝကို လူၿပိန္းတစ္ေယာက္လို<br />ထင္ရာၿမင္ရာဆြဲေတြးပစ္တာ<br />သာယာတယ္<br />မနက္ၿဖန္မနက္<br />ေခါင္းကိုက္မွာမလြမ္းေလာက္ရင္<br />ဒီညအမူးေသာက္ၾကတာေပါ႔ ။။<br /><br /><br /><strong>ေပ်ာ္သလိုဖတ္ဖို႔ ကဗ်ာ (၂)</strong><br /><br />လိုက္ဟယ္ေၿပးဟယ္နဲ႔<br />ဆုံမွတ္ကိုၿပန္လည္လာ<br />ေနာင္တေတြနဲ႔ အနာဂတ္ေတြကို<br />ေခါက္ခ်ိဳးခ်ိဳးခ်<br />သဘာဝကို လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္ဖြင္႔ၿပရင္း<br />ဘဝမူးခဲ႔ၾက ။<br /><br />အသိအမွတ္ၿပဳ<br />လက္ဝါးၿခင္း႐ိုက္လိုက္တဲ႔<br />နားလည္မႈဂီတေလးသက္သက္အတြက္<br />အၿခားတစ္ဖက္မွာ<br />ဘာေတြဘယ္ေလာက္မ်ား<br />ေၾကြလြင္႔ပ်က္သုဥ္းကုန္ပါသလဲ ။<br /><br />ခုန္ခ်ၿဖစ္လိုက္တဲ႔<br />တြင္းဆံုးနက္နက္ေတြမွာ<br />ေပးဆပ္လိုက္သေယာင္ေတြက<br />မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔တူတဲ႔ မ်က္ႏွာေတြမွာခ်ီလို႔<br />တကယ္တမ္း<br />ခုန္ခ်ဖို႔ထက္ ၿပန္ခုန္တက္ဖို႔က<br />ပိုခက္တယ္<br />ပိုလိုအပ္တယ္ ။<br /><br />စြန္႔လႊတ္ၿခင္းေတြထည္႔<br />စေတးၿခင္းေတြထည္႔<br />ကရားေရလႊတ္သလို<br />တတြတ္တြတ္ေၿပာခဲ႔ၾကတဲ႔<br />ပံုေၿပာရာသီေတြဟာ<br />ပံုၿပင္တစ္ပုဒ္လိုပဲ<br />ေၿပာေကာင္း႐ံုေလာက္သာက်န္ရစ္ခဲ႔<br />မ်က္ေမွာက္ကာလမွာ<br />အဆိပ္ကိုကၽြမ္းက်င္ႏိုင္နင္းသူေတြမ်ားလာရဲ႕ ။<br /><br />တစ္ေကာင္ထိုးေကၽြးလိုက္တာဟာ<br />သံုးေကာင္ၿပန္စားဖို႔တဲ႔လား<br />မ်ိဳးေစ႔ေတြကို က်ားတစ္ပြဲဆန္ဆန္<br />ခ်ပစ္လိုက္ၾက<br />ေရေသာက္ၿမစ္ေတြမွာ တြယ္ကပ္လာမယ္႔<br />ဂ႐ုဏာတရားဟာ ဆန္႔ဆန္႔ၾကီးေသလို႔<br />လူေမႊးလူေတာင္ေၿပာင္ဖို႔ေလာက္သာ<br />အားသန္ေနေတာ႔တယ္ ။<br /><br />လူမွန္ရင္<br />လူဆန္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ႔<br />အဲသမွာ…<br />ကၽြန္ေတာ္႔ တစ္ခါတစ္ရံ ၾကတ္ေၿခခတ္ေတြ <br />ေပ်ာ္…သ…လို…သာ…ဖတ္…ပါ…။။<br /><br /><strong>ေပ်ာ္သလိုဖတ္ဖို႔ ကဗ်ာ (၃)</strong><br /><br />ေၿပးေၿပးလိုက္ေနတဲ႔<br />ေရစီးေၾကာင္းေနာက္ကြယ္<br />ေမ႔ပစ္လိုက္ၾက<br />င႐ုပ္သီးေထာင္းနဲ႔အၾကမ္းတစ္ခြက္<br />လွ်ာၿမက္ၿမက္ေတြဟာ<br />တိုးတက္မႈကိုအရသာခံယူဖို႔<br />ဝင္ဆန္႔လိုက္ရၿခင္းကိုဂုဏ္ယူဖို႔<br />ဓါးမဦးခ်ရဲ႕ေရာင္႔ရဲသန္႔စင္မႈကိုပါ<br />ခ်နင္းၿပီးထြက္လာခဲ႔ ။<br /><br />ဟယ္လီေကာ္ပတာကိုဦးညႊတ္ေနတဲ႔<br />ပုစဥ္းတစ္ေကာင္<br />ရထားကိုဦးညႊတ္ေနတဲ႔<br />ကင္းေၿခမ်ားတစ္ေကာင္<br />သေဘၤာကိုဦးညႊတ္ေနတဲ႔<br />ငါးတစ္ေကာင္<br />ဒီလို…<br />အမ်ိဳးမ်ိဳးအေထြေထြဦးညႊတ္မႈေတြဟာ<br />အတုယူဖန္တီးတတ္တဲ႔<br />အစံုစံုေသာလူ႔ဦးေႏွာက္ေတြရဲ႕<br />ၾကီးက်ယ္ၿခင္းၿဖစ္တယ္ ။<br /><br />ဖန္တီးမႈေတြကို အေရာင္တင္ၿပီးတဲ႔ေနာက္<br />စိတ္ဓါတ္ေတြကိုပါ ဓါးလိုေသြးဖို႔<br />ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကိုပါ သံလို႐ိုက္သြင္းဖို႔<br />ေရစီးေၾကာင္းထဲမွာေရာင္နီလင္းဖို႔<br />အ႐ိုး႐ွင္းဆံုး ၿဖစ္တဲ႔ ႐ိုးသားၿခင္းကို<br />အလိုအေလ်ွာက္ ဖန္တီးယူၾကဖို႕<br />လိုအပ္ေနတဲ႔ မီးအိမ္တစ္လံုးဟာ<br />ရင္ဘတ္ေတြမသိ ေအာင္<br />ရင္ဘတ္ေတြထဲမွာပဲ ႐ွိေနခဲ႔ ။<br /><br />အနီးဆံုး ေဝး ခဲ႔ ၾက<br />ေၿပာင္းလဲလာတဲ႔ ေရစီးေတြထဲမွာ<br />အားစိုက္စရာမလိုဘဲ လည္ပင္းညွစ္တတ္လာၾက<br />ပန္းစိုက္စရာမလိုပဲ ရနံ႔ေတြတေပ်ာ္တပါး႐ႈိက္နမ္းတတ္လာၾက<br />လြယ္တယ္<br />ခုေရၾကည္ေသာက္ခ်င္ ခုေရတြင္းထတူး႐ံု<br />ေနရိပ္လိုခ်င္ ေနရိပ္ကပဲထိုင္ေစာင္႔ေန႐ံု<br />တိုးတိုးၿပီးတရိပ္ရိပ္တက္လာ ။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႔<br />မိုးအလင္းေရာက္ဖို႔<br />ညေနရီကို အေသသတ္ခဲ႔<br />ေကာင္းကင္ကို စုန္းစုန္းခ်ဳပ္ပစ္လိုက္ခဲ႔<br />ေရစီးေၾကာင္းေနာက္ကို<br />အဲဒီေရစီးေၾကာင္းရဲ႕ေနာက္ကို<br />စိတ္ပါမလာတဲ႔ကိုယ္နဲ႔သာ<br />ေၿပးေၿပးလိုက္ေနၾကေတာ႔ရဲ႕ ။<br /><br />အေပ်ာ္ပါ<br />ဒါေတြဟာ<br />ကိုယ္႔ထမင္းကိုယ္စားၿပီး<br />အားယားေနတဲ႔ ခပ္အားအားေကာင္တစ္ေကာင္<br />ကိုယ္႔ဒုကၡ ကိုယ္႐ွာ ခဲ႔တဲ႔<br />ခပ္စူးစူး မ်က္စိ စပါးေမႊးေတြၿဖစ္တယ္ ။<br /><br /><strong>ေပ်ာ္သလိုဖတ္ဖို႔ ကဗ်ာ (၄)</strong><br /><br />ေသးေသး က်ဥ္းက်ဥ္း ပဲေနခ်င္လို႔တဲ႔<br />ၾကီးၾကီး က်ယ္က်ယ္ စကားလံုးေတြကို<br />ကန္႔လန္႔ကာ လိုက္လိုက္ကာ<br />ေလဆိုတာ<br />မီးေလာင္ရာပင္႔တဲ႔အခ်ိန္မွာ<br />အၾကမ္း႐ွဆံုး ။<br /><br />သူတစ္စက္ ကိုယ္တစ္စက္ နဲ႔<br />ၿဖစ္ခဲ႔ရတဲ႔ သမုဒၵရာပဲ<br />အေငြ႔ပ်ံ လြယ္ေတာ႔မွ<br />တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္<br />လက္ညွိဳး မထိုးေၾကး ။<br /><br />မေန႔က ေကာက္ယူလိုက္တဲ႔ အသိနဲ႔<br />ဒီေန႔ ေကာက္ယူလိုက္တဲ႔ အသိရဲ႕ၾကား<br />ေနာင္တေတြကို လွီးမဲ႔ဓါး<br />ဘယ္နားက သြား႐ွာရမလဲ ။<br /><br />အၿဖစ္အပ်က္က<br />အဲသလို<br />တစ္ကိုယ္လံုးက ၾကြက္သားေတြ<br />ညွစ္ညွစ္ၿပရဖို႔ေလးအတြက္နဲ႔<br />ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္<br />ေလ႔က်င္႔ခန္း လုပ္လုပ္ေနရတာကိုက<br />ေမာ တယ္ ။<br /><br />လာမလား လာမလားနဲ႔<br />ေစာင္႔ေနတဲ႔ သတင္းစာ<br />လာမယ္႔လာေတာ႔<br />သတင္းတစ္ပုဒ္မွပါမလာဘူး<br />ဒါနဲ႔ပဲ<br />ကိုယ္႔ဟာနဲ႔ကိုယ္<br />ေပ်ာ္သလို ၿဖည္႔စြက္ ခ်ေရးလိုက္ရေတာ႔တယ္ေပါ႔ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1684257964695003756?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-45189816355078880872009-09-20T00:47:00.005+04:002009-09-22T00:59:37.172+04:00“ဝ” မရွိပဲ “ဝိ” လုပ္ခ်င္လို႔<br />“ထ” တစ္လံုး လိုက္ရွာရင္း<br />တံုးနဲ႔ တိုက္ခံရတာ နဲ႔ <br />က်ားကိုက္ခံရတာ ဘယ္ဟာသက္သာမလဲ<br />တံုးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္<br />စဥ္းစား ပစ္လိုက္တယ္ ။<br /><br />ဓါးမပါတဲ႔ ဓါးရိုးခ်ည္းပဲ ကမ္းလို႔တဲ႔ <br />သူခိုးက စိတ္ဆိုးေတာ႔<br />ရူးေနတဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္ဟာ<br />တစ္မြန္းတည္႔တိုင္း တည္႔တိုင္း<br />ထထ ေကာင္းစားရဲ႕ ။<br /><br />ထားလိုက္ပါ<br />ႏွစ္ခ်က္ နဲ႔ မၿပတ္လို႕<br />တစ္ခ်က္ ထပ္ခုတ္တာ<br />ဆန္းလား ။<br /><br />ကိုယ္ေပၚကို ဆန္အိုး တည္႔တည္႔ ၿပဳတ္က်လို႕ <br />ဇီဝိန္ေၾကြခဲ႔ရတဲ႔ ၾကက္ကန္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ <br />အပူတၿပင္း ရက္လည္ဆြမ္းသြပ္အတြက္<br />ေတာဝင္ခ်ိန္မရလိုက္တဲ႔ <br />မုဆိုးတစ္ေယာက္ နား ထိုင္ေနသူမ်ား<br />ငါးမွ်ားထြက္သြားၾကပါၿပီ ။<br /><br />အဲသလို<br />ေခ်ာင္းထဲမွာ ေမ်ာသြားတဲ႔ ေငြထုပ္ကို<br />ေလွနဲ႔ လိုက္ဆယ္ခဲ႔ <br />ေလွနံကို ဓါးနဲ႔ မထစ္ခ်င္လို႕<br />ပုဆိန္ နဲ႔ မေပါက္ပဲ အပ္နဲ႔ထြင္းခဲ႔<br />အ<br />ၾကိမ္<br />ၾကိမ္<br />အ<br />ခါ<br />ခါ<br />ကဲ …..<br />ေလွနံႏွစ္ဖက္မနင္းခ်င္ဘူးဆိုသူ မိတ္ေဆြမ်ားတို႔ေရ <br />အပ်င္းေၿပ<br />ေလွနံ တစ္ဖက္တည္း နင္းၾကည္႔ၾကပါ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4518981635507888087?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-82775081695362807952009-09-18T04:06:00.009+04:002009-09-18T13:34:34.057+04:00အက္ရာ ဗရပြနဲ႔ေကာင္မို႕<br />ညည္းညဴၿခင္းတို႔ သံေၾကာင္ထြက္ခဲ႔ရ ။<br /><br />နားမခံသာဘူးဆိုတဲ႔ လက္ေတြေရ !<br />ထုမယ္ႏွက္မယ္ ဆိုမွေတာ႔<br />နားေတြ ခဏေလာက္<br />ပင္း ထား ေပး ေပါ႔ ။<br /><br />အနိမ္႔လြန္ေနတဲ႔ေၿမပါ<br />လွံတင္မဟုတ္ ဘာလာလာ<br />သာသာယာယာ စိုက္ဝင္ရဲ႕ ။<br /><br />သိပ္လည္း အားမစိုက္ၾကပါနဲ႔ကြယ္<br />ခင္ဗ်ားတို႔ ေမာမွာ စိုးမိတယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8277508169536280795?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-52020657528917318112009-09-14T00:55:00.004+04:002009-09-14T02:27:54.134+04:00စာမ်က္ႏွာတိုင္းရဲ႕<br />ဆြဲယူ အပစ္ေပါက္ခံေန႔ရက္မ်ားဟာ<br />မ်က္ႏွာေပၚ စင္းစင္းလွဲေနတဲ႔<br />အၿခယ္သ ခံ အၿပံဳးတုေပၚမွာ ။<br /><br />ပံုစံခြက္အိပ္မက္ အေသေတြသာ<br />တစ္ေသြးတစ္ေမြး ဖူးပြင္႔ခဲ႔သူပါ<br />ခ်ည္ၿပီးတုပ္ၿပီးသား ကံစီမံရာ ။<br /><br />အၿမဲလိုလို <br />ကိုးဆယ္ဒီဂရီ ၿပန္ၿပန္ၿဖစ္ဖို႔<br />ခဲ အဆြဲခံထားရတဲ႔<br />မေထြးႏိုင္မအံႏိုင္ ခႏၶာ<br />ခ်ီးမြမ္းေထာပနာ သံမ်ားၾကား<br />ေသေသခ်ာခ်ာ<br />ေတးမွတ္ ထားလိုက္တဲ႔<br />ဒီဘဝ ဒီမွ်သာ .. ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(အေဟာင္းေလးပါပဲ .. ၿပန္ေရးၾကည္႔ထားတာပါ :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5202065752891731811?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-25292932308084716462009-09-10T03:57:00.008+04:002009-09-10T04:33:08.391+04:00ခဏတာ<br />ၾကည္႔မိလိုက္တာပါ ။<br /><br />ငါ႔ ေရာင္ၿပန္က<br />ငါ႔ကို ၿပန္ဟပ္ပစ္ခဲ႔ေပါ႔<br />တစ္သံသရာစာ ...။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2529293230808471646?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-58871904102935607192009-09-08T01:21:00.008+04:002009-09-10T01:15:42.117+04:00သြင္းေစခ်င္လြန္းလို႔ <br />တစ္ဘဝလံုးစာ ေၿခေထာက္အားနဲ႔<br />အၾကိမ္ၾကိမ္ ခုတ္တင္ေပးလိုက္တဲ႔ ေဘာလံုး<br />ေန႔တဓူဝ ထဲမွာပဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ေပ်ာက္ဆံုးဖူးခဲ႔ ။<br /><br />ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေနာက္တစ္ခါ<br />ေနာက္တစ္ခါ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆိုၿပီး<br />ေန႔ဟာ ည ကိုလိမ္<br />ညဟာ ေန႔ ကိုလိမ္<br />ေန႔တဓူဝ ဟာ တစ္ကြင္းလံုးၿပည္႔ေအာင္ ပတ္လိမ္တယ္ ။<br /><br />ထီးၿဖဴ ဖိနပ္ပါး ဇယားကြက္ ေတြၾကား<br />ကမ္းၿမင္လိုက္ လမ္းၿမင္လိုက္<br />ကမ္းေပ်ာက္လိုက္ လမ္းေပ်ာက္လိုက္နဲ႔<br />ေန႔တဓူဝ မ်က္ႏွာသစ္တိုင္း <br />အသစ္ၿဖစ္မသြားတဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚက <br />အေၾကာအခ်ဥ္ေတြ ေန႔တဓူဝ ေညာင္းတယ္ ။<br /><br />အမွန္ နဲ႔ အမွား<br />ေတာ္ရာ ေပ်ာ္ရာ ညီမွ်ၿခင္းေတြၾကား<br />စိတ္ကို စိတ္ခ်င္း လြန္ဆြဲတဲ႔ပြဲ<br />ေန႔တဓူဝ လက္ေခါက္မႈတ္သံတို႔ စီကနဲ ။<br /><br />အနီး နဲ႔ အေဝး<br />အလြမ္းအေဆြး ဇာတ္ခံု<br />ေန႔တဓူဝ ကၾကိဳးမ်ားစံုလွရဲ႕<br />ေခါက္ခ်ိဳးမခ်ၿဖစ္ေတာ႔တဲ႔<br />ေန႔တဓူဝ ေၿဖသိမ္႔ ၿခင္းေတြက<br />အဆင္မေၿပၿခင္းေတြ မွာေတာင္<br />အဆင္ေၿပေၿပ ဝင္းပလို႔ ။<br /><br />အဲသလို<br />ေန႔တဓူဝ႐ွည္လွ်ား<br />ထိုင္ရမလို ထရမလို အိပ္မက္ ဖားဖားတို႔အား<br />လူၾကီးမင္းမ်ား ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕ၾကပါ ။<br /><br />ေလာကဓံ ကို ငါ ၾကည္႔ၿပီး ေန႔တဓူဝ ရယ္တယ္<br />ေလာကဓံက ငါ႕ကို ၾကည္႔ၿပီး ေန႔တဓူဝ ရယ္တယ္<br />ေလာကဓံ နဲ႔ ငါ ကိုယ္႔ တစ္ေနရာစာနဲ႔ ကိုယ္<br />ေန႔တဓူဝ ရယ္ခဲ႔ၾက ေမာခဲ႔ၾက<br />ထိမိသမွ် ႐ွမိသမွ်<br />ကိုယ္႔အနာ ေလး ကိုယ္<br />လွ်ာနဲ႔ ၿပန္ၿပန္သပ္ေနရတာကိုက ဘဝ<br />နိစၥဓူဝထဲက အပိုင္းအစေတြ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><br />( ေရးၿဖစ္ေအာင္ TAG ေသာ အစ္မ <a href="http://mysterysnow.blogspot.com/">ႏွင္းနဲ႔မာယာ</a> ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5887190410293560719?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-28615572536567019482009-09-03T02:20:00.003+04:002009-09-03T04:47:43.509+04:00ၾကယ္ေတြကို မဆြတ္ႏိုင္ဘူး<br />ေကာင္းကင္ကို ထမ္းမတင္ႏိုင္ဘူး<br />ယံု ... ပါ ။<br /><br />အလိုလို ေ႐ြ႕လ်ားသြားတဲ႔ အသြားေတြမွာ <br />လူဟာ လူလိုပဲ တိမ္းမူး<br />႐ွိလား မ႐ွိလား မသိတဲ႔ အၿပန္မွာ<br />ရင္ခုန္စြာ အ႐ူးရင္႔ခဲ႔ေပါ႔ ။<br /><br />ၿမန္ခ်င္ၿမန္ ေႏွးခ်င္ေနွး<br />သံသရာ တစ္ေၿပးမွာ ထိ႐ွ ခြင္႔ကိုေမွ်ာ္<br />ငါ႔ ဂီတနဲ႔ ငါ ေပ်ာ္ခဲ႔ရ ။<br /><br />သစ္သစ္ ေဟာင္းေဟာင္း <br />လိုခ်င္သူအတြက္ အေကာင္း<br />အဲသလို အက်ိဳးအေၾကာင္းေတြ အတြက္<br />ေမႊးလိုက္တဲ႔ မီးပါ<br />....................<br />.....................<br />ငါ႔ ႏွလံုးသားတစ္ၿပ သာသာမွာ<br />နင္႔ လည္တိုင္ေလး တစ္ၿပန္စာ ။<br /><br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2861557253656701948?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-80504719758172032682009-08-30T02:23:00.004+04:002009-08-30T19:30:09.472+04:00အလင္းက်ဲ ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ <br />တစ္ေနရာစာေလး <br />တြဲလဲခို ၿမက္ဖ်ားႏွင္းစက္<br />ေကာင္းကင္ရဲ႕ ၿဖန္႔ခ်ထားတဲ႔ရင္ထဲ<br />ဂမၻီရ အိပ္မက္အေသ<br />မယံုၾကည္စရာေတြ ႐ွိေသးေၾကာင္း<br />ယံုယံု ၾကည္ၾကည္<br />တာထြက္ ပန္းဝင္<br />ေန႔စြဲတို႔ အႏြမ္းႏြမ္း အရိရိ<br />မီးကုန္ ယမ္းကုန္ မိုင္ကုန္ သံပတ္ကုန္<br />သီၾကိဳးၿပတ္ ခေရပြင္႔မ်ား<br />ေဆာင္းဖြဲဖြဲ ေက်ာကုန္းထက္ ေႏြလို မီးလို<br />အၿမင္အာ႐ံု နဲ႔ ကမၻာ ၊ ဝင္သက္ နဲ႔ ထြက္သက္<br />စိတ္ရဲ႕ အရင္းပိုင္း နက္နက္ထံသို႔<br />၁.. ၂ … ၃ … ၁၀ … ၂၀ ..၅၀ … ….၁၀၀ ……..<br />ေအးစက္စက္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားတစ္စံု<br />ထံုထံု က်င္က်င္ တိုးတိုး ဖြဖြ<br />ည …။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8050471975817203268?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-45700395518777264922009-08-27T01:31:00.006+04:002009-08-28T19:45:55.683+04:00အရိပ္ေတြ ဖာေထးခ်င္လို႔ <br />ကမၻာေပၚကို ထြက္က်ကာစ က <br />မ်က္ႏွာဖံုးမ်ိဳး ၿပန္႐ွာေပးပါ <br />ေတာင္းခံသံ ကိုက <br />မ်က္ႏွာဖံုးတပ္ထားတယ္ ။<br /><br />အေမး႐ွိရင္ အေၿဖ႐ွိသတဲ႔<br />လက္နက္ေတြဒဏ္ ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ <br />ထြက္ၿပဴလာခဲ႔တဲ႔ ဒိုင္းတစ္လက္<br />က်ဆံုးသြားတဲ႔ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕လက္မွာ<br />ေသေသဝပ္ဝပ္ ကပ္တြယ္လို႔<br />ဒီတစ္ခါ မလြဲႏိုင္ေတာ႔ဘူး ဆိုတဲ႔ဓါးက<br />ခုတ္ရာတစ္ၿခား ႐ွရာတစ္ၿခား မၿဖစ္ေစဖို႔<br />ခုတ္ရမယ္႔အေရး ႐ွရာေတြ လိုက္႐ွာေနရဆဲ ။<br /><br />နီးေနရင္ မလႈပ္တတ္တဲ႔ လြမ္းဆြတ္ပဲ႔တင္<br />အေဝးေရာက္ေတာ႔ ခတ္လိႈင္းမ်ားတယ္ <br />အဲသလိုေပါ႔<br />သဘာဝ ဆိုတဲ႔ေကာင္ လူေတာတိုးလွ်က္နဲ႔က <br />အမ်ားတံေတြးခြက္ထဲ ေမ်ာခဲ႔ရပံု ။<br /><br />ဘာအလို႐ွိပါသလဲ<br />ရ ရမွာေပါ႔ဗ်ာ<br />လိုတရ ေရာင္စံု ေစ်းကြက္ေတြ<br />အၿပန္အလွန္ တြန္းထိုး လုယက္<br />အတက္ အလက္ အခက္ အ႐ြက္ မ်ားနဲ႔<br />ကမၻာၾကီး ထဲက ဒါဏ္ရာ ဒါဏ္ခ်က္ တို႔ လွပခဲ႔ ေပရဲ႕ ။<br /><br />မွားကာမွမွား<br />မွားပါၿပီ ခဏခဏ မေအာ္ေတာ႔ဘူး<br />အမွားေတြကို အားနာတယ္ဆိုတဲ႔ ဒီဇာတ္လည္း<br />ဒီအရပ္မွာပဲ တဝဲလည္လည္<br />ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ ဆိုတဲ႔ အသံ<br />လူသားအားလံုး က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ၾကားရေစဖို႔<br />အသံခ်ဲ႕ စက္ထဲ ကိုယ္ကိုခ်ံဳ႕ၿပီးဝင္သြားတယ္ ။<br /><br />အနိစၥ တဲ႔<br />လံုးလည္မွာ ခ်ာလည္လိုက္ကာမွ<br />ၿပဴးခ်င္ၿပဴး ၿပဲခ်င္ၿပဲ <br />…………………….<br />……………………..<br />ကဲ …<br />မိတ္ေဆြတို႔ေရ<br />ေၿပာေကာင္းေနတုန္း ေတာ႔<br />ရယ္ရယ္ၿပံဳးၿပံဳး ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4570039551877726492?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-46153820943368383592009-08-25T00:53:00.004+04:002009-08-25T01:07:59.278+04:00ပင္လယ္အတု<br />ေရမႈန္ေတြ ေလထဲလြင္႔ေနပံုက<br />တိုးတိုးညွင္းညွင္း <br />ေလေတြဟာ ခရီး႐ွည္ၿဖတ္လာခဲ႔သလို မ်ိဳး<br />လိႈင္းေတြ မလတ္ဆတ္ေတာ႔ဘူး ။<br /><br />မ်က္လံုးကိုမွိတ္<br />ဟိုးအေဝးဆီက <br />အေငြ႔အသက္ေတြကို<br />အံု႔အံု႔ ဖြဖြ ၾကိဳေနမိတယ္ ။<br /><br />ေမေမေရ !<br />ဘယ္သူနာက်င္စြာ တီးေနတဲ႔<br />လက္ခုပ္သံလဲ … ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4615382094336838359?