ေလွာင္ရယ္သံေတြ ၾကားေနရတုန္းပဲ

ခြာၿပဲ ထားတဲ႔ အသိ တစ္စြန္းတစ္စ
ေနဝင္ရီတေရာ မွာ
ကမၻာလည္သလို ၃၆၀ ဒီဂရီ ေစာင္းၿပီး ၿပန္လည္လာ
မေန႔ က တစ္ခြက္ ဒီေန႔ လည္းတစ္ခြက္
ဒီေန႔ ပိုမူး ေနတယ္
မနက္ၿဖန္ ေရာ ..
ေမးမိရ ေအာင္ အဲဒီပါးစပ္က
ဘယ္သူ႔ အားကိုး နဲ႔ မိုက္လိုက္တာလဲ
လူ႔ ဘဝ ကို ရခဲ႔တယ္
လူ႔ဘဝ ကိုပဲ ၿပန္ေပးေနရတယ္
တစကၠန္႔ခ်င္း တစ္နာရီခ်င္း
တစ္ရက္ခ်င္း တစ္လခ်င္း တစ္ႏွစ္ခ်င္း
အလကား ရေနတဲ႔ ေအာက္ဆီဂ်င္ပဲ
ဘယ္ႏွာေခါင္းက ပို႐ူ႐ူ ေပါ႔
သူ႔တစ္ေနရာစာနဲ႔သူ
ဘယ္သူ ေတာက္ပ ေတာက္ပ
ေနရင္းထိုင္ရင္း မ်က္စိ မက်ိန္းေၾကး
စကားက မဆံုးေသးဘူး
“ဒီလိုပဲကြ ဘဝဆိုတာ”
ကဲ .. ခင္ဗ်ားက အစခ်ီလိုက္ၿပီ
ၿပီးရင္ ဘာၿဖစ္တယ္ ညာၿဖစ္တယ္
ခင္ဗ်ားက လုပ္ေတာ႔မယ္
“ေနစမ္းပါဦးဗ်ာ”
ေၿပာသာ ေၿပာရတယ္
ေနစမ္းပါဦးဗ်ာ လို႔ဆိုရင္ေကာ
ခင္ဗ်ားက ေနမွာမို႔လို႔လား
ၾကားေနက် ဆိုတာကို ေဖာက္ဝင္ၿပီး
ၾကားေနရတဲ႔ အသံေတြ
နားေထာင္ေနရတာေကာ ဘာမ်ား တိက် ေရရာမႈ႐ွိလဲ
“ ႐ွင္ဟာ တကယ္႔ ငတံုး ပဲ ”
ဟုတ္ပါၿပီ ထားခဲ႔လိုက္ေတာ႔ ဟန္နီ
နင္႔ႏွလံုးသားကို ဆုတ္ခြာၿဖဲဖို႔
ငါ႔မွာ ထက္ထက္ၿမၿမ ဘာမွ မ႐ွိေပဘူး
လက္ေခါက္မႈတ္သံေတြ ၾကားေတာ႔မွ
လက္ခုပ္ ထတီးဖို႔ သတိ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရမိသူ
ရာသီဆက္ခြင္႔ေပးတိုင္း
ဆုပ္လည္းစူး စားလည္း႐ူး
စံပယ္နံ႕ေတြ တစ္နင္႔တစ္ပိုးနဲ႔ပဲ
အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ ေနာက္က်ၿမဲ ေနာက္က် ခဲ႔
ဇာတ္လမ္း ...
ၾကာေတာ႔လည္း
႐ိုးသားစြာ ႐ိုးသြားခဲ႔ၿပီ ...။

အိုင္လြယ္ပန္