ထိုည သည္ ရက္ရာဇာ ႏွင္႔ ၿပႆဒါး အလံလုၾက ေသာ ညတစ္ည သာ ၿဖစ္သည္ ။
ၾကယ္မ်ား စံုလင္ေနသည္မွ လြဲ ၍ အရာအားလံုး ဘာမွ ထူးထူးၿခားၿခား မ႐ွိလွေသာ
ညလည္း ၿဖစ္ေပသည္ ။
သူ႔ ဂီတ ႏွင္႔ သူ လင္းလက္ေနေသာ ၾကယ္မ်ား ကိုေငးကာ
ကိုယ္႔ ကိုယ္ကို ခလုပ္ ဖြင္႔ ခ် လိုက္ မိ သည္ ...။
လူသံေတြ ၿငိမ္သက္သြားတဲ႔ လမ္းၾကားေလးထဲ xxx ညက တစ္ၿဖည္းၿဖည္းေအးလာ xxx
ေႏြရာသီ စိတ္ကူး မ်ားထဲ လြမ္းေမာရင္းနဲ႔ ငါဟာေမ်ာပါ xxxxxx
( ထူးအိမ္သင္ )အေဝးမွာ ႏွင္းေတြ ႐ိႈက္သံ သဲ႔သဲ႔ ၾကားလိုက္ရေပါ႔ ။
ေဆာင္းဖြဲဖြဲ ၾကား စိတ္ကူးေတြက ေႏြရာသီဆန္လိုက္တာ ။
အလင္းက်ဲ ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔
တစ္ေနရာစာေလး
တြဲလဲခို ၿမက္ဖ်ားႏွင္းစက္
ေကာင္းကင္ရဲ႕ ၿဖန္႔ခ်ထားတဲ႔ရင္ထဲ
ဂမၻီရ အိပ္မက္အေသ
မယံုၾကည္စရာေတြ ႐ွိေသးေၾကာင္း
ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ ..။သီခ်င္းသံ မ်ားႏွင္႔ အတူ ရထားတစ္စင္း ထြက္ခြာသြား ေလတယ္ ။
ၿပန္ လည္ကာ စီးမလာေတာ႔ မယ္႔ ၿမစ္တစ္စင္း ရဲ႕ ကၾကိဳးမွာ အိပ္မက္ အေသေတြ ကပ္ပါသြားေပါ႔ ။
ၿဖန္႔တန္း ေတာင္းခံရန္ လက္တစ္စံု အတြက္ ဥၾသ ဆြဲသံ ေရာက္မလာေသးဘူး ။
ေရာက္ .. မ ... လာ ... ေသး ... ဘူး .....။
သားသည္ မိခင္ အေမ ရဲ႕ အေမ ေတြ အားလံုး xxxx သားသည္မိခင္ အေမ ရဲ႕ အေမ ေတြ အားလံုး xxx
ဘယ္ လို ေၿပာရမလဲ xxx သားနဲ႔ အေမ႔ရဲ႕ ၾကားက ေန႔အေသ ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို xxxx
အေမ ေရ ႐ွင္းမၿပဝံ႕ ဘူး xxxxxxx
( အယ္ေနာင္း )ဘဝ မွာ ဆူးေတြ မ်ားခဲ႔ေပါ႔ …။
ဆူးတစ္ခါ နင္းမိတိုင္း အမိတစ္ခါ တ ပါရေစ … ေမေမ ။
ဒါ ဟာ လူသားဆန္ေၾကာင္း ေမြးရာပါ သက္ေသ တစ္ရပ္ၿဖစ္တယ္ ။
အေမ႔ ရဲ႕ ေအးၿမတဲ႔ ရင္ခြင္ထဲ အေခ်ာ႔ အၿမဴ အပြတ္အသပ္ ခံခ်င္ေနတဲ႔ ေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္လို
ေခါင္းဝင္ တိုးေခြ႕ လိုက္ခ်င္တာ ၿဖစ္တယ္ ။ကိုယ္႔အနာ ေတြ အတြက္ ကိုယ္ ၿပန္လည္ ေခၽြးသိပ္ အားယူ
ပစ္လိုက္တာၿဖစ္တယ္ ။
အထိုထို ေသာ အေၾကာင္း တို႔၏ ႐ိုးသားမွန္ကန္ေသာ သစၥာ တရားမ်ားေၾကာင္႔
ေမေမ ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္႐ႊင္ ေအးၿမ ပါေစသား … ။
ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ည xxx အေဝးအိမ္ကိုလြမ္းတယ္ xxx ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ည xxx ခရီးမိုင္ေတြၿခားစဥ္ xxxx
ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေရးၿခစ္ထားတဲ႔ ေန႔ေတြလည္း xxx ေက်ာ္လြန္သြားခဲ႔ရင္ xxxx ဒို႔ ၿပန္ဆံုဦးမယ္ xxx
(ထူးအိမ္သင္ )ည ဟာ ၾကယ္ ေတြ ႏွင္႔ တစ္ေသြးတစ္ေမြး နွင္႔ လက္စို ေနခဲ႔ ။
အလြမ္းမ်ား မွာ ပူေလာင္ၿပင္းထန္လ်ွက္ ။ ဒီဂရီ ကို တိုင္းတာၿခင္းအားၿဖင္႔ အလြမ္းမ်ားကို
မေစာ္ကားလိုေတာ႔ပါ ။သေဘာ႐ွိ မီးကုန္ ယမ္းကုန္သာ လြမ္းၾကပါေစေတာ႔ ။လြမ္းဆြတ္ၿခင္း ဆိုတဲ႔
အေၿခအေန တစ္ရပ္ ကို တစ္သက္တာပိုင္ဆိုင္ထား ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က
အာမခံခ်က္ တစ္လံုးတစ္ပါဒ ေလာက္ လာေပးအပ္ထားလို႔လဲ ။ဒီေတာ႔ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ၿခစ္မိ ႐ွမိထားတဲ႔
ေန႔ေတြ မေက်ာ္လြန္ခင္ ၊ အေဝး က အိမ္ ႏွင္႔ ၿပန္လည္ မထိေတြ႔ ေသးခင္ ၊လြမ္းဆြတ္ခြင္႔ နကၡတ္ၾကဳံေတြ႔
တုန္း အခိုက္အတန္႔ ေလး …။
အဲဒီ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာေပါ႔ ။
အလြမ္းေတြကို ၿဖန္႔ က်ဲ ထားလိုက္ေတာ႔ရဲ႕ ။
ၾကယ္ ေတြ နဲ႔ အၿပိဳင္ …။
ခြာရာေတြ နာက်င္ပါေစ ခံႏိုင္ရည္ေမြးထား xxx အတံု႕ အလွည္႔မ်ားတဲ႔ ဒီၿမိဳ႕ထဲ xxx
အမဲလိုက္အက စင္ၿမင္႔ထက္က ႐ံႈးတဲ႔ လူ လဲက်မယ္ xxx အမဲလိုက္အက ခြန္အား႐ွိမွ
ဆု တံဆိပ္ေတြ ရလိမ္႔မယ္ xxxxx
( ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ / ေလးၿဖဴ )ရ သေလာက္ေတာ႔ လႈပ္ခဲ႔ မိေပါ႔ ။ လႈပ္ သေလာက္လည္း ၿမဳပ္ခဲ႔ ေပါ႔ ။
ေလာက .. ႏြံ …။
ကိုယ္မစားရင္ သူမ်ား အစားခံရမယ္ဆိုတဲ႔ ေတာနက္ၾကီးထဲ တပ္မက္မႈေတြ သိပ္ထည္႔ ။
ပူေလာင္မႈေတြ သိပ္ထည္႔ ။မသိ နားမလည္ၿခင္းေတြ သိပ္ထည္႔ ။ သိနားလည္ သေယာင္ေယာင္ေတြ
သိပ္ထည္႔ ။ ဆုတံဆိပ္မ်ား ရဲ႕ အဆံုးသတ္ဟာ ဘာလဲ ။ခ် နင္းထားတဲ႔ သားေကာင္တစ္ေကာင္
ေပၚက ေၿခေထာက္တစ္ဖက္လား …။ခ်ိတ္ဆြဲခံထားရတဲ႔ နံရံ တစ္ခု ရဲ႕ စိတ္ၾကီးဝင္ ေပ်ာ္ေမြ႔ၿခင္းလား ။
ပါးစပ္ဖ်ားေတြ ရဲ႕ အေရာင္းရဆံုး ေစ်းကြက္တစ္ခုလား ။အေၿဖ သိလွ်က္နဲ႔ မေၿဖ ခ်င္တဲ႔ ေမးခြန္းေတြ
ဘဝမွာ မ်ားခဲ႔တယ္ ။
ဒီကမၻာ ကို ဗင္းဆန္႔ အဆံုးထိ ခ်စ္ေသာ္လည္း xxx အားလံုး နားမလည္ခဲ႔ xxx
ဒုကၡ နဲ႔ တုန္႔ၿပန္ၿခင္းသာ ရသြားခဲ႔ xxx ဒီလို ရက္စက္ခဲ႔ ၿခင္း ကိုၿပန္ၿပီး xxx
အမွန္တရားအတြက္ ဘဝ ကိုၿပန္ၿပီး စေတးသြား ႐ွာရင္း xxx ခြင္႔လႊတ္ခဲ႔ေလတယ္ xxx
( ထူးအိမ္သင္ )ကမၻာ ၾကီးအတြက္ ကိုယ္႔ ႐ူးသြပ္မႈ ကိုကိုယ္ တစ္ဘဝလံုးစာ အေရာင္ တင္ေပးခဲ႔ သူေတြ ဒု နဲ႔ ေဒး ။
တန္ဖိုး ဆိုတဲ႔ ေဝါဟာရ ကေတာ႔ အေတာ္ေရပန္းစား ေနရဲ႕ ။