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-45488345961177474542009-08-20T23:26:00.003+04:002009-08-20T23:40:11.164+04:00မသြားႏိုင္ေတာ႔လို႔<br />ရပ္သြားတာပါ ။<br /><br />တစ္ေန႔ ႏွစ္ၾကိမ္<br />ၿပ ၿပ ၿဖစ္ေနဆဲ<br />ရင္ဘတ္ထဲက သစၥာ ။<br /><br />ေခ်ာင္ထဲမွာ ထားသြားခဲ႔တဲ႔<br />လက္ ၿဖဴၿဖဴေလးေရ !<br />ရာသီဆက္တိုင္း ေမွာင္မဲေနေအာင္<br />လြမ္း ... တယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><br />(P>S အေဟာင္းေလးပါ ။ EDIT ၿပန္လုပ္ထားတာ :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4548834596117747454?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-19782402567028280452009-08-18T19:19:00.010+04:002009-09-10T01:20:29.701+04:00အနီးဆံုးနီးဖူးသလို<br />အေဝးဆံုးလည္း ေဝးခဲ႔ဖူးၿပီ<br />ရ႐ွိလိုက္ဖူးသလို<br />ဆံုးလည္း ဆံုး႐ံႈးခဲ႔ ဖူးၿပီ <br />စစ္တုရင္ ခံုမ႐ွိတဲ႔ လဘၻက္ရည္ဆိုင္<br />ၿငင္းခုန္သံ ၿဖဴၿဖဴေတြ မ႐ွိတဲ႔ အရက္ဆိုင္<br />စသံေနာက္သံ ေတြမ႐ွိတဲ႔ အပန္းေၿဖေနရာ <br />ငါ႔ အာသီသေတြမွာ ရင္ဘတ္ ပါမလာေတာ႔ဘူး ။<br /><br />မူးလာရင္ အက်ီ ၤ ၾကယ္သီးကိုဟ<br />ရင္ဘတ္ကို ပုတ္ပုတ္ၿပတတ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕<br />စုေပါင္းစပ္ေပါင္း ဂစ္တာ ကိုင္ခဲ႔တဲ႔လက္က<br />ပုခက္လႊဲဖို႔ ဟန္ၿပင္ေနၿပီဆိုတဲ႔အေၾကာင္းၾကားရတယ္ <br />သိပ္စိတ္ၾကီးတတ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီကလည္း<br />အသက္ေတြ ၾကီးလာၿပီဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းၾကားရတယ္<br />လုပ္သမွ် အၿမဲလြဲေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လည္း<br />တရားေတြ ထိုင္ၿဖစ္ေနတယ္ ၾကားရတယ္<br />တစ္ခ်ိန္လံုး အိပ္ခ်င္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လည္း<br />အလုပ္ခ်ိန္နဲ႔ အိပ္ခ်ိန္ အခ်ိဳးခ်မရတဲ႔အဆံုး<br />အလုပ္ထဲမွာ အိပ္အိပ္ ေနတယ္ ၾကားရတယ္ ။<br /><br />တစ္ေယာက္ ပုခံုး တစ္ေယာက္ဖက္ၿပီး<br />တစ္ရက္ကို နာရီႏွစ္ဆယ္ေလာက္ မူးခဲ႔တဲ႔ရာသီေတြ<br />အမူးေၿပေတာ႔ တစ္ေယာက္လက္သီးဒဏ္ တစ္ေယာက္<br />ၿပန္ယုယ ေပးခဲ႔ၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ထီး ေတြ<br />ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ခ်ာခ်ာလည္ဖို႔ အၿမည္းလုပ္ေပး<br />မူးလာရင္ က်ယ္က်ယ္လာတတ္တဲ႔<br />အရည္မရ အဖတ္မရ စကားသံေတြကို<br />ၿခင္ကိုက္ခံ နားေထာင္ေပးၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း မ ေတြ <br />အ … ခု <br />တစ္ေယာက္ေခၚသံေတြ တစ္ေယာက္ ခ်က္ၿခင္းၾကားဖို႔ခက္ခဲ<br />အၿဖဴေရာင္ေတြပဲ ၿမဲၿမဲ က်န္ခဲ႔ေတာ႕တယ္ ။<br /><br />ဆိုပါေတာ႔<br />အသံေတြ ခါ ေနတယ္<br />မီးမညွိရေသးတဲ႔ ေဆးလိပ္က <br />မီးခိုးေတြ တေငြ႔ေငြ႔ အူေနတယ္<br />ၿမိန္ရာဟင္းေကာင္းဆိုတာကို<br />အေမထည္႔ ေပးလိုက္တဲ႔ စာအုပ္ထဲမွာ ေတြ႔တယ္<br />သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ပို႔ေပးလိုက္တဲ႔ ေမးလ္ ထဲမွာေတြ႔တယ္<br />စာအုပ္ကို ဆက္မဖတ္ခ်င္ေတာ႔တာနဲ႔<br />ေမးလ္ကို ဆက္မဖတ္ခ်င္ေတာ႔တာနဲ႔<br />အေမ႔ရဲ႕ ေမတၱာတရားကို ငါဖတ္ေနလိုက္တယ္<br />သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ေမတၱာတရားကို ငါဖတ္ေနလိုက္တယ္ ။<br /><br />“ခဏေလးမ်ား” သီခ်င္းကို ဆိုလိုက္ခ်ိန္ဟာ<br />တကယ္႔ကို<br />ခ ..ဏ …ေလး<br />ခဏေလးေတြ မ်ားမ်ားလာဖို႕ <br />အခ်ိန္ယူရတာပဲ ၾကာတယ္ <br />ဘာကိုမွ ငါမေစာင္႕ခ်င္ ေတာ႔သလို<br />ဘာေတြကမွ လည္း<br />ငါ႔ကို မေစာင္႔ေစခ်င္ေတာ႔ဘူး<br />လည္ရင္းပတ္ရင္း တေကြ႕ေကြ႔မွာ<br />အလိုလို ၿပန္လည္ ထိ႐ွၾကမယ္ ။<br /><br />အားနည္းနည္းပဲစိုက္<br />အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈမ်ားတာ<br />စြမ္းရည္တစ္မ်ိဳးဆို<br />ႏွလံုးသားက အဲဒီဓာတ္ခ်ိဳ႕တဲ႔တယ္<br />အဲဒီ သေဘာသဘာဝအတြက္<br />ထူးၿပီး မေပ်ာ္႐ႊင္သလို<br />ထူးၿပီးလည္း ဝမ္းမနည္းေနေတာ႔ဘူး ။<br /><br />ဆိုပါေတာ႔<br />အဲသလို ေထာင္႔မက်ိဳးတဲ႔<br />ရင္ဘတ္တစ္ခုရဲ႕အၿဖဴေရာင္ဟာ<br />ၿဖစ္ေလ႔ၿဖစ္ထ႐ွိတဲ႔ အေသးအဖြဲေလး ပဲဆိုပါေတာ႔<br />အဲဒါေလးကို ၿမင္ေအာင္ၾကည္႔ဖို႔<br />ခင္ဗ်ားမ်က္လံုး ဘယ္ေလာက္ခ်ံဳ႕အားေကာင္းသလဲ<br />ခင္ဗ်ား မေသာက္ဘဲ မူးတတ္လား<br />ခင္ဗ်ားမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ႐ွိလား<br />မွန္ၾကည္႔ရင္ ခင္ဗ်ားအရင္ဆံုးေတြ႔တာ<br />မွန္ကိုလား ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ားလား<br />စိတ္႐ႈပ္သြားသလား<br />အဲဒါဆို ....<br />ခင္ဗ်ား ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး ဆဲ တတ္လဲ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1978240256702828045?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-329174462144240692009-08-16T04:06:00.002+04:002009-08-16T04:11:09.747+04:00ကိုယ္႔တစ္ေနရာစာနဲ႔ ကိုယ္ေသြးေအး<br />ေဝးခ်င္လည္းေဝးမိမယ္<br />ေမြးရာပါ မလိမ္မိုးမလိမ္မာ ပါ ။<br /><br />ေမ႔ေလာက္မွတစ္ခါ လမ္းထထ ေလွ်ာက္ဖို႔<br />ေၿခသံေတြဟာ အရိပ္ကိုေတာင္ ၿပန္ၿပန္ဝွက္ကြယ္လို႔<br />ႏူရာဝဲစြဲတာ မုန္းတယ္ ဆိုတဲ႔ ပ်ား ေတြ<br />သမား႐ိုးက်မွာ တုပ္ ရင္းစြဲေပ်ာက္ေစဖို႕<br />ဒုကၡိတ ေတြ႔တိုင္း <br />ၾကိတ္မွိတ္ မ်က္ႏွာလႊဲခဲ႔ၾကရေပါ႔ <br />ေဗြ မမ်ားခ်င္ ေဗြမယူ႐ံုတဲ႔<br />မႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ႔ သက္ၿပင္းေတြမွာ<br />႐ႈသက္ေငြ႔ေငြ႔တု႔ိ ပါသြားတယ္ ။<br /><br />မလိုခ်င္ဘူး လိုခ်င္တယ္နဲ႔ပဲ<br />ႏွစ္ပါးသြားဟာ အေလ႔က် ေပါက္ေရာက္လာခဲ႔<br />နွစ္ဖက္တီးလို႔ၿမည္တဲ႔ လက္ခုပ္သံစစ္စစ္ဆိုတဲ႔ အရပ္မွာ<br />ပဲ႔တင္သံေတြ ၾကားရတယ္ <br />ဝင္႐ိုးစြန္းေပၚက လည္ေနတဲ႔ ကမၻာေပၚမွာ<br />လူနဲ႔ အသံေတြဟာ လည္ပတ္လို႔ ။<br /><br />အင္း …<br />ေတြ႔မယ္႔ေတြ႔ေတာ႔လည္း <br />ဝွက္ဖဲဆိုတာ သူလိုကိုယ္လိုအပြင္႔နဲ႔ <br />မ်ား … ၿပီ<br />ဒီတၾကိမ္ဟာ ေနာက္ဆံုး<br />ဟိုးတုန္းကတည္းက <br />ေၿပာေၿပာ ေနခဲ႔တာ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-32917446214424069?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-91710169831818961942009-08-10T18:53:00.012+04:002009-08-14T23:09:06.562+04:00<strong>ငိုရီ ငိုရီနဲ႔ပဲ<br />မိုးနဲ႔ေၿမၾကီးၾကား<br />တစ္လိမ္႔ၿပီးေတာ႔ေနာက္ထပ္တစ္လိမ္႔ ...</strong><br /><br />အေရာင္ေတြ အံုႏွင္႔က်င္းႏွင္႔ ဝင္ထြက္သြားလာေနၾကသည္ ။ထိခတ္ သံမ်ားကို နားစိုက္ေထာင္ ေနမိသည္ ။<br />မ်က္ရည္ ႏွင္႔ အၿပံဳးမ်ား လံုးေထြးေနသည္ ။ေက်ာက္ဆစ္ ဆရာ၏ အၿဖတ္အေတာက္ ကိုမခံရေသာ <br />ေက်ာက္တံုးေပါင္းမ်ားစြာ႐ွိၾကသည္ ။<br />ထိုေက်ာက္တုံးမ်ားတြင္ တစ္ခ်ိဳ႕ ေက်ာက္တံုးမ်ားကေရာက္မလာႏိုင္ေသးေသာ ေက်ာက္ဆစ္ဆရာကို ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။<br />တစ္ခ်ိဳ႕ေက်ာက္တံုးမ်ားကရပ္တည္ထားေသာ ခိုင္မာမႈအေၿခအား အားကိုးအားထားၿပဳကာ<br />ေက်ာက္ဆစ္ဆရာအား႐ွိသည္မွ်ပင္မထင္ကာ တစ္ေနရာစာ ဂီတ ကို ဖန္တီးၾကသည္ ။<br />သာယာၿခင္း မသာယာ ၿခင္းဆိုေသာ အသံမ်ားအၾကား ရာသီဥတုအဖို႔ုေနသားက်ခဲ႔သည္မွာ ၾကာၿမင္႔ခဲ႔ေပၿပီ ။<br />အသံမ်ားကား ေနသား မက်ၾကေသးပါ ။<br />အသံ မွန္ရင္ေနသားက်သည္မ႐ွိဟူေသာ အသံတစ္သံ ထြက္ေပၚလာသည္ ။<br /><br /><strong>ပြန္းရာပဲ႔ရာ ထိရာ႐ွရာေတြ<br />အေရာင္စံုမ်က္ႏွာဖံုးေတြ<br />ပ်ံသန္းပြစာက်ဲ<br />ဘဒၵမွာေၿခလက္ေတြ မ်ားလြန္းလွတယ္ ...</strong><br /><br />တစ္ခုဆံုးလွ်င္ တစ္ခုစ ခဲ႔ သည္ ။သံသရာ လည္သည္မွာ စက္ဝိုင္းပံုစံ လည္ပတ္ သည္ဆိုေသာအခ်က္ မွန္ကန္ပါသလား ။<br />အကိုးအကားမ်ား ေခတၱ ႏွာေစးေနၾကသည္ ။ေတာအုပ္ႏွင္႔တူေသာ<br />အရပ္တြင္ က်င္လည္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး အားအင္ၾကီးမားသထက္ ၾကီးမားေအာင္ က်င္႔ၾကံ<br />ေနထိုင္ၾကၿခင္းမ်ား ေခာတ္စားလာၾကသည္ ။ထြက္ေနေသာ အစြယ္ေငါေငါမ်ားအား ဖံုးအုပ္သိုသိပ္ထားၿခင္း အတတ္သည္ <br />ပဥၥလက္ တစ္ရပ္ ဆိုပါက ထိုၿပသပြဲသည္ ၾကည္႔႐ႈသူနွင္႔ ၿပသသူ စပ္ၾကားနား႐ြက္ပင္ မခတ္ရဲေသာ အေနအထားၿဖစ္ေပမည္ ။<br />စစ္တုရင္ တစ္ပြဲ ကို ေဘးက ထိုင္ၾကည္႔သည္မွာကိုယ္တိုင္ ထိုးေနေသာ သူတစ္ေယာက္ေလာက္ <br />ရင္ခုန္ၿခင္း ရသ ၌ ထဲထဲဝင္ဝင္ မၿဖစ္သည္မွာ အေသအခ်ာ ။<br /><br /><strong>ခင္ဗ်ားက်ဲခ်တာ က်ဳပ္ေကာက္လိုက္<br />က်ဳပ္က်ဲခ်တာ ခင္ဗ်ားၿပန္ေကာက္လိုက္နဲ႔<br />ဒီလိုပဲ ပုခံုးဖက္ၾကီးၿပင္းခဲ႔ရတာပဲေပါ႔<br />မဟုတ္ဘူးလား ေလာကဓံ ...