“ ဒီမိုးက ရြာကိုရြာမွာပါ ”

မဲေမွာင္ေနတဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ထဲ စိတ္ဆႏၵေတြကို အဆံုးထိပစ္ထည္႔လိုက္
အေတြးကိုလႊတ္တင္လိုက္ရလို႔ အိပ္ကပ္ကထပ္မံၿပီး ပါးမသြားဘူး
တစ္နဲ႔တစ္ေပါင္းလို႔ ႏွစ္ရခဲ႔ၿပီးကာမွ တစ္ၿပန္ႏႈတ္ခံလိုက္ရတယ္
တစ္ဟာတစ္ပဲ အေပ်ာ္ၾကီးပဲဆိုပ်င္းေနမယ္ တစ္လွည္႔ေလာက္ငိုၾကည္႔
ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေလးနဲ႔ ခ်ိဳၿမိန္ဖူးတဲ႔ ပါးၿပင္တစ္ခုဟာ လက္ဝါးၿပင္းၿပင္းေလးအတြက္လည္း
မ .. ယိုင္ .. နဲ႔ .. ေၾကး ..
ကိုယ္႔အထင္ေလးနဲ႔ကိုယ္ ေမွ်ာ္ေနရတာကိုက ေပ်ာ္သလိုလို
“ မိုးရြာရင္ မိုးေရခ်ိဳးမယ္ … မိုးရြာရင္ မိုးေရခ်ိဳးမယ္ ’’
ေသြးေအးေအးနဲ႔ ဆိုတဲဲ႔ေတးမို႔ ေသြးေအးေအးနဲ႔ပဲ နားဆင္ပါ
ငါဟာ ..
ကန္႔လန္႔ကာပြင္႔မလာခင္ ကိုယ္႔အရသာေလးနဲ႔ကိုယ္ ေစာင္႔ဆိုင္းေနသူ ။

အိုင္လြယ္ပန္

“ သံေယာဇဥ္”

မၿပတ္ေတာက္ႏိုင္တဲ႔ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို
လြမ္းေမာတသစြာ ေငးမိေနသူဟာ
ငါပါ ...။

လက္႐ွိ အဆိုးေတြ ၾကံဳေတြ႕ေနတာဟာ
တစ္ခ်ိန္က်ရင္
အေကာင္းေတြ ၾကံဳေတြ႕လာႏိုင္ဖို႔ ခ်န္ေပးထားတဲ႔ကြက္လပ္
အဲသလို … ေၿဖေတြးခဲ႔ ။

တကယ္႔ တကယ္တမ္းမွာေတာ႔
အသက္ဝဝ႐ႈလိုက္တဲ႔ ေၿဖသိမ္႔ၿခင္းဟာ …
ညွိမရႏိုင္တဲ႔ နားလည္မႈေတြကို ၿပန္လည္ေကာက္ယူဖို႔
ေဝးကြာၿခင္း ပင္လယ္ဝဲကေတာ႔ထဲကို သူရဲေကာင္းဆန္စြာ
ဦးစိုက္ဆင္းသြားခဲ႔ပါၿပီ ။

ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခြင္လံုး အံု႔မႈိင္းမဲေမွာင္
ဆိုလိုတာက …
ေပ်ာ္ခြင္႔ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ ရာႏႈန္းၿပည္႔ ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးသလို
အခု … ေဆြးခြင္႔ရေတာ႔လည္း ရာႏႈန္းၿပည္႔
ေဆြး … တယ္ ။


အိုင္လြယ္ပန္

အေတြး

ရတာမလို လိုတာမရတဲ႔
စိုင္ေကာ္လို႔ ၿခံဳေပၚေရာက္ရင္ေတာင္ ေ႐ွာ႔ခ္ နည္းနည္းေတာ႔႐ွိတာပဲ
(ဥပမာ … အသက္ပါမလာတာတို႔ ဘာတို႔ေပါ႔)
ခေရပင္ေအာက္ ခေရပြင္႔ကို အငမ္းမရ ႐ိႈက္နမ္းေနသူဟာ
ေၿခေထာက္က ခေရပြင္႔ေတြ နင္းထားတယ္
ခေရေတြကေတာ႔ …
တ .. ဖြဲ .. ဖြဲ .. ေၾကြ .. စဲ .. ေၾကြ .. ၿမဲ
“ လိုအပ္သည္မ်ားကို ထင္သာၿမင္သာ႐ွိေစရန္
မလိုအပ္သည္မ်ားကို ဖ်တ္ပစ္ပါ ”
သြားၿပီ …
ဒီစကားထဲမွာ တစ္ခုခုေတာ႔ ေသသြားၿပီ
ထပ္ေၿပာၿပန္တယ္ …
“ မွန္ေတာ႔မွန္တယ္ ဒါေပမယ္႔ နည္းနည္းမွားေနေသးတယ္ ”
ေဟာဗ်ာ … ဘယ္လိုၾကီးတုန္း
“ မွန္ရင္မမွားနဲ႔ မွားရင္မမွန္နဲ႔ေလ ”
စိတ္ထဲကေန ၾကိတ္ေအာ္ပစ္လိုက္တယ္
သံသရာအေၾကြးဟာ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး
ပဲ႔တင္သံဟာ ေနရာတိုင္းမွာၾကားေနရတယ္
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဖတ္ၿပီး ခ်မိလိုက္တဲ႔ သက္ၿပင္းအေၾကာင္း
ေသခ်ာစြာ ႐ွင္းၿပဖို႔ လိုပါသလား
လိုအပ္ေနတဲ႔ နားလည္မႈတစ္ခုကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားမလည္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး
ေကာင္မေလးေရ …
တစ္ခုေတာ႔ … ေသခ်ာတယ္
နင္႔ေဘးမွာ ငါ မ႐ွိခဲ႔ပါဘူးဆိုတဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္တိုင္း … အခ်ိန္တိုင္း
ငါ႔ေဘးမွာလည္း နင္မ႐ွိခဲ႔ပါဘူး
အဲသလိုနဲ႔ …
ရပ္ေစာင္႔ေနသူေတြရဲ႕ နားလည္မႈကို
ဘယ္လိုမွ ႐ွာမရေတာ႔တဲ႔အဆံုးမွာ မီးပိြဳင္႔ဟာ
(ႏွစ္ဘက္စလံုးကို)
မီးစိမ္း ၿပပစ္လိုက္ေတာ႔တယ္
……………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………….
ႏွစ္သိမ္႔႐ုံ သက္သက္နဲ႔ေတာ႔ မႏွစ္သိမ္႔ၾကပါနဲ႔ေတာ႔ကြယ္
ဘာဆိုဘာမွ မက်န္ေတာ႔လို႔ ညစ္ေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္ကို
ညစ္မေနပါနဲ႔ကြာ ဆိုေတာ႔
သူ႔မွာ ႐ွိစုမဲ႔စု ညစ္ေနတာေလးေတာင္ လစ္သြားရမယ္႔ ကိန္းပဲ
အေတြး …
ေတြးတယ္ …
က… ေလး … အ … ေတြး
အဲဒီ … ကေလးအေတြးကို လူၾကီးတစ္ေယာက္ေတြးရင္ေရာ
ကေလးအေတြးဟာ လူၾကီးကို မွီၿပီး ရာထူးတက္သြားလား
လူၾကီးအေတြးၿဖစ္သြားပါ႔မလား
အေတြး …
ေတြးတယ္ ။


အိုင္လြယ္ပန္

“ တိုးတက္မႈေတြထဲက အစစ္အမွန္ ႐ိုးသားၿခင္းရဲ႕ ၿမဳပ္တစ္ဝက္ ေပၚတစ္ဝက္ ယဥ္ေက်းမႈ ”