လူ ေတြရဲ႕ အဇၨဳတၱ မွာ ပဲ အေရာင္မွိန္ တတ္သလိုအေရာင္လည္း ေတာက္ပ တတ္လြန္းေနၿပန္ပါေရာ ။
တပ္မက္ၿခင္းဆိုတာ ဘယ္ႏွစ္ရက္ တာ ဆက္လက္ေတာက္ေလာင္ေနဦးမယ္႔ မီးညြန္႔လဲ… ။
ဘယ္ေလာက္ မ်ား အေၿပာင္းအလဲ ၿမန္တတ္တဲ႔ မီးညြန္႔လဲ …။
သတိရ မွ ထထအေသြး ခံရတဲ႔ ဓါး တစ္ေခ်ာင္း လိုမ်ိဳး ထက္တစ္လွည္႔ တံုးတစ္လွည္႔ ၿဖစ္ခံေနရ တဲ႔
ေလာကမွာေသလြန္ ၿပီးတဲ႔ အခါမွ တစ္သသ ၿဖစ္က်န္ခဲ႔တဲ႔ လူေပါင္းမ်ားစြာ ႐ွိခဲ႔ၾကတယ္ ။
ေသလြန္ ၿပီးမွ အေမ႔ ခံ သြားၾကရ တဲ႔ လူေပါင္းမ်ား စြာ လည္း ႐ွိ ခဲ႔ ၾကေပါ႔ ။
တန္ဖိုး ဆိုတာ ကေတာ႔ တန္ဖိုးထားၿခင္း ဆိုတာနဲ႔ ပဲ သက္ဆိုင္ခဲ႔ပါတယ္ … ။
လူဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ အသက္႐ွင္မလဲ xxx ဘယ္ေလာက္ အမ်ားဆံုးရႏိုင္မလဲ xxx အခုရထားတဲ႔
ေလာကစည္းစိမ္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာၿမဲမလဲ xxx လူဟာ ေလာဘတရားနဲ႔ ငရဲ လမ္းသြားတဲ႔ xxx
ဒုကၡ ယက္ေကာင္မ်ား xxx အတိတ္ အနာဂတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္မွာ တင္တိမ္ေရာင္႔ရဲၾက xxxx
(အ႐ိုး / ဒီရာမိုရ္ )ပိတ္ကား အဖြင္႔ႏွင္႔ အပိတ္ အၾကား အခ်ိန္မွာ ၾကာသည္ဆို႐ံု ေလးပင္ ၿဖစ္ပါသည္ ။
ထိုၾကားကာလ တြင္ လူးရင္းလြန္႔ရင္း လႈပ္ရင္း ၿမဳပ္ရင္း နဲ႔ပင္ လက္သည္ ဆို႐ံုမွ်ေသာ
အလင္းေရာင္ တစ္ခ်က္ ကေလး အလက္ ကို ႐ွာေဖြ ခဲ႔မိသည္ ။
သီၾကိဳးၿပတ္ ခေရပြင္႔မ်ား
ေဆာင္းဖြဲဖြဲ ေက်ာကုန္းထက္ ေႏြလို မီးလို
အၿမင္အာ႐ံု နဲ႔ ကမၻာ ၊ ဝင္သက္ နဲ႔ ထြက္သက္
စိတ္ရဲ႕ အရင္းပိုင္း နက္နက္ထံသို႔
၁.. ၂ … ၃ … ၁၀ … ၂၀ ..၅၀ … ….၁၀၀ ……..
ေအးစက္စက္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားတစ္စံု
ထံုထံု က်င္က်င္ တိုးတိုး ဖြဖြ
ည …။ကိုယ္႔ကိုယ္ကို “ေထာက္” ကနဲ ခလုပ္ပိတ္ခ်လိုက္သည္ ႏွင္႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ပ်ံ႕လြင္႔ေနေသာ
သီခ်င္းသံမ်ား စာသားမ်ား အားလံုးေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါသည္။
တိတ္ ဆိတ္ ၿငိမ္ သက္ စြာ … ။
အ ရာ အား လံုး တိတ္ ဆိတ္ ၿငိမ္ သက္ စြာ …. ။
တိတ္ဆိတ္ၿခင္းသည္ပင္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဟု ဆိုၾကပါစို႔ ။
သီ ဆိုရန္ ႏွင္႔ နားေထာင္ရန္ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနေသာ ႏွလံုးသား တစ္စံုသာ လိုပါသည္ ။
အိုင္လြယ္ပန္
( ေရးၿဖစ္ေအာင္ TAG ေသာ
အစ္ကိုေဆာင္းယြန္း ကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါသည္ )