</strong><br /><br />လူတစ္ေယာက္ ....<br />သူ႔အား လိုက္ဟပ္ရန္ ၾကိဳးစားေနေသာ ေခြးတစ္ေကာင္၏ ပါးစပ္မွလြတ္ေအာင္ေမာၾကီးပမ္းၾကီး ေၿပးလႊားေနရာမွ <br />႐ုတ္တစ္ရက္ဆတ္ကနဲ ရပ္တန္႔လိုက္သည္ ။ ေခြးလည္းရပ္တန္႔သြားၿပီး သူလိုက္ဟပ္ေနေသာ အရာအား အေၿခအေနေစာင္႔ၾကည္႔ေနသည္ ။လူ၏ စိတ္တို႔သည္ ရပ္တန္႔သြားေသာေခြးအေၿခအေန ၿပန္လည္ၾကည္႔ၿပီး အတန္ငယ္ရဲရင္႔လာသည္ ။<br />ေဒါသတို႔ တစ္လိပ္လိပ္ ထြက္လာသည္ ။<br />ထို႔ေနာက္ ထိုလူသည္ သူ႔အား လိုက္ဟပ္ေသာ ေခြးအား အၿငိွဳးတၾကီး ၿပန္လည္ လိုက္ဟပ္လိုက္ေသာ <br />အခါတြင္မူကား ေခြးမွာ နားမလည္ၿခင္းမ်ားစြာ ရင္မွာပိုက္၍ ၿပန္လည္ ထြက္ေၿပးရသည္႔ ေမာၾကီးပမ္းၾကီး ဘဝထဲသို႔ <br />မထင္မွတ္ပဲ ေရာက္႐ွိသြားသည္ ။<br />ေခြးက်င္႔ေခြးၾကံ ၾကံသည္ဟူေသာ စကား ေၿပးေနေသာ ေခြးပါးစပ္မွ ထြက္ေပၚလာသည္ ။<br />အခ်ိန္ရလွ်င္ ဆင္ၾကံ ပါ ၾကံ တတ္ေသးတယ္ဟု လူက အ႐ွိန္ေကာင္းေကာင္းၿဖင္႔ လိုက္ဟပ္ေနရင္းက ေအာ္သည္။<br />ၾကံဳရာက်ပမ္း ဆိုေသာ ဘဝ၏ အရံ ဟင္းကို အဓိက ဟင္း အၿဖစ္ႏွင္႔ ဗိုက္ဝ ဖို႔သက္သက္ ထမင္းနွင္႔တြဲဖက္ စားခဲ႔ၾကသည္ ။<br />ထို႔အတြက္ မည္သူကမွ် မိမိကိုယ္မိမိ စိတ္မဆိုးခဲ႔ ၾကပါ ။<br /><br /><strong>ယမ္းအားၿပင္းက်ည္ရာလို<br />နိစၥဓူဝ ဖြာရာက်ဲတဲ႔ အသိေခါက္ခက္ေတြၾကား<br />ဗ်ာပါဒၿဂိဳဟ္မ်ားဟာ ပူေလာင္ၿခင္းနဝင္းတို႕စီးေန<br />စိတ္ကို ေလာင္ေနၾကတဲ႔မီးေတြကြယ္႔<br />သိပ္ၾကီးတယ္ ...</strong><br /><br />လြမ္းဆြတ္ၿခင္းကိုပဲ အေၿခတည္ထားရသည္မွာ ေကာင္းစြာမက်တ္ေသးေသာ အနာေဟာင္းအနီးတြင္တုတ္တစ္ေခ်ာင္းဝဲပ်ံေနသည္ႏွင္႔ တူေနပါသည္ ။ တစ္ဆိတ္႐ွိ ႏွလံုးသားၾကီး ပုတ္ပုတ္ၿပလိုက္တိုင္းမီးကၽြမ္းသြားေသာ အိပ္မက္မ်ား၏ ေညွာ္နံ႔ ရသည္ ။ၿပီးသြားတာပါပဲ ဟူေသာ စကားသို႔ မေရာက္ခင္စပ္ၾကားေခၽြးထြက္မ်ားခဲ႔ၿခင္းမွာ ေသြးထြက္နည္းေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ခဲ႔ ၾကၿခင္းေၾကာင္႔ ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ႏိုင္သည္ ။ေရေရ ရာရာေတာ႔ မ႐ွိလွပါ ။ရာ ႏွင္႔ ခ်ီၿပီးလည္း မေရ ခဲ႔ဖူးပါ ။တုတ္တစ္ေခ်ာင္း ကိုေငး လြမ္းဆြတ္ၿခင္း<br />ကို အေၿခတည္ထားလိုက္သည္ ။ရတုန္းရခိုက္ ဆိုေသာ ေခါင္းေလာင္းသံ အထိုး အိပ္ယာကမႏိုးေသးပါ ။<br />ခ်ီးမြမ္း ခုႏွစ္ရက္ ကဲ႔ရဲ႕ခုႏွစ္ရက္ လိႈင္းသံ မ်ားက အိပ္ယာမွအႏိုး တြန္းထိုးေမးေငါ႔ ၾကသည္ ။လြတ္သြားသည္ဟု ဆိုၾကေသာ ငါး ၾကီးလား ေသးလား ၿပန္မေမးၿဖစ္ခဲ႔ပါ ။ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနပါက ငါးမွငါးဟူကာ ၿမည္တမ္းေနမည္မဟုတ္ေသာ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္း မွာ သူ႔အေၾကာင္းသူေကာင္းေကာင္းသိ၍ ၿဖစ္မည္ ။<br /><br /><strong>အရာအားလံုးကို<br />တစ္ကၿပန္စပစ္လိုက္ဖို႔<br />ဒလက္ေတြေပးမထားဘူး ...</strong><br /><br />ခပ္ေဝးေဝး အား ၿပန္လည္ေမွ်ာ္ၾကည္႔လွ်င္ ခပ္ေဝးေဝး အတိုင္းအတာအေလွ်ာက္ေတာ႕မ်က္လံုးအားစိုက္ရပါသည္။<br />ၾကည္လင္ၿပတ္သားမည္ မၿပတ္သားမည္ ကား မေသခ်ာပါ ။<br />အစ႐ွိသည္ၿဖင္႔<br />……………………………<br />………………………………..<br />…………………………………………<br />ထိုဇာတ္ကားအား ထိုတစ္ၾကိမ္မွ လြဲ၍ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္မံမၾကည္႔ၿဖစ္ေတာ႔ပါ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-9171016983181896194?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-636749842517091152009-08-07T01:00:00.006+04:002009-08-07T01:34:32.433+04:00အလင္းရဖို႔<br />႐ွိ႐ိုး႐ွိစဥ္<br />အေမွာင္ေလးေတြ တမမ ။<br /><br />သြားတစ္ေကာင္<br />လာတစ္ေကာင္<br />အေရာင္ေတြထဲ သြားသြားလာ ။<br /><br />ည ...<br />(ေနရင္းထိုင္ရင္းက )<br />လႊတ္ကို လွခဲ႔ရပံု ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-63674984251709115?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-71649411701404906132009-08-04T01:25:00.002+04:002009-08-04T01:37:34.617+04:00ငါ႔ရဲ႕ ေတာင္စဥ္ေရမရ အေတြးေတြက<br />ငါ႔ကို ၿပန္ေဖာက္ဝင္ေန<br />ငါဟာ ေလာေလာလတ္လတ္မွာ<br />တေၿမ႕ေၿမ႕ ကၽြမ္းေနေသးတဲ႔မီးစာ<br />က်န္းမာေရသိပ္မခ်ဴခ်ာၿဖစ္ေသးတဲ႔ ခႏၶာမွာ<br />လက္ေလးသစ္သာသာႏွလံုးသားကေတာ႔ <br />မၾကာခဏ နာဖ်ားခဲ႔ ။<br /><br />အတြင္းပိုင္းက်က် ငရဲကို<br />ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ ပြစာက်ဲၿပီး<br />စိတ္ထဲကေန ဆြဲၿဖဲလိုက္မိေပါ႔<br />ေရာက္ေနတဲ႔ အေမွာင္နက္နက္ထဲ<br />ငါ႔ နာမည္ လို႔ေခၚတဲ႔ ငါ႔ပညတ္ <br />အထပ္ထပ္ ငါၿပန္ခ်ေရးမိခဲ႔<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ<br />ငါ ေရဆာသလို ဆာေနတဲ႔<br />အေဖ႔ရဲ႕ အားတစ္စ ငါၿပန္ရတယ္<br />ငါ႔ေမး႐ိုးေတြ လြမ္းေနတဲ႔ <br />အေဖ႔ရဲ႕ သန္သန္မာမာလက္သီးတစ္ခ်က္ ငါၿပန္ရတယ္ ။<br /><br />ေဝးေဝးက ထြက္လာမယ္႔<br />အေမ႔အသံေတြ ငါနားစြင္႔ေနတယ္ <br />တကယ္မၾကားရေပမယ္႔<br />တကယ္ၾကားရသလို ငါနားေထာင္ေနတယ္ ။<br /><br />ရင္ထဲေရာက္ေနတဲ႔<br /><a href="http://theserious99.blogspot.com/2009/01/blog-post_05.html">ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ </a> ႐ြတ္ဖို႔<br />ငါ႔ ပါးစပ္ေတြ ဆြံအ ထံုထိုင္း<br />ငါ႔ တစ္ကိုယ္လံုး မိႈင္းေန<br />မီးခိုး ဒါမွမဟုတ္ တိမ္တဆုပ္ေလာက္ ၿဖစ္ခ်င္ရဲ႕<br />ေပါ႔ပါးေပ်ာက္ကြယ္ ေနေပ်ာ္ပစ္ခ်င္လိုက္ခ်င္<br />စားေနရတဲ႔ အစားအေသာက္ေတြအတြက္<br />အစာအိမ္ကို သနားမိသလိုမ်ိဳး<br />ကိုယ္႔အာသီသ ကိုယ္ၿပန္ေခ်ဖ်တ္ေနရတဲ႔<br />ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ သနားတယ္ ။<br /><br />သင္႔ေတာ္မႈဆိုတဲ႔ စကားလံုးဓါးနဲ႔<br />ၿဖတ္ေတာက္ခံလိုက္ရတဲ႔<br />အၿဖဴေရာင္ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ငါလြမ္းရဲ႕<br />အဲဒီ ...<br />ငါ႔လြမ္းဆြတ္မႈကိုပဲ ၾကိတ္မွိတ္ၾကိဳးစား<br />ေမ႔ေလ်ာ႔ထားပစ္ခဲ႔<br />ၾကိတ္ထားတဲ႔ အံပြန္းပြန္းေတြ ၾကားက <br />ေသြးစက္ေတြဟာ သိပ္ခါးတယ္ ။<br /><br />အမ်ားၾကီး မတမ္းတမိပါဘူး<br />တမ္းတေနခြင္႔ေလး ကိုသာ<br />တမ္းတ ေနမိဆဲ<br />ဒီလိုပါပဲ ...<br />စကားမစပ္ ေကာင္းေသာေန႔ပါ ကံၾကမၼာ<br />ခင္ဗ်ားကို ၾကိတ္ၿပီးခ်ီးက်ဴး လိုက္ရဲ႕<br />ေနရင္ထိုင္ရင္း လူေၿပာသူေၿပာ မ်ားခံရတဲ႔ ပီယ<br />ခင္ဗ်ား လူ႔ဘံုမွာ ဘယ္လို ႐ွာေတြ႔ခဲ႔သလဲ ။<br /><br />ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳး ခုတစ္မ်ိဳး<br />ေဖာက္လႊဲေဖာက္ၿပန္ အထင္ေသးတတ္တဲ႔<br />မ်က္ဝန္းေတြကို ငါဟာ လူၿဖစ္ေၾကာင္းသက္ေသထူဖို႔<br />ငါ ၿပန္အထင္ေသးလိုက္ခဲ႔<br />ဆႏၵမ႐ွိတဲ႔ ေနရာမွာ မ႐ွင္သန္ခ်င္တာဟာ<br />ဆႏၵ႐ွိေနတဲ႔ ႐ွင္သန္ၿခင္းတစ္မ်ိဳး<br />အဲသလိုမ်ိဳး ငါ႔ကိုယ္ငါ အထပ္ထပ္ ပုတ္ႏိႈးတယ္ ။<br /><br />မိုးေတြေခါင္မွ လြန္ဆြဲရတာ ငါမုန္းရဲ႕<br />ငါ႔ကိုယ္ငါ ခ်စ္ေနတာ သိပ္မ်ား မ်ားသြားလား<br />ၿပန္ၿပန္ ေမးေနရတာကိုက<br />သိပ္ စိတ္ ပ်က္ ဖို႔ ေကာင္းလွတယ္ ။<br /><br />အစြဲအလန္း ရဲ႕ ေနာက္ေၿပးေၿပးလိုက္ရင္း<br />လိုအပ္မႈတစ္ခုကို လိုအပ္မႈတစ္ခုစာ<br />ေသေသခ်ာခ်ာ ငါ လို အပ္ တယ္<br />အဲဒါဟာ<br />အေမ႔ရဲ႕ ငါ႔ေခါင္းကို ပြတ္ေပးမယ္႔ လက္ႏွစ္ဖက္ <br />ငါ ………<br />ဆုေတာင္းၿခင္းကို မယံုၾကည္ ဘူး<br />အေမ႔ရဲ႕ ေမတၱာအာဝါသ ကို ယံုတယ္<br />ခဏေလးပဲၿဖစ္ၿဖစ္ <br />လတ္တေလာမွာ ငါ ...<br />အေမ႔ရဲ႕ ေခါင္းကို ပြတ္ေပးမယ္႔ လက္ႏွစ္ဖက္ လိုတယ္<br />အေမ႔ရဲ႕ ေခါင္းကို ပြတ္ေပးမယ္႔ လက္ႏွစ္ဖက္ လိုတယ္<br />အေမ႔ရဲ႕ ေခါင္းကို ပြတ္ေပးမယ္႔ လက္ႏွစ္ဖက္ လိုတယ္<br />………………………………………………………………….<br />……………………………………………………………………<br />…………………………………………………………………..<br />အဲဒါဟာ ...