အသံမ်ား အားေကာင္းေသာအရပ္၌ လြတ္လပ္စြာနီးပါး သံုးစြဲခြင္႔႐ွိလာေသာ
(စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္)
တဆိတ္႐ွိ ထထၿမည္ေနေသာ အခ်က္ေပးသံပတ္သံမ်ား လြန္းထိုးလႈပ္ခတ္
(အေကာင္းဘက္မွေတြးလွ်င္)
ေခာတ္၏ၿဖစ္ပ်က္ပံုမ်ားအား ေခာတ္ႏွင္႔တေၿပးညီ လြယ္ကူၿမန္ဆန္စြာထိေတြ႔လာႏိုင္
(သို႔ေသာ္ၿငားလည္း)
“ မိမိ ယေန႔ ေခါင္းကိုက္ၿခင္းသည္ သာမန္ထက္ထူးကဲလွစြာ ႐ွိေပသည္ ”
(အဘယ္႔ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္)
“ ယေန႔မိမိကိုက္ေသာေခါင္းသည္ ယမန္ေန႔မ်ားက ကိုက္ေသာေခါင္း မဟုတ္ေခ်သည္တကား ”
(အေၾကာင္းမွာ)
ၿမစ္ေရသည္ ႏွစ္ခါၿပန္ခ်ိဳး၍ မရသကဲ႔သို႔ ေခါင္းဟူသည္လည္း
(မေန႔ကေခါင္း ႏွင္႔ ယေန႔ေခါင္းတို႔ )
မတူညီေၾကာင္း သတိခ်ပ္ေစခ်င္သည္ ဟူ၍ မည္သို႔ေၿပာရေလမည္ မသိေသာ
(ေစတနာ အတိတို႔)
ေခာတ္၏ စီးေမ်ာမႈထဲတြင္ ဟီးဟီးဟားဟားႏွင္႔ေရတြက္မရစြာ ေပၚထြန္းလာ
(ဘာရယ္ညာရယ္မသိ)
အဆိုပါၿဖစ္ရပ္အား ေထာက္ခံပါသည္ ဆိုေသာေလတိုက္ႏႈန္းမ်ားၿမင္႔တက္
( စေတြ႔လိုက္သည္ႏွင္္႔)
ေကာက္ကာငင္ကာ ေခာတ္မွီေစရန္သက္သက္ အေၿပးအလႊားလိုက္လံေအာ္ဟစ္
(ေမ႔လြယ္ေပ်ာက္လြယ္)
အလကားမတ္တင္း ေမြးယူလိုက္ေသာ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္မ်ား ေဖာသီစြာ
(ေၿပာရရင္ … တကယ္တမ္းေတာ႔)
တစ္စစ္စစ္နာေနေသာ ရင္ဘတ္ၾကီးကို ပုတ္ပုတ္ၿပရင္း
(ယံုၾကည္ရဲရင္႔စြာ)
ကိုယ္႔အမွန္တရားအတြက္ ကိုယ္႔ေခါင္းကိုထိုးေပးလိုက္တဲ႔သူမ်ား ႐ွားပါးၿခင္း (ဝါ)
( ကိုယ္တိုင္တစ္ခ်က္မွ မလႈပ္ဘဲႏွင္႔ … ဟုတ္ေသာ္႐ွိမဟုတ္ေသာ္႐ွိ)
ထိုသို႔ … ေခါင္းထိုးေပးလိုက္ရသူမ်ားအား ရက္ေရာစြာလက္ခုပ္တီးအားေပးၿခင္းမ်ားဟာ
(“တူတူေရ” ဆိုလွ်င္ … “ဝါး” ဆိုသကဲ႔သို႔ )
မလုပ္လိုက္ရမ႐ွိ မၿဖစ္ေလေအာင္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ၿဖစ္ေပၚလာ
(လွပကြန္႔ၿမဴး သဒၶါတရားထက္သန္စြာ)
ေဖာေဖာသီသီ တစ္ေယာက္နားမွ တစ္ေယာက္နားသို႔ သတင္းေကာင္းပါးေပးၿခင္းမ်ား
(ေတာင္ပံုယာပံု)
ဖ်ပ္ကနဲေတြ႔ၿမင္လိုက္သည္ႏွင္႔ ဖမ္း၍ ႏွစ္သက္ပစ္လိုက္သည္က အရင္
(ေနာက္မွ)
တင္ၿပထားေသာအေၾကာင္းအရာကို ေသခ်ာစြာ (သို႔) ၿပီးၿပီးေရာ လိုက္လံစမ္းစစ္ေလ႔လာမႈမ်ား
(အားေကာင္းလာၿပီး)
အေပ်ာ္ပါဆိုေသာ အဝန္းအဝိုင္းထဲတြင္ အေပ်ာ္သည္ ေပ်ာ္ရင္းေပ်ာ္ရင္း
(တၿဖည္းၿဖည္း)
ေပ်ာ႔ၿပဲလာေၾကာင္း နားလည္လာခဲ႔လိုက္ရပါသၿဖင္႔
(မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္)
ေရာက္တတ္ရာရာ ၾကည္႔႐ႈေတြးေတာမႈသည္ အကာအကြယ္ယူမထားသူအဖို႔
(တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္း)
စိတ္က်န္းမာေရးကို လြယ္ကူစြာ ထိခိုက္ေစႏိုင္ေၾကာင္း ေသခ်ာခဲ႔ပါသည္ …။

အိုင္လြယ္ပန္

နံနက္ ၁၁ နာရီ ၊ ၅ မိနစ္ ၊ လွည္းတန္းလမ္းဆံု ၊ ၿပကြက္ဖန္တီးသူ Bomber သို႔ တစ္ဘက္သတ္ စကားစၿမည္

ခင္ဗ်ားဟာ ေယာက်္ားၿဖစ္သည္ၿဖစ္ေစ ၊ မိန္းမၿဖစ္သည္ၿဖစ္ေစ

ခင္ဗ်ားကို ခင္ဗ်ားဆိုတဲ႔ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ပဲ

ဒီစကားကို စလိုက္ၾကပါစို႔ ။


ဘယ္ အယူအဆ အေတြးအေခၚေတြကမ်ား

ခင္ဗ်ားကို အဆိပ္ခတ္လိုက္တာပါလဲ

ခင္ဗ်ားဟာ ဒုလႅဘတရားငါးပါးထဲက

အနည္းဆံုးတစ္ပါးေလာက္ကိုေတာ႔

ယမ္းနံ႔နံေနတဲ႔ မီးခိုးလံုးေတြထဲ ပစ္သြင္းခဲ႔တယ္ ။


ေလာေလာဆယ္ မီဒီယာေခာတ္မွာေတာ႔

ခင္ဗ်ားဟာ တစ္ခဏတာ

ဟိုးေလးတစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ၿဖစ္သြားၿပီ ။


ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ ဟာ ဘာလဲ …?

ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ေအာင္ၿမင္မႈဟာ ဘာလဲ …?

တစ္ဘ၀စာ ခင္ဗ်ား ဖ်ပ္ကနဲ ၿမင္မိလိုက္တဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အမွန္တရားလား …?

(ဒါမွမဟုတ္)

တည္ၿမဲတယ္ လို႔ ခင္ဗ်ား ယူဆမိလိုက္တဲ႔

တစ္ဘဝစာ လူေမႊးလူေတာင္ ေတာက္ေၿပာင္မႈလား …? ။


ခင္ဗ်ားမွားတယ္ …

(ခင္ဗ်ားဟာ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္း ဘယ္ဝါဒ ရဲ႕ သားေကာင္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္)

အၿပစ္မဲ႔ၿခင္းေတြကိုေတာ႔ ဓါးစာခံမလုပ္သင္႔ေပဘူး

ဖ်တ္လိုဖ်တ္ဆီး ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းၿပခ်က္ သက္သက္နဲ႔ တင္ဆို

အယုတၱ အနတၱေတြ ဟာ ခင္ဗ်ားကို အေဖေခၚလိမ္႔မယ္

ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ဆိုရင္ေကာ

ခင္ဗ်ားလိုပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္စက္လက္နဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္စံု ဟာ

အခု ေနဝင္သြားၿပီ

ကဲ .. တစ္ၿခားတစ္ဘက္ကေပါ႔ ..

တစ္ဘဝစာ အဖြင္႔ နဲ႔ အပိတ္ အဟ ေလးၾကား

ခင္ဗ်ား ရဲ႕ သာယာၿပည္႔စံု ၿခင္းကေကာ ဘယ္ေလာက္တာ

ၾကာၾကာခံႏိုင္မယ္႔ ဖေယာင္းတိုင္တစ္ေခ်ာင္းလဲ

ခင္ဗ်ားဟာ သိပ္ကိုမွားတယ္ ။


အခု ခင္ဗ်ားေခ်မြ လိုက္တာဟာ

ဒုလႅဘတစ္ခုရဲ႕ ၿဖစ္တည္မႈ သက္သက္တင္ မဟုတ္ဘူး

မိသားစုတစ္ခု ရဲ႕ အဓိက မ႑ိဳင္ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္

ေလာကအတြက္ သူစြမ္းသေလာက္ ၿဖည္႔စြက္ေပးေနတဲ႔

အုပ္တစ္ခ်ပ္ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္

ႏွလံုးသားတစ္စံု နဲ႔ ထပ္တူက်ေနတဲ႔

ေနာက္ထပ္ႏွလံုးသားတစ္စံု ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္ ။


ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္ ခင္ဗ်ားကေတာ႕

ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ဗ်ာပါဒ ေတြ နဲ႔ ဗ်ာပါရ ေပါင္းမ်ားစြာကို ေမြးဖြားပစ္လိုက္ၿပီ

ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ေၾကာင္႔ပဲ အေမွာင္ထဲမွာ ယက္ကန္ယက္ကန္ၿဖစ္ေနၿပီ

ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ား ရဲ႕ လုပ္ရပ္ နဲ႔ ခင္ဗ်ားသမိုင္းကို ခင္ဗ်ားေရးလိုက္ၿပီ ။


တစ္ခုေတာ႔ ေမးခ်င္တယ္

တစ္ပါးသူေတြအတြက္ ဘယာနကရသဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ အႏုပညာလား …?

