ေရာင္နီမလာခဲ႔ေသာေကာင္းကင္ယံမ်ား

ေခ်းေညွာ္အထပ္ထပ္နဲ႔
ေ႐ြးခ်ယ္ခြင္႔မ႐ွိတဲ႔ၿဖစ္တည္မႈ
တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ေပါ႔
ဘဝေတြပါးလ်လာခဲ႔ xxxxxxxxxxxx

ဒီဘဝကို စေရာက္လာကတည္းကကၽြန္ေတာ္႔တို႔မွာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင္႔ဆိုတာပါမလာခဲ႔ဘူး………………
အစကေတာ႔ တကယ္႔ကိုဟုတ္မလိုလိုပါပဲ…………
သူတို႔ေတြ ေ႐ြးခ်ယ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ရဲ႕လမ္းက အေဆာင္အေယာင္ေတြ တလက္လက္နဲ႔…………..
ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ကို လွေပ႔ပေပ႔ဆိုတဲ႔ အေရာင္ေတြ ခ်ယ္ေပးၾကတယ္……………..
အရမ္းကိုေကာင္းမြန္လွပတဲ႔ နန္းေတာ္တစ္ခုထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ဘဝကိုပိတ္ေလွာင္
ေကာင္းမြန္လွပတဲ႔ တန္ေၾကးတစ္ခုကို တံဆိပ္ခပ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အဆင္႔ၿမင္႔ၿမင္႔ထားခဲ႔ၾကတယ္ေလ…
အခုေတာ႔ဗ်ာ……………………………
…………………………………
…………………………………………………

ကေလးမ်ားေၿပာေသာစကားအဆံုးတြင္ သူစဥ္းစားမိသည္……………………….
သူဒီကေလးမ်ားထက္အရင္ ဒီေနရာကိုေရာက္ခဲ႔ပါသည္………….
သူ႔ဘဝသည္လည္း ဒီကေလးမ်ားထက္အရင္ စုတ္ၿပတ္ပါးလ်ခဲ႔ရင္း ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္တစ္ခုကို
သူေစာင္႔စားေနရသည္…………..သူဒီကေလးမ်ားကို ႏွစ္သိမ္႔မႈတစ္ခုခုေပးခ်င္ပါသည္…………….
သို႔ေသာ္ ႏွစ္သိမ္႔မႈသည္ ႏွစ္သိမ္႔မႈသက္သက္မွလြဲၿပီး ဘာမွၿဖစ္မလာႏိုင္သည္ကိုလည္း
သူသိေနသည္………..သူ႔အာေခါင္ေတြေၿခာက္ကပ္ေနသည္……………

ေ႐ြးခ်ယ္ခြင္႔မ႐ွိေတာ႔ဘူးဆိုရင္လည္း ထားပါဗ်ာ……ေရာက္ေနတဲ႔ဘဝမွာ ေပ်ာ္သလိုေနဖို႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ၾကိဳးစားပါတယ္…….ဒါေပမယ္႔ဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြကေတာ႔ သူတို႔ေတြကို အခိုက္အတန္႔ေလးပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေမႊးၿမေစဖို႕
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာေတြကို အစြမ္းကုန္ပါးလ် ပြင္႔အာေပးပါတယ္………
သူတို႔ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ႐ွိတယ္လို႔ေတာင္ သေဘာမထားပဲ ႐ွိ႐ွိသမွ်
သူတို႔ရဲ႕ အညစ္အေၾကးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေခါင္းေပၚပံုခ်ၾကတယ္…….
ၿပီးရင္သူတို႔ ဘာမွမလုပ္ခဲ႔တဲ႔ မ်က္ႏွာေပးေတြနဲ႔ေလ…………………..

သူ ကေလးမ်ားအားၾကည္႔ၿပီး ရင္ထဲတြင္ စကားလံုးမ်ားၿဖင္႔ၿပည္႕လွ်ံေနပါသည္…………..
သို႔ေသာ္ ၿပင္ပတြင္မည္႔သည္႕စသားလံုးမွ် လွ်ံမက်လာႏိုင္ေအာင္ သူ႔ရင္ဘတ္မ်ား
တင္းၿပည္႔ ၾကပ္ခဲေနသည္…………….သူတို႔ကဲ႔သို႔ ဘဝေတြမည္မွ် ပါးလ်ခဲ႔ၿပီလဲ……
သူမသိပါ……သူကိုယ္တိုင္လဲ သူ႔ဘဝကို သူမုန္းေနပါသည္…………….
ထိုစဥ္မွာပဲ သူ႔ေခါင္းေပၚသို႔ အညစ္အေၾကးမ်ားက်လာၿပီး သူ႔ဘဝမွာ
ပါးလ်ေမွာင္မိုက္ သြားခဲ႔ၿပန္သည္……………………………

ထိုသို႔ၿဖင္႔ အိမ္သာထဲမွ “ပ႐ုပ္ခဲ” ေလးမ်ား၏စကားသံမ်ား ခဏတာတိတ္ဆိတ္သြားခဲ႔သည္………။။။

အိုင္လြယ္ပန္

5 comments:

honey said...

:(
very sorrowful
ပရုတ္ခဲလို႔ေျပာတာေတာင္ ရင္ထဲမွာဆို႔နင္႔သြားတယ္
ဘာေတြစဥ္းစားမိတယ္မဆိုႏိုင္ဘူး

အလကၤာ said...

Great Post!!! :)

Heartmuseum said...

ေခ်းေညွာ္အထပ္ထပ္နဲ႔
ေ႐ြးခ်ယ္ခြင္႔မ႐ွိတဲ႔ၿဖစ္တည္မႈ
တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ေပါ႔
ဘဝေတြပါးလ်လာခဲ႔ xxxxxxxxxxxx
“ပ႐ုပ္ခဲ” ေလးမ်ား၏စကားသံမ်ား ခဏတာတိတ္ဆိတ္သြားခဲ႔သည္………။။။
က်ဳပ္လဲ စိတ္ဓာတ္ေတြ လံုးပါးပါး လာတာ ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး......
ရွင္သန္ၿခင္းက အဓိပၸါယ္မဲ့လာသလိုပဲဗ်ာ။

Han Thit Nyeim said...

ကၽြန္ေတာ့္ဆရာတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတယ္...။
`ဘာျဖစ္တယ္၊ ဘယ္သူျဖစ္တယ္ဆိုတာ အေရးမႀကီးဘူးတဲ့။ သူဘယ္လို အသက္ရွင္ ေနထုိင္တယ္ဆိုတာ ကသာ အေရးႀကီးတာတဲ့´

အေတြးေလးက မိုက္တယ္ဗ်ာ။ အားေပးေနတယ္။

BLACK DREAM said...

မေရး မေရးနဲ႕ ေရးေတာ့လဲ လက္လန္တယ္ အေတြးေတြက...။