<br />ငါ႔ရင္ရဲ႕ ထပ္ၿပန္တလဲလဲ ပဲ႔တင္သံဆိုတာ<br />ဒီကဗ်ာကိုဖတ္လို႔ ေညာင္းခဲ႔တဲ႔မ်က္လံုးေတြအတြက္<br />ငါ႔ႏွလံုးသားနဲ႔ ရင္းၿပီးဝန္ခံလိုက္တယ္ ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><br />(လတ္တေလာ ခံစားခ်က္ကို စကားလံုးအသြင္ ေၿပာင္းၿဖစ္လာေအာင္ <br />TAG တဲ႔ အစ္မ မေနာ္ဟရီ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7164941170140490613?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-38588204745904748042009-08-03T00:33:00.001+04:002009-08-03T00:43:08.625+04:00မဆံုတဲ႔လမ္း<br />ေလွ်ာက္လွမ္းလင္႔လည္း<br />နင္႔နင္႔နဲနဲ<br />လြမ္းေနဆဲေလ<br />အာ႐ံုေတြမွာ<br />ေနညိဳလာလွ်င္<br />ပုေလြအိုနဲ႔ၾကိဳေနဆဲ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(ေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ထုတ္ၿဖစ္တဲ႔ <br />လက္ေရးကဗ်ာစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္မွာေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ကဗ်ာေလးပါ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3858820474590474804?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-6453848070444999862009-08-01T00:26:00.004+04:002009-08-01T07:53:27.113+04:00ကမၻာေၿမကို ငါ စနင္းေတာ႔ <br />ဒီေကာင္ ငါနဲ႔အတူပါလာတယ္ ေၿပာတယ္<br />ဒါေပမယ္႔ ငါမသိခဲ႔ ။<br /><br />အၿဖဴေရာင္ ကင္းဘတ္စေပၚမွာ<br />ေဆးစက္တို႔ မ်ားမ်ားလာ<br />ဒီေကာင္႔ကို ႐ိုးကနဲ ရိပ္ကနဲေတာ႔<br />ငါ ေတြ႔ ေတြ႔ လာ <br />ဒီေကာင္ ဘယ္မွာေနသလဲ<br />ေမးခြန္းေတြနဲ႔ငါ ။<br /><br />စိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ <br />ထိုင္ေနရင္း လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ႔ေန႔တုန္းကေပါ႔<br />ဒီေကာင္႔ ကို႐ုတ္တရက္ေတြ႔လိုက္ေတာ႔ ႏႈတ္ဆက္မိ<br />ေဟး ...<br />မေတြ႔တာၾကာၿပီေနာ္ <br />ဒီေကာင္ကၿပန္ေၿပာရဲ႕<br />ဘယ္ေတြ႔မလဲ မင္းက ငါ႔ကို <br />အၿမဲတမ္း မေတြ႔ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကိုးတဲ႔ ။<br /><br />အဲသလို<br />အခ်ိဳးမေၿပတဲ႔ေကာင္<br />အဲဒီတုန္းက ေဒါသ တၾကီးနဲ႔<br />ငါ … ခုန္ … အုပ္ <br />လံုးေထြး သတ္ပုတ္ေနရင္းက<br />ဒီေကာင္ ခဏတၿဖဳတ္ေပ်ာက္ကြယ္သြား<br />ဒီေကာင္႔ မွတ္ပံုတင္ ကဒ္ၿပား သာ ငါ႔ဆီက်က်န္ရစ္ခဲ႔<br />အမည္ ေနရာမွာ “အတၱ” တဲ႔ <br />နာမည္ေတာ႔ အေတာ္လွတဲ႔ေကာင္ ။<br /><br />အဲဒီေနာက္ပိုင္းေတာ႔<br />ဒီေကာင္<br />ငါ႔ ကိုေၾကာက္သြားတယ္ ထင္ပ<br />ငါနဲ႔ထပ္ေတြ႔ရင္<br />ငါ႔ အလိုလိုက္ အၾကိဳက္ေဆာင္တယ္<br />ငါ နာမည္ေခၚရင္<br />႐ွိပါတယ္ ခင္ဗ် လို႔ ထူးတယ္<br />အၿပင္ေတာ႔ အထြက္က်ဲတယ္<br />ေမ႔ေလာက္မွတစ္ခါ <br />ငါ႔ ကိုယ္ထဲက ေခါင္းၿပဴၿပဴ ၿပ ေနတာ<br />ခု ထိ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-645384807044499986?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-11892767040483610022009-07-30T00:44:00.005+04:002009-07-30T07:13:33.167+04:00ထိုင္ေနရင္းကပဲ<br />ဘဝဆိုတာၾကီးကို<br />မီးခိုးေထာင္းေထာင္းထေအာင္ဖြာမိလိုက္ရံုနဲ႔<br />အေလ႔က်စိတ္ကူးေတြ<br />ေဝ႔ အိုင္ေနတဲ႔ ဆႏၵတို႔ ထုဆစ္ရာမွာ<br />ေၾကြခဲ႔တဲ႔ သက္ၿပင္းတို႔ ရာေထာင္ခ်ီ ။<br /><br />အရိပ္ေတြထဲမွာမွ ရင္ရဲ႕အရိပ္က<br />ဖြဲမီးလို တေငြ႔ေငြ႔ကၽြမ္း<br />ေန႔သင္႔နံသင္႔ မဟုတ္လို႔ပဲ<br />လမိုင္းမကပ္ခဲ႔တာလား<br />မိုးေတြေခါင္ကာမွ<br />လြန္ေၿပးေၿပးဆြဲရမွာ မုန္းလို႔<br />ေလ်ာ႔တိေလ်ာ႔လ်ဲ ေတာ႔ေနခဲ႔မိ ။<br /><br />ငါးပြက္ရာမွာ ငါးစာကိုကမ႐ွိခဲ႔ေတာ႔<br />ကမ္းဆိုတာက မႈန္ၿပၿပ<br />ဆိုက္ေရာက္မႈေတြနည္းခဲ႔တယ္ ။<br /><br />လိပ္ၿပာသန္႔ဖို႔သက္သက္တစ္ခုထဲအတြက္<br />ကလိမ္ကက်စ္ဆိုရင္ေတာင္<br />ကၾကီးနဲ႔လိမ္ၿပီး ကၾကီးနဲ႔ပဲ ၿပန္က်စ္ခဲ႔ပါရဲ႕<br />စိုက္ဝင္ေနတဲ႔ တစ္ဆံုးေသာဓါးသြားဟာ<br />မုန္းတီး႐ြံ႐ွာမႈေတြနဲ႔ေၿမ႕ေနဆဲ ။<br /><br />ေရးလို႔ေကာင္း႐ံုေလးပါပဲ<br />က်န္….ခဲ႔….ၿပီ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(ေရးတုန္းကေတာ႔ အသစ္ပါ ၊ ေရးၿပီးကာမွ အရင္ေရးခဲ႔ၿပီးတာနဲ႔ အသြားဆင္ဆင္တူေနတာရယ္ ၊<br />ေရးထားတဲ႔ ဟာ ကိုလည္းမၾကိဳက္တာနဲ႔ ေပါင္းၿပီး အေဟာင္းကိုပဲ ၿပန္တင္ၿဖစ္သြားတယ္ ။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1189276704048361002?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-1461992083064494662009-07-27T00:00:00.001+04:002009-07-27T00:09:28.901+04:00ဘယ္လို ဆုပ္မိၿပီး စူးသြားတာလဲ<br />ဘယ္လို စားမိၿပီး ႐ူးသြားတာလဲ<br />……………….<br />……………….<br />ငါ႔ ကိုယ္ငါ <br />ခဏတစ္ၿဖဳတ္ၿပန္ေတြ႔လိုက္တယ္ ။<br /><br />ႏွင္းဆီရဲ႕<br />နိစၥဓူဝ အသက္႐ႈၿခင္းမွာ<br />ဆူးခ်က္ေတြနဲ႔ <br />ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း ယဥ္ပါးသြားတဲ႔<br />ဗီ .. ဇ ..<br />ေနၿမင္႔ေလေလ<br />ေမွာင္ေလေလ… ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-146199208306449466?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-27174252358586729382009-07-23T00:50:00.001+04:002009-07-23T00:52:09.575+04:00ေမ႔လိုက္ပါလို႔ ေၿပာမယ္ဆိုရင္<br />ငါ႔ရင္ထဲက ၾကိဳးကို<br />ၿဖတ္…ေပး…ပါ ။<br /><br />ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕<br />ၿမင္ကြင္းက်ယ္ အားလံုးဟာ<br />မ်က္လံုးအိမ္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ<br />႐ွိေနသလိုမ်ိဳး<br />ႏွလံုးသား ေသးေသးေလးဟာ<br />ကိုယ္႔ၾကီးၿမတ္ၿခင္းေတြနဲ႔ကိုယ္<br />တစ္ခမ္းတစ္နား ။<br /><br />နစ္မြန္းတယ္ ဆိုတာထက္<br />ထဲထဲဝင္ဝင္ၿဖစ္တာ <br />ဘာ႐ွိေသးလို႔လဲကြယ္ ။<br /><br />အဲသလိုမ်ိဳး<br />ဒဏ္ရာအလူးလူးနဲ႔ <br />နင္႔နင္႔စူးစူး<br />ကိုယ္႔ေသတြင္း ကိုယ္တူးခဲ႔တယ္ ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2717425235858672938?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-34282229083315781952009-07-19T01:22:00.002+04:002009-07-19T22:54:39.414+04:00အခန္႔မသင္႔လို႔<br />ေခါင္းကိုက္တာေလာက္နဲ႔ေတာ႔<br />ရာသီဥတုကို ဆြဲမထည္႔ခ်င္ဘူး <br />စိတ္ကိုေလွ်ာ္ဖြပ္ဖို႔ သက္သက္<br />ဘယ္ႏွၾကိမ္ ဘယ္ႏွလီ<br />ငါ ေရခ်ိဳးမွားခဲ႔ၿပီးၿပီလဲ ။<br /><br />စိုက္ပ်ိဳးသူေတြ စိုက္ပ်ိဳးသြား<br />ခူးဆြတ္စားသံုးသူေတြ ခူးဆြတ္စားသံုး<br />လာတဲ႔လူေတြလာ<br />သြားတဲ႔သူေတြသြား<br />သတိရၿခင္းေတြသိပ္မ်ားေစတဲ႔<br />အဲဒီစပ္ၾကား<br />ဘာေတြမ်ားလင္းလက္လာမလဲလို႔<br />တစ္ရက္ေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ေတာ႔<br />ငါ႔ တစ္ကိုယ္လံုး ေမွာင္ၾကည္႔လိုက္တယ္ ။<br /><br />၀ ကေန ၂၆<br />ေရာက္ခဲ႔ရဲ႕<br />သြားပါမ်ားတိုင္း ခရီးေရာက္ေၾကးဆို<br />၂၆ ကေန ၀<br />ငါ ၿပန္ေလွ်ာက္ၾကည္႔မွာေပါ႔ ။<br /><br />ဒီလိုပါပဲ<br />စဥ္းစားလြန္းရင္ အနည္းဆံုးေတာ႔<br />ေခါင္းပူမယ္<br />႐ွည္႐ွည္ေဝးေဝး<br />မၾကည္႔ၾကပါနဲ႔<br />ငါတို႔ ႏွလံုးသားဟာ<br />ငါတို႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာပဲ ႐ွိတယ္ ။<br /><br />ထားလိုက္ပါ<br />ဒီလိုပါပဲ ဆိုမွေတာ႔ ဒီလိုပါပဲေပါ႔<br />ေၾကြ တစ္လွည္႔ ၾကက္တစ္ခုန္ရဲ႕<br />ဒီလိုေန႔မ်ိဳးမွာ<br />အခု နကၡတ္က အေဝး နကၡတ္ဆိုေတာ႔ကာ<br />ငါ႔ကို လူ ၿဖစ္ေစခဲ႔တဲ႔ အေဖ နဲ႔ အေမ<br />အေဝးကေနပဲ<br />႐ိုေသညြတ္က်ိဳး ႐ွိခိုးကန္ေတာ႔လိုက္ရဲ႕<br />ဒီလိုပါပဲ ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(၁၉.၇.၂၀၀၉)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3428222908331578195?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-65160641178563880882009-07-17T01:11:00.002+04:002009-07-17T01:18:16.141+04:00ရာသီဥတုကသာမန္ပါပဲ<br />သာမန္ဆန္ဆန္<br />ေလွ်ာက္လွမ္းၿခင္းမ်ိဳးနဲ႔ပဲ<br />ပိတ္ကားတစ္ခုကိုဖြင္႔<br />ႏႈတ္ခမ္းေတြ<br />တင္းတင္းမေစ႔ႏိုင္မွာစိုးလို႔<br />မိႈင္းေနတဲ႔မ်က္ဝန္းႏွစ္စံုကိုေတာ႔<br />ရဲရဲမၾကည္႔ၿဖစ္လိုက္ဘူး<br />ရင္ကိုတစ္ေၿမ႕ေၿမ႕နဲ႔လီွးပစ္မဲ႔<br />ဒါးထက္ထက္ေတြကေတာ႔<br />မၾကည္႔ပဲၿမင္လိုက္ရ ။<br /><br />ၾကိဳးတင္းတင္းနဲ႔ပဲ<br />မီးစာကိုညိွပစ္လိုက္တယ္<br />အခုထိ<br />တေငြ႕ေငြ႕ကၽြမ္းေနတုန္း ။<br /><br />(အေဟာင္းတစ္ပုဒ္ပါပဲ ၿပန္တင္ၿဖစ္သြားတာ )<br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-6516064117856388088?