လက္႐ွိဘဝဟာ တိုတယ္လို႔ ေၿပာၾကတယ္

ခင္ဗ်ားဟာ …

သံသရာ တစ္ေကြ႕ေကြ႕မွာ

ယမ္းနံ႔နံေနတဲ႔ မီးခိုးလံုးေတြထဲ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေညွာ္နံ႔ကို ခင္ဗ်ား ၿပန္လည္မရရွိေသးခင္

အ … ခိုက္ … အ … တန္႔ …။


အိုင္လြယ္ပန္

မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား ေပေတၿပီးေစာင္႔

ေနလံုးဟာ လမ္းမေပၚကိုထိုးဆင္းသြားၿပီ
“ေနာက္ဆံုးကား” … “ေနာက္ဆံုးကား”… ဆိုတဲ႔
ေအာ္ေခၚသံ အသစ္အသစ္ေတြ
ၾကားေနရတဲ႔သတင္းက မေကာင္းဘူး
တုတ္နဲ႔ထိုးမိတဲ႔ ပုရြက္ဆိတ္အံုလို
ဒေရာေသာပါး ကားေတြၾကားထဲ
ငါဟာ ….
မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား
ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။

အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ၿပန္ရမယ္
အိမ္ၿပန္ဖို႔ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ
ဆို … ေပ … မယ္႔
လြယ္ကူသက္သာေစေသာ လမ္းကိုလိုက္ဖို႔
စိတ္႐ွည္သည္းခံၿခင္းေတြ ႐ိုက္သြင္း
ဟုတ္ပါ႔မလား ဆိုတာကိုက ဟုတ္ေလာက္မယ္ ဟုတ္ေလာက္မယ္နဲ႔
(မွားခ်င္လည္းမွားေပါ႔)
ငါဟာ ….
မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား
ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။

မိုးရိပ္ေတြသမ္းလာၿပီ
ဘယ္ေတာ႔မွ အေကာင္းေၿပာမခံရဖူးတဲ႔
ညိဳ႕တိုင္းမ႐ြာၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ မိုးနဲ႕
မညိဳ႕ပဲ ႐ြာၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ မိုးတို႔ လည္ပင္းဖက္
အခ်င္းခ်င္း ေၾကကြဲမႈမ်ား ဖြင္႔ဟဖလွယ္စဥ္ အခိုက္အတန္႔
ငါဟာ ….
မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား
ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။

ေရခံေနတုန္း မိုးထပ္႐ြာတာကေတာ႔
မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲတာပဲ
တကယ္ …
ေရာမေရာက္ရင္ ေရာမလိုက်င္႔ရမယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔
႐ိုး႐ိုးက်င္႔ ၿမင္႔ၿမင္႔ၾကံဆိုတဲ႔စိတ္တို႔ရဲ႕ ဒြိဟေတြ
ေၿခာက္တလွည္႔ စိုတလွည္႔ၿဖစ္ေနတဲ႔ ကားလမ္းမေပၚမွာ
ထင္းထင္းၾကီး ကိုယ္ေယာင္ၿပတယ္
(ထားပါ … ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္)
ငါဟာ ….
မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား
ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။

မီးေရာင္ေတြဟာ အစြမ္းကုန္ဖြင္႔လွစ္ပြင္႔အာ
ညရဲ႕ေက်ာကုန္းထက္က ဟန္ေဆာင္ၿခင္းေတြ
ၿမိဳ႕ၿပရဲ႕ ေရာတိေရာရာ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ၿခင္းေတြ
ဒီေကြ႕ေရာက္လို႔ ဒီတက္နဲ႔ ေကာက္ကာငင္ကာ ထေလွာ္ၿခင္းေတြ
ခ်ိဳအီတဲ႔ အၿပံဳးေတြေနာက္က ဝွက္ကြယ္ထားတဲ႔ ဓါးအစင္းစင္းေတြ
လြန္းထိုး ေၿပးလႊား လူးလာ ေခါက္တံု႔
နိမိတ္ပံုဆိုတဲ႔ စကားလံုးရဲ႕ ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ထဲထဲဝင္ဝင္ၾကား
ငါဟာ ….
မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား
ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။

ဒီေန႔ဟာ ဘယ္လိုဘယ္လို ကုန္သြားမွန္းမသိတဲ႔ေနာက္
(စဥ္းစားေလ စဥ္းစားေလပဲ)
ဘဝဟာ တိုတိုေလးလို႔ သိလာတယ္
ခင္ဗ်ားမွာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တစ္ခု ႐ွိခဲ႔ဖူးပါသလား
နင္းၿဖတ္ၿပီးရင္း နင္းၿဖတ္စဲဆိုတဲ႔ ဘဝရဲ႕ တဒဂၤ
စိတ္ဓါတ္ကို ဆက္လက္မွ်င္းထားတာလဲ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ပဲ
(ကဲ … ေၿပာေလ ကဲေလ )
ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို မတိုက္မိေသးခင္ စပ္ၾကား
ငါဟာ ….
မလာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ကားကိုမွ လာလိုလာၿငား
ကားမွတ္တိုင္မွာ ေပေတၿပီးေစာင္႔ ။

အိုင္လြယ္ပန္

၀တ္ေက်တမ္းေက်စကားမ်ား နဲ႔ ေကာ္ဖီေသာက္ၿခင္း

အိပ္လို႔မေပ်ာ္မွေတာ႔
( ၾကိတ္မွိတ္ အိပ္မေနေတာ႔ပဲ )
ထထိုင္ေနလိုက္တာ အေၾကာင္းလား
တစ္ခ်က္ခ်က္နဲ႔ ေ႐ြ႕ေနတဲ႔ နာရီကို
ၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ စိတ္အေသေတြ ႐ုန္းထလာတယ္ ။

ည ကေန မနက္ ၊ မနက္ ကေန ည
ရင္းနွီး ေတြ႔ဆံုႏႈတ္ဆက္ မႈေတြဟာ
အခါးေပၚအုပ္ထားတဲ႔ သကာေတြနဲ႔
သကာေပၚအုပ္ထားတဲ႔ အခါးေတြနဲ႔
အသံကို အသံခ်င္း စီးခ်င္းထိုးၾကတဲ႔ ပြဲေတြမွာလည္း
ေ႐ႊ႕ရမယ္႔အကြက္ေတြဟာ
စဥ္စားခ်ိန္ကိုယ္စီနဲ႔ ၊ မ်က္ႏွာဖံုး ကိုယ္စီနဲ႔ ။

ၿမတ္ႏိုးတြယ္တာရပါေသာ မွ်ားေနသူၾကီး ေပ်ာ္ေစဖို႔အတြက္
အစာတပ္ထားတဲ႔ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွန္း သိလွ်က္နဲ႔
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေၿပးဟပ္ပစ္ခဲ႔တဲ႔ ငါးရဲ႕ ဇာတ္လမ္းလိုမ်ိဳး
(တစ္ခါတစ္ရံ )
မိုက္႐ူးရဲဆန္ၿပတာနဲ႔ သူရဲေကာင္းဆန္ၿပတာဟာ
အၿမင္ၾကိဳးကေလး တစ္ေခ်ာင္းစာပါပဲ ။

လမ္းမေပၚမွာ ၿမင္လိုက္တယ္
ကားၾကိတ္ခံလိုက္ရတဲ႔ ဖားတစ္ေကာင္
ရင္ဘတ္တစ္ၿခမ္းပိန္ကာ အသက္ငင္လွ်က္
“ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလ ဖားရယ္ ”
ကၽြန္ေတာ္ေၿပာႏိုင္ခဲ႔တာ ဒီေလာက္ပါပဲ
ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ဘတ္တစ္ၿခမ္းဟာလည္း
မြန္းၾကပ္မႈေတြနဲ႔ အဲဒီဖားရဲ႕ ရင္ဘတ္လို ပိန္လို႔ ။

မွားေနတဲ႔ အထင္ေတြကို ၿပန္လည္တည္႔မတ္ေပးဖို႔ရာ
အထင္ကို အထင္ပါလားဆိုတဲ႔ အသိရ႐ွိေစဖို႔
အထင္ကို အထင္သက္သက္အၿဖစ္ ႐ႈၿမင္ခံစားတတ္ဖို႔
လိုအပ္လာပါၿပီ …
ဝမ္း .. တူး .. သရီး …
ကဲ .. စၾကည္႔ရေအာင္
တစ္စခ်င္းစီ ၊ တစ္ခုခ်င္းစီ ၊ အေသးစိတ္ ၊ အႏုစိတ္ ။

ေသခ်ာတယ္
ကၽြန္ေတာ္ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္လို႔
အိပ္မေပ်ာ္တာ မဟုတ္ပါဘူး
အိပ္မေပ်ာ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေကာ္ဖီ ထေသာက္လိုက္တာပါ ။

အိုင္လြယ္ပန္

နီးေနေပမယ္႔ မေရာက္ေသးသ၍ေတာ႔ ေဝးေနတာပဲ မဟုတ္လား

ဒီေန႔ ထပ္ၾကားရတဲ႔ ပိတ္ဆို႔မႈအသံမွာ
ဘယ္ႏွစ္ရာသီ ဆက္လက္ၿပီး မြန္းက်ပ္ရဦးမလဲ
အ႐ွိကိုအ႐ွိအတိုင္း အသိကိုအသိအတိုင္း
ရဲရဲရင္႔ရင္႔ ဖူးပြင္႔ပစ္လိုက္လိုၿခင္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္ ။

