ေမ႔လြယ္ေပ်ာက္လြယ္

ပန္းပြင္႔ဖို႔ ကူးခဲ႔ရတဲ႔
ဝတ္မႈန္ေတြ
တဒဂၤ ကို ေခ်ာ႔သိပ္ဖို႔ခက္ ။

ၿပင္ဆင္ရင္းစြဲ နကၡတ္ေတြၾကား
ေရးေရးေလး ၿမင္တဲ႔ နိမိတ္
ယုန္လိုလို ေၾကာင္လိုလို
တစ္ထင္စာ ရင္ခုန္မိခ်ိန္
ကိုယ္ထမ္းထားရတာထက္
ဘယ္အရာကမ်ား ပိုေလးခဲ႔ဖူးပါသလဲ ။

ဆုေတာင္းမႈမ်ား
ၿဖစ္ေလရာ ဘဝဆက္တိုင္း
လာၿခင္း ေကာင္းေစဖို႔
ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေန
အဲသလိုမ်ိဳး
မိုးရိပ္ေတြမ်ား ဆင္ၿပီဆို
တစ္ခြင္လံုးညံ
ဖား ေအာ္သံေတြ ။

မိုင္ႏႈန္း ဘယ္ေလာက္
ၿပင္းအား ဘယ္ေလာက္
ပ်က္သုဥ္းၿခင္း ဘယ္ေလာက္
ေႏြေခါင္ေခါင္ မိုးၾကိဳးပစ္ခ်လိုက္သလိုမ်ိဳး
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ နာ ... ဖ်ား ... ခဲ႔
ခုႏွစ္ရက္ အေပါင္း ခုႏွစ္ရက္ ။

ၿပီးသြားပါၿပီ
အခုေတာ႔လည္း
အၿဖစ္အပ်က္ဟာ အၿဖစ္အပ်က္
မဟုတ္ခဲ႔သလိုမ်ိဳး
အားလံုးဟာ
ေမ႔လြယ္ေပ်ာက္လြယ္ ..။

အိုင္လြယ္ပန္

5 comments:

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ကဗ်ာေလးကို ႏွစ္သက္စြာခံစားသြားတယ္ ညီေရ႕
မေရာက္ၿဖစ္တာၾကာသြားတယ္... ခြင့္လႊတ္

MANORHARY said...

တကယ္တမ္းက်ေတာ့
အရာအားလံုးဟာ
ေမ့လြယ္ေပ်ာက္လြယ္မွ
မဟုတ္ႏိုင္ခ့ဲပဲ .....

ေႏြဆူးလကၤာ said...

တခါတခါ အဲဒီ ေမ့လြယ္ေပ်ာက္လြယ္ေလးေတြကိုပဲ တမ္းတစြာ ေရရြတ္မိေနတယ္။

မယ္ကိုး said...

အဲဒီလို ေမ႔ခ်င္တယ္ ...
ေကာင္းေသာေန႔ပါရွင္ :)

လင္းဒီပ said...

တကယ္ေတာ့လည္း
ဘဝၾကီးတစ္ခုလံုးက ေမ့လြယ္ေပ်ာက္လြယ္...

(btw ေနာက္က တိမ္ေတြ ေရြ႕ေနေတာ့ ေလထဲမွာ ကဗ်ာဖတ္ေနရတဲ့ အတုိင္းပဲဗ်..:P)