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-86195258857181783942009-07-13T23:03:00.007+04:002009-07-14T07:18:29.572+04:00ဆိုၾကပါစို႔ရယ္ <br />ေနၿပင္းတဲ႔ေန႔တစ္ေန႔<br />လႈပ္လီလႈပ္လဲ႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာေပါ႔ ။<br /><br />ၿပင္ပ က “ေန” က<br />ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲက “ေန” ေလာက္<br />မပူၿပင္း မေတာက္ပဘူးတဲ႔<br />အသည္းကြဲေနတဲ႔ ကဗ်ာဆရာက<br />ကဗ်ာကို အဲသလို အစခ်ီလိုက္ေတာ႕<br />အားလံုးရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြက<br />ကဗ်ာ ဆရာ ရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို တစ္စိုက္မတ္မတ္ ။<br /><br />“တိမ္ေတာက္တဲ႔အာကာမွာ<br />ရင္ခုန္ၿခင္းတုိ႔အေရာင္လြင္႔ခဲ႔ၿပီ<br />ပံုအပ္ခဲ႔တဲ႔သကၠရာဇ္ေတြအတြက္<br />ေလာင္ၿမိဳက္ၿခင္းမွာ<br />အစားထိုးစရာဆိုလို႔<br />လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ႔ေပးဆပ္ၿခင္းပဲ႐ွိရဲ႕”တဲ႔<br />ေၾကေၾကကြဲကြဲ ေဆြးေဆြးေၿမ႕ေၿမ႕ နဲ႔<br />ကဗ်ာဆရာ ကေၿပာတယ္ ။<br /><br />ကဗ်ာဆရာ႔ မ်က္ဝန္းေတြဟာ <br />ၿပိဳေတာ႔မယ္႔ မိုးလိုမ်ိဳး<br />အက္ကြဲေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြဟာ<br />ေရတစ္ေပါက္ကို ငတ္မြတ္ေတာင္႔တသလိုမ်ိဳးနဲ႔<br />“လူတိုင္းကေတာ႔<br />အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ရင္<br />ဘယ္စစ္႐ွဳံးခ်င္ပါ႔မလဲ <br />ရစ္သမ္ကို က်ိဳးပဲ႔ေစတဲ႔<br />တမန္ေတာ္ရဲ႕စာခၽြန္လႊာအဆံုးမွာ<br />ငါ႔အာ႐ုံေတြအက္ဆစ္ထိခဲ႔ရတယ္” ဆိုပဲ<br />ကဗ်ာဆရာက ေရ႐ြတ္လိုက္ရဲ႕<br />အဲဒီစကားအဆံုး<br />လြင္႔စင္သြားတဲ႔ စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ တေလကို<br />လူတစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလက လိုက္ေကာက္ၾကၿပီး<br />ကဗ်ာဆရာရဲ႕ စကားပတ္လမ္းေၾကာင္းထဲ<br />သာသာယာယာ ၿပန္ထည္႔ေပးလိုက္ၾကေတာ႔<br />ေခ်ာင္း တစ္ခ်က္ဟန္႔ အံ တစ္ခ်က္ၾကိတ္<br />ကဗ်ာဆရာ က ကဗ်ာကိုဆက္တယ္ ။<br /><br />“လက္ကမ္းေနတဲ႔ခါးသီးၿခင္းတို႔လက္က<br />လြတ္ေအာင္ေၿပးရင္း<br />အိုေအစစ္တစ္ခုကိုငါ႐ွာေနတာ<br />ၾကာခဲ႔ေပါ႔<br />တံတိုင္းခတ္ထားတဲ႔ၾကားက<br />႐ုိက္ခက္လာတဲ႔အလြမ္းတို႔ဒဏ္ကို<br />ၾကိတ္မွိတ္ခံရင္း<br />အခ်စ္႐ွိလ်ွက္နဲ႔အခ်စ္ငတ္ခဲ႔တဲ႔<br />အေဆြးသမားတစ္ေယာက္မွာ<br />မၿပိဳလဲတဲ႔နာက်င္ၿခင္းမ်ားနဲ႔ေလ ” တဲ႔<br />အဲသလို ကဗ်ာကို အဆံုးသတ္<br />ေခါင္းၾကီး ငိုက္စိုက္ ခ်ထားလိုက္ေတာ႔ရဲ႕ <br />သူ႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ေနဆယ္စင္းမက<br />ထြန္းလင္း ေနသလိုမ်ိဳး <br />သူ႔ တစ္ကိုယ္လံုးဟာ ေၿခာက္ေၿခာက္ ေသြ႔ေသြ႕ ။<br /><br />လူေတြ အားလံုး အလိွ်ဳ အလွ်ိဳ ေခါင္းခါၾက<br />လူေတြအားလံုး အလွ်ိဳအလွ်ိဳ သနား သေယာင္ေယာင္မ်က္ဝန္းေတြ<br />အသည္းကြဲ ကဗ်ာဆရာကို ေပးသနားၾက<br />ၿပီးေတာ႔<br />လူေတြအားလံုး အလွ်ိဳအလွ်ိဳ ဆိုင္ထဲက ထၿပန္ၾက<br />အဲဒီေနာက္<br />အရာအားလံုးဟာ ဆိုင္ေလးထဲမွာ<br />တဒဂၤစာ တိတ္ ဆိတ္ ၿငိမ္ သက္ ။<br /><br />ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ႔<br />ကဗ်ာဆရာ ဟာ ဆတ္ကနဲ ေခါင္းေထာင္ ထလာ<br />ရင္ဘတ္ထဲက “ေန”<br />ပူၿပင္းေလာင္ၿမိဳက္လြန္း လွခ်ည္႔ လို႔ေရ႐ြတ္<br />စားပြဲေပၚက အခုမွထပ္ခ်ေပးတဲ႔<br />ေရေႏြးခရားကို ဆြဲကိုင္လႊင္႔ပစ္လို႔<br />စိတ္ကို ခပ္ေဝးေဝး လႊတ္လိုက္ေတာ႔တယ္ ။<br /><br />ဆိုၾကပါစို႔ရယ္<br />ေနၿပင္းတဲ႔ေန႔တစ္ေန႔<br />လႈပ္လီလႈပ္လဲ႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာေပါ႔<br />ကိုယ္ေပၚကို က်လာတဲ႔ ေရေႏြးဆူဆူဟာ<br />ၿပင္ပက ေနမင္းထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ<br />ၿပီးေတာ႕ကာ<br />ကဗ်ာဆရာ႔ ရင္ဘတ္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ<br />ပူၿပင္းေလာင္ၿမိဳက္တယ္ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း<br />ဆိုင္ေဘးက အရိပ္အာဝါသေအာက္<br />ေအးေအးလူလူ အိပ္ေနတဲ႔<br />ေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲမွာ <br />ထဲ ထဲ ဝင္ ဝင္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-8619525885718178394?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-17847943544381850082009-07-11T15:07:00.003+04:002009-07-11T15:19:03.108+04:00ၿပီးဆံုးသြားၿပီဆိုတဲ႔ေနာက္<br />ေၿမပံု မွတ္တိုင္မွာေတာင္<br />အမည္နာမ မစိုက္ထြင္းခ်င္ဘူးတဲ႔<br />အဲသလို <br />အနိစၥ အေၾကာင္း တဖြဖြေၿပာတယ္ ။<br /><br />အရာအားလံုးကို မဖက္တြယ္ဘဲ<br />လႊတ္ခ်ခ်င္ တယ္ဆိုရင္ေတာင္<br />လႊတ္ခ်ဖို႔အတြက္ အရင္ဖမ္းဆုပ္ၾကည္႔္ရမယ္<br />ဆိုေတာ႔ကာ<br />လည္သမွ် ပတ္သမွ်ထဲမွာ<br />(ေခာတ္စကားနဲ႔ေၿပာရရင္)<br />႐ြာလည္တာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ ။<br /><br />ေထြးအိတဲ႔ ဒီလိုႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက<br />ခ်ိဳသာေနရမယ္႕ အသံေတြ<br />နားထဲကို ေသနတ္သံေတြလိုဝင္လာတဲ႔အခါ<br />အံ႔ၾသၿခင္း ၾကီးစြာနဲ႔<br />ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေလးကို လွည္႔ပတ္ၾကည္႔႐ႈ စစ္ေဆးမိ<br />ေမ႔သြားတယ္ တစ္ခုပဲ<br />ကိုယ္႔ အၾကားအာ႐ံု ကိုယ္ၿပန္စစ္ေဆးဖို႔ ။<br /><br />ကိုယ္႔ႏွလံုးသားကို ကိုယ္ရိပ္ကနဲၾကည္႔မိေတာ႔<br />ၿပံဳးေနတဲ႔ မ်က္ဝန္းတစ္စံု<br />ႏွလံုးသားမွာ ေတြ႔လိုက္ရေပါ႔<br />ကိုယ္႔ကို လာစိုက္မယ္႔ဓါး<br />ႏွလံုးသားက ၿပံဳးၿပံဳးၾကီး ၿပန္စိုက္ၾကည္႔လို႕<br />……………………………………………..<br />………………………………………………<br />……………………………………………..<br />ငတံုး …<br />ဒီကဗ်ာ ဒီမွာတင္ ဆံုးတယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-1784794354438185008?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-30691818516752588382009-07-06T22:37:00.004+04:002009-07-07T21:35:56.089+04:00အ႐ိုးစြဲေနတဲ႔ၿပဌန္းခ်က္ စာမ်က္ႏွာေတြနဲ႔<br />တစ္အံုံံ႔ ေႏြးေႏြးႏွလံုးသားေတြကို<br />ေခၽြးသိပ္မခံခ်င္တဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />ေခါင္းက်က္ ေခါင္း<br />အၿမွီးက်က္ အၿမွီး ကမၻာမွာ<br />အစာအိမ္ ေနရာလြတ္မ်ားစြာနဲ႔<br />အံမဝင္ ဂြင္မက်တဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />ေထာက္ခံသူရဲ႕ဆႏၵမ်ားနဲ႔ပဲ<br />ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ႔ မဲတစ္႐ြက္<br />ဘယ္ရင္ခြင္မွာမွ ၿပန္မေတြ႔ရေတာ႔တဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />တစ္စခ်င္းဆက္သီလိုက္<br />တစ္စခ်င္းၿဖည္ခ်လိုက္နဲ႔<br />လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္<br />ကိုယ္႔အၿမွီး ကိုယ္ၿပန္ကိုက္မိတဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း အက်ီ ၤတစ္ထည္ရဲ႕<br />အေပါက္အၿပဲ ရာဇဝင္မွာ<br />ဖာရာေထးရာေတြ ခ်ဳပ္႐ိုးမခိုင္တဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />ရင္႔ေထာ္ေနတဲ႔ စိတ္အနာကိုမွ<br />ရာသီမေရြး ႏုၿပိဳလန္းဆန္းေနေအာင္<br />မန္းလိုက္မႈတ္လိုက္ လုပ္ခဲ႔ၿပီးတဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />အေဖေရ အေမေရ<br />သူငယ္ခ်င္းေရ ခ်စ္သူေရ<br />အၾကိမ္ၾကိမ္ ေခၚခဲ႔တဲ႔<br />ေခၚသံေတြ ေခၚရာမဝင္ ေတာ႔တဲ႔ေနာက္ ။<br /> <br />ဒီလိုပါ<br />ေကာင္းကင္ရဲ႕တစ္မိုးေအာက္<br />အၾကိမ္ၾကိမ္မိုးေသာက္<br />ေကာင္းကင္ရဲ႕တစ္မိုးထဲ<br />အၾကိမ္ၾကိမ္ မိုးသည္း<br />ရင္ဘတ္သံေတြ စဲစဲသြား တဲ႔အေၾကာင္း ။<br /> <br />ဒီလိုပါ<br />ငါဟာ ေက်ာက္ ခ်<br />လမ္း ေတြကသာ <br />ငါ႔အေပၚက လွမ္းလွမ္းသြားတဲ႔ အေၾကာင္း<br />ငါ ေရး လိုက္ မိ တာ ။။။<br /> <br /> <br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><a href="http://www.scribd.com/doc/17025807/Yat-Won-Thit-Vol-2-July-2009">ရပ္ဝန္းသစ္ေခာတ္ၿပိဳင္စာစု Vol 02 July 2009</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3069181851675258838?