တရားကို လက္ေတြ႕ နဲ႔ ေမွ်ာေခၚဖို႔
ကမၻာေက်ာ္ အဆိုအမိန္႔ေတြနဲ႔တင္ မလံုေလာက္ေတာ႔ဘူး
မိုးမ်ားတဲ႔ေန႔ေတြမွာ မိုးကို လြယ္လြယ္ ၿငိဳၿငင္တတ္သူဟာ
မိုးေခါင္တဲ႔အခိုက္မွာ မိုးကိုေမွ်ာ္ေနခဲ႔
ေ႐ွ႕ေနတစ္ေယာက္ဆိုမွ မဟုတ္ပါဘူး
ဘဝမွာ …
ခင္ဗ်ားဆိုလည္း အနည္းဆံုး တစ္ခါေလာက္ေတာ႔ မွားဖူးမယ္ ။

ဝမ္းသာမႈေတြနဲ႔ အေရာင္ေတာက္သြားတတ္တာလည္း ဒီမ်က္လံုး
ဝမ္းနည္းမႈေတြနဲ႔ ပုလဲဥေတြ ကန္ကန္ထြက္လာတတ္တာလည္း ဒီမ်က္လံုး
မ်က္လံုးေပါင္း မ်ားစြာၾကားမွ ဒဏ္ရာမ်ားစြာနဲ႔
တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပိုမိုခ်ဴခ်ာလာေသာ ကမၻာ ။

တစ္ေန႔တစ္လံ တစ္ေန႔တစ္လံ နဲ႔
သြားပါမ်ား ခရီးေရာက္ခဲ႔မႈမ်ား
မ်က္ဝန္းအစံုကို စံုမွိတ္ထားတတ္သည္႔ အေလ႔အက်င္႔ေၾကာင္႔
ဦးတည္ရာသည္ ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္ ။

လင္းကနဲ ဝင္းကနဲ မ႐ွင္းလင္းခင္အထိ
စူးစိုက္ၾကည္႔ေသာ္လည္း သဲကြဲစြာ မၿမင္ရ
နားစိုက္ေထာင္ေသာ္လည္း ပီသစြာမၾကားရ
ဖိနပ္သဲၾကိဳးမ်ား ၿပတ္လုၿပတ္ခင္ ပါးလႊာေနေသာ္လည္း
ေၿခေထာက္မ်ား အေကာင္းအတိုင္း က်န္ေနေသးသည္
အထိုထိုေသာ ေၿဖသိမ္႔မႈမ်ား လူးလာေခါက္တံု႔ ။

အေကာင္းၿမင္ ဝါဒီႏွင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္း တရားဓမၼ
အ႐ွိကို အ႐ွိအတိုင္း အသိကိုအသိအတိုင္း
ရဲရဲရင္႔ရင္႔ ဖူးပြင္႔ပစ္လိုက္လိုၿခင္းမွာ
မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္
ကိုယ္႔ၿပႆနာကိုကိုယ္ မီးခြက္ထြန္း႐ွာေနမိေတာ႔တယ္ ။

အိုင္လြယ္ပန္

“ ဒြန္းစ႑ား ရဲ႕ ခ်စ္ပံုၿပင္ ”

ေလညွင္းေတြ စည္းခ်က္ညီညီ ကခုန္ေနၾက
ဆံႏြယ္ဖားဖားေတြ သပ္ဖယ္ရင္း
ခိုးခ်စ္ရသူရဲ႕ လွမ္းလာတဲ႔ ရနံ႔မွာ
သနပ္ခါးပင္ တစ္ပင္လံုး အုပ္ကြဲလြင္႔ပ်ံ ။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဆိုရင္
ဆိုေနက် သီခ်င္းကို ေမ႔ေလ်ာ႔
ဆန္႔ထုတ္ေနက် လက္ကို ေမ႔ေလ်ာ႔
ကမၻာေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးကို ေမ႔ေလ်ာ႔
ကုန္ကုန္ေၿပာရရင္
ကၽြန္ေတာ္႔ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ပါ ေမ႔ေလ်ာ႔ ။

ေကာင္းကင္ဟာ သာသာယာယာ
နယူတန္ရဲ႕ တန္ၿပန္သက္ေရာက္မႈ ဥပေဒသေအာက္မွာ
ခိုးခ်စ္ရသူက ကၽြန္ေတာ္႔ကိုတစ္ခ်က္ေဝ႔ၾကည္႔ၿပီး လမ္းမေပၚေထြးခ်လိုက္တဲ႔
သူမရဲ႕တံေတြးစက္ေလးကို
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ႏွလံုးသားနဲ႔ သိမ္းခဲ႔တယ္
တ ယု တ ယ ။


အိုင္လြယ္ပန္

“ ပန္းပြင္႔ေတြဆီက ၾကားရတဲ႔ ဂီတ ”

( အစ )

ေန႔သစ္တစ္ခု ေမြးဖြားလာတာဟာ ေန႔ေဟာင္းတစ္ခုရဲ႕ စေတးေပးဆပ္လိုက္ရၿခင္းလား ။
ဒါမွမဟုတ္ …
ေန႔သစ္တစ္ခုရဲ႕ ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္း သေဘာတရားကို နားလည္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လိုက္တဲ႔
ေန႔ေဟာင္းတစ္ခုရဲ႕ မထူးဇာတ္တစ္ခုလား ။
ထားပါေတာ႔ …
ေမးခြန္းတစ္ခုပါလို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ေတာ႔ ဘယ္အေၿဖ ဝင္လာလာ
အၿပံဳးမပ်က္နဲ႔ေတာ႔ေပါ႔ ။
အနီးအနားက ပန္းပြင္႔ေတြကို လိုက္ေငးေနမိတယ္ ။
အဲဒီမွာ ..
ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႔မႈထဲက မာေက်ာၿပတ္သားမႈကို ေတြ႕ရတယ္ ။
မာေက်ာၿပတ္သားမႈထဲကလည္း ႏူးညံ႔သိမ္ေမြ႕မႈကို ေတြ႔ရၿပန္တယ္ ။
စိတ္နဲ႔ ပန္းပြင္႔ေတြ ထပ္တူက်ခဲ႔တဲ႔ တဒဂၤ ၊ ဆႏၵရဲ႕ လက္ဖ်စ္တစ္တြက္စာေလး …
အေဝးက ေခါင္းေလာင္းသံေတြ တစ္ၿဖည္းၿဖည္း နီးနီးလာတယ္ ။
အနီးက ေခါင္းေလာင္းသံေတြ တစ္ၿဖည္းၿဖည္း ေဝးေဝးသြားတယ္ ။

(၁)
“ မူလ ဘူတ ”

ႏုမယ္ ၊ ရင္႔မယ္ ၊ စြန္႔စားမယ္
ညံ႔တဲ႔တစ္ေန႔ ေသမယ္
လူ႔ဘဝဆိုတာ
ပိတ္ကားက ေငးယူရေပရဲ႕
ရုပ္ရွင္ ။

ဝိုင္ခ်ိဳ
( ဝိုင္ခ်ိဳဒီဇိုင္း တစ္ကိုယ္ေတာ္ကဗ်ာေ႐ြးခ်ယ္မႈမွ )


ခလုပ္ကို စဖြင္႔လိုက္တယ္ ။
သံသရာအဆက္ဆက္ ပါလာခဲ႔တဲ႔ ေရာင္ၿပန္က မသက္ေရာက္ေသးခင္ စပ္ၾကား ကိုယ္႔ဇယားကြက္
ကိုယ္ေရႊ႕ေနခဲ႔ၿခင္း ႏွင္႔ သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း သတင္းေမးၿခင္းမ်ားစုန္ဆန္ကူးခတ္ေန ။
ေၿပာရရင္ …
တဒဂၤ အာသီသ မရွိဘဲ မာသာထရီဇာ ရဲ႕ အိႏၵိယသမိုင္း ၿဖစ္မလာႏိုင္ဘူး ။
တဒဂၤ အာသီသ မ႐ွိဘဲ ဟစ္တလာရဲ႕ ပါဏာတိပါတာကံ ၿဖစ္မလာႏိုင္ဘူး ။
တဒဂၤ အာသီသ မ႐ွိဘဲ ဘုရင္႔ေနာင္ ေဖာင္ဖ်တ္ဖို႔စိတ္ကူးမရႏိုင္ဘူး ။
ေကာင္းသည္ … ဆိုးသည္ …..
ၿပကြက္ကို ၿပကြက္က လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔တယ္ ။
စတင္စီးဆင္းသြားတဲ႔ ၿမစ္တစ္စင္းတြင္ ဘက္ဂီယာပါမလာခဲ႔ ။
အဆံုးမသတ္ခ်င္ရင္ ၿငိမ္ေနလိုက္႐ံုသာ ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ အလိုလို
အဆံုးသတ္သြားမွာ အေသအခ်ာ ။

(၂)

“ တစ္ေန႔တာ ”

ေရငတ္အေၿပ ငါ႔တည္ၿငိမ္ၿခင္းက
ေသြးမတိတ္ေတာ႔ဘူး ။

ဘတ္(စ္)ကားေတြေပၚက ညေတြကလင္းလို႔
တစ္ေန႔ခင္းလံုး
စိတ္မၾကည္လင္မႈက စကားလံုးေတြပဲ ဆင္းလာတယ္ ။

တစ္မိုးေအာက္
တစ္ေယာက္တည္း
အေဝးကိုေငးလို႔ေဆြးတယ္။
ထြက္က်လာတဲ႔ ငါ႔အရိပ္မွာ
ေခြးတစ္ေကာင္ေဟာင္ရင္း ပါလာတယ္ ။

ဟိန္းၿမတ္ေဇာ္
( မိုးမ်ား႐ြာသြန္းၿပီးေနာက္မွ )


ရည္႐ြယ္ခ်က္ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ ဆႏၵဟာ ေၿပးေၾကာက္ခ်င္ပါတယ္ဆိုတာေတာင္
နီးရာဓါးကို ႐ွာမရဘူး ။
ေနာက္က်ိ ႐ႈပ္ေတြးမႈရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ စကားလံုးေတြထဲက နိမိတ္ေတြကို ၿမင္ရတယ္ ။
ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဘယ္သူမွမ႐ွိတဲ႔ အထီးက်န္ ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔ ကမၻာတစ္ဘက္ၿခမ္းကေန
အၿခားကမၻာ တစ္ဘက္ၿခမ္းကိုလွမ္းေမွ်ာ္ေအာ္ေခၚ လိုက္မိ။
ထြက္က်လာတဲ႔ အသံဟာ ထင္ၿမင္မႈေတြ ေဖာသီေနသူမ်ားအတြက္ေတာ႔ အရိပ္ေတြထပ္ေနတဲ႔
အမည္မဲ႔ သ႑န္တစ္ခုပါ ။
အလွ်င္းသင္႔သလို စာတန္းထိုးလိုက္ပါရန္ ။

(၃)

“ အက်ည္းတန္ေသာလက္ ”

အဖိုး လက္သည္
မည္းနက္ညစ္ပုပ္ ၊ အၿမင္ႏုပ္၏ ။

အဖိုး လက္သည္
ရွည္ထြက္လက္သည္း ၊ ေခ်းၿဖင္႔မည္း၏ ။

အဖိုး လက္သည္
ကြဲအက္႐ွန ၊ ခံုးခံုးထ၏ ။

အဖိုး လက္သည္
သြက္လက္မ႐ွိ ၊ တုံ႔ေႏွးဘိ၏ ။

အဖိုး လက္သည္
အဆီကင္းၿပတ္ ၊ ပိန္ေၿခာက္ကပ္တည္႔ ။

သည္လက္ႏွင္႔ပင္
ေန႔စဥ္ခ်ိန္မွန္ ၊ လံု႔လဖန္ေသာ္
ပံုဟန္ယဥ္ေက်း ၊ ၿမင္သူေငးေသာ
ေဖြးေဖြး လႈပ္လႈပ္ ၊ ပန္းပု႐ုပ္ကို
ထုလုပ္ႏိုင္စြမ္း ႐ွိခဲ႔၏ ။

ေမာင္စန္းေသာ္
( ေခတ္ေပၚၿမန္မာကဗ်ာ ၊ ၿမဝတီပံုႏွိပ္တိုက္ ၊ ၁၉၇၈ ၊ ဧၿပီ မွ )


အေဝးကိုေမွ်ာ္ၾကည္႔ၿပီးမွ အနီးကို တၿဖည္းၿဖည္းဆြဲယူ ၾကည္႔မိသလား ။
အနီးကို ၾကည္႔ၿပီးမွ အေဝးကို တၿဖည္းၿဖည္းေမွ်ာ္ၾကည္႔မိသလား ။
မေသခ်ာဘူး ။
အထင္ၾကီးတယ္ ၊ အထင္ေသးတယ္ ဆိုတာ ၾကီးတယ္လို႔ထင္တာနဲ႔ ေသးတယ္လို႔ထင္တဲ႔
အထင္သက္သက္ ေလာက္ပါပဲ ။
အၿပင္ခြံေတြ ကာရန္ထားေတာ႔ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အတြင္းသားကို လွမ္းၿမင္ေအာင္
အားစိုက္ဖို႔ ေမ႔ခဲ႔ၾကတယ္ ။
ဒီ႐ုပ္ဒီရည္နဲ႔ ဒီလိုအသံေကာင္းရလားဆိုတဲ႔ အကြက္ ။ ဒီ
ေၿခေထာက္ပိန္ေသးေသးက ဒီလို ေဘာလံုး
ကန္ခ်က္ၿပင္းၿပင္း ထြက္သလားဆိုတဲ႔ အကြက္မ်ား ။
ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ ၿဖစ္ႏိုင္ၿခင္းနဲ႔ သူတစ္ပါးပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔
ၿဖစ္ႏိုင္ၿခင္း
လိုက္လံခ်ိန္ထိုး ၊ ေခါင္းခါ႐ႈံ႕ခ်တတ္ၿခင္း အေလ႕အထ ဘယ္ကစခဲ႔ပါသလဲ ။
ဘာမဆိုၿဖစ္ႏိုင္ေသာ ၿဖစ္ႏိုင္ေခ်မ်ားထဲမွာ သံသယအတတ္ပညာကို
ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္သူေၿမာက္မ်ားစြာ ။

(၄)

“ အဂၤါၿဂိဳလ္က အကုသိုလ္ ”

ထီးေလးတစ္လက္ မိုးစိုမွာေၾကာက္တာနဲ႔
ပင္လယ္ကိုေရႏွစ္သက္ခ်င္တဲ႔စိတ္ကူးကိုမုန္းဖို႔
ေမွာက္ထားတဲ႔ဖဲခ်ပ္ေတြ ဆြဲလွန္ပစ္လိုက္တယ္
အဲဒီမွာ
အဝါေရာင္ဒဏ္ရာေတြေဖြးေဖြးလႈပ္ ပြင္ေၾကြလြင္႔ဝဲ မိုးေတြထဲမွာ
ဒါေတြကို အေကာင္းအတိုင္း ဘုရားသခင္ဆီပို႔ဖို႔
ဘယ္ဝန္ေဆာင္မႈကို အသံုးၿပဳရမလဲ ။

ကတၱီပါလမ္းကို ပန္းခင္းၿပီးမွ နင္းခ်င္တဲ႔စိတ္ကူးကို မုန္းဖို႔
အ ေနတဲ႔သီခ်င္းေတြ အသံထြက္လာတယ္
အဲဒီမွာ
ငွက္ေက်းမ်ားရဲ႕အသံနဲ႔အစိမ္းေရာင္အေငြ႕အသက္မ်ားရဲ႕ရနံ႔
ဒါေတြကို ဓါတ္ခြဲစမ္းသပ္ဖို႔ ေရခဲတိုက္ဆီလား ၊ ရင္ခြဲ႐ံုဆီလား ။

ဟင္းအိုးမွအားမနာသူ အမဲ႐ိုးၾကီးကိုမုန္းဖို႔
ေသေနတဲ႔ကဗ်ာေတြ ႐ုန္းထလာတယ္
အဲဒီမွာ
ဘုရားသခင္ရဲ႕လိပ္စာနဲ႔ ၿခေသၤ႔ေတြကိုေခ်ာ႔သိပ္မဲ႔သံစဥ္နဲ႔
ဒါကို လူသားဆန္ဆန္ၿမတ္ႏိုးဖို႔ ႏွလံုးသားမ်ားသန္႔႐ွင္းပါရဲ႕လား ။

ေမ႔လို႔ခဏခဏ ၿပန္ေမးမိတာပါ
ေကာက္႐ိုးပံုေစာင္႔တဲ႔ေခြးေတြလား
ဥယ်ာဥ္ေစာင္႔တဲ႔ ေမ်ာက္ေတြလား
ဒါမွမဟုတ္ … လူေၿပာသူေၿပာမ်ားတဲ႔ ငါးခံုးမေတြလား
ကၽြန္ေတာ္က ေမ႔တတ္တယ္ ။

ၿငိမ္းခ်မ္းသာ
( မနက္ၿဖန္ထဲက ပြဲေတာ္မွ )


ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။
ရင္ထဲက အနာေတြကို ဘယ္လိုခင္းက်င္းမႈမိ်ဳးနဲ႔ ဘုရားသခင္ၿမင္ေအာင္ ၿပသရမလဲ ။
ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။
သာယာၿခင္းတစ္ဝက္ ဆူညံၿခင္းတစ္ဝက္ ေရာေနတဲ႔ အသံေတြကို အေသးစိတ္စိစစ္ဖို႔ရန္ အလို႔ငွာ
ဝတ္ေက်တမ္းေက် အဆံုးသတ္ တစ္ေနရာမဟုတ္ တစ္ေနရာ ။
ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။
ဆုေတာင္းၿခင္းသီခ်င္း နဲ႔ အလားအလာမသိတဲ႔ တစ္စံုတစ္ရာအတြက္ အိပ္ရာဝင္ေတး ၊
ဘယ္လို နာခံမႈမိ်ဳးနဲ႔ ဘယ္ဘက္ရင္အံုက နာၾကားမလဲ ။
ကိုယ္႔အၿမင္နဲ႔ကိုယ္ ၾကည္ႏူးမိ ဝမ္းနည္းမိ ။
ရနံ႔ေတာမွာထိုင္ေနလို႔ စြဲထင္လာတဲ႔ ရနံ႔ဟာ အတိုင္းအတာဆိုတဲ႔
စကားလံုးကိုပိုင္ဆိုင္ရဲ႕ ။
ေတြးေခၚမႈမွာ လစ္မစ္မ႐ွိဘူး ။ ႏွလံုးသားမွာ လစ္မစ္မ႐ွိဘူး ။
ေၿပာခဲ႔ၿပီးၿပီ ။
ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ပဲ ဖ်ားနာေနခဲ႔မိ ။
ဘဝဆိုတာ အဲသလို …
ဘာဟာ ဘာလဲဆိုတဲ႔ အေတြးေတြဟာ လႈပ္႐ွားတြန္းကန္လွ်က္ ။
သတိမရခဲ႔ၿခင္းေတြကို သတိရမိလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္ကစလို႔ေပါ႔ ။

(၅)

“သားပိုက္ေကာင္ ”

မ်ိဳသိပ္ထားရတာေတြကို မ်ိဳခ်လိုက္ၿပီးမွ
စၾကာဝဠာၾကီးကို စိတ္ကူးယဥ္လို႔ရတယ္ ။

ေဟာဒီကမၻာေၿမေပၚက
ဘယ္အပိုင္းအစေလးကိုပဲျဖစ္ၿဖစ္
မႈိခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔ ။

အိပ္မက္မေကာင္းေသာ္လည္း
ၾကိတ္မွိတ္အိပ္ရ
ရာသီဥတုမေကာင္းေသာ္လည္း
ၾကိတ္မွိတ္ၾကည္ႏူးရ ။

ပူပင္ေသာကေတြကင္းမွ
ခံတြင္း႐ွင္းမယ္
ခံတြင္း႐ွင္းမွ စိတ္ခ်မ္းေၿမ႕မႈရမယ္ ။

ဒီေလာကရဲ႕ အေသးအဖြဲေလးကအစ
ေရစက္ရွိမွ ဆံုရတယ္ ။

မ်ိဳးေနႏြယ္
( ႐ုပ္ၾကြင္းမ်ား မွ )


နာက်င္မႈကို ေမ႔ထားလိုက္ေတာ႔မွ ဒဏ္ရာဟာ ဒဏ္ရာပါလားဆိုတဲ႔ အသိကိုရတယ္ ။
ဖုန္မႈန္႔ေလးတစ္စမွာေတာင္ ဖုန္မႈန္႔ ဆိုတဲ႔ နာမ တစ္ခု ႐ွိပါတယ္ ။
မ်က္စိနဲ႔ မၿမင္ႏိုင္တဲ႔ ဗိုင္းရပ္စ္ ေလးတစ္ေကာင္ကအစ သူ႔အသက္နဲ႔သူ ။
“မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင္႔ကာနမ္း” ဇာတ္လမ္းမ်ား “ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ ေတာ္ရာမွာေနရ”
အစ႐ွိေသာဇာတ္လမ္းမ်ားႏွင္႔ လူ႔ဘဝသည္ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီ ။
စဥ္းစားမိတယ္ …
အ႐ႈပ္ေတြ ႐ွင္းေစဖို႔ အ႐ွင္းေတြ ႐ႈပ္လိုက္ရမလား ။
ပူပင္မႈႏွင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈတို႔ တစ္ေကာင္ေသမွ တစ္ေကာင္အသက္႐ွင္ရမည္႔ မေနာ ။
သံ … သ … ရာ ။
ေရစက္ဆိုတာထဲမွာ ၿပန္လည္တိုက္ဆိုင္ေပၚထြန္းလာလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိခတ္မိၾကတာပါ ။

အပိတ္

ညကအိပ္မက္ထဲတြင္ ပန္းပြင္႔ေတြေပၚမွ ကၽြန္ေတာ္ ေၿခပစ္လက္ပစ္ၿပဳတ္က်ခဲ႔သည္ ။
သို႔ေသာ္ ႏွလံုးသားမွလြဲ၍ အၿခားမည္သည္႔ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းမွ
ထိခိုက္နာက်င္မႈ မ႐ွိခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႔ခဲ႔ရသည္ ။
ယၡဳအခ်ိန္တြင္ ထိုပန္းပြင္႔အိပ္မက္သည္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို နက္နက္႐ိႈင္း႐ႈိင္း
စူးဝင္ေနေသာ္လည္း
ေနာင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ထိုပန္းပြင္႔အိပ္မက္ကို ကၽြန္ေတာ္
ေမ႔ေကာင္းေမ႔ေနႏိုင္ပါသည္ ။
ကၽြန္ေတာ္႐ွင္သန္ေနေသာဘဝ၏ အဓိပၸါယ္ဖြင္႔ဆိုခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္
လက္ခံႏိုင္ေလာက္ေသာ
အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပါသည္ ။
ကၽြန္ေတာ္႔တြင္ အသက္တစ္ေခ်ာင္း႐ွိသည္ ။ ခင္ဗ်ားတြင္လည္း အသက္တစ္ေခ်ာင္း႐ွိသည္ ။
တြန္းထိုး ႐ုန္းကန္လႈပ္႐ွားေနရေသာ ယၡဳလက္႐ွိကမၻာ …
သူသူကိုယ္ကိုယ္ မည္သူ႔မည္သူမွ အသက္အပို မရခဲ႔ၾကပါ ။



အိုင္လြယ္ပန္

“ ဆည္းဆာ ”

တိမ္ေတြလိုအေရာင္ေၿပာင္းတတ္တဲ႔စိတ္နဲ႔
ေကာင္းကင္ရဲ႕တေလ်ွာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာခဲ႔
ဘာမွမၿဖစ္ရင္ ဘာမွမၿဖစ္ ၊ ဘာၿဖစ္ရင္ ဘာၿဖစ္တယ္ ဆိုလား
အဲသလို …
မီးပူအထပ္ထပ္ထိုးတာေတာင္ ေခါက္ရိုးက်ိဳးမသြားတဲ႔
လည္တဆန္႔ဆန္႔ အရပ္ေဒသမွာ အေယာင္ၿပမႈေတြမ်ားတယ္ ။


ဆႏၵေတြနဲ႔ ေဝးကြာခဲ႔ၾကတဲ႔အခါ ပံုခ်စရာ ေခါင္းစဥ္ေတြဟာ
အနီးအနားမွာ ပြတ္တိုက္ေ႐ြ႕လ်ွား
တစ္ကိုယ္လံုး အရည္ညွစ္ေသာက္ ခံရၿပီးခါမွ
မေကာင္းဘူးအေၿပာခံခဲ႔ရတဲ႔ ၾကံတစ္ေခ်ာင္းအတြက္
ေၿဖသိမ္႔ၿခင္း နဲ႔ လိုက္ေလ ေဝးေလ ကာလမ်ား
ကိုယ္႔ႏွလံုးသားအနာေလးကိုကိုယ္ၿပန္သ ဒဏ္ရာေတြကို ယုယခဲ႔တယ္
လူမွန္ခ်င္ေဇာနဲ႔ လူဆန္တဲ႔ ဒုကၡ ၊ မိမိကိုယ္ကို လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ။


မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္စာေလး ဆိုေပမဲ႔ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခတ္လိုက္တိုင္း
ၿမင္ကြင္းတစ္ခုလံုးရဲ႕ ဆံုးရႈံးမႈဟာ မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္စာေလးေတာ႔ ၾကာခဲ႔
ေၿပာရရင္ရွည္တယ္
ထား ..ခဲ႔ .. လိုက္ .. ပါ႕ .. မယ္ …
ေတြးၾကည္႔ရင္ ေၿပးၾကည္႔တာထက္မွန္တယ္ ဆိုသူမ်ားအတြက္
ဇာတ္လမ္းကို ဇာတ္လမ္းအတိုင္း ။


ၿခစ္ခ်ဳပ္ၾကည္႔မွ အဲ ..ဒီ .. လက္တစ္ဆုပ္စာ ညေနခင္းမွာ
ေနဝင္ရာ အရပ္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီးရပ္ေနတဲ႔ေကာင္ဟာ
ကၽြန္ေတာ္ပါ ။



အိုင္လြယ္ပန္

“ေလာေလာဆယ္ … တစ္စံုတစ္ေယာက္ … ကဗ်ာ ”

ေလာေလာဆယ္ …

ေလာေလာလတ္လတ္ စိတ္ကူးေတြက အေညာင္းဆန္႔ေန

ေလာေလာဆယ္ ရဲ႕ ေကာက္ကာငင္ကာ ေနမဝင္ခင္

အဟ ေလးၾကားကေန ေလာေလာဆယ္ဇာတ္လမ္းက စတယ္ ။



ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ မ်က္လံုးပြင္႔လာႏိုင္သလို

ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ မ်က္လံုးမွိတ္သြားႏိုင္တယ္ ။



ထားေတာ႔ ….