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-26304133662428656752009-07-03T15:12:00.000+04:002009-07-03T15:15:03.017+04:00က်ယ္ေၿပာနက္႐ိႈင္းတယ္ ဆိုရင္ေတာင္<br />ဒီပင္လယ္ဟာ ငါ႔ရဲ႕<br />ေၿပာင္းၿပန္ ၿပန္မသြားမယ္႔<br />႐ြက္လႊင္႔ၿခင္း ။<br /><br />ႏွလံုးေၿမကို ပ်ိဳးမယ္႔ <br />ခက္ရင္းခြအတြက္<br />ငါ႔ နံ႐ိုးတစ္ေခ်ာင္းကို<br />ဘဝအဆက္ဆက္အတြက္ ရည္စူး<br />ေမတၱာ တရားေတြ နဲ႔ ထံုကူးထားရဲ႕ ။<br /><br />အမ်ိဳးအစားေကာင္း မီးၿခစ္တစ္လံုးလို<br />တစ္ခ်က္ၿခစ္ တစ္ခ်က္ေတာက္<br />ငါ႔ သက္ဝင္ၿခင္းေတြ <br />လူသိ႐ွင္ၾကား ထြန္းညွိဖို႔ဆိုတာ<br />နင္႔ႏႈတ္ခမ္းေလး တစ္လႈပ္စာတင္ ။<br /><br />မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္<br />ပြင္႔ခ်င္ အံခ်င္ေနတဲ႔<br />ငါ႔ လိပ္ၿပာ အတြက္<br />နင္႔ဆီ ေရးလိုက္တဲ႔ ဒီစာ<br />နင္ဘာနဲ႔ဖတ္မလဲ ဆိုတာကိုပဲ<br />ငါက ရင္ခုန္ေန႐ံု ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2630413366242865675?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-1458244849499434642009-07-02T22:59:00.005+04:002009-07-03T00:06:56.335+04:00ဒီ “ဗလာ” ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းက ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္တဲ႔ ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းက စ ပါတယ္ ။<br />တစ္ပုဒ္က ဟန္နီ ရဲ႕ “ေနာက္သလိုၿဖစ္ေနၿပီ” ပါ ။ေနာက္ တစ္ပုဒ္က သူငယ္ခ်င္း သားလြင္ရဲ႕ <br />“ အေသအခ်ာသိႏိုင္ဖို႔လိုတယ္” ပါ ။အဲႏွစ္ပုဒ္ မွာ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္တဲ႔ စာသား ႏွစ္ပိုဒ္ဆီ႐ွိ ပါတယ္ ။<br />အဲဒီႏွစ္ပုိဒ္ကို ဖတ္တိုင္း ကဗ်ာေရးခ်င္စိတ္ ေပၚေပၚလာပါတယ္ ။<br />အဲဒီေတာ႔ ေရးမိပါတယ္ ။ မူလေရးထားတာက ဒီလိုပါ ။<br /><br /> “ ဗလာ ”<br /><br />ၿဖစ္မလာၿခင္းေတြ ရင္႔မွည္႔တဲ႔အခါ<br />ဘာကိုရိပ္သိမ္းၾကမွာလဲ ။<br />(ဟန္နီ)<br /><br />လာမလား လာမလားေစာင္႔ေနၿပီဆို<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ဆိုတာလည္း<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္အေလွ်ာက္ ။<br />(သားလြင္)<br /><br />စိတ္ကူးေတြ ေၿခြေၿခြခ် ေနရတာကိုက<br />စိတ္ကူးနဲ႔တင္ ေမာမယ္ ။<br /><br />ဒီအတိုင္းပဲ<br />ထားခဲ႔လိုက္စို႔ရယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><br />ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ဘယ္က ဘယ္လိုၿဖစ္တယ္မသိ ကၽြန္ေတာ္ Microsoft word ကေန Blog ကို copy paste လုပ္ေတာ႔ <br />အၾကမ္းေရး ထားတာ ကို သြားလုပ္မိပါတယ္ ။ အၾကမ္းေရးထားတာက ေအာက္မွာ ေရးထားတဲ႔အတိုင္းပါ ။<br /><br />“ဗလာ”<br /><br />ၿဖစ္မလာၿခင္းေတြ ရင္႔မွည္႔တဲ႔အခါ<br />ဘာကိုရိပ္သိမ္းၾကဦးမွာလဲ ။<br /><br />စိတ္ကူးေတြ ေၿခြေၿခြခ် ေနရတာကိုက<br />စိတ္ကူးနဲ႔တင္ ေမာမယ္ ။<br /><br />ဒီအတိုင္းပဲ<br />ထားခဲ႔လိုက္စို႔ရယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br /><br />ဟန္နီဆိုတဲ႔ ေရးသူနာမည္မပါလာပါဘူး။ သားလြင္ေရးတဲ႔ အပိုဒ္မပါလာပါဘူး ။<br />အိပ္ခ်င္ ေဇာနဲ႔ Publish တန္းလုပ္ ၊ ၿပန္ေတာင္ မစစ္အားပဲ မနက္ အလုပ္သြားရမယ္႔အေရးမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ ေပါ႔ ဆ မႈ<br />သက္သက္ပါ ။မနက္ ႏိုးေတာ႔ အလုပ္သြားခါနီးဖြင္႔ၾကည္႔ေတာ႔မွ ကၽြန္ေတာ္ ဆံပင္ေထာင္သြားပါတယ္ ။အဓိက ကေတာ႔<br />ဟန္နီ႔ စာသား ဟန္နီ႔ နာမည္တပ္မထားပဲ ယူသံုး သလို ၿဖစ္ေနတာပါပဲ ။ Comment ေတြလည္းတက္ေနပါတယ္။<br />CboX မွာ စာတစ္ေစာင္လည္း အသင္႔ၾကိဳေနပါတယ္ ။<br />ဆိုေတာ႔ကာ အလုပ္ခ်ိန္လည္းနီး ဘာမွ လုပ္မရတဲ႔ အေၿခအေနပါ ။အဲဒီေတာ႔ Cbox မွာ ေတာင္းပန္စာ အၿမန္ေရး<br />အလုပ္ကို ေၿပးရေလ သတည္းေပါ႔ ။အခု ၿပန္ေရာက္ေရာက္ၿခင္း ဒီေတာင္းပန္စာ ကိုတင္ပါတယ္။<br />က်ိန္းေသတာကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္တဲ႔ စာသားေတြကို ေပါ႔ေပါ႕ ဆဆ ကိုင္တြယ္မိတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ <br />အၿပစ္ သက္သက္ သာၿဖစ္ပါတယ္။မူရင္းကဗ်ာအတိုင္း အၿဖစ္အပ်က္က “ေနာက္သလိုၿဖစ္ေနၿပီ” ေပါ႕ ။<br />ဟန္နီ႕ ရဲ႕ မူရင္း “ေနာက္သလိုၿဖစ္ေနၿပီ” ကဗ်ာ ကို ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ႔ <br /><a href="http://thinkinghoney.blogspot.com/2008/12/blog-post_13.html">http://thinkinghoney.blogspot.com/2008/12/blog-post_13.html </a>မွာ႐ွိပါတယ္ ။<br /><a href="http://emayar.blogspot.com">www.emayarblogspot.com </a>ရဲ႕ Side bar မွာလည္း လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္လေလာက္ကတည္းက သူ ၾကိဳက္တယ္ ဆိုၿပီး<br />တင္ထားပါတယ္ ။အၿဖစ္အပ်က္အားလံုး အတြက္ ဒီပို႔စ္နဲ႔ေတာင္းပန္ပါေၾကာင္း ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-145824484949943464?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-77335083245249970522009-07-02T01:12:00.005+04:002009-07-02T07:53:21.680+04:00ၿဖစ္မလာၿခင္းေတြ ရင္႔မွည္႔တဲ႔အခါ<br />ဘာကိုရိပ္သိမ္းၾကဦးမွာလဲ ။<br />(ဟန္နီ)<br /><br />စိတ္ကူးေတြ ေၿခြေၿခြခ် ေနရတာကိုက<br />စိတ္ကူးနဲ႔တင္ ေမာမယ္ ။<br /><br />ဒီအတိုင္းပဲ<br />ထားခဲ႔လိုက္စို႔ရယ္ ။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-7733508324524997052?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-59344104016660371752009-06-28T23:14:00.006+04:002010-01-21T02:16:49.602+04:00႐ွင္သန္ေနရမယ္႔ <br />အစာအိမ္ေဟာင္းေလာင္းေတြအတြက္<br />ကိုယ္က်င္႔တရား အေသတစ္ရံကို<br />ပန္းဖူးအတုေတြနဲ႔ မံ<br />ဖိနပ္လိုခ်ခင္း နင္းပစ္ခဲ႔ေပါ႔ ။<br /><br />ေရခံဖို႔ ႐ြာေပးရမယ္႔မိုးအတြက္<br />ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ပ်ိဳးၿပီးမွဆင္ရတဲ႔တိမ္<br />လာလမ္းကို သမင္လည္ၿပန္ခြင္႔<br />ေယာင္ေယာင္ေလးေတာင္ မရခဲ႔႐ွာဘူး ။<br /><br />သူလိုအပ္တာနဲ႔<br />ငါလိုအပ္တာၾကား<br />ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္က သူလိုငါလို<br />ေရာ႔ ပတၱၿမားဆို<br />ကဲ … ေရာ႔နဂါး ။<br /><br />ေၿဖေလ်ာ႔သြားတဲ႔<br />အရာေတြထဲ<br />ေပၚထြက္လာခဲ႔ လက္ႏွစ္ဖက္<br />တန္ေၾကးတပ္္ စကၠဴေတြ ဆုပ္ကိုင္လွ်က္<br />ည …. <br />အဆံုးထိ နက္ခဲ႔ရပံု ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-5934410401666037175?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-23520496520496362132009-06-24T23:32:00.003+04:002009-06-24T23:40:03.833+04:00<strong>အနာ (၁)</strong><br /><br />ကြဲသံ အက္သံေတြ<br />ၿမင္ေနရတယ္ ။<br /><br />နားေတြမွာ<br />နားေထာင္တတ္တဲ႔နားေတြထပ္႐ွိေသးရင္<br />ဒီလိုပဲစာရင္းပိတ္လိုက္ပါေတာ႔ ။<br /><br />အဆင္မေၿပမႈမွာ<br />ဘာအေၾကာင္းနဲ႔မွ<br />အသံထက္ၿမန္ေနစရာမလို ။။<br /><br /><strong>အနာ (၂)</strong><br /><br />လႈပ္လႈပ္႐ွား႐ွား<br />သြားသြားလာလာနဲ႔ပါပဲ<br />ၾကာလာေတာ႔လည္း<br />သူ႔အိုးနဲ႔သူ႔ဆန္<br />သူ႔အံနဲ႔သူ ေနသားကိုက်လို႔ ။<br /><br />ရင္ရဲ႕ အစေနရာမွာပဲ<br />အၿပီးသတ္ထိ<br />တိုးတိုး တိတ္တိတ္ ၿမံဳသြားခဲ႔ပံု ။။<br /><br /><strong>အနာ (၃)</strong><br /><br />ၿမိဳ႕ၿပ ရဲ႕ လေရာင္က<br />လမ္းမေတြေပၚကို ယိုဖိတ္<br />ဖြင္႔ပိတ္ေနတဲ႔ေတြၾကယ္ေရာင္ေတြ<br />နိမိတ္ဖတ္ယူမရေအာင္႐ႈပ္ေထြးတဲ႔ည<br />ေသြးေအးေအးနဲ႔ပဲ<br />ဒီေဆာင္းက ႐ိုးတံေတြေဖ်ာက္ပစ္ခဲ႔ ။<br /><br />ကြယ္ဝွက္ၿခင္းရဲ႕ေနာက္မွာ<br />ဘာေတြမ်ား စြင္႔ကားဖူးပြင္႔လာမလဲ<br />ေမးခြန္းတစ္ခုနဲ႔<br />အေမ႔ ရဲ႕ေမတၱာၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ဓါးသြားေပၚပစ္တင္ခဲ႔တဲ႔<br />ေဟာဒီ လက္ႏွစ္ဖက္<br />ဘာကိုပဲစိုက္ပ်ိဳးစိုက္ပ်ိဳး မၿဖစ္ထြန္းေတာ႔ဘူး<br />ဘာကိုပဲအုပ္မိုးေပး အုပ္မိုးေပး အရိပ္မထင္ေတာ႔ဘူး<br />(အခုက်မွ)<br />ေႏြးေထြးခ်င္လိုက္တာ ေမေမရယ္ ။<br /><br />နာရီ မိနစ္ စကၠန္႔ ………….