ဘဝကို စလိုက္တာခ်င္း အတူတူ

ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ခ်စ္သူခင္သူေပါေနႏိုင္သလို

ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေမတၱာငတ္ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အရိပ္ပတ္လည္မိုးေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ခိုနားရာမဲ႔ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က မေတာင္းဘဲ ရေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္က လက္ၿဖန္႔ေတာင္းေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အတတ္ပညာသင္႐ိုးညႊန္းတမ္းကို ၿငီးေငြ႕ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အတတ္ပညာသင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို ေတာင္႔တငတ္မြတ္ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က စာအုပ္ေတြထဲမွာ ဖတ္ဖူးၿမင္ဖူးရွိေနႏိုင္သလို

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ ၾကံဳဖူးေတြ႔ဖူးေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေလာကဓံနဲ႔ စတင္မိတ္ဆက္ေနႏိုင္သလို

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေလာကဓံနဲ႔ ေတြ႔ဆံုရင္းႏွီးၿပီးသားၿဖစ္ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အနာတရေတြ နဲ႔ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အနာတရေတြ နဲ႔ ထုသားေပသားက်ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က မိမိကိုသာ အားထားရာ ၿဖစ္ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အရာအားလံုးကို ဆဲဆိုၾကိမ္းေမာင္းေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အရာအားလံုးကို ေမတၱာပို႔လႊတ္ေနႏိုင္တယ္ ။



ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာကၾကီးထံက အ႐ံႈးကို စတင္ရ႐ွိႏိုင္ခ်ိန္မွာ

ေလာေလာဆယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာကၾကီးကို ပထမဦးဆံုး အႏိုင္ပိုင္းဖူးႏိုင္တယ္ ။



ဆိုၾကပါစို႔ …

ေလာေလာဆယ္ ခင္ဗ်ားဖတ္ေနတဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ဇာတ္လမ္းထဲက

တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ မိဘေဆြမ်ိဳးစံုလင္နဲ႔ သူေဌးသားတစ္ေယာက္နဲ႔

အၿခားတစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ မိဘေဆြမ်ိဳးမဲ႔ အစြန္႔ပစ္ခံ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္လို႔

ဆိုၾကပါစို႔ ။



ဒါဆိုရင္ … ဒီကဗ်ာကို

ေလာေလာဆယ္ …

ကၽြန္ေတာ္ေရးလိုက္တာ ၿဖစ္ႏိုင္သလို

ေလာေလာဆယ္ …

ခင္ဗ်ားေရးလိုက္တာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။




အိုင္လြယ္ပန္

"ဇာတ္လမ္း"

ေဆာင္း ....
ေအးစက္မာေက်ာေနတဲ႔ ရင္ခြင္နဲ႔
အၿဖဴေရာင္အခိုးေငြ႕ေတြ ေၿခြေၿခြခ်တယ္ ။

လမ္းမေတြ .... ႐ွည္လွ်ား
သက္႐ွိသက္မဲ႔ အရာ၀တၳဳမ်ား
တစ္ေထာင္႔တစ္ေကြ႕မွာ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုခ်ိတ္ဆက္
လက္ၿပႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ အေဆြးစေတြ က်န္ေကာင္းက်န္ခဲ႔မယ္ ။

ပတ္၀န္းက်င္မွာအရိပ္ထင္
( သူသူကိုယ္ကိုယ္ )
တမ္းတၿခင္းေတြ ေပ်ာ္၀င္ဖူးၾကတယ္ ။

လမ္းေတြ ေလွ်ာက္ၿဖစ္တဲ႔အခါ
လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ ထိုးထည္႔ထားပါတယ္
ဆုပ္ကိုင္ထားစရာ လက္ဖ၀ါးေလးတစ္စံုကို
ကၽြန္ေတာ္ ...
လြမ္းဆြတ္မိေနလို႔ ။



အိုင္လြယ္ပန္

ၿပဴတင္းတံခါးေတြ ပိတ္ေနတယ္

႐ွိေနလား
အေနွာက္အယွက္ကင္းတဲ႔ တိုင္းဗံုးတစ္လံုးလို အခ်ိန္တန္ေတာ႔ ေပါက္ကြဲသြား
လားရာမတူတဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ အတိတ္ေတြမွာ ။
႐ွိေနလား
မသိကိန္းခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ပုစၧာေတြ အၾကမ္းတြက္ရာတို႔ ဗရပြ
သက္ၿပင္းကိုခ်လို႔ အသက္၀၀႐ႈလိုက္ရတဲ႔ ေန႔ေတြမွာ ။
႐ွိေနလား
ေမွာင္ခ်ိန္မွာမွသိတဲ႔ အလင္းရဲ႕တန္ဖိုး
ေနာင္တဟာ ေဖာ္ၿမဴလာတစ္ခုလို ေပၚၿပဴလာၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ။
႐ွိေနလား
ေတာလိုလိုေတာင္လိုလို အိပ္မက္ကို
လိုရာဆြဲ နိမိတ္ဖတ္ၿခင္းနဲ႔ အသားမက်တဲ႔ အခါမွာ ။
႐ွိေနလား
မွင္ကုန္ေနတဲ႔ ေဘာပင္တစ္ေခ်ာင္းအတြက္
ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္းၾကီးစြာ ရင္ဘတ္ၿဖန္႔ခင္းေပးထားတဲ႔
စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ရဲ႕ သေကၤတ တစ္ခုမွာ ။
႐ွိေနလား
သူမွန္တယ္ ကိုယ္မွန္တယ္နဲ႔ ကိုယ္႔အမွန္ေလးကိုကိုယ္ တစ္သသ
ခပ္႐ြ႐ြေလးကိုင္လို႔ အမွန္ကလြဲလို႔ အားလံုးကို စေတးလိုက္ရခ်ိန္မွာ ။
႐ွိေနလား
ေမးခြန္းကို ေမးခြန္းထပ္လို႔
ခြဲစိတ္ခံထားရတဲ႔ ဒဏ္ရာအနာတရ မက်တ္ေသးခင္မွာ ။
႐ွိေနလား
ေမး ..ေန .. တယ္
႐ွိေနလား
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေမးခြန္းထဲမွာ တိတ္ဆိတ္ၿခင္းနဲ႔ရင္းႏွီးေပါင္းဖက္လို႔
႐ွိေနလား
ခင္ဗ်ားတို႔မွာေကာ
တစ္စံုတစ္ခုမ်ား ႐ွိေနလား ။

အိုင္လြယ္ပန္

ပတ္၀န္းက်င္ႏွင္႔လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ

ေနထိုင္မႈေဘာင္ထဲ လကာၤေခ်ာေစဖို႔ သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္အဆိုင္
ေခ်ာ္လဲလိုက္သည္ႏွင္႔ ေရာေယာင္ထိုင္ခ်ၿခင္းမ်ား ေပၚၿပဴလာၿဖစ္ေနေသာ ကမၻာ
ေရာက္ေစလိုေသာဆႏၵၿဖင္႔ သြားေသာခရီးလမ္းမွာ လမ္းေပ်ာက္ခဲ႔လွ်င္
လမ္း႐ွာရေသာအလုပ္မွာ ပထမဦးစားေပးအစီအစဥ္ ၿဖစ္လာ
ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ ေခ်ာ္သြားသည္႔လမ္း၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အတိမ္အနက္
ေသာက္ဖန္မ်ားလာေသာေၾကာင္႔ မခါးေတာ႔ေသာ မိုးခါးေရမ်ား တစ္စက္ၿပီးတစ္စက္
မွန္ေဘာင္သြင္းထားေသာ အတၱမ်ားအား အခ်ိန္ရတိုင္း ဖုန္တခါခါ
ႏွလံုးသားကိုတိုင္းတာေသာ ေငြေၾကး ႏွင္႔ ေငြေၾကးကိုတိုင္းတာေသာ ႏွလံုးသားမ်ားၾကား
စည္းတစ္ေခ်ာင္းမွာ မထူးဇာတ္ၿဖင္႔ ၿပစ္ဒဏ္ခံယူရန္ အသင္႔အေနအထား
လက္ခုပ္သံမ်ား ၿပစ္တင္သံမ်ား ဝင္ခ်ည္ထြက္ခ်ည္
ေခါင္းကိုက္ေနေသာသူ တစ္ေယာက္အား
“ၿပန္ကိုက္လိုက္ေလ” ဟု လြယ္လြယ္ေၿပာတတ္ေသာ ပါးစပ္မ်ား
ၾကားရဖန္မ်ားလာေသာေၾကာင္႔ ေရာဂါတိုးလာၿခင္း ၿဖစ္ပါသၿဖင္႔
စိတ္သည္ ခိုင္ခံ႔ရန္ မလြယ္ကူေၾကာင္း သက္ေသၿပစရာ မလိုအပ္ေတာ႔ပါ ။

အိုင္လြယ္ပန္

တစ္ေန႔တာ ဓာတ္ၿပားေဟာင္း

စဖြင္႔လိုက္တာနဲ႔
ပ်င္းရိၿခင္းက အေဟာင္းနံ႔ တစ္ခုလို
ကိုယ္မွာ စြဲတယ္ ။

စိတ္ကိုဖြဲ႕ေနတဲ႔ ပင္႔ကူအိမ္ေတြထဲ
ဘာ အကၡရာမွ ထြက္က်မလာခဲ႔ဘူး
သြားလမ္းလာလမ္း က မသာ ေတာ႔
ေမွ်ာ္ရတာေလးကတင္ လည္ပင္းေညာင္းတယ္ ။

မကြဲေလာက္ေသးဘူးလို႔ ထင္ထားတဲ႔ ဖန္ခြက္တစ္ခြက္
ခြမ္းကနဲ ထကြဲမွ သတိရတယ္
ေသၿခင္းတရားဟာ သူသူ ကိုယ္ကိုယ္
လက္တစ္ကမ္း ။

လူလို႔ေၿပာတာပဲ
လက္သည္းဆိတ္မွ လက္ထိပ္နာ လိုက္တာပါ
ေတြးလိုက္မိတာနဲ႔တင္
ငါ႔စကားလံုးေတြ လူၾကီးလူေကာင္းမဆန္ခဲ႔ဘူး ။

အိုင္လြယ္ပန္

ဓါး

ခပ္႐ွည္႐ွည္ ခပ္တံုးတံုးသံၿပား
လက္တစ္ဝါးစာ ေက်ာက္ၿပားေပၚက
အိုၾကီးအိုမနဲ႔ ခုန္ခ်ခဲ႔ ။

မထက္႐ွခ်င္ေတာ႔ပါ
'နာမ' ကို ငါေမ႔လိုက္ၿပီတဲ႔
ေခါင္းေလာင္းထိုးခါနီးမွ
လြန္ေလၿပီးေသာ ေသြးညွီနံ႕ေတြထဲက
တရားကို သူ႐ွာေတြ႔တယ္ ။

ေၿပာရရင္ ဒါဟာ
ေသေကာင္ေပါင္းလဲ သီခ်င္း
သက္ၿပင္းေတြ ေႏြဦးေပါက္ခဲ႔ေပါ႔ ..။။

အိုင္လြယ္ပန္

အရူး

မိုးေရေတြက
ခါးတယ္ ။

႐ြာ႐ိုးကိုးေပါက္ေလွ်ာက္ရင္း
ေၿခသလံုးသားကို
ေခြးေလေခြးလြင္႔ေတြအတြက္ ငါပူေဇာ္ခဲ႔ ။

၀မ္းစာအတြက္ ငါ ခ်ိဳးလိုက္တဲ႔
ကန္စြန္းညြန္႔ေလးရဲ႕ ၾကမ္းခင္းေစ်းအတြက္
သူတို႔ရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ
က႐ုဏာသံေတြ ၾကားလိုက္ရ ။

ငါလာၿပီဆို
၀ုန္းကနဲ အိမ္ေပၚေၿပးတက္သြားတဲ႔
ကေလးတစ္သိုက္ရဲ႕ ေတာ္လဲသံေတြ
ကေလးေတြေခ်ာ႔ရင္း
အပူ႐ုပ္ကို ဟန္လုပ္တပ္ဆင္ထားၾကတဲ႔
မ်က္ႏွာဖံုးမ်ားဟာ ပူၿပင္းစူး႐ွ ။

ဆုပ္လည္းစူး စားလည္း႐ူး စကားလံုးေတြေအာက္
ေၿဖေဆးမ႐ွိတဲ႔ ငါ႔စကားလံုးဟာ
ေပ်ာက္ဆံုးၿပတ္ေတာက္လို႔ ။

အမွန္တစ္ခု႐ွိတယ္
အမွားတစ္ခု႐ွိတယ္
ဆိုၾကပါစို႔
အမွန္ = ၁
အမွား = ၁
ထို႔ေၾကာင္႔ ...
အမွန္ = အမွား
တစ္ဟားဟား နဲ႔
တစ္ကိုယ္လံုး သိမ္႔သိမ္႔တုန္ေအာင္
ငါရယ္လိုက္မိ ။

သူတို႔ကလည္း ငါ႔ကိုၾကည္႔
လက္ညိွဳးတစ္ထိုးထိုးနဲ႔
ရယ္လို႔ ေမာလို႔
လူၾကီးေတြ
ကေလးေတြ
ေခြးေတြ
အားလံုး ေပ်ာ္ၾကေလတယ္ ။။

အိုင္လြယ္ပန္

အလြမ္း

ဗ်ာပါဒ ရဲ႕ အငို အၿပံဳး
ႏွလံုးသား နဲ႔ ဖြာ႐ိႈက္ရန္
ညိွလိုက္ေသာမီးစ ။

စိတ္မ်ား ...
သန္ရာ သန္ရာဆီ စီးဆင္းသြားၾက
မ်က္စိတစ္ဆံုး ။။

အိုင္လြယ္ပန္

ရန္ကုန္ ... ေရ !!

ၿပန္ေတြ႕ေတာ႔

ရာသီ သံုးခါလည္စာ

ငါေငးေနမိခဲ႔ ။



မေရာက္လာခင္က

အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ေၿပာဖူးရဲ႕

အဲဒီကို ၿပန္ေရာက္ရင္

(၁) မိဘနဲ႔ ၿပန္ေတြ႔ရမယ္

(၂) ဘုရားသြားလို႔ရမယ္

(၃) လဘၻက္ရည္တိုင္ထိုင္လို႔ရမယ္ တဲ႔ ။



ငါ … ေရာက္ခဲ႔ေတာ႔

သူ႔ ေက်ာရိုးတစ္ေလွ်ာက္မွာ

မိဘမ်က္ႏွာေပၚက ငါ႔ အေငြ႕အသက္ကို ငါၿပန္႐ွာတယ္

ဘုရားေပၚက ငါ႔ အနိစၥကို အႏုလံုပဋိလံု ငါၿပန္႐ွာတယ္

လဘၻက္ရည္ဆိုင္က ငါ႔ေနဝင္ရီတေရာကို ငါၿပန္႐ွာတယ္

တစ္ခ်ိန္က ဆိုတာဟာ ေပ်ာက္ဆံုးလို႔

ရနံ႕ေတြဟာ ၿမစ္ေရလို ႏွစ္ခါၿပန္ ခ်ိဳးမရဘူးလား ။



ေန႔ခင္းေနေရာင္ဟာ အပင္က်ဲက်ဲေတြေအာက္မွာ စူး႐ွ

(ကိုယ္႔ကိုယ္ကို) ေမာင္းနွင္ၿခင္း အတတ္ဟာ

ေမြးရာပါ ပါရမီ ကိုယ္စီဆိုပဲ

ဂီယာထိုးသံ လီဗာနင္းသံ ဘရိတ္အုပ္သံ

ပုစဥ္းရင္ကြဲေတြ အရင္ကလို ပဲ ရင္မေစ႔ႏိုင္ေသးဘူး ။



ညခင္းဘက္ေရာက္ေတာ႔

ယင္ေကာင္ေတြရဲ႕ တဝီဝီသံေတြ ၿပန္ၾကားလိုက္ရ

ဘယ္သူေၿပာလဲ ေၿခာက္ကပ္ကပ္လို႔

သူ႔ရင္ခြင္ဟာ လက္စိုစြာ

အေလ်ာ္အစားေတြၾကားမွာ ဆားတပြင္႔ ညပ္ေနတာ ၿမင္လိုက္ရတယ္ ။



ထူးဆန္းၿခင္းဆိုတာ မ်က္လံုး နဲ႔ ႏွလံုးသားၾကားက

အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု

တစ္ေမ႔စာ ငါေငးအၿပီး

တစ္ေမာစာ ငါေငးအၿပီး မွာ ငါၿပန္ႏိုးလာ

သူကေတာ႔ ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ကို

ဘာမွၿပန္မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ႔ အစိမ္းသက္သက္ အစိမ္းမ်ိဳးနဲ႔

မ်က္လံုး ေထာင္႔ကပ္ ကြယ္ကြယ္ဝွက္ဝွက္ ၾကည္႔လို႔ ။


မေၿပာၿဖစ္လိုက္ေတာ႔ဘူး

စိုက္ဝင္ခဲ႔တာေတြက

႐ိုး႐ိုးသားသား စူးခဲ႔ပါတယ္ ဆိုတာ ...။။


အိုင္လြယ္ပန္