<br />ကၽြန္ေတာ္မီးေတြကို မွိတ္ပစ္လိုက္တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္က အေမွာင္နက္နက္ထဲမွာ ။။<br /><br /><strong>အနာ (၄)</strong><br /><br />လိုအပ္မယ္ဆို<br />ဘဝဆက္တိုင္း<br />ၾကြင္းက်န္ရစ္ေစေတာ႔ေလ ။<br /><br />ႏွလံုးသားက<br />ၿမွားတစ္စင္းရဲ႕ဝိေသသကို<br />က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကိုင္ၿမွင္႔တင္္သြားခဲ႔ ။<br /><br />တစ္ခါတစ္ရံ<br />ႏူးညံ႔သိမ္ေမြ႔စြာတိုးဝင္လာမႈဟာ<br />သိပ္ကို ၾကမ္း႐ွတယ္ ။။<br /><br /><strong>အနာ (၅)</strong><br /><br />အလြမ္းေတြေလ<br />ေၿခြေၿခြခ်ေနတာေတာင္<br />ဖူးလို႔ပြင္႔လို႔ေကာင္းေနတုန္း ။<br /><br />ေခၚစရာမလိုပဲ<br />ကိုင္းလံုးကၽြတ္လာေရာက္ေကြးက်<br />အိပ္မက္မွိန္မွိန္ေလး<br />ေဝးသြားတယ္ ။<br /><br />ေမွ်ာ္လင္႔ထားတိုင္း<br />ၿဖစ္မလာႏိုင္တာသိတယ္<br />ဒါေပမယ္႔<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြၿဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလို႔ေတာ႔<br />မေမွ်ာ္လင္႔ခ်င္႐ိုးအမွန္ ။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<br />(ေရးခဲ႔ ဖူးတဲ႔ အနာေဟာင္း ေတြ ကို ၿပန္စုစည္းလိုက္တာပါ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-2352049652049636213?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-37471019676179944282009-06-24T00:12:00.004+04:002009-06-24T00:33:35.689+04:00ေၿပာၿပဆိုလို႔<br />ေၿပာခဲ႔မိေပါ႔ ။<br /><br />တစ္ကိုယ္ေရ တစ္ကာယ<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြကို<br />ထမ္းထမ္းတင္<br />တစ္ေ႐ြ႕ ရ တစ္ေ႐ြ႕ <br />တစ္ေကြ႔ ၿပီး တစ္ေကြ႕<br />ေ႐ႊ႕… ခဲ႔… တယ္ ။<br /><br />ၿပန္အမ္း လို႔ရခဲ႔တဲ႔<br />အတိုအစ ရလဒ္ေတြအတြက္<br />ႏွလံုးသားဟာ<br />ပြန္းရာပဲ႔ရာ ေတြနဲ႔မွ<br />တကယ္႔ကို<br />ေနသားတစ္က် ။<br /><br />ဒါဟာ<br />ၿပဇာတ္ မဟုတ္ပါ<br />စစ္ပြဲ မဟုတ္ပါ<br />ေကာက္႐ိုးမီး မဟုတ္ပါ<br />စိတ္ နဲ႔ တစ္သားထဲ ထပ္တူက်<br />ရင္ထဲက အၿဖဴထည္သက္သက္ <br />႐ူးသြပ္႐ံုရယ္ပါ<br />ကဗ်ာ ။<br /><br />အနားနားၾကည္႔လိုက္ေတာ႔<br />နားေထာင္သူ တစ္ေယာက္မွ မ႐ွိေတာ႔ဘူး ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-3747101967617994428?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-43949091811486262582009-06-21T22:37:00.002+04:002009-06-21T22:40:48.599+04:00ငါ ၿဖတ္ကူးမယ္ဆိုေတာ႔မွ<br />နီနီၿပရမယ္႔ မီးပိြဳင္႔<br />က်န္းမာေရးကို ဂ႐ုစိုက္ပါ ။<br /><br />ထိခိုက္ၾကရမယ္ ဆိုေတာ႔ကာမွ<br />႐ွရာနည္းေစဖို႔ သက္သက္အတြက္<br />အေဆာင္ေတြ လက္ဖြဲ႔ေတြလည္း<br />အားမကိုးခ်င္ ။<br /><br />လူ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ<br />စကား သန္းေပါင္းမ်ားစြာ<br />မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္<br />မိုးခ်ဳပ္က မိုးလင္း<br />ေပ်ာ္သလို ပ်င္းၿပီး<br />ပ်င္းသလိုသာ ေပ်ာ္ခဲ႔ၾက ။<br /><br />ကမၻာၾကီးကို ခ်စ္တတ္ဖို႔<br />ငါတို႔ေတြ<br />(ကိုယ္႔ကိုယ္ကို) အရင္<br />ေသခ်ာစြာ ခ်စ္ၾကည္႔ရေအာင္ ။<br /><br />မနက္ခင္းလည္း<br />မနက္ခင္းအေလွ်ာက္<br />အဆင္ေၿပစြာ ႏိုးထလာၿပီ ဆိုတဲ႔ေနာက္ေတာ႔<br />ငါ႔ကို မႏိႈးၾကနဲ႔ေတာ႔ေပါ႔ကြယ္ ။။။<br /><br />အိုင္လြယ္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8123599602142058052-4394909181148626258?l=theserious99.blogspot.com' alt='' /></div>အိုင္လြယ္ပန္http://www.blogger.com/profile/09264734363337137131noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8123599602142058052.post-7821028288970400042009-06-18T01:17:00.006+04:002009-08-24T23:55:48.360+04:00ဒီေကာင္နဲ႔ မထင္မွတ္ပဲ အြန္လိုင္းမွာၿပန္ဆံုရေတာ႔ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္အံ႔ၾသသြားတယ္ …<br />ၾကာၿပီလို႔လဲ ေၿပာလို႔ရတယ္…မၾကာေသးဘူး လို႔လဲ ေၿပာလို႔ရတယ္ … လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ႏွစ္ခြဲေလာက္ကပါ ….<br />ကၽြန္ေတာ္ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ အလုပ္သြားလုပ္ရင္းဆံုခဲ႔ၾကတာ … ေတြ႔ခ်ိန္က တိုေတာင္းေပမယ္႔ ကဗ်ာ႐ူး<br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔လိုပဲကဗ်ာ႐ူး ဒီေကာင္နဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ၿခင္း ခင္မင္မႈက ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ေတြပမာ …<br />ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ညစ္ေနတဲ႔အခ်ိန္ စိတ္ေတြေလလြင္႔ေနတဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီေကာင္ကပါကိုယ္နဲ႔<br />လိုင္းတူ …. အဲဒီတုန္းက မူးေဖာ္မူးဖက္ ႐ူးေဖာ္႐ူးဖက္ေပါ႔ဗ်ာ …. အဲဒီအခိုက္အတန္႔မွာပဲ<br />ဒီေကာင္႔ဘဝမွာ အၾကီးမားဆံုး႐ံႈးမႈလို႔ေၿပာလို႔ရတဲ႔ ကိစၥတစ္ခုေပၚလာပါတယ္ … နဂိုကတည္းက <br />ခပ္နဲ႔နဲ႔ရယ္ နဲ႔ အဲသလိုလဲၿဖစ္ေရာ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲဗ်ာ ဘဝၾကီးက စုတ္ၿပတ္သတ္ေတာ႔တာေပါ႔ ….<br />အဲသမွာတင္ ဒီေကာင္႔ကိုၾကည္႔ၿပီး ကိုယ္ပါ ေလ … ကိုယ္ ေလ ေနတာၾကည္႔ၿပီး တစ္ခါ ဒီေကာင္က <br />တိုးတိုးၿပီး ေလ …တကယ္႔ကို ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ေဝေလေလေပါ႔ ….အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေလာက ဆိုတာမွာ<br />ေနစရာမေကာင္းေတာ႔ေလာက္ေအာင္ ေနစရာေနရာ မက်န္ေတာ႔ေလာက္ေအာင္ၿဖစ္ေနတဲ႔ ဒီေကာင္႔ကို<br />ၾကည္႔ၿပီး ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ စာတစ္ပုဒ္ ေရးၿဖစ္ပါတယ္ … ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ႔ဂ္ စေရးစကလည္း<br />အဲဒီ စာ တင္ခဲ႔ဖူးပါတယ္ … အဲဒီတုန္းက ဒီေကာင္႔ကို ၾကည္႔ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ပါ <br />စိတ္အေလၾကီးေလခဲ႔ ဖူးတယ္ဆိုပါေတာ႔ ….အတုိခ်ံဳးေၿပာရရင္ အဲဒီေနာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႔ ဒီေကာင္<br />အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ကြဲကြာ သြားခဲ႔ပါတယ္ … ေနာက္ အခုလက္႐ွိ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ႏိုင္ငံ<br />ကို ကၽြန္ေတာ္ေၿပာင္းေ႐ႊ႕ ၿဖစ္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွတ္မွတ္ရရ အြန္လိုင္းမွာ ဒီေကာင္နဲ႔<br />တစ္ခါပဲထပ္ေတြ႔ ခဲ႔ပါတယ္ ….ၿပီးေတာ႔ ဒီေကာင္လည္း လိုင္းမတက္ၿဖစ္ေတာ႔ တာနဲ႔ ဒီေကာင္႔ အေကာင္႔<br />လိပ္စာသာ ကၽြန္ေတာ္႔ ေမးလ္ မွာ ထီးထီးက်န္ခဲ႔ပါတယ္ … အခုေတာ႔ ဒီေကာင္နဲ႔ကၽြန္ေတာ္ မထင္မွတ္ပဲ<br />အြန္လိုင္းမွာၿပန္ေတြ႔တယ္ … အဓိကေၿပာခ်င္တာက တစ္ခ်ိန္တုန္းက စုတ္ၿပတ္လုလုၿဖစ္ေနတဲ႔ ဒီေကာင္႔<br />ဘဝက အခုေတာ႔ အရင္က သူမဟုတ္ေတာ႔တဲ႔အတိုင္း …. ဘဝၾကီးဟာ ဒီေကာင္႔အတြက္ အခုေတာ႔<br />စိုၿပည္လို႕ … (ဒီ ဖြ တဲ႔ စာသာ အခုဒီေကာင္ေတြ႔ အခု ခ်က္ခ်င္း ကၽြန္ေတာ္႐ွိတဲ႔ေနရာ လိုက္လာၿပီး<br />ဆဲ မလားပဲ :) ) … ဆိုေတာ႔ကာ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ကၽြန္ေတာ္ အခုလို သူ႔ဘဝ အဆင္ေၿပ ေနတာၿမင္<br />ရေတြ႔ရေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဝမ္းေၿမာက္မိတယ္ …အမွတ္တရ အေနနဲ႔ ေရးထားတဲ႔ စာပိုဒ္ေလးကို လည္းၿပန္<br />တင္လိုက္ပါတယ္ …တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဝမ္းနည္းမႈအထိမ္းအမွတ္ … အခု ဝမ္းသာမႈအထိမ္းအမွတ္ေပါ႔ ….<br />(P>S … ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အခုေတာ႔ သာယာေနၿပီဆိုတဲ႔ေကာင္! မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ မင္းလာဖတ္မိရင္<br />လည္း ငါတို႔ ေၿပာခဲ႔ဘူးသလို “အေပ်ာ္ေပါ႔ ” :) )<br /><br /><br /><strong>“ေရာင္နီမလာခဲ႔ေသာ ေကာင္းကင္ယံမ်ား ”</strong><br /><br /><br />ေခ်းေညွာ္အထပ္ထပ္နဲ